Mateus 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka palulanguṟu Jesunya pautangka tatiṟa maḻaku anu ngura walytjakutu Kapunimalakutu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Ka ngura nyara palula wati kutjara kutjarangku tjanampa maḻpa wati nyumpu wawanypa mantarangka ngaritjuṟa tjaṯu-tjaṯungku katuṟa katingu Jesulakutu. Ka Jesulu tjana ngalya-katinyangka nyakula kuliningi, “Nyanga tjana ngayuku mulamularinganyi ngayulu pikatjara nyanga palunya palyaṟunguntjaku.” Munu wati panya pikatjarangka wangkangu, “Wati ngana, nguḻuringkunytja wiya! Panya Godalu nyuntunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi pungkunytja wiyangku.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Kaya wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa unngu kuliningi, “Ai! Tjinguṟunku nyangangku walytjangku Godanya-palku kulini.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana unngu kulinnyangka munu wangkangu, “Nyaaku nyura ngayunya unngu kura kulini?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 — ausente —
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 — ausente —
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Ka mulapaṯu mapalku pakaṉu munu ngurakutu anu.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Kaya aṉangu winkingku ila ngaṟanytjatjanungku nyakula nguḻuringangi munuya Godanya mirawaṉira waḻkuningi kuliṟa, “Ai! Wati nyangatja mulapa Godalu witulya ungu witulya puḻkangku pikatjara palyaṟunguntjaku.”
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Munu nyara palulanguṟu Jesulu ngura panya palunya wantikatira anu munu ankula nyangu wati kamantaku mani mantjilpai iwarangka itingka waḻi tjukutjukungka nyinanyangka, panya paluṟu aṉangu tjuṯa iwara nyara palulawanu pitjanyangka nyakula tjanalanguṟu mani mantjilpai Rome-aku panya mayatjaku. Wati nyara paluṟu panya ini Matthew-nya, ka Jesulu wangkangu palula alatji, “Pitjalaṉi ngayunya waṉala!” Ka Matthew-lu pakaṟa palunya waṉaṉu nintintja tjuṯangka tjunguringkula.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Munuya ankula palumpa waḻingka tjarpara mai ngalkuningi. Kaya mani mantjilpai kutjupa tjuṯa, munu wati kura palyalpai tjuṯa kuḻu palula tjanala tjunguringu munuya mai ngalkuningi,
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Kaya Paṟatji tjuṯangku palunya tjananya Jesula tjunguringkula ngalkunnyangka nyakula nintintja tjuṯangka wangkangu, “Ai! Nyaaku wati pala nyurampa nintilpaingku wati pala mani mantjilpai tjuṯangka munu kura kutjupa tjuṯangka kuḻu tjunguringkula mai ngalkuni? Uti paluṟu tjanala tjunguringkuwiyangku wantira wati palya tjuṯangka kutju tjunguringama.”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Ka Jesulu tjana kuraringkula wangkanyangka kulinu munu tjanala wangkangu, “Kulilaya! Aṉangu palya tjuṯa wanyu ngangkaṟiku mukuringkupai? Wiya, pikatjara tjuṯa kutjuya mukuringkupai.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Wanyu kaṉa tjukurpa nyangatja nyurala tjakultjura, kaya kuliṟa nintiriwa, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytja alatji,
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Kaya nyara palula aṟa Johnku nintintja tjuṯangku pitjala Jesula wangkangu, “Nganaṉa munu Paṟatji tjuṯangku kuḻu kutjupa-aṟa mai ngalkuwiyangku wantipai Godanya waḻkuntjikitjangku. Kaya nyaaku nyuntumpa nintintja tjuṯangku tiṯutjarangku mai ngalkuṉi kutjupa-aṟa wantinytja wiyangku?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Ka Jesulu tjanala kampa kutjupaṟa wangkangu alatji, “Wiya, nyura panya Moseku tjukurwanu nyinapai tjuṯa, palu ngayuku nintintja tjuṯaya aṟa kutjupawanu nyinanyi aṟa kuwaritjangka ngayulu nintintjitjangka, ka aṟa nyanga paluṟu pula tiṯutiṯu ngaṟanyi tjungu wiya. Wanyuya kulila aṟa panya watingku kuri aḻṯinytja, panya nyara palula aṟa kuri aḻṯinyangka wati panya palumpa maḻpa tjuṯa palula tjunguringkula puḻkaṟa pukuḻaripai, tjituṟu-tjituṟurinytja wiya alatjiṯu. Palu ngula wati panya palunya kutjupa tjuṯangku witiṟa katinyangka maḻpa panya tjuṯa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuriku munuya nyara palulanguṟu mai wantira nyinaku.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 “Munuya piṟuku aṟa kutjupa kuḻu kulila mantaratjara ngapartji, panya aṉangungku mantara irititja aḻaringkunyangka aḻa angatjunkunytjikitjangku mantara kuwaritjanguṟu tjukutjuku kaṯaṟa mantara irititjangka tjunguṟa wakantja wiyangku wantipai paltjinnyangka kaṯakatinytjaku-tawara. Panya paltjinnyangka mantara panya tjunguṟa wakantjanya tjukutjukuringkupai munu mantara irititja ilaṟa kaṯantankupai, ka aḻa puḻkaringkupai.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 “Munuya piṟuku aṟa kutjupa kuḻu kulila palu puṟunypaṯu wainaku yakutjatjara. Panya watingku kukaku miṟinguṟu yakutja palyalpai waina kuwaritja tjutiṟa kanyintjikitjangku. Palu paluṟu yakutja irititjangka waina kuwaritja tjutilpai wiya, panya waina kuwaritja tjutinnyangka wainaku panya wiṯa yakutja unngu lipiringkupai, ka miṟi irititja piḻṯi ngaṟanytjatjanu tjilpiraralpai, ka waina mantangka tjutira wiyaringkupai. Pala palula-tawara paluṟu waina kuwaritja yakutja miṟi kuwaritjangka tjutilpai tjulangka, ka wainaku wiṯa lipiringkunyangka yakutja kuḻu lipiringkupai tjilpirarantja wiya, ka yakutja munu waina kuḻu palyalta rawa ngaṟapai.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjana palumpa tjukurpa munu Moseku tjukurpa ngunti tjunguntjaku-tawara.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Ka Jesulu palula tjanala wangkanyangka wati kutjupa palula wirkanu waḻi inmatjaku mayatja. Munu paluṟu Jesula kuranyu tultjungaṟakatira palula wangkangu, “Ngayuku uṉṯalpa kuwari wiyaringu. Wanyu pitjala nyawa, munu pampuṟa palyaṟungula ka wankariwa.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Ka Jesulu pakaṟa waṉaṉu wati panya palunya, palumpa nintintja tjuṯangku kuḻu.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 — ausente —
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 — ausente —
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Ka Jesulu pinkuraraṟa nyangu palunya munu wangkangu palula, “Minyma ngana! Nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanun kuwari palyaringu.” Ka mulapaṯu minyma paluṟu pika panya mapalku wiyaringkula palyaringu alatjiṯu.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Ka palulanguṟu Jesunya anu wati panya palumpa ngurakutu munu wirkaṟa nyangu aṉangu tjuṯa puḻkaṟa ulara waṉinyangka munu kutjupa tjuṯangku puuṟa wangkatjingaṟa inma inkanyangka.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Munu paluṟu tjananya wangkangu, “Pakaṟaya ara uṟilkutu! Tjitji nyangatja ilunytja wiya kunkunpa ngarinyi.” Kaya alatji wangkanyangka kuliṟa Jesunya anaṟa ikaringangi ngunti wangkanyangka-palku.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Ka wati panya tjitjiku mamangku tjananya uwankara uṟilkutu wituṉu, ka Jesunya tjarpangu tjitji panya ngarinytjitjakutu munu palunya maṟa witiṉu, ka tjitji paluṟu mapalku wankaringkula pakaṉu. |src="tnMAT09V25.tif" size="col" loc="p" ref="9:25"
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Kaya aṉangu tjuṯangku tjitji panya wankaringkunytja kulintjatjanungku ngura winkingka para-tjakultjunangi.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Ka Jesulu ngura nyara palunya wantikatira ma-pakaṉu, ka iwarangka ankunyangka wati kuṟu pati kutjarangku palunya waṉaṟa rawangku mirara wangkangi alatji, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Ka Jesunya ngurangka wirkaṟa waḻingka ma-tjarpangu, ka paluṟu pula maḻawanungku waṉaṟa tjarpangu, ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyupali mulamularinganyi ngayulu kuṟu aḻantjaku nyupalinya?” Ka pula wangkangu, “Uwali.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Ka pulanya kuṟu pampuṉu munu wangkangu, “Palya, ngayuku mulamularingkunyangkaṉa nyupalinya kuwari kuṟu aḻaṉi.”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Ka pula mulapaṯu kuṟu aḻaringkula nyangangi. Ka Jesulu pulanya wangkara painu kutjupa tjuṯangka wangkawiyangku wantinytjaku.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Palu pula kulilwiyangku wantira ankula ngura tjuṯangka pukuḻṯu para-tjakultjunangi Jesulu panya pulanya palyaṟunguntja.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Ka pula ma-pakaṟa ankunyangka kutjupangku Jesulakutu wirkakatingu wati mamutjara, mamungku tjaa patintja.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Ka Jesulu mamu panya palunya painu, ka wati panya paluṟu tjaa aḻaringkula wangkapairingu. Kaya aṉangu tjuṯangku nyakula nguwankuringu munuya wangkangu, “Ai! Ngurpangkula kuwari kutju nyanga puṟunypa nyanganyi, panya ngura nyanga Israelta nganaṉa ngaṉmanytju nyanga puṟunypa nyakunytja wiyaṯu.”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Palu wati Paṟatji tjuṯangkuya wangkangu, “Wiya, mamu tjuṯaku mayatjangku palunya witulyankunyangka palangku mamu tjuṯa paini aṉangu tjuṯanguṟu.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Uwa, Jesunya ngura winkingka para-ngaṟangi ngura tjukutjuku tjuṯangka munu puḻka tjuṯangka kuḻu, munu paluṟu waḻi inmatja tjuṯangka tjarpara aṉangu tjuṯangka wangkara nintiningi, munu tjukurpa palya tjakultjunangi panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja. Munu ngura winkingka pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguningi pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Munu paluṟu aṉangu winki nyakula tjanampa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, panya puṯuya kuliningi munuya tjiipi kawalirinytja tjuṯa puṟunypa watarku para-para-ngaṟangi tjapatangku tjananya aṯunymankunytja wiya.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Ka Jesulu aṉangu tjuṯaku ngaḻṯuringkula palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Awa! Aṉangu mungilyi mulapa nyangatja watarku nyinara-waṉinyi Godaku walytjaringkunytjikitja paṯaṟa, palu aṉangu Godaku waṟkaripai maṉkurpa kutju ngaṟanyi palula tjanala ankula tjukurpa tjakultjunkunytjaku tjana kuḻu kuliṟa Godaku walytjaringkunytjaku.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ka nyura Godala tjapila palumpa waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngurkantaṟa iyantjaku nyuranya alpamilaṟa aṉangu ngura winkitjangka Tjukurpa Palya wangkanytjaku. Kaya kuliṟa Godaku mulamularingkula palumpa walytjaringkuku.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.