Atos 19

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ntá na̱xa̱ itjen chꞌín Apolos tí chjasin Corinto ntá chꞌín Pablo kꞌuatsínka chꞌán nchónhya chjasin chríkꞌá jna̱ la ntá kjuíji chꞌán chjasin Éfeso la ntaha xéta chꞌán nchónhya chojni tinkáchónki nti̱e Dios.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Á kꞌuayéhérá Ncha̱kuen Dios tió kuinkachónkirá Ìnchéni? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Náhí, kíenhyani á tjen Ncha̱kuen Dios ―ichro sín.
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Ntá kjuanchankí chꞌín Pablo kíxin: ―¿Nkexro kjua̱cha̱xién kuíkitiará? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Éxí kjuako chꞌín Juan kuíkiteni ―ichro sín.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Ntá ntáchro chꞌín Pablo kíxin: ―Chꞌín Juan mé kui̱ki̱te chꞌán chojni kíxin chrókjan sín chrókuinkáchónki sín Dios la ko kjuako chꞌán kíxin chrókuitekaon sín tí nkexro itsi chrꞌéxi̱n. Tíha mé Jesús, tí Cristo ―ichro chꞌán.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Ntá kuínhin sín xi̱kaha ntá kuíkite sín kjua̱cha̱xién ihni̱é Ìnchéni Jesús.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 A̱ ntá chꞌín Pablo kjuákꞌetja itja chꞌán chrítaón ikja sín ntá ikui Ncha̱kuen Dios kꞌuáyéhe̱ sín ntá kjuankíxin sín nixja sín itsjé nkìva ókjé la ko kjuankíxin sín kjuako sín tí nkehe kjuanjon Dios.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Kaín tí sín ntoa tinkáchónki mé chjina teyó sín.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 A̱ ntá chjina iní nitjó, la chꞌín Pablo kꞌuékji chꞌán ni̱nko la kjuako chꞌán kaín a̱sén chꞌán. Nixje̱he̱ chꞌán chojni la chrónka chꞌán nkexrí tjen tí kjuachaxin kuènte Dios.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 A̱ ntá iso sín la kjónté la imá icha a̱sén sín tjinkakonhya sín tsinkáchónki Ìnchéni. Ntá imá tꞌántaxínhi̱n sín tí tan jína kuènte Ìnchéni nkayakon chojni. Ntá tí chꞌín Pablo kꞌuaxrjentako chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntá ijnko escuela itꞌin Tiranno ntaha kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kaín ya̱on.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Mé xi̱kaha kjuákꞌe chꞌán kjuako chꞌán iyó nánó, ntá kaín tí sín kꞌuéjó ntiha estado Asia mé kuínhin sín itén Ìnchéni Jesús, mé tí sín judío la ko kja̱xin tí sín jehya judío.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Ntá Dios a̱ntsí má kjua̱ko̱xi̱n kjuaxroan jié kíxin tí nixja chꞌín Pablo.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ntá itsjé chojni kjui̱ka̱o sín pañito̱é sín la ko iké sín kuákóxi̱n chꞌín Pablo ntá sákjuíko sín kjuínchekakóxi̱n sín tí sín níhi ntá kuíto̱he sín jína la ko kja̱xin ncha̱kuen tí jínahya kꞌuaxrjexín tí jehe sín.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 A̱ ntá iso tí sín judío ixri sín ntáchro sín tónohe sín tsakitsje sín ncha̱kuen tí jínahya chꞌiyehe sín chojni mé tjinkaon sín tí kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesús. La ntá ntáche sín tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é tí Jesús tjako tí chꞌín Pablo tꞌe̱to̱anxínni kíxin jaha ncha̱kuen jínahya sátjíxian ntihi ―ichro sín.
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Mé xi̱kaha kꞌuékjichꞌe tí yato xje̱en ijnko chꞌín judío itꞌin Esceva mé ijnko ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ntá ijnko ya̱on nixje̱he̱ sín ncha̱kuen tí jínahya. Ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kjuáte̱he ntáchro kíxin: ―Chóxinni nkexro chꞌín Jesús la ko ó noheni nkexro chꞌín Pablo. A̱ ntá jahará, ¿la nkexro tí jahará? ―ichro tí ncha̱kuen tí jínahya.
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Ntá tí chꞌín chónta tí ncha̱kuen tí jínahya kjaminkitaón chꞌán tí jehe sín a la ntá imá tse̱he̱ chꞌán kjuacha chꞌán kjuíncheníhi chꞌán kaín sín la imá kjoté sín. Ntá kꞌuaxrjexín sín nto̱e sín tjóchín sín la ko síchrítꞌo̱ cuérpo̱é sín.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Ntá kaín tí sín judío la ko tí sín jehya judío tjejó chjasin Éfeso mé kuínhin sín tí nkehe tsíkónhen la imá chrakon sín. Imá jié tí kjuachaxin ihni̱é Ìnchéni Jesús, ichro sín.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kja̱xin itsjé tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé kjuíchrónka sín kíxin tí ósé kꞌuékjichꞌe sín nchónhya nkehe jínahya.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Itsjé tí sín kꞌuékjichꞌe nkehe jínahya kꞌuékjinchexro̱a̱n sín la kui̱ka̱o sín libro kꞌuékjichꞌexín sín xra̱ ntá kjuaka sín tí libro a la kꞌuíkon nchónhya chojni. Ntá kuákja̱xi̱n sín cuenta nkekja̱ín kꞌuíte tí libro a ntá kónohe sín cincuenta mil peso kꞌuíte tí libro a kjuaka sín.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ntá tí itén Ìnchéni sítinkákꞌánkí la tja̱ko̱xi̱n kíxin chaxín chónta kjuachaxin.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Ntá kjuixin tíha ntá chꞌín Pablo mé kjuenka̱yáxin chꞌán chrókjuitsjehe chꞌán tí sín nó Macedonia la ko Acaya ntá ntaha sáchrókjuixin chꞌán chjasin Jerusalén. Ntá kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin tsjixin sátsji chꞌán chjasin Jerusalén ntá kja̱xin tꞌichjánxi̱n sátsji chꞌán chjasin Roma.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Ntá ichrꞌán chꞌán iyó tí sín tjinki̱tsa chꞌán sátsji sín estado Macedonia, mé chꞌín Timoteo la ko chꞌín Erasto, ntá nachrohe jehe chꞌán na̱xa̱ kuíto̱he chꞌán estado Asia iso ya̱on.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Ntá itsjé chojni chjasin Éfeso kónínkaon sín la kꞌuíxité sín kíxin kóxrjíe̱nhya sín tí itén Ìnchéni.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Kíxin ntiha mé itjen ijnko chꞌín itꞌin chꞌán Demetrio. Kjuíchꞌéna chꞌán nkehe chica plata tsjehe éxí ni̱nko kuènte tí dios Diana la nchónhya chichaon kjuacha chꞌán la ko tí sín kjuíchꞌeko chꞌán xra̱.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Ntá kójnkotséko sín í so sín jnkokón tí xra̱ chꞌe sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará nohará kíxin tí xra̱ chꞌeni la tjachani jína la náxrjón tjejóni.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Kjánchó ó kꞌuíkonrá la ko ó kuínhínrá tí nkehe xritjako chꞌín Pablo. Tjako chꞌán kíxin tí nkehe tsíkjano̱ya mé jehya Dios. Kjánchó jehya chjasin Éfeso ó. Náhí, nkuíxín estado Asia kuítekaon chojni.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Imá tóxakonhenni kíxin tí xra̱ chꞌeni tsꞌitjáyan la kja̱xin tóxakonhenni tsontáchro sín kíxin chónkó tí ni̱nko̱e tí dios Diana imá jié la ko tsꞌitjáyan tí kjuachaxin kuènte tjan. Ntá í tsitekakonhya sín tí kjuachaxin kuènte tjan nkuíxín estado Asia la ko kuenté chjasintajni ―ichro chꞌín Demetrio.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Ntá tí kuínhin sín xi̱kaha la imá kónínkaon sín ntá kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Tsꞌitjáyanhya tí dios Diana kuènte sín Éfeso.
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Ntá imá tóxakonhen tí sín chjasin Éfeso la í noehya sín nkehe chrókjuichꞌe sín kíxin kónínkakonhen sín tí chꞌín Gayo la ko tí chꞌín Aristarco mé iyó sín tsíkji̱xi̱n sín Macedonia. Ntá kuinkánkákjen sín kui̱ka̱o sín tí nchia jié tójnkotséxin sín xráxín.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Ntá chꞌín Pablo tjinkaon chꞌán chrókꞌuixenhen chꞌán tí nchia kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán sín, a̱ ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé chrohya sín kíxin tsꞌixenhen chꞌán tí nchia a.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Kja̱xin iso tí síxre̱é kuènte tí estado Asia mé chóxin sín chꞌín Pablo, ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin tsochénka chojni tí chꞌín Pablo kíxin chrókjuiatéhya chꞌán tí siín sín ntiha.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 A̱ ntá iso tí sín tsíkójnkotsé ntáchro sín ijnko nkehe, la í so sín ntáchro sín ókjé nkehe kíxin nínkaon sín. La itsjé sín la í noehya sín nkehe xra̱ tsíkójnkotséxin sín kíxin nínkaon sín.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 La iso sín judío chénka sín ijnko chꞌín itꞌin Alejandro nkerí xra̱ kjui̱xi̱n sín kíxin tsonixja chꞌán. Ntá kjuákꞌe chꞌán jnko̱siné ntá kjua̱ko̱xi̱n chꞌán itja chꞌán kíxin tso̱tání sín ntá tsonixja̱xi̱n chꞌán tí sín judío tsinhin kaín chojni.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Ntá tió kjuátso̱an tí sín tsíkójnkotsé kíxin kja̱xin tí chꞌín a mé judío chꞌán ntá kaín sín kꞌóyako sín chjina iyó hora ntáchro sín kíxin: ―Tsꞌitjáyanhya tí dios Diana kuènte tí sín chjasin Éfeso ―ichro sín.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Ntá tí chꞌín secretario kuènte tí chjasin ntiha mé kꞌue̱to̱an chꞌán tso̱tání sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chojni chjasén Éfeso tinhínrá. Kuenté chjasintajni nohe sín kíxin tí sín chjasin ntihi mé tꞌayakonhen sín tí ni̱nko kuènte tí dios Diana. Tí retrato kuènte tjan mé tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Kohya nkexro tsontáchro kíxin chaxínhya tíha. Méxra̱ tánírá. Tjenka̱yáxinrá jína nkehe chrókjui̱chꞌerá.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Jahará kjuíkoárá tí sín a ntihi la kjánchó kꞌuántaxíe̱nhya sín tí ni̱nko̱eni la ko kꞌuántaxíe̱nhya sín tí tjan santo kuènténi.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Méxra̱ chꞌín Demetrio la ko tí sín chꞌeko chꞌán xra̱ la tí tjanchia sín jie̱ jnkojín nkexro la siín juez sinchekito̱exín. Méxra̱ tsochrónka sín tí tjen tí chꞌín juez kíxin jnkojnko sín la chrókuito̱exín tí jie̱ chónta sín.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Ntá tí siín ijnko nkehe tsjanchiará ntá tꞌichjánxi̱n tso̱jnkotsérá la ntoá chrókuito̱exín.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Tóxakonhenni kíxin kjá tí sín tꞌe̱to̱an tsꞌekani sín jie̱ kíxin jehya jína kꞌuíxiténi kónínkaonni. Noehyani nkehe tsjate̱heni kíxin tí tsjanchankí sín nkekuènte kꞌuíxiténi, tsixro sín.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 La ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsji sín kíxin ó kjuixin tí kójnkotsé sín.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.