Mateus 26
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Munu Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkara wiyaringkula palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Nyura panya ninti panya nyanga palulanguṟu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyi, ka inma nyara palula wati mirpaṉtju tjuṯangku Watiku Katjanya witilku munuya ma-ungkuku puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.”
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi kuranyitja tjuṯa kuḻu tjunguringu wati panya tjukurtjara puḻkaku ngurangka ini panya Kayapatjaku.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Munuya wangkara kuliningi kampangkaṯu Jesunya witintjikitjangku munu palula maḻangka iluntankunytjikitjangku.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Munuya wangkangu, “Wanyula kuwaripangku wantima, panya aṉangu tjuṯaya inmaku pitjangu kuwari, munulanya tjinguṟu tjanala miṟangka witinnyangka nyakula tjituṟu-tjituṟurira winkingku tjaṯuringkula pungkuku.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ka Jesunya panya ngura Piitjanila nyinangi wati ini Simonku ngurangka, panya wati nyara paluṟu ngaṉmanypa miṟi pikatjara nyinangi.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Ka tjana nyinara mai ngalkunnyangka minyma kutjupa Jesulakutu pitjangu munu paluṟu katingi patalangka uwila wiṟu paṉṯipai mani puḻkatja. Munu paluṟu aḻaṟa Jesula katangka tjutinu. |src="tnMAT26V09.tif" size="col" loc="p" ref="26:7"
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula tjananku mirpaṉarira wangkangi, “Ai! Nyaaku nyangangku pupatjuṟa wiyaṉu? Mani puḻkatja alatjiṯu.
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Uti nyangangku mani puḻkakitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ungama.”
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Ka Jesulu kuliningi tjana wangkanyangka munu tjananya wangkangu, “Nyaaku nyura nyaṟaringkula wangkanyi? Nyangangku wiṟu mulapa palyaṉu ngayuku.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Panya ngaḻṯutjara tjuṯaya nyurala rawa alatjiṯu nyinanyi, palu ngayulu nyurala rawa nyinanytja wiya.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Kaṉi minyma nyanga paluṟu paṉṯi nyanga wiṟungka ngaṉmanytju tjutinu ngula panya kuṟulta ngarinytjaku.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya ngula Tjukurpa Palya ngayunyatjara ngura winkingka para-wangkaraya minyma nyanga palunyatjara kuḻu tjakultjunkuku paluṟu nyanga wiṟu palyantja ngayuku.”
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Ka nyara palulanguṟu nintintja panya 12-nguṟu kutju anu Judas Kaṟiyatanya tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 Munu tjanala wangkangu, “Ngayulu nyurala Jesunya nintinnyangka nyura ngayunya mani yaaltjiṯu ungkuku?” Kaya wangkanyangka kuliṟa mani tjaraṟa 30 palunya ungu.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ka nyara palulanguṟu Judasalu kuliningi, “Yaaltjingaṟaṉa tjanala nintilku Jesunya?” Munu paluṟu rawangku nyakukatingi Jesunya tjanala nintintjikitjangku.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu mai pilytja ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjaku. Ka palumpa nintintja tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaaltjingkala nyuntumpa nganampa mai kuka palyalku ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjikitjangku?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Ka tjananya Jesulu wituṟa iyaṟa wangkangu, “Ankulaya Jerusalemala wirkaṟa nyawa wati ini nyangatja munuya palula wangka alatji, ‘Nintilpailulanya wituṉu, kala kunyu nyuntumpa waḻingka mai palumpa nganampa palyalku aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku, panya palumpa ilaringu.’ Alatjiya wati panya palula wangka.”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Kaya mulapaṯu Jesulu panya wangkanytja uwankara ankula palyaṉu munuya mai pilytja kuka kuḻu pauṟa tjunkula wantingu mungartji ngalkuntjikitjangku.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Ka tjiṉṯu ma-tjarpanyangka Jesunya munu nintintja tjuṯa kuḻu waḻi panya palula tjarpangu munuya nyinakatingu mai ngalkuntjikitja.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Munuya antangku para-ngarira waṉaṟa mai ngalkuningi. Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya kutjungku nyuralanguṟu ngayunya nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka tjana ngayunya witintjaku.”
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Kaya nintintja panya tjuṯangku kuliṟa unngu tjituṟu-tjituṟuringu, munuya kutjungku kutjungku palula wangkara tjapiningi, “Mayatja! Nyaa, ngayunyan wangkanyi?”
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, nyanga kuwari ngayula tjungungku pitingka tjaḻatjuṟa ngalkuṉi, nyanga paluṟuṉi nintilku.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Uwa, mulapa Watiku Katjanya iluku, panya alatjirinytjaku nyiringka iriti walkatjunu. Palu ngaḻṯutjara, wati panya ngayunya nintintjanya, panya palumpa pika puḻka mulapa ngaṟaku. Wanyunti wati paluṟu iṯi wirkankunytja wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Ka wati panya Judasalu, palunya panya nintintjalu wangkangu, “Nintilpai! Nyaa? Ngayunyan wangkanyi?”
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ka tjana ngalkunnyangka Jesulu mai pilytja mantjinu munu maiku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa palumpa nintintja tjuṯa wangkara ungu, “Mantjiṟaya ngalkula. Nyangatja ngayulu puntu.” |src="GT00038.tif" size="col" loc="p" ref="26:26"
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Munu palulanguṟu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu wainaku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjananya ungu wangkara, “Mantjiṟaya tjikila.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nyangatja ngayulu milkaḻi aṉangu tjuṯaku tjutinytja. Panya ngayulu ilura milkaḻi tjutinyangka Godalu kalkuṉu aṉangu tjuṯaku kalyparingkunytjikitjangku munu tjananya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu pungkuwiyangku wantinytjikitjangku.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Kaya kulila, panya ngayulu waina piṟuku tjikintja wiya mantangka nyanga nyinara, palu ngula Mamalu mayatja puḻkangku palumpa walytja uwankara uṯuḻuṟa kanyilku, kaṉa nyara palula aṟangka nyurala piṟuku tjikilku waina kuwaritja.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Munuya palulanguṟu ngalkula tjikintjatjanungku inma kutju inkara wiyaringkula ma-pakaṟa anu apu panya Alipatjaralakutu.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Munga nyanga kuwari nyura uwankara ngayulanguṟu wililyaralku, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytja alatji,
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Palu ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa nyurala kuranyu ankuku Galileelakutu.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, nyanga tjanantiya nyuntunya wantikatira wirtjapakalku palu ngayulu wiya.”
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyuntunya wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuki paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu tungun-tunguntu wangkangi, “Wiya, ngayulu nyuntumpa ngurparingkunytja wiya alatjiṯu. Tjinguṟuli nyuntu ngaliṯu palya iluku.”
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Munuya palulanguṟu apu panya Alipatjarala tatiṟa ngura ini Katjimanila wirkanu, ka Jesulu wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Nyangangkaya nyinama paṯaṟa kaṉa nyarangka tjukutjuku ankula Mamala tjapila.”
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Munu paluṟu aḻṯira katingu nintintja maṉkurpa Peternya munu Tjipitiku katja kutjara Jamesanya pulanya Johnnga. Munu tjukutjuku paṯupaṯu ankula nyara palulalta paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Munu nintintja panya maṉkurta wangkangu, “Ngayulu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira kurunpa paku puḻkaringkula nguwanpa ilunyi. Kaya wanyu nyangangka ngayula tjungu nyinara wankangku nyangama kunkunpa wiyangku, kaṉa Mamala tjapila.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Munu paluṟu paṯupaṯu nguwanpa ilaṯu ankula mantangka waṯungaṟakatira Godala tjapiningi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku alatji wangkara, “Uwa Mama, wanyu tjananya ngayuku panya mirpaṉtju tjuṯa markula ngayunya pungkunytjaku-tawara. Palu wiya, nyuntu mukuringkula palya tjananya wantir'iyala ngayunya pungkunytjaku, kaṉa palula tjanalanguṟu kumpintja wiya, panya ngayulu mukuringanyi nyuntu mukuringkunytjitja kutju palyantjikitja.” |src="cn01810B.tif" size="col" loc="p" ref="26:39"
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Munu panya tjanalakutu maḻaku pitjangu munu nyangu nintintja panya maṉkurpa kunkunpa ngarinyangka. Munu wangkangu, “Peter, nyura puṯu wankangku nyanganyi rawa nguwantu?”
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Wankangkuya nyangama munuya Mamala tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara, panya nyura puḻkaṟa mukuringanyi wanka nyinanytjikitja, palu kuṟu nyura pilu-pilu ngaṟanyi.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Munu tjanala wangkanytjatjanu maḻaku ankula Mamala piṟuku tjapiningi, “Uwa Mama, wanyu tjananya ngayuku mirpaṉtju tjuṯa markula ngayunya pungkunytjaku-tawara. Palu wiya, nyuntu mukuringkula palya wantir'iyala ngayunya pungkunytjaku, kaṉa palula tjanalanguṟu kumpintja wiya, panya ngayulu mukuringanyi nyuntu mukuringkunytjitja kutju palyantjikitja.”
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Munu tjapiṟa wiyaringkula piṟuku maḻaku pitjala tjananya nyangu kunkunpa ngarinyangka panya kuṟuya pilu-pilu mulapa ngaṟangi.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Ka tjananya wantikatira maḻaku ankula piṟuku Mamala tjapiningi tjukurpa panya palunyaṯu wangkara.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 — ausente —
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 — ausente —
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Ka Jesunya kuwaripaṯu tjanala ngaṟala wangkanyangka Judasanya palumpa panya nintintja wirkanu wati tjuṯatjara, munuya paluṟu tjana tjuḻa waṟatjara tjuṯinypatjara kuḻukuḻu pitjangu, panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻu tjananya wituṟa iyaṉu Jesunya witintjaku.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ka wati panya palula tjanala Judasalu ngaṉmanytju wangkangu tjana pitjanytja kuwaripangka alatji, “Ngayuluṉawi mitamita kutjara nyunytjula wati palunya, kaya nyunytjunnyangka nyakulampa witilalta.”
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Munu palulanguṟu Judasanya Jesulakutu pitjala wangkangu, “Awa! Nintilpai!” Munu palula ilaringkula palunya nguku kutjara nyunytjuṉu. |src="GT00039.tif" size="col" loc="p" ref="26:49"
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa maḻpa, walangku palyala nyuntu mukuringkunytja!” Kaya wati panya tjuṯangku pitjala palunya witiṟa kanyiningi.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Ka wati kutjungku Jesula tjungutjangku tjuḻa waṟa piltangka kanyintjatjanungku ilaṟa wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pungkula pina kutju muṯuṉu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Ka Jesulu palula wangkangu, “Tjuḻa pala maḻakungku tjarpatjuṟa! Panya aṉangungku tjuḻangka kuṉṯaṟa iluntaṟampa palu puṟunypaṯu iluku kutjupangku palunya ngapartji tjuḻangka kuṉṯannyangka.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Nyuntu ngayuku ninti. Tjinguṟu ngayulu mukuringkulampa Mamala tjapinma ngayunya alpamilantjaku, ka paluṟu angelpa tjuṯa mulapa witunma panya minga puṟunypa, kaṉiya warmaḻarira pitjala ngalkinma alatjiṯu.
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Palu tjinguṟu angelpa tjuṯangku pitjala ngayunya ngalkinnyangkampa tjukurpa panya nyiringka iriti walkatjunkunytjanya utiringkunytja wiya ngaṟaku, panya ngayunya iluntankunytjaku wangkanytjanya. Nyara palulanguṟuṉa angelpa tjuṯangku ngalkintjaku Mamala tjapintja wiyangku wantinyi.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Munu palulanguṟu Jesulu wati tjuṯangka wangkangu, “Nyaaku nyura tjuḻa waṟatjara tjuṯinypatjara kuḻu pitjangu ngayunya wati pikaṯi-palku kuliṟa witintjikitja? Wanyuṉa ngayulu mirpaṉtju? Wiya, panya ngayulu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpula unngu nyinara nyurala nintilpai, ka panyaṉi nyura witilwiyangku wantingi.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Palu palya, panya nyanga alatjirinytjaku Godalu ngaṉmanytju wangkangu wati wangkatjara tjuṯangka, kaya panya nyiringka iriti walkatjunu.”
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Munuya Jesunya witintjatjanungku ma-katingu tjukurtjara puḻkakutu wati panya Kayapatjaku waḻikutu. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu waḻi nyara palula unngu tjunguringu.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Ka Peterlu Jesunya tjananya maḻawanungku kumpiṟa waṉaningi palula tjanala ilaringkunytja wiyangku munu waḻi panya palula wirkaṟa ma-tjarpangu yaatangka unngu munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka tjunguringkula ngaṟangi nyakunytjikitja. Panya paluṟu kuliningi, “Kuwari yaaltjiriku? Wanyu kaṉa nyanganguṟu ngaṟala nyangama.”
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi kantjula uwankara tjunguringkula waḻi unngu nyinara wangkangi munuya aṉangu tjuṯa nguriṟa aḻṯira tjanala tjapiningi, “Wanyulanya tjakultjura Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa, kala kuliṟa palunya ngurkantara.” Alatji tjana tjapiningi panya tjana mukuringangi aṉangu tjuṯangku Jesulu kura palyantja ngunti wangkanytjaku tjanala kuliṟa palunya iluntankunytjikitja.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Kaya aṉangu tjuṯangku kantjula tjuṯangku aḻṯinyangka pitjala tjukurpa Jesunyatjara wangkangi, palu ngunti-nguntiya wangkangi, ka tjukurpa tjana wangkanytja tjungu mulapa ngaṟanytja wiya kutjupa kutjupa ngaṟangi. Kaya puṯu nguriningi aṉangu kutjarangku pitjala tjukurpa kutju wangkanytjaku.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 munu pula wangkangu, “Wati nyangangku alatji mungaṯu wangkangu, ‘Ngayulu Godaku timpula nyanga piḻuntankuku, munuṉa ngayulu tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyalku maḻakungku.’ Alatji wangkanyangkali ngali kulinu.”
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ka wati panya tjukurtjara puḻka pakaṉu munu Jesula tjapinu, “Nyuntun kulini? Wati nyanga pula nyuntunya kulintjatjanungku wangkanyi. Mulapa nyangantu nyuntunya tjukaṟurungku wangkanyi?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi. Ka wati panya tjukurtjara puḻkangku piṟuku wangkangu, “Kuwariṉa Godala miṟangka nyuntula tjapini, kalanya tjukaṟurungku wangka! Palu mulapan wanyu Christanya Godalu kalkuntjanya panya nganampa Wankaṟunkupainya, Mayatja Godaku katja?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ka wangkangu, “Pala nyuntun wangkanyi. Palu kulilaya! Panya nyanga palulanguṟu nyura uwankarangku ngayunya nyakuku Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka nyinanyangka mayatja puḻka, munuṉi nyura nyakuku ilkaṟinguṟu ngangkaḻingka pitjanyangka.”
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ka wati tjukurtjara puḻkangku tjukurpa nyangatja kuliṟa mirpaṉarira mantara paluṟunku tjilpirpungu munu wangkangu, “Ala palatja! Wati nyangatja Godala inkanyi. Wanyula wanti aṉangu kutjupa tjuṯa piṟuku aḻṯinytja wiyangku pitjala palunya kuranmankunytjaku. Panya kuwari nyangala nganaṉa alatjiṯulta kulinu paluṟunku walytjangku Godanyanmankunyangka.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Ka nyura yaaltji kulini?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Munuya Jesuku puḻkaṟa kuraringkula palunya yunpa wiṯalytjunangi munuya pungangi munuya nguku kampa kutjara patjalku-pungkula ngalypa-ngalyparingkula wangkangi,
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 “Tjukaṟurungku wangka, nganalunta panyatja pungu? Panya nyuntu kunyun wangkatjarangku nintingku kulilpai Godalu panya kalkuntjanya.”
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Ka Peternya waḻi panya palula yaatangka kuwaripaṯu nyinangi, ka kungkawaṟa tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pitjangu munu palula wangkangu, “Nyuntu kuḻu panyan Jesula para-ngaṟapai wati panya Galileenya nguraṟangka tjungu.”
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Ka Peterlu winkingka miṟangka wiyanmaṟa wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa. Nyaan wangkanyi?”
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Munu ma-pitjala kaitangka itingka ngaṟangi. Ka kungkawaṟa waṟka kutjupangku ngapartji palunya nyakula wati tjuṯangka wangkangu, “Wati nyara paluṟu kuḻu Jesula tjungu para-ngaṟapai wati panya Nazarethanya nguraṟangka.”
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ka paluṟu piṟuku ngurparingu munu wangkangu, “Wati nyara palumpaṉa ngurpa alatjiṯu. Godala miṟangkaṉa tjukaṟurungku wangkanyi.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ka wati tjuṯangku ngapartji kapuṯu ngaṟanytjatjanungku palulakutu pitjala wangkangu, “Wiya, mulapa nyuntu palula tjungutja. Pala wangkala nyuntunya ngurkantananyi. Palu puṟunypan wangkanyi Jesunya puṟunypa.” |src="cn01820B.tif" size="col" loc="p" ref="26:73-74"
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Ka wangkangu, “Wiya wati palumpaṉa ngurpa. Mulapaṉa nyurala wangkanyi. Tjinguṟuṉa ngunti wangkanyangkampa Godalu ngayunya iluntakuku.”
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Ka Peterlu kulinu Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja alatji, “Nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkunytjatjanungku kulilku tjuki wangkanyangka.” Ka nyangatja kuliṟa paluṟu tjituṟu-tjituṟurira ankula uṟilta puḻkaṟa ulangi.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.