Atos 19
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá na̱xa̱ itjen chꞌín Apolos tí chjasin Corinto ntá chꞌín Pablo kꞌuatsínka chꞌán nchónhya chjasin chríkꞌá jna̱ la ntá kjuíji chꞌán chjasin Éfeso la ntaha xéta chꞌán nchónhya chojni tinkáchónki nti̱e Dios.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Á kꞌuayéhérá Ncha̱kuen Dios tió kuinkachónkirá Ìnchéni? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Náhí, kíenhyani á tjen Ncha̱kuen Dios ―ichro sín.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ntá kjuanchankí chꞌín Pablo kíxin: ―¿Nkexro kjua̱cha̱xién kuíkitiará? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Éxí kjuako chꞌín Juan kuíkiteni ―ichro sín.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Ntá ntáchro chꞌín Pablo kíxin: ―Chꞌín Juan mé kui̱ki̱te chꞌán chojni kíxin chrókjan sín chrókuinkáchónki sín Dios la ko kjuako chꞌán kíxin chrókuitekaon sín tí nkexro itsi chrꞌéxi̱n. Tíha mé Jesús, tí Cristo ―ichro chꞌán.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ntá kuínhin sín xi̱kaha ntá kuíkite sín kjua̱cha̱xién ihni̱é Ìnchéni Jesús.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 A̱ ntá chꞌín Pablo kjuákꞌetja itja chꞌán chrítaón ikja sín ntá ikui Ncha̱kuen Dios kꞌuáyéhe̱ sín ntá kjuankíxin sín nixja sín itsjé nkìva ókjé la ko kjuankíxin sín kjuako sín tí nkehe kjuanjon Dios.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Kaín tí sín ntoa tinkáchónki mé chjina teyó sín.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 A̱ ntá chjina iní nitjó, la chꞌín Pablo kꞌuékji chꞌán ni̱nko la kjuako chꞌán kaín a̱sén chꞌán. Nixje̱he̱ chꞌán chojni la chrónka chꞌán nkexrí tjen tí kjuachaxin kuènte Dios.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 A̱ ntá iso sín la kjónté la imá icha a̱sén sín tjinkakonhya sín tsinkáchónki Ìnchéni. Ntá imá tꞌántaxínhi̱n sín tí tan jína kuènte Ìnchéni nkayakon chojni. Ntá tí chꞌín Pablo kꞌuaxrjentako chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntá ijnko escuela itꞌin Tiranno ntaha kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kaín ya̱on.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Mé xi̱kaha kjuákꞌe chꞌán kjuako chꞌán iyó nánó, ntá kaín tí sín kꞌuéjó ntiha estado Asia mé kuínhin sín itén Ìnchéni Jesús, mé tí sín judío la ko kja̱xin tí sín jehya judío.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ntá Dios a̱ntsí má kjua̱ko̱xi̱n kjuaxroan jié kíxin tí nixja chꞌín Pablo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Ntá itsjé chojni kjui̱ka̱o sín pañito̱é sín la ko iké sín kuákóxi̱n chꞌín Pablo ntá sákjuíko sín kjuínchekakóxi̱n sín tí sín níhi ntá kuíto̱he sín jína la ko kja̱xin ncha̱kuen tí jínahya kꞌuaxrjexín tí jehe sín.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 A̱ ntá iso tí sín judío ixri sín ntáchro sín tónohe sín tsakitsje sín ncha̱kuen tí jínahya chꞌiyehe sín chojni mé tjinkaon sín tí kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesús. La ntá ntáche sín tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é tí Jesús tjako tí chꞌín Pablo tꞌe̱to̱anxínni kíxin jaha ncha̱kuen jínahya sátjíxian ntihi ―ichro sín.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Mé xi̱kaha kꞌuékjichꞌe tí yato xje̱en ijnko chꞌín judío itꞌin Esceva mé ijnko ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ntá ijnko ya̱on nixje̱he̱ sín ncha̱kuen tí jínahya. Ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kjuáte̱he ntáchro kíxin: ―Chóxinni nkexro chꞌín Jesús la ko ó noheni nkexro chꞌín Pablo. A̱ ntá jahará, ¿la nkexro tí jahará? ―ichro tí ncha̱kuen tí jínahya.
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ntá tí chꞌín chónta tí ncha̱kuen tí jínahya kjaminkitaón chꞌán tí jehe sín a la ntá imá tse̱he̱ chꞌán kjuacha chꞌán kjuíncheníhi chꞌán kaín sín la imá kjoté sín. Ntá kꞌuaxrjexín sín nto̱e sín tjóchín sín la ko síchrítꞌo̱ cuérpo̱é sín.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ntá kaín tí sín judío la ko tí sín jehya judío tjejó chjasin Éfeso mé kuínhin sín tí nkehe tsíkónhen la imá chrakon sín. Imá jié tí kjuachaxin ihni̱é Ìnchéni Jesús, ichro sín.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Kja̱xin itsjé tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé kjuíchrónka sín kíxin tí ósé kꞌuékjichꞌe sín nchónhya nkehe jínahya.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Itsjé tí sín kꞌuékjichꞌe nkehe jínahya kꞌuékjinchexro̱a̱n sín la kui̱ka̱o sín libro kꞌuékjichꞌexín sín xra̱ ntá kjuaka sín tí libro a la kꞌuíkon nchónhya chojni. Ntá kuákja̱xi̱n sín cuenta nkekja̱ín kꞌuíte tí libro a ntá kónohe sín cincuenta mil peso kꞌuíte tí libro a kjuaka sín.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ntá tí itén Ìnchéni sítinkákꞌánkí la tja̱ko̱xi̱n kíxin chaxín chónta kjuachaxin.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Ntá kjuixin tíha ntá chꞌín Pablo mé kjuenka̱yáxin chꞌán chrókjuitsjehe chꞌán tí sín nó Macedonia la ko Acaya ntá ntaha sáchrókjuixin chꞌán chjasin Jerusalén. Ntá kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin tsjixin sátsji chꞌán chjasin Jerusalén ntá kja̱xin tꞌichjánxi̱n sátsji chꞌán chjasin Roma.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Ntá ichrꞌán chꞌán iyó tí sín tjinki̱tsa chꞌán sátsji sín estado Macedonia, mé chꞌín Timoteo la ko chꞌín Erasto, ntá nachrohe jehe chꞌán na̱xa̱ kuíto̱he chꞌán estado Asia iso ya̱on.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ntá itsjé chojni chjasin Éfeso kónínkaon sín la kꞌuíxité sín kíxin kóxrjíe̱nhya sín tí itén Ìnchéni.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Kíxin ntiha mé itjen ijnko chꞌín itꞌin chꞌán Demetrio. Kjuíchꞌéna chꞌán nkehe chica plata tsjehe éxí ni̱nko kuènte tí dios Diana la nchónhya chichaon kjuacha chꞌán la ko tí sín kjuíchꞌeko chꞌán xra̱.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Ntá kójnkotséko sín í so sín jnkokón tí xra̱ chꞌe sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará nohará kíxin tí xra̱ chꞌeni la tjachani jína la náxrjón tjejóni.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Kjánchó ó kꞌuíkonrá la ko ó kuínhínrá tí nkehe xritjako chꞌín Pablo. Tjako chꞌán kíxin tí nkehe tsíkjano̱ya mé jehya Dios. Kjánchó jehya chjasin Éfeso ó. Náhí, nkuíxín estado Asia kuítekaon chojni.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Imá tóxakonhenni kíxin tí xra̱ chꞌeni tsꞌitjáyan la kja̱xin tóxakonhenni tsontáchro sín kíxin chónkó tí ni̱nko̱e tí dios Diana imá jié la ko tsꞌitjáyan tí kjuachaxin kuènte tjan. Ntá í tsitekakonhya sín tí kjuachaxin kuènte tjan nkuíxín estado Asia la ko kuenté chjasintajni ―ichro chꞌín Demetrio.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ntá tí kuínhin sín xi̱kaha la imá kónínkaon sín ntá kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Tsꞌitjáyanhya tí dios Diana kuènte sín Éfeso.
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ntá imá tóxakonhen tí sín chjasin Éfeso la í noehya sín nkehe chrókjuichꞌe sín kíxin kónínkakonhen sín tí chꞌín Gayo la ko tí chꞌín Aristarco mé iyó sín tsíkji̱xi̱n sín Macedonia. Ntá kuinkánkákjen sín kui̱ka̱o sín tí nchia jié tójnkotséxin sín xráxín.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Ntá chꞌín Pablo tjinkaon chꞌán chrókꞌuixenhen chꞌán tí nchia kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán sín, a̱ ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé chrohya sín kíxin tsꞌixenhen chꞌán tí nchia a.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Kja̱xin iso tí síxre̱é kuènte tí estado Asia mé chóxin sín chꞌín Pablo, ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin tsochénka chojni tí chꞌín Pablo kíxin chrókjuiatéhya chꞌán tí siín sín ntiha.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 A̱ ntá iso tí sín tsíkójnkotsé ntáchro sín ijnko nkehe, la í so sín ntáchro sín ókjé nkehe kíxin nínkaon sín. La itsjé sín la í noehya sín nkehe xra̱ tsíkójnkotséxin sín kíxin nínkaon sín.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 La iso sín judío chénka sín ijnko chꞌín itꞌin Alejandro nkerí xra̱ kjui̱xi̱n sín kíxin tsonixja chꞌán. Ntá kjuákꞌe chꞌán jnko̱siné ntá kjua̱ko̱xi̱n chꞌán itja chꞌán kíxin tso̱tání sín ntá tsonixja̱xi̱n chꞌán tí sín judío tsinhin kaín chojni.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ntá tió kjuátso̱an tí sín tsíkójnkotsé kíxin kja̱xin tí chꞌín a mé judío chꞌán ntá kaín sín kꞌóyako sín chjina iyó hora ntáchro sín kíxin: ―Tsꞌitjáyanhya tí dios Diana kuènte tí sín chjasin Éfeso ―ichro sín.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ntá tí chꞌín secretario kuènte tí chjasin ntiha mé kꞌue̱to̱an chꞌán tso̱tání sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chojni chjasén Éfeso tinhínrá. Kuenté chjasintajni nohe sín kíxin tí sín chjasin ntihi mé tꞌayakonhen sín tí ni̱nko kuènte tí dios Diana. Tí retrato kuènte tjan mé tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Kohya nkexro tsontáchro kíxin chaxínhya tíha. Méxra̱ tánírá. Tjenka̱yáxinrá jína nkehe chrókjui̱chꞌerá.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Jahará kjuíkoárá tí sín a ntihi la kjánchó kꞌuántaxíe̱nhya sín tí ni̱nko̱eni la ko kꞌuántaxíe̱nhya sín tí tjan santo kuènténi.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Méxra̱ chꞌín Demetrio la ko tí sín chꞌeko chꞌán xra̱ la tí tjanchia sín jie̱ jnkojín nkexro la siín juez sinchekito̱exín. Méxra̱ tsochrónka sín tí tjen tí chꞌín juez kíxin jnkojnko sín la chrókuito̱exín tí jie̱ chónta sín.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Ntá tí siín ijnko nkehe tsjanchiará ntá tꞌichjánxi̱n tso̱jnkotsérá la ntoá chrókuito̱exín.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Tóxakonhenni kíxin kjá tí sín tꞌe̱to̱an tsꞌekani sín jie̱ kíxin jehya jína kꞌuíxiténi kónínkaonni. Noehyani nkehe tsjate̱heni kíxin tí tsjanchankí sín nkekuènte kꞌuíxiténi, tsixro sín.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 La ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsji sín kíxin ó kjuixin tí kójnkotsé sín.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.