Atos 10
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Chjasin Cesarea kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin chꞌán Cornelio. Jehe chꞌán mé capitán kꞌue̱tue̱nhen tí sín soldado italiano.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Tí chꞌín a la imá jína chꞌán la kaín tí sín kjéhya chꞌán mé imá xraxinkaon sín Dios. Kja̱xin kjuanjon chꞌán nchónhya chichaon kíxin tjinkaon chꞌán tsjinki̱tsa tí sín judío la ko xráxín nixje̱he̱ chꞌán Dios.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 La ntá ijnko ya̱on las tres kónjín titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán ijnko ángel kuènte Dios kꞌuíxenhen tí tjen chꞌán ntáchro kíxin: ―Cornelio.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 A̱ ntá tí chꞌín Cornelio komá chꞌán tí ángel la chrakon chꞌán kjuanchankíhi chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tjinkávan jaha? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro tí ángel kíxin: ―Dios kóxrjínhi̱n kíxin tí nixje̱hé chꞌán la ko tí jína chꞌe tjínki̱tsa tí sín nòa.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ntá jaha tétue̱nhén jnkojín chojni sátsji chjasin Jope kíxin tsjikakjín sín chꞌín Simón kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Itjen chꞌán nto̱e ijnko chꞌín kja̱xin itꞌin Simón. Tí chꞌín a mé nchentá tjo̱é iko. Mé tjen nto̱e chꞌán chjinaxón tí nta̱yaon a.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ntá tió sákjui̱ tí ángel nixje̱he̱ chꞌín Cornelio la ntá jehe chꞌan kꞌuíye̱he̱ chꞌán yaá sín chꞌehe chꞌán xra̱ la ko ijnko chꞌín soldado kja̱xin xraxinkaon Dios, la chóntehe sín kjuasáya kíchó sín.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ntá kjuixin chénka chꞌán kaín sín tí nkehe kꞌuíkon chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín sátsji sín chjasin Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Í jnko ya̱on chrꞌéxi̱n chjina chonkíxin tjejóyá sín nti̱a chjino chjasin Jope ntá chꞌín Pedro mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán chrítaón nchia kíxin ntaha nixje̱exín chꞌán Dios.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ntá imá kꞌuén chꞌán kjinta la tjinkaon chꞌán chrókjóne chꞌán. Nachrohe tsochján tí nkehe sine chꞌán la ntá titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán nkehe
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 mé kꞌuíkon chꞌán kíxin xitje̱he̱ nkaya nka̱jní ntá ntiha kꞌuínkaji̱nxi̱n ijnko ka jié. Kanoé punté tí ka tjejóte.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Tí nkaxenhen tí ka a tjinká ko noó to̱té la ko konche la ko kaín ko xritjaká.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ntá kuínhin chꞌán nixja ijnko nkexro ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, tꞌàya, tꞌoyán tí ko a ntá inte.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ntá chꞌín Pedro kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Náhí, Ìnchéni. Nunca nehyani tí nkehe tjuáhya.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ntá kjuáte̱he tí tan ínaá ntáchro kíxin: ―Tí nkehe ó kjuínchetjóá Dios. La ntáchrohya kíxin tjuáhya ―ichro chꞌán.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Xi̱kaha kónhen iní veces ntá tuénxín sákjui̱ tí ka nkaya nka̱jní.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ntá chꞌín Pedro na̱xa̱ tjenka̱yáxin chꞌán nkehe tꞌaxrjexín tí kꞌuíkon chꞌán la xrína̱hya ó kui tí sín ichrꞌán chꞌín Cornelio ntója nchia. Ó tsíkjanchankí sín nketí tjen nto̱e chꞌín Simón.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ntá kjuanchankí sín itsen kíxin: ―¿Á ntihi tjen chꞌín Simón kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro?
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Na̱xa̱ tjenka̱yáxin tí chꞌín Pedro tí nkehe kꞌuíkon chꞌán ntá Ncha̱kuen Dios chrónka kíxin: ―Tsjehé ó kui iní sín xritjeyá tí jaha.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Tꞌàya tꞌinka̱jián sátji̱koa tí sín a. Tóxakuanhya jaha, janhan mé kuétua̱nha̱n sín ikui sín ―ichro Ncha̱kuen Dios.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ntá kꞌuínkajin tí chꞌín Pedro tí tjejó tí sín a ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tí nkexro xritjéyárá. ¿Nkehe tí tso̱nhen tjinkáonrá?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Kꞌue̱to̱an tí chꞌín capitán Cornelio ikuini ntihi. Jehe chꞌán me ijnko chojni imá jína la ko xraxinkaon chꞌán Dios. Kaín tí sín judío tjikosáyehe chꞌán la ko tjuèhe sín chꞌán. Ijnko ángel kuènte Dios mé nixje̱he̱ chꞌán chénka chꞌán kíxin chrókꞌuíye̱he̱ chꞌán tí jaha kíxin chrókjuia nto̱e chꞌán la ntá chrókuinhin chꞌán tí nkehe tsontáchrua ―mé xi̱kaha chrónka sín.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Na ntá tí chꞌín Pedro kjuanjon kjuachaxin kíxin ntahó chrókꞌo̱kꞌéhe sín ti tie a. Ntá kóya̱on ntá sákjui̱ko chꞌán sín. Kja̱xin iso sín tinkáchónki Ìnchéni tjejó chjasin Jope mé sákjui̱kotoxi̱n sín.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Na ntá í jnko ya̱on a kjuíji sín chjasin Cesarea. Ntiha chónhen tí chꞌín Cornelio la ko kja̱xin kaín sín kjéhya chꞌán la ko tí sín chóxin chꞌán. Kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí jehe sín kíxin tsinhin sín.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ntá tió kjuíji tí chꞌín Pedro nto̱e tí chꞌín Cornelio ntá kꞌuaxrjexín chꞌán nchia nixje̱he̱ kíchó sín. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin tí chꞌín Cornelio nkayakon tí chꞌín Pedro la kjuikosáyehe chꞌán.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 A̱ ntá tí chꞌín Pedro kjuínchekꞌinkatjen chꞌán tí chꞌín a la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌinkatjen. Tjakꞌexián to̱tá. Janhan mé ijnko chojni éxí tí jaha.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 A̱ ntá kjuixin ikjo sín la ntá kꞌuíxenhen sín nto̱e chꞌán la ntá kꞌuíkon tí chꞌín Pedro kíxin nchónhya chojni tsíkójnkotsé ntiha.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará nohará kíxin tí jeheni judíoni chóntahyani kjuachaxin tso̱jnkotsékoni chojni ókjé la ko chóntahyani kjuachaxin tsꞌixenhenni nto̱e chojni ókjé. Kjánchó Dios kjua̱ko̱na kíxin xitjahya tsontáxrja̱n kíxin tjuáhya nijnko chojni.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Méxra̱ tió kꞌuíyanará la tjoka kꞌuinka. Tjínka̱van chrókónòna kíxin nkekuènte kꞌuíyanará.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ntá kjuáte̱he chꞌín Cornelio ntáchro chꞌán kíxin: ―Kꞌuátsínka tí noó ya̱on ntá tí hora kjuákꞌeni ntihi nto̱eni kjónehyani la nixje̱he̱ni Dios. Ntá xrína̱hya kꞌuíkonni ijnko chojni chónta iké tjáki̱ni.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 La ntáchro chꞌán kíxin: “Cornelio, ó kuínhin Dios tí nkehe nixje̱hé chꞌán la ó nohe chꞌán kíxin imá tjinki̱tsa jaha tí chojni nòa.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Méxra̱ tétue̱nhén chojni sátsji chjasin Jope kíxin tsjikakjín sín tí chꞌín Simón mé kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro. Itjen chꞌán nto̱e ijnko chꞌín mé kja̱xin itꞌin Simón nchentá chꞌán tjo̱é iko. Chjino tí nta̱yaon a itjen nto̱e chꞌán,” ichro tí ángel.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Méxra̱ xi̱kaha tjoka ichrꞌánni sín tsíkjeyá sín tí jaha. Jína kꞌuinka nto̱eni. Ntá ijie ó nohe Dios kíxin kaín ni tjinkaonni tsinhinni nkehe tí kꞌue̱tua̱nhan Ìnchéni tso̱chro̱nka tsinhinni.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ijie ó tꞌíkua̱n kíxin jnkokón tꞌikon Dios kaín xín chojni.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Tí nkexro kaín nación titekaon la chóntehe kjuasáyé Dios la mé tóxrjínhi̱n chꞌán.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Dios mé nixje̱he̱ chꞌán tí sín kꞌuaxrjeníxin tí sín Israel la kuínhin sín tí tan tjanjon kjuaxróxin chrónka Ìnchéni Jesucristo. Jehe chꞌán mé Ìnché chꞌán kaín nkehe.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jahará ó nohará jína kaín tí nkehe tsíkónhen nkuíxín tí tjejó tí sín judío mé kjuankíxin estado Galilea tió kjuixin kjuako chꞌín Juan kíxin tꞌichjánxi̱n tsikite chojni.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Jahará ó nohará kíxin Dios kjuanjon kjua̱cha̱xién chꞌán la ko Ncha̱kuen chꞌán kꞌuáyéhe̱ tí chꞌín Jesús tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret. Ó nohará kíxin tí chꞌín Jesús mé kꞌuáji chꞌán ntiha la tí nkehe jína kjuíchꞌe chꞌán kíxin kjuínchekito̱he chꞌán jína kaín chojni tjasótexín kaín tí kjua̱cha̱xién tí jínahya. Mé xi̱kaha jína kjuíchꞌe chꞌán kíxin Dios tjeko tí jehe chꞌán.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 A̱ ntá jeheni mé chaxín kꞌuíkonni kaín tí nkehe kjuíchꞌe tí chꞌín Jesús tí estado Judea la ko tí chjasin Jerusalén. A̱ ntá chrꞌéxi̱n kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ijnko ntacruz la kꞌóyán sín chꞌán.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 A̱ ntá Dios kjuínchexechón chꞌán tí níxin ya̱on la kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin kꞌuíkonni chꞌán ínaá.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Jehya kíxin kaín chojni chrókꞌuikon sín chꞌán. Náhí. Jehó tí sín tsíkjeyá Dios kíxin tsꞌikon chaxín xechón chꞌán. Jeheni kjónekoni chꞌán la ko kꞌuíka̱oni chꞌán tió xíxechón chꞌán ínaá.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin jeheni tsja̱ko̱he̱ni chojni la tsochrónkani kíxin jehe chꞌán mé tí nkexro juez sinchekito̱exín iji̱é tí sín tjejóchón la ko tí sín ó tsíkꞌen.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kaín tí sín kꞌuéchrónka itén Dios mé chrónka sín kíxin jnkojnko tí sín tinkáchónki Jesús mé tsꞌóxíka chꞌán iji̱é sín ―ichro chꞌín Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Na̱xa̱ tjenixja chꞌín Pedro ntá kaín tí sín tjejótinhin tí nkehe kjuako chꞌán kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ntá tí sín judío kjuikotoxi̱n chꞌín Pedro la chrakon sín kíxin Dios mé kjuanjon Ncha̱kuen chꞌán, kja̱xin kꞌuáyéhe̱ tí sín jehya judío.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Méxra̱ kuínhin sín nixja sín jnkojnko nkìva ókjé la ko kuínhin sín tjanchehe sín Dios kjuasáya.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Jehe sín ó kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios xi̱kaha jeheni. Ntá chrókjuanjonni kjuachaxin kíxin tsikite sín ―ichro chꞌán.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 La ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Pedro kíxin tsikite kaín sín kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo. Ntá tí sín kuíkite mé kjuanchia sín kíxin chrókuito̱he tí chꞌín Pedro ntiha iso ya̱on.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.