Atos 10
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Chjasin Cesarea kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin chꞌán Cornelio. Jehe chꞌán mé capitán kꞌue̱tue̱nhen tí sín soldado italiano.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Tí chꞌín a la imá jína chꞌán la kaín tí sín kjéhya chꞌán mé imá xraxinkaon sín Dios. Kja̱xin kjuanjon chꞌán nchónhya chichaon kíxin tjinkaon chꞌán tsjinki̱tsa tí sín judío la ko xráxín nixje̱he̱ chꞌán Dios.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 La ntá ijnko ya̱on las tres kónjín titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán ijnko ángel kuènte Dios kꞌuíxenhen tí tjen chꞌán ntáchro kíxin: ―Cornelio.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 A̱ ntá tí chꞌín Cornelio komá chꞌán tí ángel la chrakon chꞌán kjuanchankíhi chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tjinkávan jaha? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro tí ángel kíxin: ―Dios kóxrjínhi̱n kíxin tí nixje̱hé chꞌán la ko tí jína chꞌe tjínki̱tsa tí sín nòa.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ntá jaha tétue̱nhén jnkojín chojni sátsji chjasin Jope kíxin tsjikakjín sín chꞌín Simón kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Itjen chꞌán nto̱e ijnko chꞌín kja̱xin itꞌin Simón. Tí chꞌín a mé nchentá tjo̱é iko. Mé tjen nto̱e chꞌán chjinaxón tí nta̱yaon a.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Ntá tió sákjui̱ tí ángel nixje̱he̱ chꞌín Cornelio la ntá jehe chꞌan kꞌuíye̱he̱ chꞌán yaá sín chꞌehe chꞌán xra̱ la ko ijnko chꞌín soldado kja̱xin xraxinkaon Dios, la chóntehe sín kjuasáya kíchó sín.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Ntá kjuixin chénka chꞌán kaín sín tí nkehe kꞌuíkon chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín sátsji sín chjasin Jope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Í jnko ya̱on chrꞌéxi̱n chjina chonkíxin tjejóyá sín nti̱a chjino chjasin Jope ntá chꞌín Pedro mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán chrítaón nchia kíxin ntaha nixje̱exín chꞌán Dios.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ntá imá kꞌuén chꞌán kjinta la tjinkaon chꞌán chrókjóne chꞌán. Nachrohe tsochján tí nkehe sine chꞌán la ntá titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán nkehe
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 mé kꞌuíkon chꞌán kíxin xitje̱he̱ nkaya nka̱jní ntá ntiha kꞌuínkaji̱nxi̱n ijnko ka jié. Kanoé punté tí ka tjejóte.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Tí nkaxenhen tí ka a tjinká ko noó to̱té la ko konche la ko kaín ko xritjaká.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ntá kuínhin chꞌán nixja ijnko nkexro ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, tꞌàya, tꞌoyán tí ko a ntá inte.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ntá chꞌín Pedro kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Náhí, Ìnchéni. Nunca nehyani tí nkehe tjuáhya.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ntá kjuáte̱he tí tan ínaá ntáchro kíxin: ―Tí nkehe ó kjuínchetjóá Dios. La ntáchrohya kíxin tjuáhya ―ichro chꞌán.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Xi̱kaha kónhen iní veces ntá tuénxín sákjui̱ tí ka nkaya nka̱jní.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ntá chꞌín Pedro na̱xa̱ tjenka̱yáxin chꞌán nkehe tꞌaxrjexín tí kꞌuíkon chꞌán la xrína̱hya ó kui tí sín ichrꞌán chꞌín Cornelio ntója nchia. Ó tsíkjanchankí sín nketí tjen nto̱e chꞌín Simón.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ntá kjuanchankí sín itsen kíxin: ―¿Á ntihi tjen chꞌín Simón kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro?
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Na̱xa̱ tjenka̱yáxin tí chꞌín Pedro tí nkehe kꞌuíkon chꞌán ntá Ncha̱kuen Dios chrónka kíxin: ―Tsjehé ó kui iní sín xritjeyá tí jaha.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Tꞌàya tꞌinka̱jián sátji̱koa tí sín a. Tóxakuanhya jaha, janhan mé kuétua̱nha̱n sín ikui sín ―ichro Ncha̱kuen Dios.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ntá kꞌuínkajin tí chꞌín Pedro tí tjejó tí sín a ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tí nkexro xritjéyárá. ¿Nkehe tí tso̱nhen tjinkáonrá?
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Kꞌue̱to̱an tí chꞌín capitán Cornelio ikuini ntihi. Jehe chꞌán me ijnko chojni imá jína la ko xraxinkaon chꞌán Dios. Kaín tí sín judío tjikosáyehe chꞌán la ko tjuèhe sín chꞌán. Ijnko ángel kuènte Dios mé nixje̱he̱ chꞌán chénka chꞌán kíxin chrókꞌuíye̱he̱ chꞌán tí jaha kíxin chrókjuia nto̱e chꞌán la ntá chrókuinhin chꞌán tí nkehe tsontáchrua ―mé xi̱kaha chrónka sín.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Na ntá tí chꞌín Pedro kjuanjon kjuachaxin kíxin ntahó chrókꞌo̱kꞌéhe sín ti tie a. Ntá kóya̱on ntá sákjui̱ko chꞌán sín. Kja̱xin iso sín tinkáchónki Ìnchéni tjejó chjasin Jope mé sákjui̱kotoxi̱n sín.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Na ntá í jnko ya̱on a kjuíji sín chjasin Cesarea. Ntiha chónhen tí chꞌín Cornelio la ko kja̱xin kaín sín kjéhya chꞌán la ko tí sín chóxin chꞌán. Kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí jehe sín kíxin tsinhin sín.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Ntá tió kjuíji tí chꞌín Pedro nto̱e tí chꞌín Cornelio ntá kꞌuaxrjexín chꞌán nchia nixje̱he̱ kíchó sín. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin tí chꞌín Cornelio nkayakon tí chꞌín Pedro la kjuikosáyehe chꞌán.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 A̱ ntá tí chꞌín Pedro kjuínchekꞌinkatjen chꞌán tí chꞌín a la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌinkatjen. Tjakꞌexián to̱tá. Janhan mé ijnko chojni éxí tí jaha.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 A̱ ntá kjuixin ikjo sín la ntá kꞌuíxenhen sín nto̱e chꞌán la ntá kꞌuíkon tí chꞌín Pedro kíxin nchónhya chojni tsíkójnkotsé ntiha.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará nohará kíxin tí jeheni judíoni chóntahyani kjuachaxin tso̱jnkotsékoni chojni ókjé la ko chóntahyani kjuachaxin tsꞌixenhenni nto̱e chojni ókjé. Kjánchó Dios kjua̱ko̱na kíxin xitjahya tsontáxrja̱n kíxin tjuáhya nijnko chojni.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Méxra̱ tió kꞌuíyanará la tjoka kꞌuinka. Tjínka̱van chrókónòna kíxin nkekuènte kꞌuíyanará.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Ntá kjuáte̱he chꞌín Cornelio ntáchro chꞌán kíxin: ―Kꞌuátsínka tí noó ya̱on ntá tí hora kjuákꞌeni ntihi nto̱eni kjónehyani la nixje̱he̱ni Dios. Ntá xrína̱hya kꞌuíkonni ijnko chojni chónta iké tjáki̱ni.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 La ntáchro chꞌán kíxin: “Cornelio, ó kuínhin Dios tí nkehe nixje̱hé chꞌán la ó nohe chꞌán kíxin imá tjinki̱tsa jaha tí chojni nòa.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Méxra̱ tétue̱nhén chojni sátsji chjasin Jope kíxin tsjikakjín sín tí chꞌín Simón mé kja̱xin itꞌin chꞌán Pedro. Itjen chꞌán nto̱e ijnko chꞌín mé kja̱xin itꞌin Simón nchentá chꞌán tjo̱é iko. Chjino tí nta̱yaon a itjen nto̱e chꞌán,” ichro tí ángel.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Méxra̱ xi̱kaha tjoka ichrꞌánni sín tsíkjeyá sín tí jaha. Jína kꞌuinka nto̱eni. Ntá ijie ó nohe Dios kíxin kaín ni tjinkaonni tsinhinni nkehe tí kꞌue̱tua̱nhan Ìnchéni tso̱chro̱nka tsinhinni.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ijie ó tꞌíkua̱n kíxin jnkokón tꞌikon Dios kaín xín chojni.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Tí nkexro kaín nación titekaon la chóntehe kjuasáyé Dios la mé tóxrjínhi̱n chꞌán.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Dios mé nixje̱he̱ chꞌán tí sín kꞌuaxrjeníxin tí sín Israel la kuínhin sín tí tan tjanjon kjuaxróxin chrónka Ìnchéni Jesucristo. Jehe chꞌán mé Ìnché chꞌán kaín nkehe.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Jahará ó nohará jína kaín tí nkehe tsíkónhen nkuíxín tí tjejó tí sín judío mé kjuankíxin estado Galilea tió kjuixin kjuako chꞌín Juan kíxin tꞌichjánxi̱n tsikite chojni.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Jahará ó nohará kíxin Dios kjuanjon kjua̱cha̱xién chꞌán la ko Ncha̱kuen chꞌán kꞌuáyéhe̱ tí chꞌín Jesús tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret. Ó nohará kíxin tí chꞌín Jesús mé kꞌuáji chꞌán ntiha la tí nkehe jína kjuíchꞌe chꞌán kíxin kjuínchekito̱he chꞌán jína kaín chojni tjasótexín kaín tí kjua̱cha̱xién tí jínahya. Mé xi̱kaha jína kjuíchꞌe chꞌán kíxin Dios tjeko tí jehe chꞌán.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 A̱ ntá jeheni mé chaxín kꞌuíkonni kaín tí nkehe kjuíchꞌe tí chꞌín Jesús tí estado Judea la ko tí chjasin Jerusalén. A̱ ntá chrꞌéxi̱n kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ijnko ntacruz la kꞌóyán sín chꞌán.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 A̱ ntá Dios kjuínchexechón chꞌán tí níxin ya̱on la kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin kꞌuíkonni chꞌán ínaá.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Jehya kíxin kaín chojni chrókꞌuikon sín chꞌán. Náhí. Jehó tí sín tsíkjeyá Dios kíxin tsꞌikon chaxín xechón chꞌán. Jeheni kjónekoni chꞌán la ko kꞌuíka̱oni chꞌán tió xíxechón chꞌán ínaá.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin jeheni tsja̱ko̱he̱ni chojni la tsochrónkani kíxin jehe chꞌán mé tí nkexro juez sinchekito̱exín iji̱é tí sín tjejóchón la ko tí sín ó tsíkꞌen.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kaín tí sín kꞌuéchrónka itén Dios mé chrónka sín kíxin jnkojnko tí sín tinkáchónki Jesús mé tsꞌóxíka chꞌán iji̱é sín ―ichro chꞌín Pedro.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Na̱xa̱ tjenixja chꞌín Pedro ntá kaín tí sín tjejótinhin tí nkehe kjuako chꞌán kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ntá tí sín judío kjuikotoxi̱n chꞌín Pedro la chrakon sín kíxin Dios mé kjuanjon Ncha̱kuen chꞌán, kja̱xin kꞌuáyéhe̱ tí sín jehya judío.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Méxra̱ kuínhin sín nixja sín jnkojnko nkìva ókjé la ko kuínhin sín tjanchehe sín Dios kjuasáya.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Jehe sín ó kꞌuáyéhe̱ sín tí Ncha̱kuen Dios xi̱kaha jeheni. Ntá chrókjuanjonni kjuachaxin kíxin tsikite sín ―ichro chꞌán.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 La ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Pedro kíxin tsikite kaín sín kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo. Ntá tí sín kuíkite mé kjuanchia sín kíxin chrókuito̱he tí chꞌín Pedro ntiha iso ya̱on.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.