Rute 2

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka ngura pala palula Nayumiku walytja wati ini Pawatjanya nyinangi. Paluṟu panya Nayumiku kuriku walytja mulapa. Munu paluṟu paama puḻka kanyiningi munu ulytja, mani puḻkatjara kuḻu nyinangi. Kaya aṉangu tjuṯangku palula kulilpai paluṟu wangkanyangka, panya paluṟu palyanyku kulilpai.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Ka Nayuminya pula panya ngura pala Bethlehemala tjarpara nyinangi. Ka kungkawaṟa Ruthalu wangkangu palumpa mingkayingka, “Mingkayi, wati minyma tjuṯangku paama tjuṯangka ukiṟi panya mai uṉinypatjara kaṯaṟa karpiṟa ngaṟatjunkula waṉaṉi. Kaṉa palya ankuku mai ngalimpa urantjikitja paamakutu? Panya mai tjukun-tjukunpa maḻaringkula ngaripai tjana puṯu mantjintja. Kawi-puṯa watingku wangka mai maḻaringkula ngarinytja urantjaku palumpa paamanguṟu.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Ka paluṟu anu paama tjuṯakutu. Munu ankula tjarpangu wati panya Pawatjaku paamangka. Palu paluṟu kulintja wiya wati panya paama nyanga palumpa walytja. Munu paluṟu wati minyma waṟkaripai tjuṯangka maḻangka mai muṯun-muṯunpa uraningi tjana wantikatinyangka.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Munu paluṟu rawa waṟkaringi. |src="MH00003.tif" size="col" loc="p" ref="2:4"
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Ka palulanguṟu Pawatjalu wangkangu wati waṟka tjuṯaku mayatjangka, “Awa! Kungkawaṟa nyaratjampa ngananya nyinanyi?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Ka watingku panya ngapartji wangkangu, “Wiya, kungkawaṟa nyara paluṟu malikitja Mawapanya nguraṟa. Pala paluṟu kuwari pitjangu Nayumila mingkayingka.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Palu paluṟuṉi mungawinki tjapinu waṟkarinytjikitjangku Nayumilu pulanku mai urantjikitjangku. Paluṟu mungawinki mulapa pitjala waṟkaringi munu waṟkarira waṟkarira kuwari nyanga wiltjangka nyinakatingu pakuwiyaringkunytjikitja.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 — ausente —
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 — ausente —
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Ka Ruthalu kulinu panya Pawatjanya paamaku mayatja munu paluṟu ngurkantaṟa tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu. Munu wangkangu, “Ngayulu maliki ngura nyangatja nguraṟa wiya, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkanyi.”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 — ausente —
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 — ausente —
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Ka Ruthalu kuliṟa palula ngapartji wangkangu, “Mayatja, wiṟungkuṉitjun wangkara ipilymananyi. Ngayulu malikitja, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkangu nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa puṟunypa. Kaṉa kuwari raparinganyilta nyuntu ngayula alatjingaṟa wangkanyangka.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Munu paluṟu tjana waṟkarira waṟkarira kaḻaḻarinyangka ankula wiltjangka nyinakatira mai ngalkuningi. Ka wati panya Pawatjalu Ruthanya aḻṯira wangkangu, “Nyangatja mai nyuma nyuntumpa. Ka nyanga kiṟipitji wangaṟangka tjaḻatjuṟa ngalkunma.” |src="CO00966B.TIF" size="col" loc="p" ref="2:14"
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 — ausente —
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 — ausente —
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 — ausente —
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 — ausente —
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Ka Nayumilu mai puḻka nyakula wangkangu Ruthala, “Ngangari! Ngura yaaltjingkan mai nyanga puḻka mantjinu? Nganaku paamangka? Ngayulu kuwari puḻkaṟa pukuḻarinyi munuṉa mukuringanyi Godalu wati nyara palunya pukuḻmankunytjaku nyuntunya wiṟuṟa alpamilannyangka.”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta-uwa! Mulapaṉa mukuringanyi Godalu palunya pukuḻmankunytjaku. Panya Mama Godalu aṉangu paluṟunku tjuṯa watarkuriwiyangku rawangku nyakula kanyini mungangka kaḻaḻa. Panya ngalimpa kuri ilungu, ka Godalu panya pula ilunytja kuliṟa ngalinya aṯunymananyi wanakaḻa kutjara. Awa kulila! Wati Pawatjanya nyuntumpa inkaṉi ngayuku walytja mulapa. Munu paluṟu ngalinya aṯunymankunytjaku ngaṟanyi alatjiṯu.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Ka Ruthalu ngapartji wangkangu, “Uwa, paluṟuṉi wiṟuṟa alpamilaṉu munuṉi wangkangu, ‘Nyuntu ngayuku paamangka kutju rawangku mai uranma ngayuku waṟkaripai tjuṯangka tjungungku. Munun mai uwankara uraṟa tjunkunyangka kutju wiyaringama.’ Alatjingaṟaṉi wiṟungku wangkangu.”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta wiṟu ngana! Palya nyuntu palumpa paamangka waṟkarima minyma tjuṯawanu. Nyuntu tjinguṟu paama kutjupakutu ankulampa, kanta tjinguṟu watingku nyuntunya pampunma.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Ka paluṟu kuliningi mingkayingku wangkanyangka munu paluṟu rawa waṟkaringi minyma panya Pawatjaku waṟkaripai tjuṯangka tjungu. Ngaṉmanytju paluṟu tjana uraningi mai ini paali munu maḻanguṟu mai maḻatja wiita mantjiningi. Munu tjana mai uwankara waḻingka uraṟa tjunkula kutju wiyaringu piṟa kutjara wiyaringkunyangka. Ka pula rawa mingkayira pukuḻpa nyinangi.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.