Atos 7
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjuanchankíhi sín tí chꞌín Esteban kíxin: ―¿Á chaxín kaín tíhi tsíntáchrua?
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Na ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaínrá kíchó ni Israel la ko sín táda tinhínrá tí nkehe tsontáxrja̱n. Dios kuènteni chónta kjuachaxin mé kjua̱ko̱he̱ chꞌín Abraham tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni tió kjuákꞌe chꞌán nación Mesopotamia tí na̱xa̱ sátjihya chꞌán tsjakꞌe chꞌán nonte Harán.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Dios tsíntáchro kíxin: “Ti̱to̱hé chjasán la ko kaín tí nkexro kjéhya. Na ntá sátjia tí nonte tsjákohá jaha.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Na ntá chꞌín Abraham kꞌuaxrjexín chꞌán tí nonte Caldea. Ntá sákjuí chꞌán kjuákꞌe chꞌán tí nonte Harán. Na ntá kjuixin ikꞌuén itꞌé chꞌán na ntá Dios kjui̱ka̱o tí jehe chꞌán tí nonte tjejorá ijie.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Kjánchó chꞌín Abraham la kuákjahya chꞌán nítꞌo̱ nonte hasta ni tí tsjakꞌe to̱té chꞌán la chóntahya chꞌán. A̱ ntá chrónka Dios kíxin chaxín chrꞌéxi̱n tió tsjixin tsꞌen chꞌín Abraham la tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé tsꞌáyéhe̱ sín tíha. Kjónté na̱xa̱ kohya nijnko xje̱en chꞌán la mé xi̱kaha ntáchro Ìnchéni.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Kja̱xin tsíntáchro Dios kíxin tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌín Abraham la tsꞌejó sín ókjé nonte, la ko sichꞌexón sín xra̱ la ko náxrjónhya tsꞌejó sín noó ciento nánó.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 La kja̱xin xíntáchro Dios ínaá kíxin: “Ntá chrꞌéxi̱n janhan si̱ntakjasóte tí sín kjuínchekjasóte xja̱an. La ntá tí xja̱an mé tsokjan sín ntihi ntá tsoxraxinkakonxín sín tí janhan,” mé xi̱kaha ichro Dios.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Na ntá Dios mé tsíkjo chꞌín Abraham kíxin kaín tí chojni ntoa tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé itsa sín xro̱ye. Na ntá xi̱kaha tió kokjíhi xje̱en chꞌan Isaac ntá chꞌín Abraham mé chjéhe chꞌán xjan xro̱ye tió xétjehe xjan ijní ya̱on. Ntá kja̱xin xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌín Isaac tió chónta chꞌán xje̱en chꞌán Jacob, la ntá chꞌín Jacob la xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán ínaá. Ntá tí sín a mé kꞌóna itꞌé tí teyó tribu tsíkꞌaxrjeníxin tí sín Israel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’Tí xje̱en chꞌín Jacob mé tí sín kꞌuaxrjeníxinni ósé la jehe sín kꞌuéchji̱no̱xínhin sín tí kíchó sín José ntá kjuínchekji sín chꞌán la tí sín kꞌue̱na la sákjuíko sín chꞌán nó nación Egipto, kjánchó Dios mé kjuínki̱tsa tí jehe chꞌán.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Dios mé kjuínchekaá chꞌán tí náxrjónhya kꞌuékjakꞌe chꞌán. La ko Dios kjuanjon kjuachaxin kíxin imá tso̱nohe chꞌán. Na ntá kꞌuíkon chꞌín Faraón tí rey kuènte nación Egipto a xi̱kaha tí xra̱ jína kjuíchꞌe chꞌín José ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌín José tí nación Egipto la ko tí nto̱e chꞌán.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ꞌNa ntá kókjinta xrína̱hya la náxrjónhya kꞌuejó tí sín nación Egipto la ko nonte Canaán la tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la kꞌuitjahya sín nkehe sine sín.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 A̱ ntá tsíkinhin chꞌín Jacob kíxin tí nación Egipto mé sítóxi noa trigo ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín xje̱en chꞌán kíxin sátsji sín ntiha tsjikꞌe̱na sín noa, la jehe tí sín a mé tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. Tíha mé tí sa̱oxín sákjuí sín.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ntá tí yóxin sákjuí sín ntiha ntá chꞌín José kjuínchenohe chꞌán sín kíxin tí sín a la sa̱vé chꞌán. La ntá kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chꞌín Faraón tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 La ntá kꞌue̱to̱an tí chꞌín José kíxin sátsjikakjín sín itꞌé chꞌán Jacob la ko kaín tí sín kjéhya chꞌán, mé ijnko setenta y cinco chojni kjéhya chꞌán.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Mé xi̱kaha kónhen la tí chꞌín Jacob mé sákjuí chꞌán la kjuákꞌe chꞌán nación Egipto ntá chrꞌéxi̱n ntiha mé kꞌuénxin chꞌán. La ntá chrꞌéxi̱n kja̱xin tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kꞌuénxin sín ntiha.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Ntá chrꞌéxi̱n kuakitsjexín sín tòye̱ tí huéso̱é tí chꞌín Jacob la sákjuíko sín tí nonte Siquem, la ntá ntiha mé kjua̱vá sín tí nonte tsíkꞌe̱na chꞌín Abraham mé tsíkꞌe̱nehe chꞌán tí xje̱en chꞌín Hamor chjasin Siquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ’La ntá ó kuichjina tsoxiteyá tí nkehe tsíntáchro Dios tsíkjo chꞌín Abraham ntá tí sín Israel imá kótsjé sín nación Egipto.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 A̱ ntá xrína̱hya í jnko chꞌín rey kjuankíxin kꞌue̱to̱an nación Egipto la kꞌuéchónhya chꞌán tí chꞌín José.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 La ntá tí chꞌín rey kjuíchꞌiyehe chꞌán tí sín na̱xa̱ kjéhyani la ko kjuínchekjasóte chꞌán sín. La tsíkꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tí xjan ntoa na ntá kokjíhi mé tsjikꞌitjí sín xjan kíxin itsꞌen xjan.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Na ntá tí ya̱on a tsíkokjíhi chꞌín Moisés ntá imá kóxrjínhi̱n Dios tí xjan a. Itꞌé la ko ìné xjan mé kꞌuéchónta sín xjan iní nitjó koá nto̱e sín.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ntá chrokjuahya tsja̱kꞌe̱ma̱ sín xjan la ntá kjuíkjáka sín xjan. La ntá xje̱en tí chꞌín rey kuènte Egipto mé kjuíkakja tjan xjan la sákjuíko tjan nto̱e tjan la kjuínchekꞌánkí tjan xjan éxí xje̱en tjan xi̱kaha.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 La ntá tí chꞌín Moisés mé kꞌuitja chꞌán kaín nkehe nohe tí sín Egipto a la imá tjetoan tí nkehe kꞌuéntáchro chꞌán la ko tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’La ntá tió chónta tí chꞌín Moisés cuarenta nánó ntá tjinkaon chꞌán tsjitsjehe chꞌán tí sín israelita na̱xa̱ kjéhya chꞌán.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ntaha mé kꞌuíkon chꞌán kíxin ijnko chojni Egipto kjuate ijnko chojni na̱xa̱ kjéhya tí jehe chꞌán. Ntá chrókjuinki̱tsa chꞌán tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán ntá kꞌóyán chꞌán tí chꞌín Egipto a.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán, mé tí sín israelita, mé tso̱noexín sín kíxin Dios mé tsíchrꞌán tí jehe chꞌán sinchekaá sín chꞌán. Kjánchó tí sín a kjuátso̱anhya sín.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 La ntá í jnko ya̱on tí chꞌín Moisés kꞌuíkon chꞌán kíxin yaá sín israelita tjanjo̱nko kíchó sín. La ntá tjinkaon chꞌán chrókjuítꞌo̱xin chꞌán kíxin chrokjuanjo̱nhya sín. La ntáchro chꞌán kíxin: “Jahará jnkoko̱á kíchuárá la, ¿nkekuènté tjánjo̱nrá?”.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 A̱ ntá tí nkexro chónta tí jie̱ mé kónínkaon chꞌán la kótéka chꞌán tí chꞌín Moisés. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna juez kuènténi?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Á tjinkávan tsꞌoyánni kja̱xinni éxí kꞌoyán tí chꞌín Egipto ijna ní?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 A̱ ntá kuínhin tí chꞌín Moisés tíha ntá tjoka sákjuí chꞌán. Sákjuí chꞌán tí nación Madián ntá ntiha kjuákꞌe chꞌán éxí ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ókjé. Ntá ntaha tsíkóte̱he chꞌán la ko kjuíchꞌéna chꞌán yaá xjan ntoa.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Na ntá kꞌuátsínka cuarenta nánó ntá tí nte̱je̱ chjino jna̱ itꞌin Sinaí mé xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán ijnko ángel tjenkákjan tí xrohi chríkjan tí ntayoa tjeche.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Ntá tí chꞌín Moisés la chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha kꞌuíkon chꞌán la ntá kóchjinehe chꞌán kíxin chrótsjehe chꞌán la ntá kuínhin chꞌán itén Ìnchéni ntáchro kíxin:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Janhan mé Dios tinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxian mé Abraham, la ko Isaac, la ko Jacob,” mé xi̱kaha ichro Dios. Ntá tí chꞌín Moisés la kjuankíxin chrakon chꞌán la síxrànka̱ chꞌán ntá í tjinkakonhya chꞌán tsotsjehe chꞌán.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Na ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: “Takítsje to̱ka̱tá kíxin tí nonte tinkatja la nonte tjóá chóntahya jie̱.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Ó kꞌuíkua̱n kíxin tí sín kuènta̱na mé imá tjejotjasóte sín nación Egipto. La ó kui̱nha̱n kíxin tꞌèya sín. La ntá ijie ó kꞌuinka kíxin tsjínki̱tsa sín. Méxra̱ xrákiá jaha tsétua̱nhan jaha sátsjia nación Egipto,”ichro Dios.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Tí sín israelita mé kjuanoá sín tí chꞌín Moisés. Tsíntáchro sín kíxin: “¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna juez?” ichro sín. Kjánchó Dios ichrꞌán chꞌán tí chꞌín Moisés kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán la ko sinchekaá chꞌán tí sín israelita kjuachaxin tí ángel kꞌuíkon chꞌán chríkjan tí nta.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ntá tí chꞌín Moisés kuakitsjexín chꞌán Egipto tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé. La imá itsjé kjuaxroan kjuasin chꞌán la itsjé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí nación Egipto, la ko tí Nta̱yaon Kjátse, la ko tí nte̱je̱ kꞌuáji sín cuarenta nánó.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Jehe tí chꞌín Moisés a mé chénka tí sín israelita kíxin: “Dios mé tsochrꞌán ijnko chojni tsoníxja itén Dios tsꞌaxrjeníxin tí sín kíchuárá éxí ichrꞌán chꞌán tí janhan. Títekákonhénrá tí jehe chꞌán.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Tí chꞌín Moisés mé kjuákꞌeko chꞌán tí chojni tí kꞌuéjó sín tí nte̱je̱. Nta ijnko ángel mé nixje̱he̱ chꞌán tí jna̱ Sinaí la ko tí sín kꞌuaxrjeníxinni mé kꞌuáyéhe̱ sin tí tan tjanjon kjuachón, ntá tí tan mé kꞌuátsínka tí jeheni ijie.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’A̱ ntá tí sín kꞌuaxrjeníxinni ósé mé tjinkakonhya sín kíxin chrókuitekaon sín la kjuanoá sín tí chꞌín Moisés la ko tjinkaon ínaá chrókjan sín nación Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 A̱ ntá ntáche sín chꞌín Aarón kíxin: “Tjinkaonni si̱chꞌéna ijnko dios kíxin tsinkáchónkini kíxin í noehyani nkehe kónhen tí chꞌín Moisés, tí nkexro kjuínki̱tsa kꞌuaxrjexínni nación Egipto.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ntá kjuínchekjano̱ya sín ijnko koxintáxjan la ntá kꞌóyán sín iko kjo̱ke̱he̱ tí nkehe tsíkjano̱ya a la imá kóchéhe̱ sín kꞌuíkon sín tí nkehe tsíkꞌónaxín tja chojni.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 A̱ ntá Dios mé kuíto̱he tí jehe sín kíxin tsinkáchónki sín tí konotsé siín nka̱jní. Tíhi mé tsíkjin ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Mé xi̱kaha ntáchro Dios ósé.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ’Na̱xa̱ kꞌuéjó tí sín kꞌuaxrjeníxinni tí nte̱je̱ la chónta sín ijnko ni̱nko kamantá chónta tí ley tsíkꞌe̱toan Dios. Tíhi kjuíchꞌéna sín éxí tsíkꞌe̱tue̱nhen Dios tí chꞌín Moisés kíxin sichꞌéna chꞌán kaín nkehe kꞌuíkon chꞌán.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Ntá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni mé kꞌuáyéhe̱ sín tí ni̱nko kui̱to̱nhe̱n sín. Ntá tí sín kjui̱ka̱o chꞌín Josué mé kjui̱ka̱o sín tí ni̱nko tió kjuacha sín kꞌuáyéhe̱ sín í jnko nonte kuènte í so chojni kuakitsje Dios, kíxin tsꞌáyéhe̱ tí jehe sín. Mé xi̱kaha kónhen hasta tí ya̱on kjuankíxin kꞌue̱to̱an chꞌín David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Imá kjuíncheyaon Dios tí chꞌín rey David la ntá tí chꞌín David mé tjinkaon chꞌán sichꞌéna chꞌán ijnko ni̱nko kuènte Dios mé tí Dios kꞌuékinkáchónki chꞌín Jacob.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Kjánchó jehe chꞌán kjuíchꞌénahya chꞌán tí ni̱nko a. Tí chꞌín Salomón mé kjuíchꞌéna.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Kjánchó Dios nkaya nka̱jni chrohya tsjakꞌexenhen ijnko nchia tsíkjichꞌénaxín chojni itja. Ntáchro ijnko chꞌín nixja itén Dios kíxin:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Mé xi̱kaha ichro Dios.
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 ’A̱ ntá jahará la icha a̱sánrá xráxín títekákonhyará. Jahará tinhínrá kjánchó ichꞌerá éxí chojni chónhya Dios. Xráxín tjánjo̱nkoárá Ncha̱kuen Dios. Jahará mé tóyóha̱rá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá ósé.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá kjuínchekjasóte kaín tí sín tsíchrónka itén Dios. Kꞌóyán sín tí sín kꞌuéchrónka kíxin itsi tí nkexro chóntahya jie̱. A̱ ntá ó kui tí nkexro a ntá jahará kjui̱nchekjirá chꞌán ntá kꞌóyán sín chꞌán.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Jahará kꞌuayéhérá tí nkehe kꞌue̱to̱an Dios senó, mé tí nkehe chrónka tí ángel, la kjónté xi̱kaha kuítekákonhyará ―ichro chꞌín Esteban.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Ntá tí kuínhin tí jehe sín tí nkehe ntáchro tí chꞌín Esteban ntá imá kónínkaon sín la netaón neno sín kíxin nínkakonhen sín chꞌán.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 A̱ ntá chꞌín Esteban a̱ntsí chónta chꞌán Ncha̱kuen Dios la konta chꞌán nka̱jní kꞌuíkon chꞌán kjua̱cha̱xién Dios la ko kꞌuíkon chꞌán kíxin chꞌín Jesús tjexín to̱té chꞌán nánko tja chjina Dios.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ntá ntáchro chꞌín Esteban kíxin: ―Tsjehérá kíxin kꞌuíkua̱n kíxin xitje̱he̱ nka̱jní la ntaha itjen tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni nánko tja chjina Dios.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 A̱ ntá jehe sín la kꞌuikjehe̱ sín ntatsjon sín la itsen kꞌuíxité sín ntá sákjuí sín kꞌuíxitja sín chꞌán
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 sákjui̱ko sín chꞌán ikon chjasin ntá ixro̱ chjéhe sín chꞌán. La tí sín tjanchia jie̱ mé kuakitsje sín iké sín la kꞌuejo sín to̱té ijnko chꞌín ntasoá itꞌin Saulo kíxin tsꞌayakonhen chꞌán tí ka a.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 La itꞌe sín xro̱ ntá chꞌín Esteban mé chrónóe̱he̱ chꞌán Ìnchéni la ntáchro chꞌán kíxin: —Ìnchéni Jesús takjá ncha̱kuenná.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ntá tuénxín kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán la kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Ìnchéni jaha mé tahya kuentá tí jie̱ kjuasin sín. Mé xi̱kaha ichro chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.