Rute 2
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka ngura pala palula Nayumiku walytja wati ini Pawatjanya nyinangi. Paluṟu panya Nayumiku kuriku walytja mulapa. Munu paluṟu paama puḻka kanyiningi munu ulytja, mani puḻkatjara kuḻu nyinangi. Kaya aṉangu tjuṯangku palula kulilpai paluṟu wangkanyangka, panya paluṟu palyanyku kulilpai.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Ka Nayuminya pula panya ngura pala Bethlehemala tjarpara nyinangi. Ka kungkawaṟa Ruthalu wangkangu palumpa mingkayingka, “Mingkayi, wati minyma tjuṯangku paama tjuṯangka ukiṟi panya mai uṉinypatjara kaṯaṟa karpiṟa ngaṟatjunkula waṉaṉi. Kaṉa palya ankuku mai ngalimpa urantjikitja paamakutu? Panya mai tjukun-tjukunpa maḻaringkula ngaripai tjana puṯu mantjintja. Kawi-puṯa watingku wangka mai maḻaringkula ngarinytja urantjaku palumpa paamanguṟu.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Ka paluṟu anu paama tjuṯakutu. Munu ankula tjarpangu wati panya Pawatjaku paamangka. Palu paluṟu kulintja wiya wati panya paama nyanga palumpa walytja. Munu paluṟu wati minyma waṟkaripai tjuṯangka maḻangka mai muṯun-muṯunpa uraningi tjana wantikatinyangka.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Munu paluṟu rawa waṟkaringi. |src="MH00003.tif" size="col" loc="p" ref="2:4"
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Ka palulanguṟu Pawatjalu wangkangu wati waṟka tjuṯaku mayatjangka, “Awa! Kungkawaṟa nyaratjampa ngananya nyinanyi?”
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Ka watingku panya ngapartji wangkangu, “Wiya, kungkawaṟa nyara paluṟu malikitja Mawapanya nguraṟa. Pala paluṟu kuwari pitjangu Nayumila mingkayingka.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Palu paluṟuṉi mungawinki tjapinu waṟkarinytjikitjangku Nayumilu pulanku mai urantjikitjangku. Paluṟu mungawinki mulapa pitjala waṟkaringi munu waṟkarira waṟkarira kuwari nyanga wiltjangka nyinakatingu pakuwiyaringkunytjikitja.”
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 — ausente —
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 — ausente —
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Ka Ruthalu kulinu panya Pawatjanya paamaku mayatja munu paluṟu ngurkantaṟa tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu. Munu wangkangu, “Ngayulu maliki ngura nyangatja nguraṟa wiya, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkanyi.”
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 — ausente —
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 — ausente —
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Ka Ruthalu kuliṟa palula ngapartji wangkangu, “Mayatja, wiṟungkuṉitjun wangkara ipilymananyi. Ngayulu malikitja, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkangu nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa puṟunypa. Kaṉa kuwari raparinganyilta nyuntu ngayula alatjingaṟa wangkanyangka.”
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Munu paluṟu tjana waṟkarira waṟkarira kaḻaḻarinyangka ankula wiltjangka nyinakatira mai ngalkuningi. Ka wati panya Pawatjalu Ruthanya aḻṯira wangkangu, “Nyangatja mai nyuma nyuntumpa. Ka nyanga kiṟipitji wangaṟangka tjaḻatjuṟa ngalkunma.” |src="CO00966B.TIF" size="col" loc="p" ref="2:14"
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 — ausente —
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 — ausente —
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 — ausente —
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 — ausente —
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Ka Nayumilu mai puḻka nyakula wangkangu Ruthala, “Ngangari! Ngura yaaltjingkan mai nyanga puḻka mantjinu? Nganaku paamangka? Ngayulu kuwari puḻkaṟa pukuḻarinyi munuṉa mukuringanyi Godalu wati nyara palunya pukuḻmankunytjaku nyuntunya wiṟuṟa alpamilannyangka.”
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta-uwa! Mulapaṉa mukuringanyi Godalu palunya pukuḻmankunytjaku. Panya Mama Godalu aṉangu paluṟunku tjuṯa watarkuriwiyangku rawangku nyakula kanyini mungangka kaḻaḻa. Panya ngalimpa kuri ilungu, ka Godalu panya pula ilunytja kuliṟa ngalinya aṯunymananyi wanakaḻa kutjara. Awa kulila! Wati Pawatjanya nyuntumpa inkaṉi ngayuku walytja mulapa. Munu paluṟu ngalinya aṯunymankunytjaku ngaṟanyi alatjiṯu.”
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Ka Ruthalu ngapartji wangkangu, “Uwa, paluṟuṉi wiṟuṟa alpamilaṉu munuṉi wangkangu, ‘Nyuntu ngayuku paamangka kutju rawangku mai uranma ngayuku waṟkaripai tjuṯangka tjungungku. Munun mai uwankara uraṟa tjunkunyangka kutju wiyaringama.’ Alatjingaṟaṉi wiṟungku wangkangu.”
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta wiṟu ngana! Palya nyuntu palumpa paamangka waṟkarima minyma tjuṯawanu. Nyuntu tjinguṟu paama kutjupakutu ankulampa, kanta tjinguṟu watingku nyuntunya pampunma.”
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ka paluṟu kuliningi mingkayingku wangkanyangka munu paluṟu rawa waṟkaringi minyma panya Pawatjaku waṟkaripai tjuṯangka tjungu. Ngaṉmanytju paluṟu tjana uraningi mai ini paali munu maḻanguṟu mai maḻatja wiita mantjiningi. Munu tjana mai uwankara waḻingka uraṟa tjunkula kutju wiyaringu piṟa kutjara wiyaringkunyangka. Ka pula rawa mingkayira pukuḻpa nyinangi.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.