Atos 15

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá iso chojni tsíki̱xi̱n sín estado Judea ntá kjuíji sín chjasin Antioquía. Ntá kjuankíxin sín kjua̱ko̱he̱ sín tí sín kíchó ni kíxin xitjahya tsaáxin sín tí chóntahya sín tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Ntá tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko tí sín judío kjuankíxin kjuanjo̱nkoxín sín kíchó sín. Ntá áxri ntá kónoxín kíxin tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko í so chojni la sátsji sín chjasin Jerusalén. Ntaha tsonixje̱he̱ sín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko kíxin nkexrí tso̱nhen tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Tí sín tinkáchónki Ìnchéni chjasin Antioquía mé ichrꞌán sín tí sín a ntá kꞌuátsínka sín estado Fenicia la ko estado Samaria la tinkáchrónka sín kíxin nkexrí tí sín ókjé jehya sín judío kjuitoxi̱nhin tí kꞌuékjenka̱yáxin sín ntá kuákja sín nti̱e Dios. Ntá kaín tí sín kíchó ni imá kóchéhe̱ sín tí kuínhin sín xi̱kaha.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 La ntá kjuíji chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé chjasin Jerusalén ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kjuanjon sín kjuachaxin tsꞌejó tí sín a. Ntá chrónka sín kíxin Dios imá kjuínki̱tsa tí jehe sín.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ntá iso tí sín fariseo ó tsíkitekaon Ìnchéni mé kꞌuínkatjen sín ntá ntáchro sín kíxin: ―Tꞌichjánxi̱n itsa xro̱ye tí sín jehya judío tinkáchónki Ìnchéni la ko tꞌichjánxi̱n tsꞌítuenhen sín sinchexiteyéhe̱ sín kaín tí ley ―ichro sín.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Na ntá kaín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko mé kójnkotsé sín kjuenka̱yáxin sín nkexrí tso̱nhen kíxin xi̱kaha ichro tí sín judío.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ntá imá nixje̱he̱ kíchó sín ntá kꞌuínkatjen chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará kíchó ni ó nohará nkexrí kíxin senó Dios tsíkjeyá tí jeheni kíxin tsja̱ko̱he̱ni kaín tí sín jehya judío kíxin tsinhin sín tí tán jína kuènte Cristo kíxin kja̱xin jehe sín tsitekaon sín.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dios mé ó nohe chꞌán nkexéhe kaín a̱sén chojni. Kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin kꞌuáyéhe̱ chꞌán tí sín jehya judío kíxin chjéhe chꞌán sín Ncha̱kuen chꞌán éxí tí xi̱kaha kꞌuáyéhe̱ni tí jeheni.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dios la tꞌikon kaín chojni jnkokón éxí tí jeheni. Ntá kjuínchetjóá chꞌán a̱sén sín kíxin ó tinkáchónki sín Ìnchéni.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Méxra̱ ¿nkekuènté títekákonhyará tí nkehe kjuíchꞌe Dios la ntá tétue̱nhénrá chojni sinchexiteyá sín kaín tí nkehe ixra̱ tsitekaon sín? Ni jeheni la ko ni tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kjuachahya sín kjuínchexiteyá sín tíha.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Náhí. Ó noheni kíxin kjuasáyé Ìnchéni Jesús mé kuaáxinni la ko kja̱xin xi̱kaha kuaáxin tí jehe sín kuítekaon ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé tání sín kuínhin sín nkexrí chrónka tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Pablo kíxin Dios kjuínki̱tsa sín kjuasin sín itsjé kjuaxroan kꞌuíkon tí sín jehya sín judío.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Kjuixin nixja chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé ntá kjuankíxin nixja chꞌín Jacobo, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, tinhínrá tí nkehe tso̱xrja̱nka.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Chꞌín Simón Pedro chrónka nkexrí kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin tjuèhe chꞌán tí chojni jehya judío la nkexrí kjueyá Dios iso tí sín kíxin tsinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Mé xi̱kaha chaxín chrónka tí xroon tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios kíxin:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Mé xi̱kaha ichro itén Dios
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Méxra̱ ntáxrja̱n kíxin tí sín jehya judío la tꞌichjánxi̱nhya sinchexiteyá sín kuenté tí ley kíxin ó kuíto̱he sín tí nkehe kuinkáchónki sín senó kíxin jína chrókjueyá sín Dios.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Méxra̱ tsochrꞌénhenni sín ijnko xroon la jehó tsꞌe̱tue̱nhenni sín kíxin chrókjónehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko chróchóntahya sín chojni chjin ókjé la ko chrókjónehya sín tí nto kuènte ko tsíchrínjinhya ikja va la ko chrókjónehya sín ijni̱é va.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 A̱ ntá jnkojnko chjasin siín nkexro chrónkaxín tí ley kuènte chꞌín Moisés nchekuáxin sín tí nkaxenhen ni̱nko jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ―ichro chꞌín Jacobo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ntá kaín tí sín tsíkjeyá Ìnchéni la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko kaín tí í so sín tinkáchónki Ìnchéni kjueyá sín iso chojni tsochrꞌán sín chjasin Antioquía, mé kjueyá sín chꞌín Judas, ti̱ki̱texín sín chꞌán Barsabás, la ko chꞌín Silas sátsjiko sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé. Tí sín a mé sín tjetoan ntiha.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ntá ichrꞌán sín tí xroon sákjuíko tí sín a ntáchro kíxin: “Jeheni chojni tsíkjeyá Ìnchéni la ko chojni tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko ntihi la nixjaharáni tí jahará, kíchó ni jehya judío, tjejorá chjasin Antioquía la ko estado Siria la ko estado Cilicia.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ó noheni kíxin iso chojni tsíki̱xi̱n chjasénni kjónté kꞌuéchóntahya sín kjuachaxin la kjuínchexakonhanrá sín kíxin ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n itsará tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ntá jnkoko̱á kjuenka̱yáxinni tsjeyáni nkexro tjejó ntihi kíxin sáchrókjuitsjehe tí jahará la chrókjuijiko sín chꞌín Bernabé la ko chꞌín Pablo kíxin imá tjuèheni sín.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Tí sín a mé ánto̱sen sín kjónté chrókꞌuenxín sín kíxin tí tinkáchónki sín Ìnchéni Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Méxra̱ tsochrꞌánni chꞌín Judas la ko chꞌín Silas tsjiji sín kíxin jehe sín mé tsonixjahará sín tsochrónkaxín sín kaín tíha.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Jína kíxin Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsani kjuenka̱yáxinni kíxin jehya chrókꞌue̱tua̱nhanráni ijnko nkehe imá xra̱. Náhí. Jehó tí nkehe kánhyó xra̱ tꞌichjánxi̱n sinchexiteyárá mé tꞌe̱to̱anni:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 chrókjóntehyará tí iko tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko kja̱xin chrókjóntehyará ijni̱é tí ko a la ko chrókjóntehyará tí nto kuènte tí ko tsíchrínjinhya kja la ko kja̱xin ninkexró chrókuakjahya í jnko chojni chjin ókjé. Ntá tí si̱nchexiteyárá kaín tí nkehe tꞌe̱to̱anni la jína tsꞌejorá.” Mé xi̱kaha nixja tí xroon.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ntá kjuixin nixja sín ntá tí sín a sákjuí sín chjasin Antioquía. Ntá tió kjuíji sín ntiha ntá kójnkotsé tí sín tinkáchónki Jesús ntá kjuanjon sín tí xroon a.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Ntá tió kjuínchekuáxin tí sín kíchó ni tí xroon a ntá imá kóchéhe̱ sín kíxin xi̱kaha chrónka tí xroon a.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ntá tí chꞌín Judas la ko tí chꞌín Silas kja̱xin sín ó nohe sín tsochrónkaxín sín itén Dios la nixja sín jína la imá kjuínchechéhe̱ sín tí sín kíchó ni kíxin tí nkehe nixja sín.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ntá ntahó kꞌuéjó sín iso ya̱on, ntá tió sátsji sín ntá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni nixje̱he̱ sín jína ntá ó xíkjan sín ínaá tí tsíkji̱xi̱n sín tí tjejó tí sín tsíchrꞌán sín.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Kjánchó chꞌín Silas kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé kuíto̱he sín chjasin Antioquía. Jehe sín la ko í so chojni mé kjuako sín la ko chrónkaxín sín itén Ìnchéni.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 A̱ ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán chꞌín Bernabé. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjitsjeheni tí sín kíchó ni kaín tí chjasin kjua̱ko̱xi̱nni itén Ìnchéni ósé. Tsjitsjeheni nkexrí tjejó sín ntiha ―ichro chꞌán.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 A̱ ntá chꞌín Bernabé la tjinkaon chꞌán kíxin kja̱xin sáchrókjuiko sín chꞌín Juan kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 A̱ ntá chꞌín Pablo kóxrjíe̱nhya sátsjiko sín tí chꞌín Marcos a kíxin jehe chꞌán kuíto̱he chꞌán sín estado Panfilia la kjuínki̱tsahya chꞌán kíxin na̱xa̱ tso̱nhen tí xra̱.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Méxra̱ jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin sín la ntá xika̱ye̱he sín la ókjé sákjuí sín. Chꞌín Bernabé sákjuíko chꞌán tí chꞌín Marcos la kꞌuíxenhen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín nonte Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 A̱ ntá tí chꞌín Pablo la jehó chꞌán mé kjueyá chꞌán tí chꞌín Silas ntá chrꞌéxi̱n sákjuí sín. Tí sín kíchó ni ntiha kjuanchehe sín Dios kíxin jína tsꞌayakonhen sín chꞌán la ntá sákjuí sín.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ntá kꞌuátsínka sín estado Siria la ko estado Cilicia la kjuínchechéhe̱ sín a̱sén tí sín tinkáchónki Ìnchéni ni̱nko ntiha.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.