Rute 2
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka ngura pala palula Nayumiku walytja wati ini Pawatjanya nyinangi. Paluṟu panya Nayumiku kuriku walytja mulapa. Munu paluṟu paama puḻka kanyiningi munu ulytja, mani puḻkatjara kuḻu nyinangi. Kaya aṉangu tjuṯangku palula kulilpai paluṟu wangkanyangka, panya paluṟu palyanyku kulilpai.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Ka Nayuminya pula panya ngura pala Bethlehemala tjarpara nyinangi. Ka kungkawaṟa Ruthalu wangkangu palumpa mingkayingka, “Mingkayi, wati minyma tjuṯangku paama tjuṯangka ukiṟi panya mai uṉinypatjara kaṯaṟa karpiṟa ngaṟatjunkula waṉaṉi. Kaṉa palya ankuku mai ngalimpa urantjikitja paamakutu? Panya mai tjukun-tjukunpa maḻaringkula ngaripai tjana puṯu mantjintja. Kawi-puṯa watingku wangka mai maḻaringkula ngarinytja urantjaku palumpa paamanguṟu.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Ka paluṟu anu paama tjuṯakutu. Munu ankula tjarpangu wati panya Pawatjaku paamangka. Palu paluṟu kulintja wiya wati panya paama nyanga palumpa walytja. Munu paluṟu wati minyma waṟkaripai tjuṯangka maḻangka mai muṯun-muṯunpa uraningi tjana wantikatinyangka.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Munu paluṟu rawa waṟkaringi. |src="MH00003.tif" size="col" loc="p" ref="2:4"
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Ka palulanguṟu Pawatjalu wangkangu wati waṟka tjuṯaku mayatjangka, “Awa! Kungkawaṟa nyaratjampa ngananya nyinanyi?”
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Ka watingku panya ngapartji wangkangu, “Wiya, kungkawaṟa nyara paluṟu malikitja Mawapanya nguraṟa. Pala paluṟu kuwari pitjangu Nayumila mingkayingka.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Palu paluṟuṉi mungawinki tjapinu waṟkarinytjikitjangku Nayumilu pulanku mai urantjikitjangku. Paluṟu mungawinki mulapa pitjala waṟkaringi munu waṟkarira waṟkarira kuwari nyanga wiltjangka nyinakatingu pakuwiyaringkunytjikitja.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 — ausente —
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 — ausente —
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Ka Ruthalu kulinu panya Pawatjanya paamaku mayatja munu paluṟu ngurkantaṟa tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu. Munu wangkangu, “Ngayulu maliki ngura nyangatja nguraṟa wiya, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkanyi.”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 — ausente —
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 — ausente —
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Ka Ruthalu kuliṟa palula ngapartji wangkangu, “Mayatja, wiṟungkuṉitjun wangkara ipilymananyi. Ngayulu malikitja, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkangu nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa puṟunypa. Kaṉa kuwari raparinganyilta nyuntu ngayula alatjingaṟa wangkanyangka.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Munu paluṟu tjana waṟkarira waṟkarira kaḻaḻarinyangka ankula wiltjangka nyinakatira mai ngalkuningi. Ka wati panya Pawatjalu Ruthanya aḻṯira wangkangu, “Nyangatja mai nyuma nyuntumpa. Ka nyanga kiṟipitji wangaṟangka tjaḻatjuṟa ngalkunma.” |src="CO00966B.TIF" size="col" loc="p" ref="2:14"
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 — ausente —
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 — ausente —
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 — ausente —
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 — ausente —
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Ka Nayumilu mai puḻka nyakula wangkangu Ruthala, “Ngangari! Ngura yaaltjingkan mai nyanga puḻka mantjinu? Nganaku paamangka? Ngayulu kuwari puḻkaṟa pukuḻarinyi munuṉa mukuringanyi Godalu wati nyara palunya pukuḻmankunytjaku nyuntunya wiṟuṟa alpamilannyangka.”
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta-uwa! Mulapaṉa mukuringanyi Godalu palunya pukuḻmankunytjaku. Panya Mama Godalu aṉangu paluṟunku tjuṯa watarkuriwiyangku rawangku nyakula kanyini mungangka kaḻaḻa. Panya ngalimpa kuri ilungu, ka Godalu panya pula ilunytja kuliṟa ngalinya aṯunymananyi wanakaḻa kutjara. Awa kulila! Wati Pawatjanya nyuntumpa inkaṉi ngayuku walytja mulapa. Munu paluṟu ngalinya aṯunymankunytjaku ngaṟanyi alatjiṯu.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Ka Ruthalu ngapartji wangkangu, “Uwa, paluṟuṉi wiṟuṟa alpamilaṉu munuṉi wangkangu, ‘Nyuntu ngayuku paamangka kutju rawangku mai uranma ngayuku waṟkaripai tjuṯangka tjungungku. Munun mai uwankara uraṟa tjunkunyangka kutju wiyaringama.’ Alatjingaṟaṉi wiṟungku wangkangu.”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta wiṟu ngana! Palya nyuntu palumpa paamangka waṟkarima minyma tjuṯawanu. Nyuntu tjinguṟu paama kutjupakutu ankulampa, kanta tjinguṟu watingku nyuntunya pampunma.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Ka paluṟu kuliningi mingkayingku wangkanyangka munu paluṟu rawa waṟkaringi minyma panya Pawatjaku waṟkaripai tjuṯangka tjungu. Ngaṉmanytju paluṟu tjana uraningi mai ini paali munu maḻanguṟu mai maḻatja wiita mantjiningi. Munu tjana mai uwankara waḻingka uraṟa tjunkula kutju wiyaringu piṟa kutjara wiyaringkunyangka. Ka pula rawa mingkayira pukuḻpa nyinangi.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.