Mateus 26

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munu Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkara wiyaringkula palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu,
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Nyura panya ninti panya nyanga palulanguṟu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyi, ka inma nyara palula wati mirpaṉtju tjuṯangku Watiku Katjanya witilku munuya ma-ungkuku puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.”
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi kuranyitja tjuṯa kuḻu tjunguringu wati panya tjukurtjara puḻkaku ngurangka ini panya Kayapatjaku.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Munuya wangkara kuliningi kampangkaṯu Jesunya witintjikitjangku munu palula maḻangka iluntankunytjikitjangku.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Munuya wangkangu, “Wanyula kuwaripangku wantima, panya aṉangu tjuṯaya inmaku pitjangu kuwari, munulanya tjinguṟu tjanala miṟangka witinnyangka nyakula tjituṟu-tjituṟurira winkingku tjaṯuringkula pungkuku.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Ka Jesunya panya ngura Piitjanila nyinangi wati ini Simonku ngurangka, panya wati nyara paluṟu ngaṉmanypa miṟi pikatjara nyinangi.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Ka tjana nyinara mai ngalkunnyangka minyma kutjupa Jesulakutu pitjangu munu paluṟu katingi patalangka uwila wiṟu paṉṯipai mani puḻkatja. Munu paluṟu aḻaṟa Jesula katangka tjutinu. |src="tnMAT26V09.tif" size="col" loc="p" ref="26:7"
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula tjananku mirpaṉarira wangkangi, “Ai! Nyaaku nyangangku pupatjuṟa wiyaṉu? Mani puḻkatja alatjiṯu.
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Uti nyangangku mani puḻkakitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ungama.”
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Ka Jesulu kuliningi tjana wangkanyangka munu tjananya wangkangu, “Nyaaku nyura nyaṟaringkula wangkanyi? Nyangangku wiṟu mulapa palyaṉu ngayuku.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Panya ngaḻṯutjara tjuṯaya nyurala rawa alatjiṯu nyinanyi, palu ngayulu nyurala rawa nyinanytja wiya.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Kaṉi minyma nyanga paluṟu paṉṯi nyanga wiṟungka ngaṉmanytju tjutinu ngula panya kuṟulta ngarinytjaku.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya ngula Tjukurpa Palya ngayunyatjara ngura winkingka para-wangkaraya minyma nyanga palunyatjara kuḻu tjakultjunkuku paluṟu nyanga wiṟu palyantja ngayuku.”
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Ka nyara palulanguṟu nintintja panya 12-nguṟu kutju anu Judas Kaṟiyatanya tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 Munu tjanala wangkangu, “Ngayulu nyurala Jesunya nintinnyangka nyura ngayunya mani yaaltjiṯu ungkuku?” Kaya wangkanyangka kuliṟa mani tjaraṟa 30 palunya ungu.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ka nyara palulanguṟu Judasalu kuliningi, “Yaaltjingaṟaṉa tjanala nintilku Jesunya?” Munu paluṟu rawangku nyakukatingi Jesunya tjanala nintintjikitjangku.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu mai pilytja ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjaku. Ka palumpa nintintja tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaaltjingkala nyuntumpa nganampa mai kuka palyalku ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjikitjangku?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Ka tjananya Jesulu wituṟa iyaṟa wangkangu, “Ankulaya Jerusalemala wirkaṟa nyawa wati ini nyangatja munuya palula wangka alatji, ‘Nintilpailulanya wituṉu, kala kunyu nyuntumpa waḻingka mai palumpa nganampa palyalku aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku, panya palumpa ilaringu.’ Alatjiya wati panya palula wangka.”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Kaya mulapaṯu Jesulu panya wangkanytja uwankara ankula palyaṉu munuya mai pilytja kuka kuḻu pauṟa tjunkula wantingu mungartji ngalkuntjikitjangku.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Ka tjiṉṯu ma-tjarpanyangka Jesunya munu nintintja tjuṯa kuḻu waḻi panya palula tjarpangu munuya nyinakatingu mai ngalkuntjikitja.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Munuya antangku para-ngarira waṉaṟa mai ngalkuningi. Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya kutjungku nyuralanguṟu ngayunya nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka tjana ngayunya witintjaku.”
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Kaya nintintja panya tjuṯangku kuliṟa unngu tjituṟu-tjituṟuringu, munuya kutjungku kutjungku palula wangkara tjapiningi, “Mayatja! Nyaa, ngayunyan wangkanyi?”
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, nyanga kuwari ngayula tjungungku pitingka tjaḻatjuṟa ngalkuṉi, nyanga paluṟuṉi nintilku.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Uwa, mulapa Watiku Katjanya iluku, panya alatjirinytjaku nyiringka iriti walkatjunu. Palu ngaḻṯutjara, wati panya ngayunya nintintjanya, panya palumpa pika puḻka mulapa ngaṟaku. Wanyunti wati paluṟu iṯi wirkankunytja wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Ka wati panya Judasalu, palunya panya nintintjalu wangkangu, “Nintilpai! Nyaa? Ngayunyan wangkanyi?”
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Ka tjana ngalkunnyangka Jesulu mai pilytja mantjinu munu maiku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa palumpa nintintja tjuṯa wangkara ungu, “Mantjiṟaya ngalkula. Nyangatja ngayulu puntu.” |src="GT00038.tif" size="col" loc="p" ref="26:26"
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Munu palulanguṟu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu wainaku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjananya ungu wangkara, “Mantjiṟaya tjikila.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Nyangatja ngayulu milkaḻi aṉangu tjuṯaku tjutinytja. Panya ngayulu ilura milkaḻi tjutinyangka Godalu kalkuṉu aṉangu tjuṯaku kalyparingkunytjikitjangku munu tjananya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu pungkuwiyangku wantinytjikitjangku.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Kaya kulila, panya ngayulu waina piṟuku tjikintja wiya mantangka nyanga nyinara, palu ngula Mamalu mayatja puḻkangku palumpa walytja uwankara uṯuḻuṟa kanyilku, kaṉa nyara palula aṟangka nyurala piṟuku tjikilku waina kuwaritja.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Munuya palulanguṟu ngalkula tjikintjatjanungku inma kutju inkara wiyaringkula ma-pakaṟa anu apu panya Alipatjaralakutu.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Munga nyanga kuwari nyura uwankara ngayulanguṟu wililyaralku, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytja alatji,
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Palu ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa nyurala kuranyu ankuku Galileelakutu.”
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, nyanga tjanantiya nyuntunya wantikatira wirtjapakalku palu ngayulu wiya.”
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyuntunya wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuki paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu tungun-tunguntu wangkangi, “Wiya, ngayulu nyuntumpa ngurparingkunytja wiya alatjiṯu. Tjinguṟuli nyuntu ngaliṯu palya iluku.”
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Munuya palulanguṟu apu panya Alipatjarala tatiṟa ngura ini Katjimanila wirkanu, ka Jesulu wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Nyangangkaya nyinama paṯaṟa kaṉa nyarangka tjukutjuku ankula Mamala tjapila.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Munu paluṟu aḻṯira katingu nintintja maṉkurpa Peternya munu Tjipitiku katja kutjara Jamesanya pulanya Johnnga. Munu tjukutjuku paṯupaṯu ankula nyara palulalta paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Munu nintintja panya maṉkurta wangkangu, “Ngayulu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira kurunpa paku puḻkaringkula nguwanpa ilunyi. Kaya wanyu nyangangka ngayula tjungu nyinara wankangku nyangama kunkunpa wiyangku, kaṉa Mamala tjapila.”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Munu paluṟu paṯupaṯu nguwanpa ilaṯu ankula mantangka waṯungaṟakatira Godala tjapiningi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku alatji wangkara, “Uwa Mama, wanyu tjananya ngayuku panya mirpaṉtju tjuṯa markula ngayunya pungkunytjaku-tawara. Palu wiya, nyuntu mukuringkula palya tjananya wantir'iyala ngayunya pungkunytjaku, kaṉa palula tjanalanguṟu kumpintja wiya, panya ngayulu mukuringanyi nyuntu mukuringkunytjitja kutju palyantjikitja.” |src="cn01810B.tif" size="col" loc="p" ref="26:39"
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Munu panya tjanalakutu maḻaku pitjangu munu nyangu nintintja panya maṉkurpa kunkunpa ngarinyangka. Munu wangkangu, “Peter, nyura puṯu wankangku nyanganyi rawa nguwantu?”
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Wankangkuya nyangama munuya Mamala tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara, panya nyura puḻkaṟa mukuringanyi wanka nyinanytjikitja, palu kuṟu nyura pilu-pilu ngaṟanyi.”
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Munu tjanala wangkanytjatjanu maḻaku ankula Mamala piṟuku tjapiningi, “Uwa Mama, wanyu tjananya ngayuku mirpaṉtju tjuṯa markula ngayunya pungkunytjaku-tawara. Palu wiya, nyuntu mukuringkula palya wantir'iyala ngayunya pungkunytjaku, kaṉa palula tjanalanguṟu kumpintja wiya, panya ngayulu mukuringanyi nyuntu mukuringkunytjitja kutju palyantjikitja.”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Munu tjapiṟa wiyaringkula piṟuku maḻaku pitjala tjananya nyangu kunkunpa ngarinyangka panya kuṟuya pilu-pilu mulapa ngaṟangi.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Ka tjananya wantikatira maḻaku ankula piṟuku Mamala tjapiningi tjukurpa panya palunyaṯu wangkara.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 — ausente —
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 — ausente —
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Ka Jesunya kuwaripaṯu tjanala ngaṟala wangkanyangka Judasanya palumpa panya nintintja wirkanu wati tjuṯatjara, munuya paluṟu tjana tjuḻa waṟatjara tjuṯinypatjara kuḻukuḻu pitjangu, panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻu tjananya wituṟa iyaṉu Jesunya witintjaku.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ka wati panya palula tjanala Judasalu ngaṉmanytju wangkangu tjana pitjanytja kuwaripangka alatji, “Ngayuluṉawi mitamita kutjara nyunytjula wati palunya, kaya nyunytjunnyangka nyakulampa witilalta.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Munu palulanguṟu Judasanya Jesulakutu pitjala wangkangu, “Awa! Nintilpai!” Munu palula ilaringkula palunya nguku kutjara nyunytjuṉu. |src="GT00039.tif" size="col" loc="p" ref="26:49"
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa maḻpa, walangku palyala nyuntu mukuringkunytja!” Kaya wati panya tjuṯangku pitjala palunya witiṟa kanyiningi.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ka wati kutjungku Jesula tjungutjangku tjuḻa waṟa piltangka kanyintjatjanungku ilaṟa wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pungkula pina kutju muṯuṉu.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Ka Jesulu palula wangkangu, “Tjuḻa pala maḻakungku tjarpatjuṟa! Panya aṉangungku tjuḻangka kuṉṯaṟa iluntaṟampa palu puṟunypaṯu iluku kutjupangku palunya ngapartji tjuḻangka kuṉṯannyangka.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Nyuntu ngayuku ninti. Tjinguṟu ngayulu mukuringkulampa Mamala tjapinma ngayunya alpamilantjaku, ka paluṟu angelpa tjuṯa mulapa witunma panya minga puṟunypa, kaṉiya warmaḻarira pitjala ngalkinma alatjiṯu.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Palu tjinguṟu angelpa tjuṯangku pitjala ngayunya ngalkinnyangkampa tjukurpa panya nyiringka iriti walkatjunkunytjanya utiringkunytja wiya ngaṟaku, panya ngayunya iluntankunytjaku wangkanytjanya. Nyara palulanguṟuṉa angelpa tjuṯangku ngalkintjaku Mamala tjapintja wiyangku wantinyi.”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Munu palulanguṟu Jesulu wati tjuṯangka wangkangu, “Nyaaku nyura tjuḻa waṟatjara tjuṯinypatjara kuḻu pitjangu ngayunya wati pikaṯi-palku kuliṟa witintjikitja? Wanyuṉa ngayulu mirpaṉtju? Wiya, panya ngayulu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpula unngu nyinara nyurala nintilpai, ka panyaṉi nyura witilwiyangku wantingi.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Palu palya, panya nyanga alatjirinytjaku Godalu ngaṉmanytju wangkangu wati wangkatjara tjuṯangka, kaya panya nyiringka iriti walkatjunu.”
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Munuya Jesunya witintjatjanungku ma-katingu tjukurtjara puḻkakutu wati panya Kayapatjaku waḻikutu. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu waḻi nyara palula unngu tjunguringu.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Ka Peterlu Jesunya tjananya maḻawanungku kumpiṟa waṉaningi palula tjanala ilaringkunytja wiyangku munu waḻi panya palula wirkaṟa ma-tjarpangu yaatangka unngu munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka tjunguringkula ngaṟangi nyakunytjikitja. Panya paluṟu kuliningi, “Kuwari yaaltjiriku? Wanyu kaṉa nyanganguṟu ngaṟala nyangama.”
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi kantjula uwankara tjunguringkula waḻi unngu nyinara wangkangi munuya aṉangu tjuṯa nguriṟa aḻṯira tjanala tjapiningi, “Wanyulanya tjakultjura Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa, kala kuliṟa palunya ngurkantara.” Alatji tjana tjapiningi panya tjana mukuringangi aṉangu tjuṯangku Jesulu kura palyantja ngunti wangkanytjaku tjanala kuliṟa palunya iluntankunytjikitja.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Kaya aṉangu tjuṯangku kantjula tjuṯangku aḻṯinyangka pitjala tjukurpa Jesunyatjara wangkangi, palu ngunti-nguntiya wangkangi, ka tjukurpa tjana wangkanytja tjungu mulapa ngaṟanytja wiya kutjupa kutjupa ngaṟangi. Kaya puṯu nguriningi aṉangu kutjarangku pitjala tjukurpa kutju wangkanytjaku.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 munu pula wangkangu, “Wati nyangangku alatji mungaṯu wangkangu, ‘Ngayulu Godaku timpula nyanga piḻuntankuku, munuṉa ngayulu tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyalku maḻakungku.’ Alatji wangkanyangkali ngali kulinu.”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Ka wati panya tjukurtjara puḻka pakaṉu munu Jesula tjapinu, “Nyuntun kulini? Wati nyanga pula nyuntunya kulintjatjanungku wangkanyi. Mulapa nyangantu nyuntunya tjukaṟurungku wangkanyi?”
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi. Ka wati panya tjukurtjara puḻkangku piṟuku wangkangu, “Kuwariṉa Godala miṟangka nyuntula tjapini, kalanya tjukaṟurungku wangka! Palu mulapan wanyu Christanya Godalu kalkuntjanya panya nganampa Wankaṟunkupainya, Mayatja Godaku katja?”
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Ka wangkangu, “Pala nyuntun wangkanyi. Palu kulilaya! Panya nyanga palulanguṟu nyura uwankarangku ngayunya nyakuku Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka nyinanyangka mayatja puḻka, munuṉi nyura nyakuku ilkaṟinguṟu ngangkaḻingka pitjanyangka.”
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Ka wati tjukurtjara puḻkangku tjukurpa nyangatja kuliṟa mirpaṉarira mantara paluṟunku tjilpirpungu munu wangkangu, “Ala palatja! Wati nyangatja Godala inkanyi. Wanyula wanti aṉangu kutjupa tjuṯa piṟuku aḻṯinytja wiyangku pitjala palunya kuranmankunytjaku. Panya kuwari nyangala nganaṉa alatjiṯulta kulinu paluṟunku walytjangku Godanyanmankunyangka.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Ka nyura yaaltji kulini?”
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Munuya Jesuku puḻkaṟa kuraringkula palunya yunpa wiṯalytjunangi munuya pungangi munuya nguku kampa kutjara patjalku-pungkula ngalypa-ngalyparingkula wangkangi,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 “Tjukaṟurungku wangka, nganalunta panyatja pungu? Panya nyuntu kunyun wangkatjarangku nintingku kulilpai Godalu panya kalkuntjanya.”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Ka Peternya waḻi panya palula yaatangka kuwaripaṯu nyinangi, ka kungkawaṟa tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pitjangu munu palula wangkangu, “Nyuntu kuḻu panyan Jesula para-ngaṟapai wati panya Galileenya nguraṟangka tjungu.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Ka Peterlu winkingka miṟangka wiyanmaṟa wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa. Nyaan wangkanyi?”
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Munu ma-pitjala kaitangka itingka ngaṟangi. Ka kungkawaṟa waṟka kutjupangku ngapartji palunya nyakula wati tjuṯangka wangkangu, “Wati nyara paluṟu kuḻu Jesula tjungu para-ngaṟapai wati panya Nazarethanya nguraṟangka.”
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Ka paluṟu piṟuku ngurparingu munu wangkangu, “Wati nyara palumpaṉa ngurpa alatjiṯu. Godala miṟangkaṉa tjukaṟurungku wangkanyi.”
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Ka wati tjuṯangku ngapartji kapuṯu ngaṟanytjatjanungku palulakutu pitjala wangkangu, “Wiya, mulapa nyuntu palula tjungutja. Pala wangkala nyuntunya ngurkantananyi. Palu puṟunypan wangkanyi Jesunya puṟunypa.” |src="cn01820B.tif" size="col" loc="p" ref="26:73-74"
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Ka wangkangu, “Wiya wati palumpaṉa ngurpa. Mulapaṉa nyurala wangkanyi. Tjinguṟuṉa ngunti wangkanyangkampa Godalu ngayunya iluntakuku.”
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Ka Peterlu kulinu Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja alatji, “Nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkunytjatjanungku kulilku tjuki wangkanyangka.” Ka nyangatja kuliṟa paluṟu tjituṟu-tjituṟurira ankula uṟilta puḻkaṟa ulangi.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.