Mateus 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Ka palulanguṟu Jesunya pautangka tatiṟa maḻaku anu ngura walytjakutu Kapunimalakutu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ka ngura nyara palula wati kutjara kutjarangku tjanampa maḻpa wati nyumpu wawanypa mantarangka ngaritjuṟa tjaṯu-tjaṯungku katuṟa katingu Jesulakutu. Ka Jesulu tjana ngalya-katinyangka nyakula kuliningi, “Nyanga tjana ngayuku mulamularinganyi ngayulu pikatjara nyanga palunya palyaṟunguntjaku.” Munu wati panya pikatjarangka wangkangu, “Wati ngana, nguḻuringkunytja wiya! Panya Godalu nyuntunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi pungkunytja wiyangku.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Kaya wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa unngu kuliningi, “Ai! Tjinguṟunku nyangangku walytjangku Godanya-palku kulini.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana unngu kulinnyangka munu wangkangu, “Nyaaku nyura ngayunya unngu kura kulini?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 — ausente —
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 — ausente —
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Ka mulapaṯu mapalku pakaṉu munu ngurakutu anu.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Kaya aṉangu winkingku ila ngaṟanytjatjanungku nyakula nguḻuringangi munuya Godanya mirawaṉira waḻkuningi kuliṟa, “Ai! Wati nyangatja mulapa Godalu witulya ungu witulya puḻkangku pikatjara palyaṟunguntjaku.”
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Munu nyara palulanguṟu Jesulu ngura panya palunya wantikatira anu munu ankula nyangu wati kamantaku mani mantjilpai iwarangka itingka waḻi tjukutjukungka nyinanyangka, panya paluṟu aṉangu tjuṯa iwara nyara palulawanu pitjanyangka nyakula tjanalanguṟu mani mantjilpai Rome-aku panya mayatjaku. Wati nyara paluṟu panya ini Matthew-nya, ka Jesulu wangkangu palula alatji, “Pitjalaṉi ngayunya waṉala!” Ka Matthew-lu pakaṟa palunya waṉaṉu nintintja tjuṯangka tjunguringkula.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Munuya ankula palumpa waḻingka tjarpara mai ngalkuningi. Kaya mani mantjilpai kutjupa tjuṯa, munu wati kura palyalpai tjuṯa kuḻu palula tjanala tjunguringu munuya mai ngalkuningi,
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Kaya Paṟatji tjuṯangku palunya tjananya Jesula tjunguringkula ngalkunnyangka nyakula nintintja tjuṯangka wangkangu, “Ai! Nyaaku wati pala nyurampa nintilpaingku wati pala mani mantjilpai tjuṯangka munu kura kutjupa tjuṯangka kuḻu tjunguringkula mai ngalkuni? Uti paluṟu tjanala tjunguringkuwiyangku wantira wati palya tjuṯangka kutju tjunguringama.”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Ka Jesulu tjana kuraringkula wangkanyangka kulinu munu tjanala wangkangu, “Kulilaya! Aṉangu palya tjuṯa wanyu ngangkaṟiku mukuringkupai? Wiya, pikatjara tjuṯa kutjuya mukuringkupai.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Wanyu kaṉa tjukurpa nyangatja nyurala tjakultjura, kaya kuliṟa nintiriwa, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytja alatji,
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Kaya nyara palula aṟa Johnku nintintja tjuṯangku pitjala Jesula wangkangu, “Nganaṉa munu Paṟatji tjuṯangku kuḻu kutjupa-aṟa mai ngalkuwiyangku wantipai Godanya waḻkuntjikitjangku. Kaya nyaaku nyuntumpa nintintja tjuṯangku tiṯutjarangku mai ngalkuṉi kutjupa-aṟa wantinytja wiyangku?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Ka Jesulu tjanala kampa kutjupaṟa wangkangu alatji, “Wiya, nyura panya Moseku tjukurwanu nyinapai tjuṯa, palu ngayuku nintintja tjuṯaya aṟa kutjupawanu nyinanyi aṟa kuwaritjangka ngayulu nintintjitjangka, ka aṟa nyanga paluṟu pula tiṯutiṯu ngaṟanyi tjungu wiya. Wanyuya kulila aṟa panya watingku kuri aḻṯinytja, panya nyara palula aṟa kuri aḻṯinyangka wati panya palumpa maḻpa tjuṯa palula tjunguringkula puḻkaṟa pukuḻaripai, tjituṟu-tjituṟurinytja wiya alatjiṯu. Palu ngula wati panya palunya kutjupa tjuṯangku witiṟa katinyangka maḻpa panya tjuṯa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuriku munuya nyara palulanguṟu mai wantira nyinaku.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Munuya piṟuku aṟa kutjupa kuḻu kulila mantaratjara ngapartji, panya aṉangungku mantara irititja aḻaringkunyangka aḻa angatjunkunytjikitjangku mantara kuwaritjanguṟu tjukutjuku kaṯaṟa mantara irititjangka tjunguṟa wakantja wiyangku wantipai paltjinnyangka kaṯakatinytjaku-tawara. Panya paltjinnyangka mantara panya tjunguṟa wakantjanya tjukutjukuringkupai munu mantara irititja ilaṟa kaṯantankupai, ka aḻa puḻkaringkupai.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 “Munuya piṟuku aṟa kutjupa kuḻu kulila palu puṟunypaṯu wainaku yakutjatjara. Panya watingku kukaku miṟinguṟu yakutja palyalpai waina kuwaritja tjutiṟa kanyintjikitjangku. Palu paluṟu yakutja irititjangka waina kuwaritja tjutilpai wiya, panya waina kuwaritja tjutinnyangka wainaku panya wiṯa yakutja unngu lipiringkupai, ka miṟi irititja piḻṯi ngaṟanytjatjanu tjilpiraralpai, ka waina mantangka tjutira wiyaringkupai. Pala palula-tawara paluṟu waina kuwaritja yakutja miṟi kuwaritjangka tjutilpai tjulangka, ka wainaku wiṯa lipiringkunyangka yakutja kuḻu lipiringkupai tjilpirarantja wiya, ka yakutja munu waina kuḻu palyalta rawa ngaṟapai.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjana palumpa tjukurpa munu Moseku tjukurpa ngunti tjunguntjaku-tawara.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ka Jesulu palula tjanala wangkanyangka wati kutjupa palula wirkanu waḻi inmatjaku mayatja. Munu paluṟu Jesula kuranyu tultjungaṟakatira palula wangkangu, “Ngayuku uṉṯalpa kuwari wiyaringu. Wanyu pitjala nyawa, munu pampuṟa palyaṟungula ka wankariwa.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Ka Jesulu pakaṟa waṉaṉu wati panya palunya, palumpa nintintja tjuṯangku kuḻu.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Ka Jesulu pinkuraraṟa nyangu palunya munu wangkangu palula, “Minyma ngana! Nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanun kuwari palyaringu.” Ka mulapaṯu minyma paluṟu pika panya mapalku wiyaringkula palyaringu alatjiṯu.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ka palulanguṟu Jesunya anu wati panya palumpa ngurakutu munu wirkaṟa nyangu aṉangu tjuṯa puḻkaṟa ulara waṉinyangka munu kutjupa tjuṯangku puuṟa wangkatjingaṟa inma inkanyangka.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Munu paluṟu tjananya wangkangu, “Pakaṟaya ara uṟilkutu! Tjitji nyangatja ilunytja wiya kunkunpa ngarinyi.” Kaya alatji wangkanyangka kuliṟa Jesunya anaṟa ikaringangi ngunti wangkanyangka-palku.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ka wati panya tjitjiku mamangku tjananya uwankara uṟilkutu wituṉu, ka Jesunya tjarpangu tjitji panya ngarinytjitjakutu munu palunya maṟa witiṉu, ka tjitji paluṟu mapalku wankaringkula pakaṉu. |src="tnMAT09V25.tif" size="col" loc="p" ref="9:25"
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Kaya aṉangu tjuṯangku tjitji panya wankaringkunytja kulintjatjanungku ngura winkingka para-tjakultjunangi.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Ka Jesulu ngura nyara palunya wantikatira ma-pakaṉu, ka iwarangka ankunyangka wati kuṟu pati kutjarangku palunya waṉaṟa rawangku mirara wangkangi alatji, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Ka Jesunya ngurangka wirkaṟa waḻingka ma-tjarpangu, ka paluṟu pula maḻawanungku waṉaṟa tjarpangu, ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyupali mulamularinganyi ngayulu kuṟu aḻantjaku nyupalinya?” Ka pula wangkangu, “Uwali.”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Ka pulanya kuṟu pampuṉu munu wangkangu, “Palya, ngayuku mulamularingkunyangkaṉa nyupalinya kuwari kuṟu aḻaṉi.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ka pula mulapaṯu kuṟu aḻaringkula nyangangi. Ka Jesulu pulanya wangkara painu kutjupa tjuṯangka wangkawiyangku wantinytjaku.
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Palu pula kulilwiyangku wantira ankula ngura tjuṯangka pukuḻṯu para-tjakultjunangi Jesulu panya pulanya palyaṟunguntja.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Ka pula ma-pakaṟa ankunyangka kutjupangku Jesulakutu wirkakatingu wati mamutjara, mamungku tjaa patintja.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ka Jesulu mamu panya palunya painu, ka wati panya paluṟu tjaa aḻaringkula wangkapairingu. Kaya aṉangu tjuṯangku nyakula nguwankuringu munuya wangkangu, “Ai! Ngurpangkula kuwari kutju nyanga puṟunypa nyanganyi, panya ngura nyanga Israelta nganaṉa ngaṉmanytju nyanga puṟunypa nyakunytja wiyaṯu.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Palu wati Paṟatji tjuṯangkuya wangkangu, “Wiya, mamu tjuṯaku mayatjangku palunya witulyankunyangka palangku mamu tjuṯa paini aṉangu tjuṯanguṟu.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Uwa, Jesunya ngura winkingka para-ngaṟangi ngura tjukutjuku tjuṯangka munu puḻka tjuṯangka kuḻu, munu paluṟu waḻi inmatja tjuṯangka tjarpara aṉangu tjuṯangka wangkara nintiningi, munu tjukurpa palya tjakultjunangi panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja. Munu ngura winkingka pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguningi pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Munu paluṟu aṉangu winki nyakula tjanampa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, panya puṯuya kuliningi munuya tjiipi kawalirinytja tjuṯa puṟunypa watarku para-para-ngaṟangi tjapatangku tjananya aṯunymankunytja wiya.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ka Jesulu aṉangu tjuṯaku ngaḻṯuringkula palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Awa! Aṉangu mungilyi mulapa nyangatja watarku nyinara-waṉinyi Godaku walytjaringkunytjikitja paṯaṟa, palu aṉangu Godaku waṟkaripai maṉkurpa kutju ngaṟanyi palula tjanala ankula tjukurpa tjakultjunkunytjaku tjana kuḻu kuliṟa Godaku walytjaringkunytjaku.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ka nyura Godala tjapila palumpa waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngurkantaṟa iyantjaku nyuranya alpamilaṟa aṉangu ngura winkitjangka Tjukurpa Palya wangkanytjaku. Kaya kuliṟa Godaku mulamularingkula palumpa walytjaringkuku.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.