Atos 15
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 A̱ ntá iso chojni tsíki̱xi̱n sín estado Judea ntá kjuíji sín chjasin Antioquía. Ntá kjuankíxin sín kjua̱ko̱he̱ sín tí sín kíchó ni kíxin xitjahya tsaáxin sín tí chóntahya sín tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ntá tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko tí sín judío kjuankíxin kjuanjo̱nkoxín sín kíchó sín. Ntá áxri ntá kónoxín kíxin tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko í so chojni la sátsji sín chjasin Jerusalén. Ntaha tsonixje̱he̱ sín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko kíxin nkexrí tso̱nhen tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Tí sín tinkáchónki Ìnchéni chjasin Antioquía mé ichrꞌán sín tí sín a ntá kꞌuátsínka sín estado Fenicia la ko estado Samaria la tinkáchrónka sín kíxin nkexrí tí sín ókjé jehya sín judío kjuitoxi̱nhin tí kꞌuékjenka̱yáxin sín ntá kuákja sín nti̱e Dios. Ntá kaín tí sín kíchó ni imá kóchéhe̱ sín tí kuínhin sín xi̱kaha.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 La ntá kjuíji chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé chjasin Jerusalén ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kjuanjon sín kjuachaxin tsꞌejó tí sín a. Ntá chrónka sín kíxin Dios imá kjuínki̱tsa tí jehe sín.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ntá iso tí sín fariseo ó tsíkitekaon Ìnchéni mé kꞌuínkatjen sín ntá ntáchro sín kíxin: ―Tꞌichjánxi̱n itsa xro̱ye tí sín jehya judío tinkáchónki Ìnchéni la ko tꞌichjánxi̱n tsꞌítuenhen sín sinchexiteyéhe̱ sín kaín tí ley ―ichro sín.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Na ntá kaín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko mé kójnkotsé sín kjuenka̱yáxin sín nkexrí tso̱nhen kíxin xi̱kaha ichro tí sín judío.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ntá imá nixje̱he̱ kíchó sín ntá kꞌuínkatjen chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará kíchó ni ó nohará nkexrí kíxin senó Dios tsíkjeyá tí jeheni kíxin tsja̱ko̱he̱ni kaín tí sín jehya judío kíxin tsinhin sín tí tán jína kuènte Cristo kíxin kja̱xin jehe sín tsitekaon sín.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Dios mé ó nohe chꞌán nkexéhe kaín a̱sén chojni. Kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin kꞌuáyéhe̱ chꞌán tí sín jehya judío kíxin chjéhe chꞌán sín Ncha̱kuen chꞌán éxí tí xi̱kaha kꞌuáyéhe̱ni tí jeheni.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Dios la tꞌikon kaín chojni jnkokón éxí tí jeheni. Ntá kjuínchetjóá chꞌán a̱sén sín kíxin ó tinkáchónki sín Ìnchéni.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Méxra̱ ¿nkekuènté títekákonhyará tí nkehe kjuíchꞌe Dios la ntá tétue̱nhénrá chojni sinchexiteyá sín kaín tí nkehe ixra̱ tsitekaon sín? Ni jeheni la ko ni tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kjuachahya sín kjuínchexiteyá sín tíha.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Náhí. Ó noheni kíxin kjuasáyé Ìnchéni Jesús mé kuaáxinni la ko kja̱xin xi̱kaha kuaáxin tí jehe sín kuítekaon ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé tání sín kuínhin sín nkexrí chrónka tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Pablo kíxin Dios kjuínki̱tsa sín kjuasin sín itsjé kjuaxroan kꞌuíkon tí sín jehya sín judío.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Kjuixin nixja chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé ntá kjuankíxin nixja chꞌín Jacobo, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, tinhínrá tí nkehe tso̱xrja̱nka.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Chꞌín Simón Pedro chrónka nkexrí kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin tjuèhe chꞌán tí chojni jehya judío la nkexrí kjueyá Dios iso tí sín kíxin tsinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Mé xi̱kaha chaxín chrónka tí xroon tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios kíxin:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Mé xi̱kaha ichro itén Dios
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Méxra̱ ntáxrja̱n kíxin tí sín jehya judío la tꞌichjánxi̱nhya sinchexiteyá sín kuenté tí ley kíxin ó kuíto̱he sín tí nkehe kuinkáchónki sín senó kíxin jína chrókjueyá sín Dios.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Méxra̱ tsochrꞌénhenni sín ijnko xroon la jehó tsꞌe̱tue̱nhenni sín kíxin chrókjónehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko chróchóntahya sín chojni chjin ókjé la ko chrókjónehya sín tí nto kuènte ko tsíchrínjinhya ikja va la ko chrókjónehya sín ijni̱é va.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 A̱ ntá jnkojnko chjasin siín nkexro chrónkaxín tí ley kuènte chꞌín Moisés nchekuáxin sín tí nkaxenhen ni̱nko jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ―ichro chꞌín Jacobo.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ntá kaín tí sín tsíkjeyá Ìnchéni la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko kaín tí í so sín tinkáchónki Ìnchéni kjueyá sín iso chojni tsochrꞌán sín chjasin Antioquía, mé kjueyá sín chꞌín Judas, ti̱ki̱texín sín chꞌán Barsabás, la ko chꞌín Silas sátsjiko sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé. Tí sín a mé sín tjetoan ntiha.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ntá ichrꞌán sín tí xroon sákjuíko tí sín a ntáchro kíxin: “Jeheni chojni tsíkjeyá Ìnchéni la ko chojni tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko ntihi la nixjaharáni tí jahará, kíchó ni jehya judío, tjejorá chjasin Antioquía la ko estado Siria la ko estado Cilicia.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ó noheni kíxin iso chojni tsíki̱xi̱n chjasénni kjónté kꞌuéchóntahya sín kjuachaxin la kjuínchexakonhanrá sín kíxin ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n itsará tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ntá jnkoko̱á kjuenka̱yáxinni tsjeyáni nkexro tjejó ntihi kíxin sáchrókjuitsjehe tí jahará la chrókjuijiko sín chꞌín Bernabé la ko chꞌín Pablo kíxin imá tjuèheni sín.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Tí sín a mé ánto̱sen sín kjónté chrókꞌuenxín sín kíxin tí tinkáchónki sín Ìnchéni Jesucristo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Méxra̱ tsochrꞌánni chꞌín Judas la ko chꞌín Silas tsjiji sín kíxin jehe sín mé tsonixjahará sín tsochrónkaxín sín kaín tíha.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Jína kíxin Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsani kjuenka̱yáxinni kíxin jehya chrókꞌue̱tua̱nhanráni ijnko nkehe imá xra̱. Náhí. Jehó tí nkehe kánhyó xra̱ tꞌichjánxi̱n sinchexiteyárá mé tꞌe̱to̱anni:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 chrókjóntehyará tí iko tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko kja̱xin chrókjóntehyará ijni̱é tí ko a la ko chrókjóntehyará tí nto kuènte tí ko tsíchrínjinhya kja la ko kja̱xin ninkexró chrókuakjahya í jnko chojni chjin ókjé. Ntá tí si̱nchexiteyárá kaín tí nkehe tꞌe̱to̱anni la jína tsꞌejorá.” Mé xi̱kaha nixja tí xroon.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ntá kjuixin nixja sín ntá tí sín a sákjuí sín chjasin Antioquía. Ntá tió kjuíji sín ntiha ntá kójnkotsé tí sín tinkáchónki Jesús ntá kjuanjon sín tí xroon a.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ntá tió kjuínchekuáxin tí sín kíchó ni tí xroon a ntá imá kóchéhe̱ sín kíxin xi̱kaha chrónka tí xroon a.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ntá tí chꞌín Judas la ko tí chꞌín Silas kja̱xin sín ó nohe sín tsochrónkaxín sín itén Dios la nixja sín jína la imá kjuínchechéhe̱ sín tí sín kíchó ni kíxin tí nkehe nixja sín.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ntá ntahó kꞌuéjó sín iso ya̱on, ntá tió sátsji sín ntá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni nixje̱he̱ sín jína ntá ó xíkjan sín ínaá tí tsíkji̱xi̱n sín tí tjejó tí sín tsíchrꞌán sín.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Kjánchó chꞌín Silas kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé kuíto̱he sín chjasin Antioquía. Jehe sín la ko í so chojni mé kjuako sín la ko chrónkaxín sín itén Ìnchéni.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 A̱ ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán chꞌín Bernabé. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjitsjeheni tí sín kíchó ni kaín tí chjasin kjua̱ko̱xi̱nni itén Ìnchéni ósé. Tsjitsjeheni nkexrí tjejó sín ntiha ―ichro chꞌán.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 A̱ ntá chꞌín Bernabé la tjinkaon chꞌán kíxin kja̱xin sáchrókjuiko sín chꞌín Juan kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Marcos.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 A̱ ntá chꞌín Pablo kóxrjíe̱nhya sátsjiko sín tí chꞌín Marcos a kíxin jehe chꞌán kuíto̱he chꞌán sín estado Panfilia la kjuínki̱tsahya chꞌán kíxin na̱xa̱ tso̱nhen tí xra̱.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Méxra̱ jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin sín la ntá xika̱ye̱he sín la ókjé sákjuí sín. Chꞌín Bernabé sákjuíko chꞌán tí chꞌín Marcos la kꞌuíxenhen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín nonte Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 A̱ ntá tí chꞌín Pablo la jehó chꞌán mé kjueyá chꞌán tí chꞌín Silas ntá chrꞌéxi̱n sákjuí sín. Tí sín kíchó ni ntiha kjuanchehe sín Dios kíxin jína tsꞌayakonhen sín chꞌán la ntá sákjuí sín.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ntá kꞌuátsínka sín estado Siria la ko estado Cilicia la kjuínchechéhe̱ sín a̱sén tí sín tinkáchónki Ìnchéni ni̱nko ntiha.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.