Atos 10
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARC
1 Chjasin Cesarea kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin chꞌán Cornelio. Jehe chꞌán mé capitán kꞌue̱tue̱nhen tí sín soldado italiano.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Tí chꞌín a la imá jína chꞌán la kaín tí sín kjéhya chꞌán mé imá xraxinkaon sín Dios. Kja̱xin kjuanjon chꞌán nchónhya chichaon kíxin tjinkaon chꞌán tsjinki̱tsa tí sín judío la ko xráxín nixje̱he̱ chꞌán Dios.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 La ntá ijnko ya̱on las tres kónjín titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán ijnko ángel kuènte Dios kꞌuíxenhen tí tjen chꞌán ntáchro kíxin: ―Cornelio.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 A̱ ntá tí chꞌín Cornelio komá chꞌán tí ángel la chrakon chꞌán kjuanchankíhi chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tjinkávan jaha? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro tí ángel kíxin: ―Dios kóxrjínhi̱n kíxin tí nixje̱hé chꞌán la ko tí jína chꞌe tjínki̱tsa tí sín nòa.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Ntá jaha tétue̱nhén jnkojín chojni sátsji chjasin Jope kíxin tsjikakjín sín chꞌín Simón kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Itjen chꞌán nto̱e ijnko chꞌín kja̱xin itꞌin Simón. Tí chꞌín a mé nchentá tjo̱é iko. Mé tjen nto̱e chꞌán chjinaxón tí nta̱yaon a.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ntá tió sákjui̱ tí ángel nixje̱he̱ chꞌín Cornelio la ntá jehe chꞌan kꞌuíye̱he̱ chꞌán yaá sín chꞌehe chꞌán xra̱ la ko ijnko chꞌín soldado kja̱xin xraxinkaon Dios, la chóntehe sín kjuasáya kíchó sín.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ntá kjuixin chénka chꞌán kaín sín tí nkehe kꞌuíkon chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín sátsji sín chjasin Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Í jnko ya̱on chrꞌéxi̱n chjina chonkíxin tjejóyá sín nti̱a chjino chjasin Jope ntá chꞌín Pedro mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán chrítaón nchia kíxin ntaha nixje̱exín chꞌán Dios.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Ntá imá kꞌuén chꞌán kjinta la tjinkaon chꞌán chrókjóne chꞌán. Nachrohe tsochján tí nkehe sine chꞌán la ntá titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán nkehe
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 mé kꞌuíkon chꞌán kíxin xitje̱he̱ nkaya nka̱jní ntá ntiha kꞌuínkaji̱nxi̱n ijnko ka jié. Kanoé punté tí ka tjejóte.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Tí nkaxenhen tí ka a tjinká ko noó to̱té la ko konche la ko kaín ko xritjaká.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ntá kuínhin chꞌán nixja ijnko nkexro ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, tꞌàya, tꞌoyán tí ko a ntá inte.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ntá chꞌín Pedro kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Náhí, Ìnchéni. Nunca nehyani tí nkehe tjuáhya.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ntá kjuáte̱he tí tan ínaá ntáchro kíxin: ―Tí nkehe ó kjuínchetjóá Dios. La ntáchrohya kíxin tjuáhya ―ichro chꞌán.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Xi̱kaha kónhen iní veces ntá tuénxín sákjui̱ tí ka nkaya nka̱jní.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Ntá chꞌín Pedro na̱xa̱ tjenka̱yáxin chꞌán nkehe tꞌaxrjexín tí kꞌuíkon chꞌán la xrína̱hya ó kui tí sín ichrꞌán chꞌín Cornelio ntója nchia. Ó tsíkjanchankí sín nketí tjen nto̱e chꞌín Simón.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ntá kjuanchankí sín itsen kíxin: ―¿Á ntihi tjen chꞌín Simón kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro?
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Na̱xa̱ tjenka̱yáxin tí chꞌín Pedro tí nkehe kꞌuíkon chꞌán ntá Ncha̱kuen Dios chrónka kíxin: ―Tsjehé ó kui iní sín xritjeyá tí jaha.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Tꞌàya tꞌinka̱jián sátji̱koa tí sín a. Tóxakuanhya jaha, janhan mé kuétua̱nha̱n sín ikui sín ―ichro Ncha̱kuen Dios.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ntá kꞌuínkajin tí chꞌín Pedro tí tjejó tí sín a ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tí nkexro xritjéyárá. ¿Nkehe tí tso̱nhen tjinkáonrá?
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Kꞌue̱to̱an tí chꞌín capitán Cornelio ikuini ntihi. Jehe chꞌán me ijnko chojni imá jína la ko xraxinkaon chꞌán Dios. Kaín tí sín judío tjikosáyehe chꞌán la ko tjuèhe sín chꞌán. Ijnko ángel kuènte Dios mé nixje̱he̱ chꞌán chénka chꞌán kíxin chrókꞌuíye̱he̱ chꞌán tí jaha kíxin chrókjuia nto̱e chꞌán la ntá chrókuinhin chꞌán tí nkehe tsontáchrua ―mé xi̱kaha chrónka sín.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Na ntá tí chꞌín Pedro kjuanjon kjuachaxin kíxin ntahó chrókꞌo̱kꞌéhe sín ti tie a. Ntá kóya̱on ntá sákjui̱ko chꞌán sín. Kja̱xin iso sín tinkáchónki Ìnchéni tjejó chjasin Jope mé sákjui̱kotoxi̱n sín.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Na ntá í jnko ya̱on a kjuíji sín chjasin Cesarea. Ntiha chónhen tí chꞌín Cornelio la ko kja̱xin kaín sín kjéhya chꞌán la ko tí sín chóxin chꞌán. Kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí jehe sín kíxin tsinhin sín.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ntá tió kjuíji tí chꞌín Pedro nto̱e tí chꞌín Cornelio ntá kꞌuaxrjexín chꞌán nchia nixje̱he̱ kíchó sín. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin tí chꞌín Cornelio nkayakon tí chꞌín Pedro la kjuikosáyehe chꞌán.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 A̱ ntá tí chꞌín Pedro kjuínchekꞌinkatjen chꞌán tí chꞌín a la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌinkatjen. Tjakꞌexián to̱tá. Janhan mé ijnko chojni éxí tí jaha.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 A̱ ntá kjuixin ikjo sín la ntá kꞌuíxenhen sín nto̱e chꞌán la ntá kꞌuíkon tí chꞌín Pedro kíxin nchónhya chojni tsíkójnkotsé ntiha.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará nohará kíxin tí jeheni judíoni chóntahyani kjuachaxin tso̱jnkotsékoni chojni ókjé la ko chóntahyani kjuachaxin tsꞌixenhenni nto̱e chojni ókjé. Kjánchó Dios kjua̱ko̱na kíxin xitjahya tsontáxrja̱n kíxin tjuáhya nijnko chojni.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Méxra̱ tió kꞌuíyanará la tjoka kꞌuinka. Tjínka̱van chrókónòna kíxin nkekuènte kꞌuíyanará.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Ntá kjuáte̱he chꞌín Cornelio ntáchro chꞌán kíxin: ―Kꞌuátsínka tí noó ya̱on ntá tí hora kjuákꞌeni ntihi nto̱eni kjónehyani la nixje̱he̱ni Dios. Ntá xrína̱hya kꞌuíkonni ijnko chojni chónta iké tjáki̱ni.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 La ntáchro chꞌán kíxin: “Cornelio, ó kuínhin Dios tí nkehe nixje̱hé chꞌán la ó nohe chꞌán kíxin imá tjinki̱tsa jaha tí chojni nòa.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Méxra̱ tétue̱nhén chojni sátsji chjasin Jope kíxin tsjikakjín sín tí chꞌín Simón mé kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro. Itjen chꞌán nto̱e ijnko chꞌín mé kja̱xin itꞌin Simón nchentá chꞌán tjo̱é iko. Chjino tí nta̱yaon a itjen nto̱e chꞌán,” ichro tí ángel.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Méxra̱ xi̱kaha tjoka ichrꞌánni sín tsíkjeyá sín tí jaha. Jína kꞌuinka nto̱eni. Ntá ijie ó nohe Dios kíxin kaín ni tjinkaonni tsinhinni nkehe tí kꞌue̱tua̱nhan Ìnchéni tso̱chro̱nka tsinhinni.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ijie ó tꞌíkua̱n kíxin jnkokón tꞌikon Dios kaín xín chojni.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tí nkexro kaín nación titekaon la chóntehe kjuasáyé Dios la mé tóxrjínhi̱n chꞌán.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Dios mé nixje̱he̱ chꞌán tí sín kꞌuaxrjeníxin tí sín Israel la kuínhin sín tí tan tjanjon kjuaxróxin chrónka Ìnchéni Jesucristo. Jehe chꞌán mé Ìnché chꞌán kaín nkehe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Jahará ó nohará jína kaín tí nkehe tsíkónhen nkuíxín tí tjejó tí sín judío mé kjuankíxin estado Galilea tió kjuixin kjuako chꞌín Juan kíxin tꞌichjánxi̱n tsikite chojni.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Jahará ó nohará kíxin Dios kjuanjon kjua̱cha̱xién chꞌán la ko Ncha̱kuen chꞌán kꞌuáyéhe̱ tí chꞌín Jesús tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret. Ó nohará kíxin tí chꞌín Jesús mé kꞌuáji chꞌán ntiha la tí nkehe jína kjuíchꞌe chꞌán kíxin kjuínchekito̱he chꞌán jína kaín chojni tjasótexín kaín tí kjua̱cha̱xién tí jínahya. Mé xi̱kaha jína kjuíchꞌe chꞌán kíxin Dios tjeko tí jehe chꞌán.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 A̱ ntá jeheni mé chaxín kꞌuíkonni kaín tí nkehe kjuíchꞌe tí chꞌín Jesús tí estado Judea la ko tí chjasin Jerusalén. A̱ ntá chrꞌéxi̱n kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ijnko ntacruz la kꞌóyán sín chꞌán.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 A̱ ntá Dios kjuínchexechón chꞌán tí níxin ya̱on la kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin kꞌuíkonni chꞌán ínaá.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Jehya kíxin kaín chojni chrókꞌuikon sín chꞌán. Náhí. Jehó tí sín tsíkjeyá Dios kíxin tsꞌikon chaxín xechón chꞌán. Jeheni kjónekoni chꞌán la ko kꞌuíka̱oni chꞌán tió xíxechón chꞌán ínaá.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin jeheni tsja̱ko̱he̱ni chojni la tsochrónkani kíxin jehe chꞌán mé tí nkexro juez sinchekito̱exín iji̱é tí sín tjejóchón la ko tí sín ó tsíkꞌen.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kaín tí sín kꞌuéchrónka itén Dios mé chrónka sín kíxin jnkojnko tí sín tinkáchónki Jesús mé tsꞌóxíka chꞌán iji̱é sín ―ichro chꞌín Pedro.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Na̱xa̱ tjenixja chꞌín Pedro ntá kaín tí sín tjejótinhin tí nkehe kjuako chꞌán kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ntá tí sín judío kjuikotoxi̱n chꞌín Pedro la chrakon sín kíxin Dios mé kjuanjon Ncha̱kuen chꞌán, kja̱xin kꞌuáyéhe̱ tí sín jehya judío.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Méxra̱ kuínhin sín nixja sín jnkojnko nkìva ókjé la ko kuínhin sín tjanchehe sín Dios kjuasáya.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Jehe sín ó kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios xi̱kaha jeheni. Ntá chrókjuanjonni kjuachaxin kíxin tsikite sín ―ichro chꞌán.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 La ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Pedro kíxin tsikite kaín sín kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo. Ntá tí sín kuíkite mé kjuanchia sín kíxin chrókuito̱he tí chꞌín Pedro ntiha iso ya̱on.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.