Atos 7

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjuanchankíhi sín tí chꞌín Esteban kíxin: ―¿Á chaxín kaín tíhi tsíntáchrua?
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Na ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaínrá kíchó ni Israel la ko sín táda tinhínrá tí nkehe tsontáxrja̱n. Dios kuènteni chónta kjuachaxin mé kjua̱ko̱he̱ chꞌín Abraham tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni tió kjuákꞌe chꞌán nación Mesopotamia tí na̱xa̱ sátjihya chꞌán tsjakꞌe chꞌán nonte Harán.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Dios tsíntáchro kíxin: “Ti̱to̱hé chjasán la ko kaín tí nkexro kjéhya. Na ntá sátjia tí nonte tsjákohá jaha.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Na ntá chꞌín Abraham kꞌuaxrjexín chꞌán tí nonte Caldea. Ntá sákjuí chꞌán kjuákꞌe chꞌán tí nonte Harán. Na ntá kjuixin ikꞌuén itꞌé chꞌán na ntá Dios kjui̱ka̱o tí jehe chꞌán tí nonte tjejorá ijie.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Kjánchó chꞌín Abraham la kuákjahya chꞌán nítꞌo̱ nonte hasta ni tí tsjakꞌe to̱té chꞌán la chóntahya chꞌán. A̱ ntá chrónka Dios kíxin chaxín chrꞌéxi̱n tió tsjixin tsꞌen chꞌín Abraham la tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé tsꞌáyéhe̱ sín tíha. Kjónté na̱xa̱ kohya nijnko xje̱en chꞌán la mé xi̱kaha ntáchro Ìnchéni.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Kja̱xin tsíntáchro Dios kíxin tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌín Abraham la tsꞌejó sín ókjé nonte, la ko sichꞌexón sín xra̱ la ko náxrjónhya tsꞌejó sín noó ciento nánó.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 La kja̱xin xíntáchro Dios ínaá kíxin: “Ntá chrꞌéxi̱n janhan si̱ntakjasóte tí sín kjuínchekjasóte xja̱an. La ntá tí xja̱an mé tsokjan sín ntihi ntá tsoxraxinkakonxín sín tí janhan,” mé xi̱kaha ichro Dios.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Na ntá Dios mé tsíkjo chꞌín Abraham kíxin kaín tí chojni ntoa tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé itsa sín xro̱ye. Na ntá xi̱kaha tió kokjíhi xje̱en chꞌan Isaac ntá chꞌín Abraham mé chjéhe chꞌán xjan xro̱ye tió xétjehe xjan ijní ya̱on. Ntá kja̱xin xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌín Isaac tió chónta chꞌán xje̱en chꞌán Jacob, la ntá chꞌín Jacob la xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán ínaá. Ntá tí sín a mé kꞌóna itꞌé tí teyó tribu tsíkꞌaxrjeníxin tí sín Israel.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Tí xje̱en chꞌín Jacob mé tí sín kꞌuaxrjeníxinni ósé la jehe sín kꞌuéchji̱no̱xínhin sín tí kíchó sín José ntá kjuínchekji sín chꞌán la tí sín kꞌue̱na la sákjuíko sín chꞌán nó nación Egipto, kjánchó Dios mé kjuínki̱tsa tí jehe chꞌán.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Dios mé kjuínchekaá chꞌán tí náxrjónhya kꞌuékjakꞌe chꞌán. La ko Dios kjuanjon kjuachaxin kíxin imá tso̱nohe chꞌán. Na ntá kꞌuíkon chꞌín Faraón tí rey kuènte nación Egipto a xi̱kaha tí xra̱ jína kjuíchꞌe chꞌín José ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌín José tí nación Egipto la ko tí nto̱e chꞌán.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ꞌNa ntá kókjinta xrína̱hya la náxrjónhya kꞌuejó tí sín nación Egipto la ko nonte Canaán la tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la kꞌuitjahya sín nkehe sine sín.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 A̱ ntá tsíkinhin chꞌín Jacob kíxin tí nación Egipto mé sítóxi noa trigo ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín xje̱en chꞌán kíxin sátsji sín ntiha tsjikꞌe̱na sín noa, la jehe tí sín a mé tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. Tíha mé tí sa̱oxín sákjuí sín.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ntá tí yóxin sákjuí sín ntiha ntá chꞌín José kjuínchenohe chꞌán sín kíxin tí sín a la sa̱vé chꞌán. La ntá kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chꞌín Faraón tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 La ntá kꞌue̱to̱an tí chꞌín José kíxin sátsjikakjín sín itꞌé chꞌán Jacob la ko kaín tí sín kjéhya chꞌán, mé ijnko setenta y cinco chojni kjéhya chꞌán.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Mé xi̱kaha kónhen la tí chꞌín Jacob mé sákjuí chꞌán la kjuákꞌe chꞌán nación Egipto ntá chrꞌéxi̱n ntiha mé kꞌuénxin chꞌán. La ntá chrꞌéxi̱n kja̱xin tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kꞌuénxin sín ntiha.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ntá chrꞌéxi̱n kuakitsjexín sín tòye̱ tí huéso̱é tí chꞌín Jacob la sákjuíko sín tí nonte Siquem, la ntá ntiha mé kjua̱vá sín tí nonte tsíkꞌe̱na chꞌín Abraham mé tsíkꞌe̱nehe chꞌán tí xje̱en chꞌín Hamor chjasin Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’La ntá ó kuichjina tsoxiteyá tí nkehe tsíntáchro Dios tsíkjo chꞌín Abraham ntá tí sín Israel imá kótsjé sín nación Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 A̱ ntá xrína̱hya í jnko chꞌín rey kjuankíxin kꞌue̱to̱an nación Egipto la kꞌuéchónhya chꞌán tí chꞌín José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 La ntá tí chꞌín rey kjuíchꞌiyehe chꞌán tí sín na̱xa̱ kjéhyani la ko kjuínchekjasóte chꞌán sín. La tsíkꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tí xjan ntoa na ntá kokjíhi mé tsjikꞌitjí sín xjan kíxin itsꞌen xjan.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Na ntá tí ya̱on a tsíkokjíhi chꞌín Moisés ntá imá kóxrjínhi̱n Dios tí xjan a. Itꞌé la ko ìné xjan mé kꞌuéchónta sín xjan iní nitjó koá nto̱e sín.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Ntá chrokjuahya tsja̱kꞌe̱ma̱ sín xjan la ntá kjuíkjáka sín xjan. La ntá xje̱en tí chꞌín rey kuènte Egipto mé kjuíkakja tjan xjan la sákjuíko tjan nto̱e tjan la kjuínchekꞌánkí tjan xjan éxí xje̱en tjan xi̱kaha.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 La ntá tí chꞌín Moisés mé kꞌuitja chꞌán kaín nkehe nohe tí sín Egipto a la imá tjetoan tí nkehe kꞌuéntáchro chꞌán la ko tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’La ntá tió chónta tí chꞌín Moisés cuarenta nánó ntá tjinkaon chꞌán tsjitsjehe chꞌán tí sín israelita na̱xa̱ kjéhya chꞌán.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ntaha mé kꞌuíkon chꞌán kíxin ijnko chojni Egipto kjuate ijnko chojni na̱xa̱ kjéhya tí jehe chꞌán. Ntá chrókjuinki̱tsa chꞌán tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán ntá kꞌóyán chꞌán tí chꞌín Egipto a.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán, mé tí sín israelita, mé tso̱noexín sín kíxin Dios mé tsíchrꞌán tí jehe chꞌán sinchekaá sín chꞌán. Kjánchó tí sín a kjuátso̱anhya sín.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 La ntá í jnko ya̱on tí chꞌín Moisés kꞌuíkon chꞌán kíxin yaá sín israelita tjanjo̱nko kíchó sín. La ntá tjinkaon chꞌán chrókjuítꞌo̱xin chꞌán kíxin chrokjuanjo̱nhya sín. La ntáchro chꞌán kíxin: “Jahará jnkoko̱á kíchuárá la, ¿nkekuènté tjánjo̱nrá?”.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 A̱ ntá tí nkexro chónta tí jie̱ mé kónínkaon chꞌán la kótéka chꞌán tí chꞌín Moisés. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna juez kuènténi?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Á tjinkávan tsꞌoyánni kja̱xinni éxí kꞌoyán tí chꞌín Egipto ijna ní?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 A̱ ntá kuínhin tí chꞌín Moisés tíha ntá tjoka sákjuí chꞌán. Sákjuí chꞌán tí nación Madián ntá ntiha kjuákꞌe chꞌán éxí ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ókjé. Ntá ntaha tsíkóte̱he chꞌán la ko kjuíchꞌéna chꞌán yaá xjan ntoa.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Na ntá kꞌuátsínka cuarenta nánó ntá tí nte̱je̱ chjino jna̱ itꞌin Sinaí mé xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán ijnko ángel tjenkákjan tí xrohi chríkjan tí ntayoa tjeche.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Ntá tí chꞌín Moisés la chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha kꞌuíkon chꞌán la ntá kóchjinehe chꞌán kíxin chrótsjehe chꞌán la ntá kuínhin chꞌán itén Ìnchéni ntáchro kíxin:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Janhan mé Dios tinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxian mé Abraham, la ko Isaac, la ko Jacob,” mé xi̱kaha ichro Dios. Ntá tí chꞌín Moisés la kjuankíxin chrakon chꞌán la síxrànka̱ chꞌán ntá í tjinkakonhya chꞌán tsotsjehe chꞌán.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Na ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: “Takítsje to̱ka̱tá kíxin tí nonte tinkatja la nonte tjóá chóntahya jie̱.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ó kꞌuíkua̱n kíxin tí sín kuènta̱na mé imá tjejotjasóte sín nación Egipto. La ó kui̱nha̱n kíxin tꞌèya sín. La ntá ijie ó kꞌuinka kíxin tsjínki̱tsa sín. Méxra̱ xrákiá jaha tsétua̱nhan jaha sátsjia nación Egipto,”ichro Dios.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Tí sín israelita mé kjuanoá sín tí chꞌín Moisés. Tsíntáchro sín kíxin: “¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna juez?” ichro sín. Kjánchó Dios ichrꞌán chꞌán tí chꞌín Moisés kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán la ko sinchekaá chꞌán tí sín israelita kjuachaxin tí ángel kꞌuíkon chꞌán chríkjan tí nta.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ntá tí chꞌín Moisés kuakitsjexín chꞌán Egipto tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé. La imá itsjé kjuaxroan kjuasin chꞌán la itsjé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí nación Egipto, la ko tí Nta̱yaon Kjátse, la ko tí nte̱je̱ kꞌuáji sín cuarenta nánó.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Jehe tí chꞌín Moisés a mé chénka tí sín israelita kíxin: “Dios mé tsochrꞌán ijnko chojni tsoníxja itén Dios tsꞌaxrjeníxin tí sín kíchuárá éxí ichrꞌán chꞌán tí janhan. Títekákonhénrá tí jehe chꞌán.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Tí chꞌín Moisés mé kjuákꞌeko chꞌán tí chojni tí kꞌuéjó sín tí nte̱je̱. Nta ijnko ángel mé nixje̱he̱ chꞌán tí jna̱ Sinaí la ko tí sín kꞌuaxrjeníxinni mé kꞌuáyéhe̱ sin tí tan tjanjon kjuachón, ntá tí tan mé kꞌuátsínka tí jeheni ijie.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’A̱ ntá tí sín kꞌuaxrjeníxinni ósé mé tjinkakonhya sín kíxin chrókuitekaon sín la kjuanoá sín tí chꞌín Moisés la ko tjinkaon ínaá chrókjan sín nación Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 A̱ ntá ntáche sín chꞌín Aarón kíxin: “Tjinkaonni si̱chꞌéna ijnko dios kíxin tsinkáchónkini kíxin í noehyani nkehe kónhen tí chꞌín Moisés, tí nkexro kjuínki̱tsa kꞌuaxrjexínni nación Egipto.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ntá kjuínchekjano̱ya sín ijnko koxintáxjan la ntá kꞌóyán sín iko kjo̱ke̱he̱ tí nkehe tsíkjano̱ya a la imá kóchéhe̱ sín kꞌuíkon sín tí nkehe tsíkꞌónaxín tja chojni.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 A̱ ntá Dios mé kuíto̱he tí jehe sín kíxin tsinkáchónki sín tí konotsé siín nka̱jní. Tíhi mé tsíkjin ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Mé xi̱kaha ntáchro Dios ósé.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Na̱xa̱ kꞌuéjó tí sín kꞌuaxrjeníxinni tí nte̱je̱ la chónta sín ijnko ni̱nko kamantá chónta tí ley tsíkꞌe̱toan Dios. Tíhi kjuíchꞌéna sín éxí tsíkꞌe̱tue̱nhen Dios tí chꞌín Moisés kíxin sichꞌéna chꞌán kaín nkehe kꞌuíkon chꞌán.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ntá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni mé kꞌuáyéhe̱ sín tí ni̱nko kui̱to̱nhe̱n sín. Ntá tí sín kjui̱ka̱o chꞌín Josué mé kjui̱ka̱o sín tí ni̱nko tió kjuacha sín kꞌuáyéhe̱ sín í jnko nonte kuènte í so chojni kuakitsje Dios, kíxin tsꞌáyéhe̱ tí jehe sín. Mé xi̱kaha kónhen hasta tí ya̱on kjuankíxin kꞌue̱to̱an chꞌín David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Imá kjuíncheyaon Dios tí chꞌín rey David la ntá tí chꞌín David mé tjinkaon chꞌán sichꞌéna chꞌán ijnko ni̱nko kuènte Dios mé tí Dios kꞌuékinkáchónki chꞌín Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Kjánchó jehe chꞌán kjuíchꞌénahya chꞌán tí ni̱nko a. Tí chꞌín Salomón mé kjuíchꞌéna.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Kjánchó Dios nkaya nka̱jni chrohya tsjakꞌexenhen ijnko nchia tsíkjichꞌénaxín chojni itja. Ntáchro ijnko chꞌín nixja itén Dios kíxin:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Mé xi̱kaha ichro Dios.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’A̱ ntá jahará la icha a̱sánrá xráxín títekákonhyará. Jahará tinhínrá kjánchó ichꞌerá éxí chojni chónhya Dios. Xráxín tjánjo̱nkoárá Ncha̱kuen Dios. Jahará mé tóyóha̱rá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá ósé.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá kjuínchekjasóte kaín tí sín tsíchrónka itén Dios. Kꞌóyán sín tí sín kꞌuéchrónka kíxin itsi tí nkexro chóntahya jie̱. A̱ ntá ó kui tí nkexro a ntá jahará kjui̱nchekjirá chꞌán ntá kꞌóyán sín chꞌán.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Jahará kꞌuayéhérá tí nkehe kꞌue̱to̱an Dios senó, mé tí nkehe chrónka tí ángel, la kjónté xi̱kaha kuítekákonhyará ―ichro chꞌín Esteban.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ntá tí kuínhin tí jehe sín tí nkehe ntáchro tí chꞌín Esteban ntá imá kónínkaon sín la netaón neno sín kíxin nínkakonhen sín chꞌán.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 A̱ ntá chꞌín Esteban a̱ntsí chónta chꞌán Ncha̱kuen Dios la konta chꞌán nka̱jní kꞌuíkon chꞌán kjua̱cha̱xién Dios la ko kꞌuíkon chꞌán kíxin chꞌín Jesús tjexín to̱té chꞌán nánko tja chjina Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Ntá ntáchro chꞌín Esteban kíxin: ―Tsjehérá kíxin kꞌuíkua̱n kíxin xitje̱he̱ nka̱jní la ntaha itjen tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni nánko tja chjina Dios.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 A̱ ntá jehe sín la kꞌuikjehe̱ sín ntatsjon sín la itsen kꞌuíxité sín ntá sákjuí sín kꞌuíxitja sín chꞌán
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 sákjui̱ko sín chꞌán ikon chjasin ntá ixro̱ chjéhe sín chꞌán. La tí sín tjanchia jie̱ mé kuakitsje sín iké sín la kꞌuejo sín to̱té ijnko chꞌín ntasoá itꞌin Saulo kíxin tsꞌayakonhen chꞌán tí ka a.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 La itꞌe sín xro̱ ntá chꞌín Esteban mé chrónóe̱he̱ chꞌán Ìnchéni la ntáchro chꞌán kíxin: —Ìnchéni Jesús takjá ncha̱kuenná.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ntá tuénxín kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán la kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Ìnchéni jaha mé tahya kuentá tí jie̱ kjuasin sín. Mé xi̱kaha ichro chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.