Atos 23
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Ntá chꞌín Pablo komá tí sín tꞌe̱to̱an kuènte sín judío ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, tí kꞌuékjakꞌé hasta ijie la Dios tjetsjehe kíxin ijnko kjuaxrexinkaon jína chonta ―ichro chꞌán.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ntá tí chꞌín Ananías tí chꞌín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín chjino tjejó tí tjen chꞌín Pablo tsochjéhe sín irꞌva chꞌán.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―Dios mé sinchekjasóte ti jaha kíxin ntoáhya kjui̱chꞌe. Tjetja̱xian méhe̱ kíxin tsjéyá nkehe tí jie̱ chonta éxí nixja tí ley. A̱ ntá ¿nkekuènte kuítekákonhya tí ley, la kuéto̱an kíxin tsꞌékonna? ―ichro chꞌán.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 A̱ ntá tí sín siín ntiha ntáchro sín kíxin: ―¿Á xi̱kaha tsꞌantaxínhín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kuènte Dios?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, kjuatso̱anhya janhan kíxin jehe chꞌán mé tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. Ntáchro tí xroon itén Dios kíxin: “Chrókꞌuantaxíenhya tí chojni tꞌe̱tue̱nhen chjasán”―ichro chꞌán.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Ntá chꞌín Pablo mé kónohe chꞌán kíxin iso chojni siín ntiha mé chojni kuènte partido saduceo, ntá í so sín a mé kuènte partido fariseo. Ntá itsen kꞌuèya chꞌín Pablo, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, janhan mé ijnko chojni fariseo la tí sín kjéhyana mé fariseo kja̱xin. Jahará mé tjéyárá nkehe tí jie̱ chonta kíxin janhan mé tinkachónkia kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ntá kjuixin ntáchro chꞌán tíha ntá tí sín fariseo la ko tí sín saduceo mé kjuankíxin sín ikjo kíchó sín ntá xi̱kaha jnkokónhya kjuenka̱yáxin tí sín tsíkójnkotsé ntiha.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Kíxin tí sín saduceo a mé ntáchro sín kíxin tsoxechónhya chojni tsíkꞌen la ko kja̱xin kohya sín ángel la ko kohya ncha̱kuen. A̱ ntá tí sín fariseo la titekaon sín kaín tí nkehe a.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ntá kaín sín kꞌuèya sín la ntá iso tí sín maestro tjako ley kuènte sín fariseo mé kꞌuínkatjen sín ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i, kohya ninkehó nkehe jínahya kjuíchꞌe chꞌán. Áchꞌe ijnko ncha̱kuen chojni o̱ ijnko ángel mé nixje̱he̱ chꞌán ―ichro tí sín fariseo.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ntá imá sítjité sín nínkaon sín. Ntá tí chꞌín comandante a mé tóxakonhen chꞌán kíxin chrókjuinchekuen sín tí chꞌín Pablo ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado a kíxin sátsjikakjín sín chꞌán la tsi̱ka̱o sín chꞌán ínaá tí cuartel kuènte tí sín soldado.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 A̱ ntá tí tie a na ntá xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌín Pablo Ìnchéni nixja chꞌán, ntáchro kíxin: ―Chrakonhya Pablo kíxin éxí chro̱nka tanná chjasin Jerusalén la mé xi̱kaha tso̱chro̱nka chjasin Roma.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n a̱ ntá iso tí sín judío a mé kjuenka̱yáxin sín kíxin tsꞌóyán sín tí chꞌín Pablo. Ntá kꞌuákjenxi̱n sín ihni̱é Dios chaxín tsoxiteyá la sinehya sín la ko tsꞌihya sín ninkehó tí na̱xa̱ tsꞌóyánhya sín chꞌán.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Chjina cuarenta sín kjuenka̱yáxin sín kíxin xi̱kaha sichꞌe sín.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ntá sákjuíchenka sín tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱tue̱nhen kuènte tí sín judío la ntáche sín kíxin: ―Kꞌuákjenxi̱nni ihni̱é Dios kíxin chaxín tsoxiteyá kíxin í sinehyani ninkehó tí na̱xa̱ tsꞌóyánhyani tí chꞌín Pablo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Méxra̱ ntá jahará la ko í so ti sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío tsontácherá tí chꞌín comandante a kíxin tsji̱ka̱o sín tí chꞌín Pablo ntihi tí tjejorá ntóye nchítjen kíxin a̱ntsí má tsjanchankíhírá chꞌán nkehe siná á chaxín tí jie̱ tꞌíká chꞌán. A̱ ntá jeheni senó tsꞌejóchónhenni tí tsji̱xi̱n chꞌán ntá tsꞌóyánni chꞌán kíxin í tsjihya chꞌán ntihi ―ichro sín.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ntá tí xje̱en tí kja̱ve tí chꞌín Pablo a mé tsíkinhin chꞌán nkehe tí tjo tí sín a. Ntá sákjuí chꞌán kꞌuíxenhen chꞌán cuartel kuènte tí sín soldado kíxin tsochrónka chꞌán nkehe tí tjo sín kuínhin chꞌán.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 La ntá chꞌín Pablo mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán ijnko tí sín capitán la ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjikoa tí chꞌín ntasoá ti tjen tí chꞌín comandante kíxin tjinkaon chꞌán tsochrónka chꞌán nkehe ―ichro chꞌán.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ntá tí chꞌín capitán a mé sákjuíko chꞌán ti tjen tí chꞌín comandante ntá ntáchro tí chꞌín capitán a kíxin: ―A̱ ntá tí chꞌín Pablo tjechjina mé kꞌuíye̱he̱ni chꞌán kíxin tsji̱ka̱oni tí chꞌín ntasoá ntihi kíxin tjinkaon chꞌán tsonixja̱ha jaha ―ichro chꞌán.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ntá tí chꞌín comandante a mé tséhe chꞌán itja tí chꞌín ntasoá a ntá kꞌuaxrjentako chꞌán jehó chꞌán ntá kjuanchankíhi chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí tjinkávan tso̱chro̱nka? ―ichro chꞌán.
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ntá ntáchro tí chꞌín ntasoá a kíxin: ―Iso tí sín judío mé kjuenka̱yáxin sín kíxin tsjanchaha sín kíxin ntóye nchítjen sátsjikoa chꞌín Pablo tí tso̱jnkotsé tí sín judío tꞌe̱to̱an. Sitꞌayaha sín tsontáchro sín kíxin tjinkaon sín tsjanchankíhi sín chꞌín Pablo tí nkehe a̱ntsí má xra̱.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 A̱ ntá jaha la chrókuítekákonhya kíxin chjina cuarenta chojni tjejóchónhen sín imó la kꞌuákjenxi̱n sín ihni̱é Dios kíxin sinehya sín la ko tsꞌihya sín ninkehó tsjixinjian itsꞌen chꞌín Pablo. Ntá ijie tjejóchónhen sín tso̱nohe sín nkehe tsixrua jaha ―ichro chꞌán.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 A̱ ntá tí chꞌín comandante a mé nixje̱he̱ chꞌán tí tí chꞌín ntasoá la kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Tsochenkahya ninkexró kíxin xi̱kaha kjuíchro̱nka ―ichro chꞌán.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Ntá tí chꞌín comandante a mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán yaá tí sín capitán a ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsoyaxínhin sín sátsjiko sín iyó ciento sín soldado sátsjixín to̱té la ko setenta tí sín tsjitákꞌá koka̱te̱ la ko iyó ciento soldado sátsjiko chica lanza, ntá las nueve tie sátsji sín chjasin Cesarea, ichro chꞌán.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 La ko kꞌuítuenhen sín sinchekamá sín koka̱te̱ tsjitákꞌá chꞌín Pablo la tsꞌayakonhen sín chꞌán jína kíxin kohya nkehe tso̱nhen kíxin tsjiji chꞌán tí tjen chꞌín Félix, tí chꞌín gobernador.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ntá tí chꞌín comandante ikjin chꞌán ijnko xroon a, ntáchro kíxin:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Janhan mé tí chꞌín Claudio Lisias chrꞌanhan ijnko xroon kíxin jaha chꞌín Félix ijnko gobernador jína, nixja̱ha.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Tí sín judío a mé itsé sín tí chꞌín i kíxin chrókꞌóyán sín chꞌán. Ntá tió kónòna kíxin ijnko chojni romano tí jehe chꞌán la ntá sákjuíkian sín soldado kjui̱ntakaá chꞌán.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Tjínka̱van tso̱nòna nkekuènte kíxin nínkakonhen sín chꞌán. Ntá sákjuíkian chꞌán tí tsíkójnkotsé tí sín judío.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Ntá kónoxín kíxin nínkakuenxín sín chꞌán kíxin tí ley kuènte sín kjuínchexiteyáhya chꞌán, ichro sín. Jehya jie̱ jié tsíkjasin chꞌán kíxin chrókꞌóyán sín chꞌán o̱ chrókjua̱kꞌe̱chji̱na sín chꞌán.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ntá ó kui̱nha̱n kíxin tí sín judío a mé chrókꞌóyán sín chꞌán. Ntá méxra̱ jie ichrꞌan chꞌán tí tjen jaha la ko kja̱xin kjuáncháha̱ tí sín a kíxin chrókjuiji sín tí tjen jaha chrókjuá sín kíxin nkekuènte nínkakonhen sín chꞌán. Kjuasáyá. Ó tjen.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ntá tí sín soldado a mé kjuínchexiteyá sín éxí kꞌuítuenhen sín a ntá sákjuíko sín tí chꞌín Pablo tí tie a chjasin Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n tí sín soldado xrixín to̱té ó a mé xíkjan sín tí cuartel kuènte sín. Ntá tí sín kꞌuéjókjen koka̱te̱ a mé na̱xa̱ sákjuíko sín tí chꞌín Pablo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ntá tió kjuíji sín tí chjasin Cesarea ntá tí sín soldado a mé kjuanjon sín tí xroon a chjéhe sín tí chꞌín gobernador la ko kja̱xin kjuínchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán tí chꞌín Pablo.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ntá kjuixin kjuínchekuáxin tí chꞌín gobernador a tí xroon ntá kjuanchankí chꞌán nketí chjasén chꞌín Pablo. La ntá kónohe chꞌán kíxin estado Cilicia tsíkji̱xi̱n tí chꞌín a.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá tsi̱nha̱n nkehe tsixro tí sín itsji tsꞌeka jie̱. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado a kíxin tsꞌáyakonhen sín tí chꞌín Pablo tí nchia kuènte chꞌín Herodes.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.