Atos 26
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Ntá tí chꞌín rey Agripa a mé ntáche chꞌán tí chꞌín Pablo kíxin: ―Ó ncho̱xon jahvá tso̱chro̱nka ―ichro chꞌán. Ntá tí chꞌín Pablo mé kjua̱ya̱ tja chꞌán ntá kjuankíxin nixja chꞌán, ntáchro chꞌán xi̱kihi:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 ―Chàna kíxin tsonixja nkayakuan tí jaha rey Agripa tso̱xrja̱nka kaín tí jie̱ tꞌekana tí sín judío.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Ó noheni kíxin jaha la ó noha jína kuènte tí ley la ko tí nkehe tinkáchónki tí sín judío, la ko jaha noha nkehe tí kjua̱cha̱xi̱n sín kíchó sín. Méxra̱ xrja̱nnóa̱ha kíxin tjakꞌetinhín jína.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Kaín tí sín judío la ó nohe sín nkexrí kꞌuékjakꞌé tí chjasenná la ko chjasin Jerusalén tí na̱xa kꞌuéntasoána.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Kja̱xin jehe sín la ó nohe sín la kjá jína chróchrónka sín kíxin tí na̱xa̱ kꞌuéntasoána la kꞌuéfariseona. A̱ ntá tí sín fariseo a mé a̱ntsí má kjuínchexiteyéhe̱ sín tí ley kuènte tí nkehe tinkáchónkini.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ntá ijie si̱nchekito̱exián jie̱na kíxin nínkaon tí sín judío a kíxin tjécho̱nha̱n kíxin Dios mé sinchexechón chojni ínaá xi̱kaha tsíchénka chꞌán tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Tí teyó tribu tsíkꞌaxrjeníxin chꞌín Israel mé tjejóchónhen sín kíxin tsꞌikon sín tsoxiteyá tí nkehe tsíchrónka Dios. Méxra̱ xraxinkaon sín Dios ncha̱kotjin la ko tie. Méxra̱ mé xi̱kaha tjécho̱nha̱n, jaha rey Agripa, la mé xi̱kaha nínkakonna tí sín judío ijie.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Á títekákonhyará jahará kíxin Dios sinchexechón chojni tsíkꞌen?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Janhan mé kja̱xin kꞌuékjenka̱yáxian nchónhya nkehe kꞌuénínka̱konha̱n tí sín tinkáchónki Jesús tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Mé xi̱kaha kja̱xin kꞌuékji̱tꞌa chjasin Jerusalén. Tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kjuanjon sín kjuachaxin kíxin janhan tsochrꞌáxa̱nha̱n nto̱echiso nchónhya tí sín tinkáchónki Ìnchéni. Ntá tió kꞌóyán sín tí sín a mé janhan la ntáxrja̱n kíxin ó ncho̱xon xi̱kaha kónhen.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Nchónhya veces kjui̱ntakjasóte tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin chrókuíto̱he sín tí nkehe tinkáchónki sín. Mé xi̱kaha kꞌuékji̱tꞌa kaín xín ni̱nko kíxin imá kꞌuénínka̱konha̱n tí jehe sín la xi̱kaha kꞌuájichráha̱ sín kjónté sátsíkji sín chjasin ókjé.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 ’Méxra̱ xra̱ ó sákjuia janhan chjasin Damasco. Tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé ó kjuanjon sín kjuachaxin kíxin xi̱kaha tꞌa̱ha̱ sín xra̱.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 A̱ ntá tí nti̱a a jaha rey chrókónoha kíxin chonkíxin kꞌuíkua̱n éxí ijnko xrohi tꞌinkaséyan kui̱xi̱n nkaya nka̱jní a̱ntsí má fuerte la kánhyó fuerte tí xrohi kuènte ya̱on la tí tꞌinkaséyan mé kꞌuantatjen tí janhan la ko tí sín xríki̱an.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ntá kaín ni kjuítsínkani nonte ntá xrína̱hya kui̱nha̱n nixja ijnko nkexro mé nkìva hebreo nixja̱xi̱n chꞌán. Ntáchro tí nkexro a kíxin: “Saulo, Saulo, ¿nkekuènte nínkakònna xrítjéyá tí janhan? Jahvá nchekjasóte a̱sán kíxin tjanjo̱nkoa tí janhan. Éxí yóhe̱ ijnko koxinta kónínkaon va tí chriáte sín va chica yo mé xi̱kaha jaha.”
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkexro jaha?” Ntá tí nkexro me kjuáte̱he kíxin: “Janhan mé Jesús mé tí nkexro chréhé jaha.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ijie tꞌàya jaha, tjakꞌexián to̱tá. Janhan kjuánjuan kjuachaxin kíxin kꞌuíkuan tí janhan ijie kíxin jaha si̱chꞌena xra̱. Janhan kjuéyá tí jaha kíxin tsochénka chojni kíxin kꞌuíkuan tí janhan la ko tso̱chro̱nka tí nkehe tsjákohá ínaá tí xikꞌikuan tí janhan ínaá.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Janhan tsꞌayakonhan kíxin kohya nkehe sitꞌaha tí sín judío la ko tí sín jehya judío. A̱ ntá jie této̱an satsjia.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Méxra̱ této̱an sátsjia tí tjejó tí jehe sín kíxin takítje̱nkia ikon sín kíxin í tsꞌajihya sín nti̱a sítié la tsꞌaji sín nti̱a tꞌinkaséyan la ko tsochóntahya tí jínahya kjua̱cha̱xién tsꞌe̱tue̱nhen tí jehe sín. Jehe sín mé tsinkáchónki sín tí janhan. Ntá janhan tsꞌáyáha̱ sín la tsjìin iji̱é sín la ko tsi̱to̱nhe̱n sín tí nkehe tsꞌáyéhe̱ kaín tí sín tsíkjinchetjóá Dios,” ichro Ìnchéni.
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 ’Mé xi̱kaha jaha rey Agripa kjui̱ntaxiteyáha̱ tí nkehe kꞌuíkua̱n kui̱xi̱n nkaya nka̱jni.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Sa̱oxín kjuáko̱ha̱ tí sín siín chjasin Damasco, la ntá chrꞌéxi̱n chjasin Jerusalén, la ko kuenté tí estado Judea ntá kja̱xin kjuáko̱ha̱ tí sín jehya judío. Kjuáko̱ha̱ sín kíxin chrókuíto̱he sín iji̱é sín, la chrókjan sín chrókuinkáchónki sín Dios, la ko chrókjua̱ko̱xi̱n sín xra̱ jína kíxin chaxín ó kjuitóxi̱nhin sín tí nkehe tinkáchónki sín.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Mé xi̱kaha tí xra̱ tséxinna tí sín judío a nkaxenhen ni̱nko la tjinkaon sín chrókꞌóyánna sín.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Ntá kjuasáyé Dios kjuínki̱tsana la ntoá itjén ijie tjáko̱ha̱ kaín chojni ntsíntsí la ko chojni ihyé la ninkehó kꞌuantaxía̱nhya kuènte tí nkehe tsíchrónka tí sín tsíchrónka itén Dios la ko tí nkehe tsíchrónka chꞌín Moisés tso̱nhen,
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 kíxin tꞌichjánxi̱n itsꞌen Cristo la ko tsoxechón chꞌán ínaá. Tí itén chꞌán éxí ijnko xrohi tsꞌinkaséyanxín tí sín siín ntihi la ko tí sín siín í so nación kíxin tsaáxin sín.
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Mé xi̱kaha ichro chꞌín Pablo kíxin kohya jie̱ kjuasin chꞌán ntá tí chꞌín Festo mé itsen kꞌuèya chꞌán kíxin: ―Pablo jaha la kjá tsíkꞌixikján. Imá tsíkji̱nchekuáxian mé xi̱kaha tsíkólókoxián ―ichro chꞌán.
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―Jehya tsíkꞌixikjánna. Jaha Festo imá tjua̱ha. A̱ ntá tí nkehe ntáxrja̱n la ijnko nkehe jína la ijnko nkehe chaxín.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Ntihi itjen tí chꞌín rey Agripa. Jehe chꞌán mé jína nohe chꞌán kaín tí nkehe a. Méxra̱ tjenixja̱ha̱ chꞌán jnkojína kíxin ó nòna kíxin jehe chꞌán ó nohe chꞌan kaín nkehe kónhen kíxin jehya ijnko nkehe imó kónhen tíha.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Jaha, rey Agripa, ¿á títekávan tí nkehe tsíkjako tí sín tsíchrónka itén Dios ósé? Janhan la ó nòna kíxin títekávan jaha.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Ntá kjuáte̱he chꞌín Agripa ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó a̱ntsíkoá chrokjuacha chrókjuachròena kíxin chrókꞌónana cristiano ―ichro chꞌán.
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Ntá ntáchro chꞌín Pablo kíxin: ―Ntáxrja̱n kíxin á isé tso̱xrja̱nka o̱ á séhya la Dios mé tjinkaon kíxin jehya jahvá chrókuinkachónkia chꞌan. Náhí. Kja̱xin tjinkaon chꞌán kíxin kaín nkexro tjejótinhin chrókꞌóna sín éxí tí janhan kjánchó xi̱kahya chróchónta sín cadena.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Ntá kjuixin nixja chꞌín Pablo ntá kꞌuínkatjen tí chꞌín rey, la ko kja̱xin tí chꞌín gobernador, la ko kja̱xin tí tjan Berenice, la ko kaín xín tí chojni tjejótja̱xi̱n ntiha.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Ntá kaín sín kꞌuaxrjenta sín la ikjo sín kíchó sín. Ntáchro sín kíxin: ―Kohya jie̱ tsíkjasin tí chꞌín a kíxin chrókꞌuenxín chꞌán la ko chrókjuakꞌechjinaxín chꞌán nto̱echiso.
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Ntá tí chꞌín Agripa ntáche chꞌán tí chꞌín Festo kíxin: ―Ó ncho̱xon chrókjuánjuan kjuachaxin sáchrókjui tí chꞌín a tí jehe chꞌán chrókjuanchahya chꞌán kíxin tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an sinchekito̱exín iji̱é chꞌán ―mé xi̱kaha ichro tí chꞌín Agripa.
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.