Atos 25

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntá tí chꞌín Festo kjuíji chꞌán ntiha kíxin tsꞌixenhen chꞌán tí xra̱ gobernador. Ntá iní ya̱on chrꞌéxi̱n ntá sákjuixin chꞌán chjasin Cesarea la kjuíji chꞌán chjasin Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ntiha tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín judío imá tjetoan mé kjuanchia sín kíxin tsjasóte chꞌín Pablo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Kjuanchia sín kíxin xra̱ ó chrókꞌue̱to̱an chꞌán kíxin chrókjui chꞌín Pablo ntiha chjasin Jerusalén. Kíxin jehe sín ó tsíkjenka̱yáxin sín kíxin tsochrꞌán sín iso chojni tsochónhen tí nti̱a tsꞌóyán sín tí chꞌín Pablo.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Kjánchó chꞌín Festo kjuáte̱he chꞌan ntáchro chꞌán kíxin ó tsíkjenka̱yáxin chꞌán kíxin í séhya tsjakꞌe chꞌán ntiha. Méxra̱ tí chꞌín Pablo la tjechjina chꞌán chjasin Cesarea la xitjahya tsꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tsjixrakoa.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chojni tjetoan kuèntárá sáchrókjuikian ntiha chjasin Cesarea. A̱ ntá tí chaxín tsíkjasin chꞌán jie̱ ntá ntiha la jína tsjanchia sín jie̱ ―ichro tí chꞌín Festo.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ntá chꞌín Festo kjuákꞌe chꞌán chjasin Jerusalén chjina ijní o̱ ite ya̱on ntá ikjan chꞌán chjasin Cesarea ínaa. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n a kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán tí tjetꞌe̱to̱anxín chꞌán ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjikakjín sín tí chꞌín Pablo.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Ntá tió kꞌuíxenhen chꞌín Pablo ntiha ntá tí sín judío kui̱xi̱n Jerusalén kóchjinehe sín chꞌán ntá kjuanchia sín nchónhya jie̱ imá hyé. Kjánchó ijnko nkehe chaxínhya tꞌeka sín chꞌán jie̱.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 A̱ ntá tí chꞌín Pablo a chrónka chꞌán kíxin kjuasinhya chꞌán jie̱. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Ninkehó jie̱ kjuasinhyani mé ninkexró kjuánjo̱nkohyani la ko kja̱xin jehya chrókuitekakonhyani tí ley kuènte tí sín judío la ko jehya chrókuitekakonhyani tí ni̱nko la ko jehya chrókuitekakonhyani tí chꞌín gobernador romano.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 A̱ ntá chꞌín Festo tjinkaon chꞌán kíxin tso̱nínkakuenhya chꞌán tí sín judío ntá kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Pablo ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á tjinkávan sátsjia chjasin Jerusalén kíxin ntaha janhan chrókjui̱ntakito̱axián nkehe tí jie̱ chonta jaha? ―ichro chꞌán.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―Náhí, jeheni ó ntihi tjenni tí tꞌe̱to̱anxín tí sín gobierno romano la jína chrókjui̱nchekito̱exián iji̱éni kíxin jaha la ó noha kíxin ninkehó ijie̱ kjuíchꞌehyani tí sín judío.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Kja̱ tí chaxín kjuásian ichrén jie̱ jié chrókꞌuénxia̱n la chrakonhyana kjónté chrókꞌuén. A̱ ntá ti chaxínhya xi̱kaha tꞌekana sín jie̱ la ninkexró chóntahya kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an sáchrókjuikoni tí jehe sín. A̱ ntá tjánchíá kíxin jehe tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an mé sinchekito̱exín tí jie̱ ―ichro chꞌán.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ntá chꞌín Festo mé kjuanchankíhi chꞌán iso tí sín tjinki̱tsa chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha mé tjanchia kíxin tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an sinchekito̱exín chꞌán iji̱á. Méxra̱ tétua̱nhan sátsjia tí tjen tí chꞌín a ―ichro chꞌán.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ntá kꞌuátsínka iso ya̱on ntá tí chꞌín rey Agripa la ko tjan Berenice kjuíji sín chjasin Cesarea kíxin tsonixje̱he̱ sín tí chꞌín Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ntá ntiha mé kuíto̱he sín itsjé ya̱on ntá chꞌín Festo a mé chénka chꞌán tí chꞌín rey nkehe kuènte tí chꞌín Pablo. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntihi itjen ijnko chꞌín tjechjina tsíkíto̱he chꞌín Félix.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 A̱ ntá tió kjuakꞌé chjasin Jerusalén ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío a mé kjuíjitsjehe sín tí janhan ntá kjuanchia sín jie̱ kuènte chꞌín Pablo. Kjuanchia sín kíxin chrókꞌóyánni tí jehe chꞌán.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ntá janhan kjuáta̱ha̱ kíxin: Jeheni chojni tꞌe̱to̱an kuènte sín romano mé kuènhyani tsꞌe̱to̱anni itsꞌen ninkexró tí na̱xa̱ tso̱chjinahya tí chꞌín kjuasin jie̱ kíxin tsontáchro chꞌán á chaxín tí jie̱ tjanchia sín o̱ náhí.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ntá ti sín judío kui ntihi ntá chua̱nhya má. Kjónté tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuakꞌétja̱xia̱n tí nta̱kito̱exián iji̱é chojni la kuéto̱an kíxin síxrakoa tí chꞌín Pablo.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 A̱ ntá tí sín kóchjina kohya ninkehó ichro sín kuènte ti jehe chꞌán éxí kjuenka̱yáxian janhan chróntáchro sín.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Jehó nínkakuenxín sín chꞌán kíxin tí nkehe tinkáchónki chꞌán la ko nínkakuenxín sín chꞌán kíxin tí nkexro itꞌin Jesús mé ikꞌuén chꞌán ntá jie ntáchro chꞌín Pablo kíxin tjechón chꞌán ínaá.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Janhan la nonahya nkexrí tsito̱exín tí iji̱é chꞌán ntá kjuánchánkíha̱ tí chꞌín Pablo á tjinkaon chꞌán sátsji chꞌán chjasin Jerusalén kíxin ntaha tsito̱exin tí ji̱é chꞌán.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 A̱ ntá jehe chꞌán tsíkjanchia chꞌán kíxin tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an mé chrókjuinchekito̱exín chꞌán iji̱é chꞌán. Ntá kuéto̱an janhan kíxin na̱xa̱ ntihyó tsjakꞌechjina chꞌán tsononajia janhan nkesá tsétua̱nha̱n chꞌán sátsji chꞌán ntiha ―ichro chꞌán.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 A̱ ntá chꞌín Agripa ntáche chꞌan tí chꞌín Festo kíxin: ―Kja̱xian janhan tjínka̱van tsi̱nha̱n tí nkehe tsochrónka tí chꞌín a. Ntá kjuáte̱he chꞌín Festo ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntóye tsinhín nkehe tsochrónka chꞌán.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n tí chꞌín Agripa la ko tí tjan Berenice kjuíji sín la kꞌuíxenhen sín la ko tí sín soldado tꞌe̱to̱an tsíkji̱ka̱o sín, la ko kꞌuíxenko sín iso chojni tjetoan kuènte chjasin ntiha. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Festo kíxin tsjixrakoa tí chꞌín Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ntá ntáchro chꞌín Festo kíxin: ―Jaha chꞌín rey Agripa tinhín la ko tinhínrá kaín rá tsíkójnkotsérá ntihi. Tsjehérá tí chꞌín Pablo itjen ntihi. Kaín tí sín judío kꞌueka sín chꞌán jie̱ tí chjasin Jerusalén la ko kja̱xin chjasin Cesarea ntihi la kuíto̱ehya sín, tjanchana sín kíxin chrókꞌuen chꞌán.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 A̱ ntá tónhenni kíxin kohya jie̱ jié kjuasin chꞌán kíxin chrókꞌuen chꞌán. Kjánchó jehe chꞌán mé tsíkjanchia chꞌán kíxin tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an chrókjuinchekito̱exín iji̱é chꞌán. Ntá kjuenka̱yáxian kíxin tsétua̱nha̱n chꞌán sátsji chꞌán ntiha.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Nonahya nkehe chaxín tsokjian tsꞌáyéhe̱ tí chꞌín tꞌe̱to̱an. Ntá jie kuéto̱an kjuíkakjín sín chꞌán kjui̱ka̱o sín chꞌán tí tjejóni ntihi kíxin tjetoan kíxin jaha chꞌín Agripa la ko kaín rá tjejorá ntihi tsjanchankíhírá chꞌán kíxin mé tso̱nòna janhan nkehe tsokjian.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Méxra̱ náxrjónhya chróchrꞌan ijnko tí chojni tjechjina na̱xa̱ nonahya nkehe tí jie̱ tꞌeka sín chꞌán.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.