Atos 15
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVI
1 A̱ ntá iso chojni tsíki̱xi̱n sín estado Judea ntá kjuíji sín chjasin Antioquía. Ntá kjuankíxin sín kjua̱ko̱he̱ sín tí sín kíchó ni kíxin xitjahya tsaáxin sín tí chóntahya sín tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ntá tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko tí sín judío kjuankíxin kjuanjo̱nkoxín sín kíchó sín. Ntá áxri ntá kónoxín kíxin tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko í so chojni la sátsji sín chjasin Jerusalén. Ntaha tsonixje̱he̱ sín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko kíxin nkexrí tso̱nhen tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Tí sín tinkáchónki Ìnchéni chjasin Antioquía mé ichrꞌán sín tí sín a ntá kꞌuátsínka sín estado Fenicia la ko estado Samaria la tinkáchrónka sín kíxin nkexrí tí sín ókjé jehya sín judío kjuitoxi̱nhin tí kꞌuékjenka̱yáxin sín ntá kuákja sín nti̱e Dios. Ntá kaín tí sín kíchó ni imá kóchéhe̱ sín tí kuínhin sín xi̱kaha.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 La ntá kjuíji chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé chjasin Jerusalén ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kjuanjon sín kjuachaxin tsꞌejó tí sín a. Ntá chrónka sín kíxin Dios imá kjuínki̱tsa tí jehe sín.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Ntá iso tí sín fariseo ó tsíkitekaon Ìnchéni mé kꞌuínkatjen sín ntá ntáchro sín kíxin: ―Tꞌichjánxi̱n itsa xro̱ye tí sín jehya judío tinkáchónki Ìnchéni la ko tꞌichjánxi̱n tsꞌítuenhen sín sinchexiteyéhe̱ sín kaín tí ley ―ichro sín.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Na ntá kaín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko mé kójnkotsé sín kjuenka̱yáxin sín nkexrí tso̱nhen kíxin xi̱kaha ichro tí sín judío.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Ntá imá nixje̱he̱ kíchó sín ntá kꞌuínkatjen chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará kíchó ni ó nohará nkexrí kíxin senó Dios tsíkjeyá tí jeheni kíxin tsja̱ko̱he̱ni kaín tí sín jehya judío kíxin tsinhin sín tí tán jína kuènte Cristo kíxin kja̱xin jehe sín tsitekaon sín.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Dios mé ó nohe chꞌán nkexéhe kaín a̱sén chojni. Kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin kꞌuáyéhe̱ chꞌán tí sín jehya judío kíxin chjéhe chꞌán sín Ncha̱kuen chꞌán éxí tí xi̱kaha kꞌuáyéhe̱ni tí jeheni.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Dios la tꞌikon kaín chojni jnkokón éxí tí jeheni. Ntá kjuínchetjóá chꞌán a̱sén sín kíxin ó tinkáchónki sín Ìnchéni.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Méxra̱ ¿nkekuènté títekákonhyará tí nkehe kjuíchꞌe Dios la ntá tétue̱nhénrá chojni sinchexiteyá sín kaín tí nkehe ixra̱ tsitekaon sín? Ni jeheni la ko ni tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kjuachahya sín kjuínchexiteyá sín tíha.
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Náhí. Ó noheni kíxin kjuasáyé Ìnchéni Jesús mé kuaáxinni la ko kja̱xin xi̱kaha kuaáxin tí jehe sín kuítekaon ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé tání sín kuínhin sín nkexrí chrónka tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Pablo kíxin Dios kjuínki̱tsa sín kjuasin sín itsjé kjuaxroan kꞌuíkon tí sín jehya sín judío.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Kjuixin nixja chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé ntá kjuankíxin nixja chꞌín Jacobo, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, tinhínrá tí nkehe tso̱xrja̱nka.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Chꞌín Simón Pedro chrónka nkexrí kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin tjuèhe chꞌán tí chojni jehya judío la nkexrí kjueyá Dios iso tí sín kíxin tsinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Mé xi̱kaha chaxín chrónka tí xroon tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios kíxin:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Mé xi̱kaha ichro itén Dios
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 ’Méxra̱ ntáxrja̱n kíxin tí sín jehya judío la tꞌichjánxi̱nhya sinchexiteyá sín kuenté tí ley kíxin ó kuíto̱he sín tí nkehe kuinkáchónki sín senó kíxin jína chrókjueyá sín Dios.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Méxra̱ tsochrꞌénhenni sín ijnko xroon la jehó tsꞌe̱tue̱nhenni sín kíxin chrókjónehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko chróchóntahya sín chojni chjin ókjé la ko chrókjónehya sín tí nto kuènte ko tsíchrínjinhya ikja va la ko chrókjónehya sín ijni̱é va.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 A̱ ntá jnkojnko chjasin siín nkexro chrónkaxín tí ley kuènte chꞌín Moisés nchekuáxin sín tí nkaxenhen ni̱nko jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ―ichro chꞌín Jacobo.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Ntá kaín tí sín tsíkjeyá Ìnchéni la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko kaín tí í so sín tinkáchónki Ìnchéni kjueyá sín iso chojni tsochrꞌán sín chjasin Antioquía, mé kjueyá sín chꞌín Judas, ti̱ki̱texín sín chꞌán Barsabás, la ko chꞌín Silas sátsjiko sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé. Tí sín a mé sín tjetoan ntiha.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Ntá ichrꞌán sín tí xroon sákjuíko tí sín a ntáchro kíxin: “Jeheni chojni tsíkjeyá Ìnchéni la ko chojni tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko ntihi la nixjaharáni tí jahará, kíchó ni jehya judío, tjejorá chjasin Antioquía la ko estado Siria la ko estado Cilicia.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Ó noheni kíxin iso chojni tsíki̱xi̱n chjasénni kjónté kꞌuéchóntahya sín kjuachaxin la kjuínchexakonhanrá sín kíxin ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n itsará tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Ntá jnkoko̱á kjuenka̱yáxinni tsjeyáni nkexro tjejó ntihi kíxin sáchrókjuitsjehe tí jahará la chrókjuijiko sín chꞌín Bernabé la ko chꞌín Pablo kíxin imá tjuèheni sín.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Tí sín a mé ánto̱sen sín kjónté chrókꞌuenxín sín kíxin tí tinkáchónki sín Ìnchéni Jesucristo.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Méxra̱ tsochrꞌánni chꞌín Judas la ko chꞌín Silas tsjiji sín kíxin jehe sín mé tsonixjahará sín tsochrónkaxín sín kaín tíha.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Jína kíxin Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsani kjuenka̱yáxinni kíxin jehya chrókꞌue̱tua̱nhanráni ijnko nkehe imá xra̱. Náhí. Jehó tí nkehe kánhyó xra̱ tꞌichjánxi̱n sinchexiteyárá mé tꞌe̱to̱anni:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 chrókjóntehyará tí iko tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko kja̱xin chrókjóntehyará ijni̱é tí ko a la ko chrókjóntehyará tí nto kuènte tí ko tsíchrínjinhya kja la ko kja̱xin ninkexró chrókuakjahya í jnko chojni chjin ókjé. Ntá tí si̱nchexiteyárá kaín tí nkehe tꞌe̱to̱anni la jína tsꞌejorá.” Mé xi̱kaha nixja tí xroon.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Ntá kjuixin nixja sín ntá tí sín a sákjuí sín chjasin Antioquía. Ntá tió kjuíji sín ntiha ntá kójnkotsé tí sín tinkáchónki Jesús ntá kjuanjon sín tí xroon a.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Ntá tió kjuínchekuáxin tí sín kíchó ni tí xroon a ntá imá kóchéhe̱ sín kíxin xi̱kaha chrónka tí xroon a.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Ntá tí chꞌín Judas la ko tí chꞌín Silas kja̱xin sín ó nohe sín tsochrónkaxín sín itén Dios la nixja sín jína la imá kjuínchechéhe̱ sín tí sín kíchó ni kíxin tí nkehe nixja sín.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ntá ntahó kꞌuéjó sín iso ya̱on, ntá tió sátsji sín ntá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni nixje̱he̱ sín jína ntá ó xíkjan sín ínaá tí tsíkji̱xi̱n sín tí tjejó tí sín tsíchrꞌán sín.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Kjánchó chꞌín Silas kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán.
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé kuíto̱he sín chjasin Antioquía. Jehe sín la ko í so chojni mé kjuako sín la ko chrónkaxín sín itén Ìnchéni.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 A̱ ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán chꞌín Bernabé. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjitsjeheni tí sín kíchó ni kaín tí chjasin kjua̱ko̱xi̱nni itén Ìnchéni ósé. Tsjitsjeheni nkexrí tjejó sín ntiha ―ichro chꞌán.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 A̱ ntá chꞌín Bernabé la tjinkaon chꞌán kíxin kja̱xin sáchrókjuiko sín chꞌín Juan kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Marcos.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 A̱ ntá chꞌín Pablo kóxrjíe̱nhya sátsjiko sín tí chꞌín Marcos a kíxin jehe chꞌán kuíto̱he chꞌán sín estado Panfilia la kjuínki̱tsahya chꞌán kíxin na̱xa̱ tso̱nhen tí xra̱.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Méxra̱ jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin sín la ntá xika̱ye̱he sín la ókjé sákjuí sín. Chꞌín Bernabé sákjuíko chꞌán tí chꞌín Marcos la kꞌuíxenhen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín nonte Chipre.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 A̱ ntá tí chꞌín Pablo la jehó chꞌán mé kjueyá chꞌán tí chꞌín Silas ntá chrꞌéxi̱n sákjuí sín. Tí sín kíchó ni ntiha kjuanchehe sín Dios kíxin jína tsꞌayakonhen sín chꞌán la ntá sákjuí sín.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ntá kꞌuátsínka sín estado Siria la ko estado Cilicia la kjuínchechéhe̱ sín a̱sén tí sín tinkáchónki Ìnchéni ni̱nko ntiha.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.