Atos 1
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Tjua̱ha jaha Teófilo na tí libro sa̱oxín mé kjia̱n kaín nkehe kjuako chꞌín Jesús la ko tí xra̱ kjuíchꞌe chꞌán tí xrankíxixín
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 hasta tí ya̱on sákjui̱ chꞌán nkaya nka̱jní. A̱ nta̱ ti na̱xa̱ sákjui̱hya chꞌán nka̱jní la kjueyá chꞌan tí sín sichꞌehe chꞌán xra̱ la ntá tí Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsa chꞌán ntá nixje̱he̱ chꞌán sín la kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin tso̱nohe sín nkehe tí xra̱ chrókjuichꞌe sín.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Tió kjuixin kꞌuén chꞌán ntá kónoxín kíxin tjechón chꞌán, kꞌuíkon tí jehe sín la ko cuarenta ya̱on mé kꞌuíkon sín chꞌán jnkoya̱xón. Itsjé nkehe kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tso̱noexín sín kíxin chaxín tjechón chꞌán la ko kjuako chꞌán nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Ti na̱xa̱ kójnkotséko chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán la jehe chꞌán mé kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin na̱xa̱ sátsjixinhya sín tí chjasin Jerusalén. Chrónka chꞌán kíxin: ―Chróchonhénrá ntihó chrókꞌuayéhérá tí nkehe tsjanjon Tꞌaná, me tí nkehe kuinhínrá xrja̱nka janhan.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 A̱ ntá chaxín chꞌín Juan ìnta̱ ó kui̱ki̱texín chꞌán chojni. A̱ ntá ijie kánhyó itsjé ya̱on ntá jahará la Ncha̱kuen Dios la tsikitiaxínrá.
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Ntá ti na̱xa̱ kójnkotséko sín chꞌín Jesús, kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Jaha Ìnchéni, ¿á tsjánjonhya kjuachaxin jaí tsꞌe̱to̱anni chjasénni Israel ínaá? ―ichro sín.
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin: ―Náhí. Chontahyará kjuachaxin tso̱nohará nkesá tso̱nhen tíha. Jehó Tꞌaná chónta kjuachaxin tsꞌe̱to̱an tíha.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Ntá itsi tí Ncha̱kuen Dios ntá tsꞌayéhérá kjuachaxin sátsjichro̱nkará nkehe tí xra̱ kjui̱tꞌa, mé sátsjirá tsjákohérá kaín sín chjasin Jerusalén, la ko estado Judea, la ko estado Samaria, la ko kuenté chjasintajni.
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Ntá kjuixin nixja chꞌín Jesús ntá xrína̱hya tinkákꞌi̱tꞌótjen chꞌán sákjui̱ chꞌán la tjejótsjehe sín. Sákjui̱ chꞌán hasta kjuákꞌenkákjan chꞌán ijnko tjui̱. Ntá í tꞌikonhya sín nkerí kjuíji chꞌán.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Ntá na̱xa̱ tjejókonta sín tí sákjui̱ chꞌín Jesús nka̱jní, a̱ ntá xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkuèn sín yaá chojni ntoa tjejóyá sín ka tjóá tjejó sín chji̱naxón tí tjejó tí jehe sín.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 Ntá tí sín a mé ntáchro sín kíxin: ―Jahará chojni kjuíxinrá estado Galilea, ¿nkehe tso̱nhen na̱xa̱ kontará nka̱jní? Xi̱kaha tjejokontará sákjui̱ Jesús la ko mé xi̱kaha xiki chꞌán ínaá ―ichro sín.
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Na ntá kja̱nxi̱n sín tí jna̱ itꞌin Olivo na ikjan sín chjasin Jerusalén. Tíha a mé kjínhyó tjen kíxin ó xi̱kahó kꞌue̱to̱an tí ley sátsji sín tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Na ntá kjuíji sín tí chjasin ntiha ntá kꞌui̱tꞌótjen sín tí yóxin piso tí nchia tsíkjen sín kꞌuékꞌejó sín. Mé ntiha tjen chꞌín Pedro, la ko chꞌín Jacobo, la ko chꞌín Juan, la ko chꞌín Andrés, la ko chꞌín Felipe, la ko chꞌín Tomás, la ko chꞌín Bartolomé, la ko chꞌín Mateo. La kja̱xin chꞌín Jacobo, mé itꞌé chꞌán itꞌin Alfeo, la ko chꞌín Simón, mé tí chꞌín a mé kuènte tí partido cananista, la ko kja̱xin chꞌín Judas, sa̱vé chꞌán mé itꞌin Jacobo.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Kaín sín kójnkotsé sín ntiha tsonixje̱he̱ sín Dios la ko kꞌuéjóko sín tí kíchó tí chꞌín Jesús la ko tí tjan María, ìné chꞌán, la ko iso chojni chjin.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Ntá tí ya̱on a tí chꞌín Pedro kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán jnko̱siné tí tjejó tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé ijnko ciento ikán chojni mé tsíkójnkotsé ntiha. Ntá ntáchro chꞌán kíxin:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 ―Kíchóni, tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá éxí nixja xroon itén Dios éxí tsínixja chꞌín David tsíchrónka Ncha̱kuen Dios nkehe sichꞌe chꞌín Judas. Tí chꞌín Judas mé kjui̱ka̱o chꞌán tí sín tsotsé chꞌín Jesús.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Jehe chꞌán mé kja̱xin kꞌuékꞌajikoni la jnkokón xra̱ kꞌuáyèkoni chꞌán.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 A̱ ntá jehe chꞌán mé sákjuíkꞌe̱naxín chꞌán ijnko nonte tí chichaon kjuacha chꞌán kíxin tí jie̱ kjuasin chꞌán. Ntá kꞌuánótjen chꞌán la ikja chꞌán kꞌuitja nonte la xitje̱he̱ tse̱e chꞌán kꞌuaxrje kaín si̱ntanòé chꞌán.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Ntá xi̱kaha kónohe kaín tí sín chjasin Jerusalén ntá tí nonte kjuínchekꞌin sín nkíve̱e sín Acéldama mé tꞌaxrjexín kíxin ijnko nonte siín ijni̱.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Tí xroon Salmo mé nixja xi̱kihí:La ko kja̱xin ntáchro kíxin:Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín David.
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 ’Tí tjejóni ntihi la siín chojni ó kꞌuájikoni xráxín tí kꞌuékꞌajikoni Ìnchéni Jesús
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 desde kꞌuíkonni nkexrí kui̱ki̱te chꞌín Juan tí jehe chꞌán la ko hasta kꞌuíkonni sákjui̱ chꞌán nkaya nka̱jní. Ntá ijie tꞌichjánxi̱n tsoxreyá jnkojín tí sín a tso̱jnkotsékoni sín kíxin kja̱xin tsochrónka sín kíxin chaxín xechón Ìnchéni Jesús ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Pedro.
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Ntá kjuenka̱yáxin sín tso̱noxín yaá chojni mé tí chꞌín José, tꞌiko̱n chꞌán Barsabás la ko Justo, la ko kja̱xin í jnko chꞌán itꞌin Matías.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Ntá nixje̱he̱ sín Dios la ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni jaha mé choxian a̱sén kaín chojni. Tjákohéni nkexro tso̱nhen tocar xra̱ tí yaá tí nkexro í kónoxín
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 tsjia̱téhe xra̱ apóstol kuènte chꞌín Judas. A̱ ntá tí chꞌín Judas mé kuíto̱he chꞌán tí xra̱ kíxin kjuasin chꞌán ijie̱ la ntá ijie sákjuí chꞌán tjetjasóte chꞌán ―ichro sín.
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Ntá kjuíchꞌe sín suerte ntá xrína̱hya kónhen tocar tí chꞌín Matías, ntá tuénxín tí hora a kuákja chꞌán xra̱ kꞌuéjóko chꞌán tí tejnko tí sín kjueyá Ìnchéni.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.