Atos 7
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjuanchankíhi sín tí chꞌín Esteban kíxin: ―¿Á chaxín kaín tíhi tsíntáchrua?
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Na ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaínrá kíchó ni Israel la ko sín táda tinhínrá tí nkehe tsontáxrja̱n. Dios kuènteni chónta kjuachaxin mé kjua̱ko̱he̱ chꞌín Abraham tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni tió kjuákꞌe chꞌán nación Mesopotamia tí na̱xa̱ sátjihya chꞌán tsjakꞌe chꞌán nonte Harán.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Dios tsíntáchro kíxin: “Ti̱to̱hé chjasán la ko kaín tí nkexro kjéhya. Na ntá sátjia tí nonte tsjákohá jaha.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Na ntá chꞌín Abraham kꞌuaxrjexín chꞌán tí nonte Caldea. Ntá sákjuí chꞌán kjuákꞌe chꞌán tí nonte Harán. Na ntá kjuixin ikꞌuén itꞌé chꞌán na ntá Dios kjui̱ka̱o tí jehe chꞌán tí nonte tjejorá ijie.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Kjánchó chꞌín Abraham la kuákjahya chꞌán nítꞌo̱ nonte hasta ni tí tsjakꞌe to̱té chꞌán la chóntahya chꞌán. A̱ ntá chrónka Dios kíxin chaxín chrꞌéxi̱n tió tsjixin tsꞌen chꞌín Abraham la tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé tsꞌáyéhe̱ sín tíha. Kjónté na̱xa̱ kohya nijnko xje̱en chꞌán la mé xi̱kaha ntáchro Ìnchéni.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Kja̱xin tsíntáchro Dios kíxin tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌín Abraham la tsꞌejó sín ókjé nonte, la ko sichꞌexón sín xra̱ la ko náxrjónhya tsꞌejó sín noó ciento nánó.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 La kja̱xin xíntáchro Dios ínaá kíxin: “Ntá chrꞌéxi̱n janhan si̱ntakjasóte tí sín kjuínchekjasóte xja̱an. La ntá tí xja̱an mé tsokjan sín ntihi ntá tsoxraxinkakonxín sín tí janhan,” mé xi̱kaha ichro Dios.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Na ntá Dios mé tsíkjo chꞌín Abraham kíxin kaín tí chojni ntoa tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé itsa sín xro̱ye. Na ntá xi̱kaha tió kokjíhi xje̱en chꞌan Isaac ntá chꞌín Abraham mé chjéhe chꞌán xjan xro̱ye tió xétjehe xjan ijní ya̱on. Ntá kja̱xin xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌín Isaac tió chónta chꞌán xje̱en chꞌán Jacob, la ntá chꞌín Jacob la xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán ínaá. Ntá tí sín a mé kꞌóna itꞌé tí teyó tribu tsíkꞌaxrjeníxin tí sín Israel.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Tí xje̱en chꞌín Jacob mé tí sín kꞌuaxrjeníxinni ósé la jehe sín kꞌuéchji̱no̱xínhin sín tí kíchó sín José ntá kjuínchekji sín chꞌán la tí sín kꞌue̱na la sákjuíko sín chꞌán nó nación Egipto, kjánchó Dios mé kjuínki̱tsa tí jehe chꞌán.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Dios mé kjuínchekaá chꞌán tí náxrjónhya kꞌuékjakꞌe chꞌán. La ko Dios kjuanjon kjuachaxin kíxin imá tso̱nohe chꞌán. Na ntá kꞌuíkon chꞌín Faraón tí rey kuènte nación Egipto a xi̱kaha tí xra̱ jína kjuíchꞌe chꞌín José ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌín José tí nación Egipto la ko tí nto̱e chꞌán.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ꞌNa ntá kókjinta xrína̱hya la náxrjónhya kꞌuejó tí sín nación Egipto la ko nonte Canaán la tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la kꞌuitjahya sín nkehe sine sín.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 A̱ ntá tsíkinhin chꞌín Jacob kíxin tí nación Egipto mé sítóxi noa trigo ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín xje̱en chꞌán kíxin sátsji sín ntiha tsjikꞌe̱na sín noa, la jehe tí sín a mé tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. Tíha mé tí sa̱oxín sákjuí sín.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ntá tí yóxin sákjuí sín ntiha ntá chꞌín José kjuínchenohe chꞌán sín kíxin tí sín a la sa̱vé chꞌán. La ntá kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chꞌín Faraón tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 La ntá kꞌue̱to̱an tí chꞌín José kíxin sátsjikakjín sín itꞌé chꞌán Jacob la ko kaín tí sín kjéhya chꞌán, mé ijnko setenta y cinco chojni kjéhya chꞌán.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Mé xi̱kaha kónhen la tí chꞌín Jacob mé sákjuí chꞌán la kjuákꞌe chꞌán nación Egipto ntá chrꞌéxi̱n ntiha mé kꞌuénxin chꞌán. La ntá chrꞌéxi̱n kja̱xin tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kꞌuénxin sín ntiha.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Ntá chrꞌéxi̱n kuakitsjexín sín tòye̱ tí huéso̱é tí chꞌín Jacob la sákjuíko sín tí nonte Siquem, la ntá ntiha mé kjua̱vá sín tí nonte tsíkꞌe̱na chꞌín Abraham mé tsíkꞌe̱nehe chꞌán tí xje̱en chꞌín Hamor chjasin Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’La ntá ó kuichjina tsoxiteyá tí nkehe tsíntáchro Dios tsíkjo chꞌín Abraham ntá tí sín Israel imá kótsjé sín nación Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 A̱ ntá xrína̱hya í jnko chꞌín rey kjuankíxin kꞌue̱to̱an nación Egipto la kꞌuéchónhya chꞌán tí chꞌín José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 La ntá tí chꞌín rey kjuíchꞌiyehe chꞌán tí sín na̱xa̱ kjéhyani la ko kjuínchekjasóte chꞌán sín. La tsíkꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tí xjan ntoa na ntá kokjíhi mé tsjikꞌitjí sín xjan kíxin itsꞌen xjan.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Na ntá tí ya̱on a tsíkokjíhi chꞌín Moisés ntá imá kóxrjínhi̱n Dios tí xjan a. Itꞌé la ko ìné xjan mé kꞌuéchónta sín xjan iní nitjó koá nto̱e sín.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ntá chrokjuahya tsja̱kꞌe̱ma̱ sín xjan la ntá kjuíkjáka sín xjan. La ntá xje̱en tí chꞌín rey kuènte Egipto mé kjuíkakja tjan xjan la sákjuíko tjan nto̱e tjan la kjuínchekꞌánkí tjan xjan éxí xje̱en tjan xi̱kaha.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 La ntá tí chꞌín Moisés mé kꞌuitja chꞌán kaín nkehe nohe tí sín Egipto a la imá tjetoan tí nkehe kꞌuéntáchro chꞌán la ko tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’La ntá tió chónta tí chꞌín Moisés cuarenta nánó ntá tjinkaon chꞌán tsjitsjehe chꞌán tí sín israelita na̱xa̱ kjéhya chꞌán.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ntaha mé kꞌuíkon chꞌán kíxin ijnko chojni Egipto kjuate ijnko chojni na̱xa̱ kjéhya tí jehe chꞌán. Ntá chrókjuinki̱tsa chꞌán tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán ntá kꞌóyán chꞌán tí chꞌín Egipto a.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌán, mé tí sín israelita, mé tso̱noexín sín kíxin Dios mé tsíchrꞌán tí jehe chꞌán sinchekaá sín chꞌán. Kjánchó tí sín a kjuátso̱anhya sín.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 La ntá í jnko ya̱on tí chꞌín Moisés kꞌuíkon chꞌán kíxin yaá sín israelita tjanjo̱nko kíchó sín. La ntá tjinkaon chꞌán chrókjuítꞌo̱xin chꞌán kíxin chrokjuanjo̱nhya sín. La ntáchro chꞌán kíxin: “Jahará jnkoko̱á kíchuárá la, ¿nkekuènté tjánjo̱nrá?”.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 A̱ ntá tí nkexro chónta tí jie̱ mé kónínkaon chꞌán la kótéka chꞌán tí chꞌín Moisés. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna juez kuènténi?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Á tjinkávan tsꞌoyánni kja̱xinni éxí kꞌoyán tí chꞌín Egipto ijna ní?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 A̱ ntá kuínhin tí chꞌín Moisés tíha ntá tjoka sákjuí chꞌán. Sákjuí chꞌán tí nación Madián ntá ntiha kjuákꞌe chꞌán éxí ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ókjé. Ntá ntaha tsíkóte̱he chꞌán la ko kjuíchꞌéna chꞌán yaá xjan ntoa.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Na ntá kꞌuátsínka cuarenta nánó ntá tí nte̱je̱ chjino jna̱ itꞌin Sinaí mé xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán ijnko ángel tjenkákjan tí xrohi chríkjan tí ntayoa tjeche.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ntá tí chꞌín Moisés la chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha kꞌuíkon chꞌán la ntá kóchjinehe chꞌán kíxin chrótsjehe chꞌán la ntá kuínhin chꞌán itén Ìnchéni ntáchro kíxin:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Janhan mé Dios tinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxian mé Abraham, la ko Isaac, la ko Jacob,” mé xi̱kaha ichro Dios. Ntá tí chꞌín Moisés la kjuankíxin chrakon chꞌán la síxrànka̱ chꞌán ntá í tjinkakonhya chꞌán tsotsjehe chꞌán.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Na ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: “Takítsje to̱ka̱tá kíxin tí nonte tinkatja la nonte tjóá chóntahya jie̱.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ó kꞌuíkua̱n kíxin tí sín kuènta̱na mé imá tjejotjasóte sín nación Egipto. La ó kui̱nha̱n kíxin tꞌèya sín. La ntá ijie ó kꞌuinka kíxin tsjínki̱tsa sín. Méxra̱ xrákiá jaha tsétua̱nhan jaha sátsjia nación Egipto,”ichro Dios.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Tí sín israelita mé kjuanoá sín tí chꞌín Moisés. Tsíntáchro sín kíxin: “¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna juez?” ichro sín. Kjánchó Dios ichrꞌán chꞌán tí chꞌín Moisés kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán la ko sinchekaá chꞌán tí sín israelita kjuachaxin tí ángel kꞌuíkon chꞌán chríkjan tí nta.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ntá tí chꞌín Moisés kuakitsjexín chꞌán Egipto tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé. La imá itsjé kjuaxroan kjuasin chꞌán la itsjé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí nación Egipto, la ko tí Nta̱yaon Kjátse, la ko tí nte̱je̱ kꞌuáji sín cuarenta nánó.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Jehe tí chꞌín Moisés a mé chénka tí sín israelita kíxin: “Dios mé tsochrꞌán ijnko chojni tsoníxja itén Dios tsꞌaxrjeníxin tí sín kíchuárá éxí ichrꞌán chꞌán tí janhan. Títekákonhénrá tí jehe chꞌán.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Tí chꞌín Moisés mé kjuákꞌeko chꞌán tí chojni tí kꞌuéjó sín tí nte̱je̱. Nta ijnko ángel mé nixje̱he̱ chꞌán tí jna̱ Sinaí la ko tí sín kꞌuaxrjeníxinni mé kꞌuáyéhe̱ sin tí tan tjanjon kjuachón, ntá tí tan mé kꞌuátsínka tí jeheni ijie.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’A̱ ntá tí sín kꞌuaxrjeníxinni ósé mé tjinkakonhya sín kíxin chrókuitekaon sín la kjuanoá sín tí chꞌín Moisés la ko tjinkaon ínaá chrókjan sín nación Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 A̱ ntá ntáche sín chꞌín Aarón kíxin: “Tjinkaonni si̱chꞌéna ijnko dios kíxin tsinkáchónkini kíxin í noehyani nkehe kónhen tí chꞌín Moisés, tí nkexro kjuínki̱tsa kꞌuaxrjexínni nación Egipto.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ntá kjuínchekjano̱ya sín ijnko koxintáxjan la ntá kꞌóyán sín iko kjo̱ke̱he̱ tí nkehe tsíkjano̱ya a la imá kóchéhe̱ sín kꞌuíkon sín tí nkehe tsíkꞌónaxín tja chojni.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 A̱ ntá Dios mé kuíto̱he tí jehe sín kíxin tsinkáchónki sín tí konotsé siín nka̱jní. Tíhi mé tsíkjin ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Mé xi̱kaha ntáchro Dios ósé.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Na̱xa̱ kꞌuéjó tí sín kꞌuaxrjeníxinni tí nte̱je̱ la chónta sín ijnko ni̱nko kamantá chónta tí ley tsíkꞌe̱toan Dios. Tíhi kjuíchꞌéna sín éxí tsíkꞌe̱tue̱nhen Dios tí chꞌín Moisés kíxin sichꞌéna chꞌán kaín nkehe kꞌuíkon chꞌán.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ntá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni mé kꞌuáyéhe̱ sín tí ni̱nko kui̱to̱nhe̱n sín. Ntá tí sín kjui̱ka̱o chꞌín Josué mé kjui̱ka̱o sín tí ni̱nko tió kjuacha sín kꞌuáyéhe̱ sín í jnko nonte kuènte í so chojni kuakitsje Dios, kíxin tsꞌáyéhe̱ tí jehe sín. Mé xi̱kaha kónhen hasta tí ya̱on kjuankíxin kꞌue̱to̱an chꞌín David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Imá kjuíncheyaon Dios tí chꞌín rey David la ntá tí chꞌín David mé tjinkaon chꞌán sichꞌéna chꞌán ijnko ni̱nko kuènte Dios mé tí Dios kꞌuékinkáchónki chꞌín Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Kjánchó jehe chꞌán kjuíchꞌénahya chꞌán tí ni̱nko a. Tí chꞌín Salomón mé kjuíchꞌéna.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Kjánchó Dios nkaya nka̱jni chrohya tsjakꞌexenhen ijnko nchia tsíkjichꞌénaxín chojni itja. Ntáchro ijnko chꞌín nixja itén Dios kíxin:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Mé xi̱kaha ichro Dios.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’A̱ ntá jahará la icha a̱sánrá xráxín títekákonhyará. Jahará tinhínrá kjánchó ichꞌerá éxí chojni chónhya Dios. Xráxín tjánjo̱nkoárá Ncha̱kuen Dios. Jahará mé tóyóha̱rá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá ósé.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá kjuínchekjasóte kaín tí sín tsíchrónka itén Dios. Kꞌóyán sín tí sín kꞌuéchrónka kíxin itsi tí nkexro chóntahya jie̱. A̱ ntá ó kui tí nkexro a ntá jahará kjui̱nchekjirá chꞌán ntá kꞌóyán sín chꞌán.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Jahará kꞌuayéhérá tí nkehe kꞌue̱to̱an Dios senó, mé tí nkehe chrónka tí ángel, la kjónté xi̱kaha kuítekákonhyará ―ichro chꞌín Esteban.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ntá tí kuínhin tí jehe sín tí nkehe ntáchro tí chꞌín Esteban ntá imá kónínkaon sín la netaón neno sín kíxin nínkakonhen sín chꞌán.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 A̱ ntá chꞌín Esteban a̱ntsí chónta chꞌán Ncha̱kuen Dios la konta chꞌán nka̱jní kꞌuíkon chꞌán kjua̱cha̱xién Dios la ko kꞌuíkon chꞌán kíxin chꞌín Jesús tjexín to̱té chꞌán nánko tja chjina Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ntá ntáchro chꞌín Esteban kíxin: ―Tsjehérá kíxin kꞌuíkua̱n kíxin xitje̱he̱ nka̱jní la ntaha itjen tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni nánko tja chjina Dios.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 A̱ ntá jehe sín la kꞌuikjehe̱ sín ntatsjon sín la itsen kꞌuíxité sín ntá sákjuí sín kꞌuíxitja sín chꞌán
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 sákjui̱ko sín chꞌán ikon chjasin ntá ixro̱ chjéhe sín chꞌán. La tí sín tjanchia jie̱ mé kuakitsje sín iké sín la kꞌuejo sín to̱té ijnko chꞌín ntasoá itꞌin Saulo kíxin tsꞌayakonhen chꞌán tí ka a.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 La itꞌe sín xro̱ ntá chꞌín Esteban mé chrónóe̱he̱ chꞌán Ìnchéni la ntáchro chꞌán kíxin: —Ìnchéni Jesús takjá ncha̱kuenná.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ntá tuénxín kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán la kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Ìnchéni jaha mé tahya kuentá tí jie̱ kjuasin sín. Mé xi̱kaha ichro chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.