Atos 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá ó kui tí ya̱on kia Pentecostés ntá kaín tí sín tinkáchónki Jesús mé kójnkotsé sín jnkoko̱á tjejó sín.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Xrína̱hya kuínhin sín ijnko tóvéntó kui̱xi̱n nka̱jní. Tí tóvéntó mé éxí ijnko xri̱nto̱ fuerte chjéhe. Kuenté tí nchia tjejóxenhen sín mé kóvéntó kja̱xin.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín nkehe éxí xrohi nene tsjehe. Ntá tíha xíka̱ye̱he la kꞌuéjókjen jnkojnko kja tí jehe sín.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Na ntá kaín sín kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios ntá kjuankíxin sín nixja sín í jnko nkìva kíxin Ncha̱kuen Dios kjuínki̱tsa sín nixja sín.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 A̱ nta tí ya̱on a la tí chjasin Jerusalén kꞌuéjó chojni judío tjinkaon sín sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe tinkáchónki sín, mé tsíkji̱xi̱n sín nkuíxín chjasintajni.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 A̱ ntá jehe sín mé tsíkinhin sín tí tóvéntó ntá tsíkóchjina nchónhya chojni. Ntá í noehya sín nkehe chrókjuenka̱yáxin sín kíxin jnkojnko tí jehe sín mé kuínhin sín kíxin nixja tí sín a jnkojnko nkíve̱e sín.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Ntá síxrànka̱ sín, chrakon sín ntá jehe sín mé tjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Á jehya kaín tí sín tjejónixja mé tsíkji̱xi̱n sín estado Galilea?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 La ¿nkekuènté tjejótinhinni kíxin nixja sín jnkojnko nkíve̱eni?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Kíxin ntihi mé siín chojni tsíkji̱xi̱n chjasin Partia, la ko Media, la ko Elam, la ko Mesopotamia, la ko Judea, la ko Capadocia, la ko Ponto, la ko Asia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 la ko Frigia, la ko Panfilia, la ko Egipto la ko nkuíxín Africa a̱ntsí nó ntaha Cirene. La ko kja̱xin chojni romano tjejó ntihi. Iso tí sín a mé chaxín tsíkokjíexín judío, la í so la tinkáchónki sín Dios éxí tí sín judío xi̱kaha.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 La kja̱xin siín chojni tsíkji̱xi̱n Creta, la ko Arabia. Mé xi̱kaha kaín ni tsíkji̱xi̱nni tí chjasin a mé tsíkinhinni tjejónixja tí sín a tí kjuaxroan kuènte Dios jnkojnko nkíve̱eni ―mé xi̱kaha ichro sín.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Ntá tóxakonhen kaín sín la chrakon sín ntá kjuanchankíhi kíchó sín kíxin: ―¿Nkehe tꞌaxrjexín kaín tíha? ―ichro sín.
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 A̱ ntá iso sín kjuanoá sín ntáchro sín kíxin: ―Tsékoan tí sín a ―ichro sín.
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Ntá jehe chꞌín Pedro mé kꞌuínkatjen chꞌán, kjuákꞌexín to̱té chꞌán la ko tí tejnko sín apóstol mé kꞌuínkatjen sín la ntá chꞌín Pedro mé itsen nixja chꞌán. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni judío la ko jahará tjejorá chjasin Jerusalén. Kaínrá tjejorá tinhínrá tí nkehe tso̱xrja̱nka.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Tí sín tjejó ntihi la jehya tsékoan sín éxí ntáchrorá, kíxin na ntá las nueve nchítjen la kohya nkexro tsékoan.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Tíhi mé tsíchrónka chꞌín profeta Joel:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 — ausente —
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 — ausente —
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 — ausente —
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 — ausente —
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Mé xi̱kaha tsíchrónka chꞌín Joel.
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 ꞌJahará chojni israelita tinhínrá tí nkehe tso̱xrja̱nka. Tí chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret mé Dios kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tsíchrꞌán chꞌán kíxin kjuasin chꞌán itsjé kjuaxroan jié kꞌuíkonrá la ko kjuako chꞌán kíxin Dios tsíchjéhe chꞌán kjuachaxin kíxin tjinkaon chꞌán chrókꞌuikonrá. Jahará ó jína nohará kaín tíha.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Kjónté xi̱kaha kꞌuíkonrá la jahará itse̱rá chꞌán éxí tsíkjenka̱yáxin Dios ósé. A̱ ntá jahará kjui̱nchekꞌayéhérá chꞌán tí sín jínahya, a̱ ntá tí sín jínahya mé kꞌóyán sín chꞌán, kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ijnko ntacruz.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Kjánchó Dios la kjuínchexechón chꞌán ínaá la kjua̱tse̱n chꞌán tí kjuatjoté kuènte kjuachꞌén kíxin ntá ti kjuachꞌén xitjahya tsꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 A̱ ntá ósé tí chꞌín rey David tsíchrónka chꞌán kuènte Jesús ntáchro chꞌán kíxin:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 — ausente —
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 — ausente —
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín David.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 ꞌKíchóni ti̱to̱hérá tsontáxrja̱n kíxin chꞌín David, tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni mé tsíkꞌén chꞌán la ko tsíkji̱xravá chꞌán. Ntá na̱xa̱ noheni nketí tsíxravá chꞌán.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 A̱ ntá chꞌín David mé ijnko nkexro tsíchrónka itén Dios la ó nohe chꞌán kíxin chaxín Dios chrónka kíxin ijnko nkexro tsꞌaxrjeníxin chꞌán mé tsꞌóna rey mé tsꞌe̱to̱an éxí jehe chꞌán kꞌue̱to̱an chꞌán.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Mé xi̱kaha chꞌín David la ósé ó nohe chꞌán nkehe tso̱nhen la mé chrónka chꞌán kíxin tsoxechón Cristo la ko ntáchro chꞌán kíxin tí a̱sén chꞌán tsito̱ehya tí siín tí sín tsíkꞌen la tsꞌitjáyanhya tí cuerpo kuènte chꞌán.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Méxra̱ Dios kjuínchexechón tí chꞌín Jesús, mé kꞌuíkonni kaín ni la mé chrónkani kíxin chaxín tíha.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ntá ijie Jesús mé sákjui̱ko chꞌán Dios la nànko itja chjina Dios mé tjen chꞌán. Ntá tsíntáchro Itꞌé chꞌán Dios kíxin tsochrꞌán chꞌán tí Ncha̱kuen chꞌán. Ntá jie ó kui la ó kꞌuíkonrá la ko kuínhínrá nkehe kónhen.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Tí chꞌín David la jehya jehe chꞌán sákjui̱ nkaya nka̱jní, kíxin jehe David ntáchro chꞌán kíxin:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín David.
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 ꞌNtá kaín rá chojni israelita chrókónohará chaxín kíxin jehe tí chꞌín Jesús ó kjuakénka̱nirá tí ntacruz la Dios mé kjuíchꞌéna Ìnchárá ijie, mé tí Cristo ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Pedro.
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Ntá ti kuínhin sín tíha ntá imá kóxakonhen a̱sén sín. La ntá kjuanchankíhi sín chꞌín Pedro la ko tí í so sín kjueyá chꞌín Jesús. Ntáchro sín kíxin: ―Kíchóni, a̱ ntá jie la ¿nkexrí chrókjuichꞌeni?
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókui̱to̱hérá tí iji̱árá la chróxráxinkáonrá Dios. Ntá chrókuikitiaxínrá ihni̱é Jesucristo ntá Dios mé tsjakjìinhanrá tí iji̱árá ntá jehe chꞌán tsjanjon chꞌán Ncha̱kuen chꞌán tsꞌayéhérá.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Dios mé sincheki̱to̱nhanrá chꞌán tí Ncha̱kuen chꞌán tsꞌayéhérá jahará la ko xja̱anrá la ko kja̱xin tsochjéhe chꞌán Ncha̱kuen chꞌán kaín xín tí sín tjejó ikjín. Mé jehe chꞌán tsochjéhe chꞌán Ncha̱kuen chꞌán jnkojnko tí nkexro tsjeyá chꞌán.
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Mé xi̱kaha ntáchro chꞌín Pedro la ko í so nkehe ntáchro chꞌán. Nta nixje̱he̱ chꞌán sín ínaá, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókui̱to̱hérá tí jínahya tjenka̱yáxin tí chojni siín chjasintajni kíxin jahará me jína chrókuaárá.
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Ntá kaín tí sín kuítekaon tí nkehe chrónka chꞌán la ntá kuíkite sín la tí ya̱on a kóchjina iní mil chojni kjuankíxin tinkáchónki Ìnchéni Jesús la kꞌuíto tí sín ó xráxín siín.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Ntá kaín sín mé jína kꞌuékꞌejó sín mé kuítekaon sín tí nkehe kjuako tí sín kjueyá Jesús la kjuínki̱tsa sín kjuanjon sín tí nkehe chrókjóne tí í so sín la ko chjéhe sín Dios kjuasáya la ko kójnkotsé sín kíxin sine sín nio̱tja̱ xraxinkakonxín sín kíxin ikꞌuén Ìnchéni.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 La ntá kaín tí í so sín mé chrakon sín kíxin tí sín tsíkjeyá Jesús kjuasin sín itsjé kjuaxroan.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 La kaín tí sín tinkáchónki Jesús mé jnkoko̱á kꞌuéjó sín la jnkoko̱á chónta sín tí nkehe sine sín.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Kjuínchekji sín tí nkehe chónta sín ntá kꞌóxika̱ye̱he sín tí chichaon la chjéhe sín tí sín chóntahya.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Jnkojnko ya̱on kójnkotsé sín tí ni̱nko la ntá jnkojnko nto̱e sín kjóneko kíchó sín. La ko kjóne sín nio̱tja̱ kíxin xraxinkakonxín sín kíxin ikꞌuén Ìnchéni la ko kjuaxróxin kꞌuéjó sín la kohya nkexro kjuínchehnke.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Kjuanchehe sín kjuasáyé Dios. Ntá kaín chojni kꞌuéchóntehe sín kjuasáya. A̱ ntá jnkojnko ya̱on Ìnchéni mé kjueyá iso chojni kíxin tso̱tsjé tí sín tsaá.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.