Atos 12

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱ ntá tí ya̱on a tí chꞌín rey Herodes mé ntá kjuankíxin chꞌán kónínkakonhen chꞌán tí sín tinkáchónki Jesús.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 La kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí chꞌín Jacobo tsꞌenxín ijnko chica espada tjate. Jehe chꞌán mé kíchó chꞌán tí chꞌín Juan a.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ntá kꞌuíkon chꞌín Herodes kíxin imá kóchéhe̱ tí sín judío kíxin xi̱kaha kónhen la ntá kja̱xin itsé chꞌán tí chꞌín Pedro. Tíha mé kónhen tí ya̱on kia pascua tió kjóne sín nio̱tja̱ chóntahya tí xro̱a̱n nchekꞌánkí nio̱tja̱.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Kjuixin itsé chꞌín Herodes tí chꞌín Pedro ntá chrꞌáxenhen chꞌán nto̱echiso. Ntá ntiha mé tjejónta noó grupo soldado la mé noó soldado jnkojnko grupo. Kjuenka̱yáxin chꞌín Herodes kíxin tsjixin tsꞌátsínka tí kia pascua ntá sátsjiko chꞌán tí chꞌín Pedro tí siín tí sín israelita kíxin tsꞌikon kuenté chjasin ntiha kíxin nkexrí itsꞌen chꞌán.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Méxra̱ chꞌín Pedro na̱xa̱ tjechjina chꞌán la ntaha sínta sín chꞌán, la ntá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la tjejónixje̱he̱ sín Dios kaín a̱sén sín kíxin tsjinki̱tsa Dios tí chꞌín Pedro.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Tí tie a mé kjuenka̱yáxin chꞌín Herodes kíxin tso̱ya̱on ntá tsakitsje chꞌán chꞌín Pedro sátsjiko chꞌán tí siín tí sín chjasin. A̱ ntá chꞌín Pedro tjejua chꞌán la nánánko tí jehe chꞌán tjejó yaá soldado la chróntetoxín tja chꞌán yaá chica cadena. Ntá í so sín soldado a tjejónta sín ntója nto̱echiso.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 A̱ ntá xrína̱hya tuénxín ikui ijnko ángel kuènte Ìnchéni, a̱ ntá tí nkaxenhen nto̱echiso imá kꞌuínkaséyan ijnkòyé ntiha. Kjuakꞌetja itja tí ángel tí chjia chꞌín Pedro kjuínchekjaye̱he chꞌán. Ntá kꞌue̱to̱an tí ángel ntáchro kíxin: ―Tjoka tꞌàya. La ntá tí chica cadena tjejóchróntetoxín itja chꞌín Pedro mé kꞌuánótjen.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ntá xíkꞌe̱to̱an tí ángel ntáchro kíxin: ―Tꞌinka̱ya iká la tjanka to̱ka̱tá. Ntá kuítekaon chꞌín Pedro la kja̱te̱e xíkꞌe̱to̱an tí ángel ntáchro kíxin: ―Tꞌítsa̱te iká ntá chréhé sátsjini ―ichro chꞌán.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ntá chꞌín Pedro chréhe̱ chꞌán iton tí ángel a ntá noehya chꞌán á chaxín xi̱kaha kónhen tí nkehe kjuíchꞌe tí ángel o̱ náhí. Ntáchro chꞌán kíxin áchꞌe ijnko nkehe kꞌuíkonxón chꞌán.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ntá kjuixin kꞌuátsínka sín tí tjejó tí soldado sa̱oxín la kjuixin xíkꞌatsínka sín tí tjejó tí soldado a yóxin. La ntá kjuíji sín ijnko puerta chica ijié chjinaxón nti̱a. La ntá tí puerta chica la jehó xitje̱he̱. Ntá kꞌuaxrje sín tjejótji sín ijnko nti̱a la ntá xrína̱hya tí ángel ó sákjui̱ la ntá jehó chꞌín Pedro kuíto̱he chꞌán.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 A̱ ntá tí chꞌín Pedro kónohe chꞌán kíxin chaxín kónhen tíha. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá ó noheni kíxin chaxín Ìnchéni tsíchrꞌán tí ángel kuènte chꞌán kíxin sinchekaáni kíxin tsꞌóyánhyani chꞌín Herodes la ko tso̱enhyani kaín tí nkehe tjinkaon tí sín judío ―ichro chꞌán.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ntá ó nohe chꞌán kaín nkehe kónhen chꞌán ntá sákjuí chꞌán nto̱e ijnko tjan María, ìné chꞌín Juan kja̱xin ti̱ki̱texín sín Marcos. Ntaha tsíkójnkotsé itsjé sín tinkáchónki Ìnchéni tjejónixje̱he̱ sín Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 La ntá tꞌínka chꞌán tí puerta chjinaxón nti̱a la nixja chꞌán. La ntá ijnko tjan itꞌin Rode kꞌuaxrje tjan kjuitsjehe tjan kíxin nkexro tíha.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 A̱ ntá tió kjuátso̱an tjan itén chꞌín Pedro ntá kꞌuitjáyenhen tjan kuakitje̱ehya tjan tí ntója a kíxin imá kóchéhe̱ tjan. Kuinká tjan sákjuíchrónka tjan kíxin ntója puerta ntiha itjen chꞌín Pedro.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Lo̱ntia. La na̱xa̱ chrónka tjan kíxin chaxín jehe chꞌán ntá xíntáchro sín kíxin: ―Jehya jehe chꞌán. Kjá tí xri̱nto̱e chꞌán.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 A̱ ntá chꞌín Pedro na̱xa̱ tꞌínka chꞌán tí ntója puerta la ntá tió kuakitje̱he̱ sín la kꞌuíkon sín chꞌán ntá chrakon sín.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 A̱ ntá kjua̱ko̱xi̱n chꞌín Pedro itja chꞌán kíxin tso̱tání sín ntá chrónka chꞌán kíxin Ìnchéni mé kuakitsjexín chꞌán nto̱echiso. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chenkará chꞌín Jacobo la ko kaín kíchó ni nkehe kꞌuátsínka janhan ―ichro chꞌán ntá sákjuí chꞌán ókjé.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ntá tí kóya̱on a imá kóxakonhen tí sín soldado a kíxin noehya sín nketí sátsíkji chꞌín Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 La ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Herodes kíxin sátsjikjeyá sín chꞌán, kjánchó kꞌuitjahya sín chꞌán. A̱ ntá tí sín soldado kuamá sín tíha ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Herodes kíxin itsꞌen sín. Na ntá kjuixin tíha ntá chꞌín Herodes kꞌuaxrjexín chꞌán estado Judea ntá sákjuí chꞌán chjasin Cesarea la ntiha kjuákꞌe chꞌán.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 A̱ ntá chꞌín Herodes mé nínkakonhen chꞌán tí sín chjasin Tiro la ko chjasin Sidón. Ntá jehe sín jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín kíxin sátsjitsjehe sín chꞌán. Ntaha itjen ijnko chꞌín itꞌin Blasto kꞌuàyakonhen chꞌán nto̱e chꞌín Herodes ntá kjuanchehe sín chꞌán kíxin tsonixjayákonhe̱n sín chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an. Kjuanchia sín kíxin chrókónínkakuenhya sín chꞌín Herodes kíxin na̱xa̱ tsochrꞌán chꞌán tí nkehe sine sín kíxin chjasén chꞌán síti̱xi̱n tí nkehe ine sín.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ntá chꞌín Herodes kꞌuíye̱he̱ chꞌán sín kíxin tso̱jnkotsé sín ijnko ya̱on. Ntá jehe chꞌán kꞌuítsá chꞌán ka náxrjón kuènte chojni tꞌe̱to̱an la kjuákꞌenkáya chꞌán ijnko silla kuènte chojni tꞌe̱to̱an. La ntá kjuankíxin chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí sín tsíkójnkotsé.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 A̱ ntá tí sín a kjuankíxin kꞌuèya sín, ntáchro sín kíxin: ―Jehya chojni tjenixja. Dios tjenixja ―ichro sín.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 A̱ ntá tuénxín ijnko ángel kuènte Ìnchéni kjuíncheníhi chꞌín Herodes kíxin kjuíncheyóhe̱ chꞌán a̱sén chꞌán Dios. La ntá kosi̱nto̱ kjóne nkaya tse̱e chꞌán ntá kꞌuén chꞌán.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 La ntá itsjé chojni tinkáki nhin itén Dios la nkuíxín tinkákótsjé tí sín tinkáchónki Ìnchéni.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 La ntá tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Saulo ó kjuixinhin sín ixra̱ kuènte sín chjasin Jerusalén la ntá sáxíkji sín chjasin Antioquía la sákjuíko sín chꞌín Juan mé kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Marcos.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.