Mateus 26

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Munu Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkara wiyaringkula palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Nyura panya ninti panya nyanga palulanguṟu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyi, ka inma nyara palula wati mirpaṉtju tjuṯangku Watiku Katjanya witilku munuya ma-ungkuku puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi kuranyitja tjuṯa kuḻu tjunguringu wati panya tjukurtjara puḻkaku ngurangka ini panya Kayapatjaku.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Munuya wangkara kuliningi kampangkaṯu Jesunya witintjikitjangku munu palula maḻangka iluntankunytjikitjangku.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Munuya wangkangu, “Wanyula kuwaripangku wantima, panya aṉangu tjuṯaya inmaku pitjangu kuwari, munulanya tjinguṟu tjanala miṟangka witinnyangka nyakula tjituṟu-tjituṟurira winkingku tjaṯuringkula pungkuku.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Ka Jesunya panya ngura Piitjanila nyinangi wati ini Simonku ngurangka, panya wati nyara paluṟu ngaṉmanypa miṟi pikatjara nyinangi.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Ka tjana nyinara mai ngalkunnyangka minyma kutjupa Jesulakutu pitjangu munu paluṟu katingi patalangka uwila wiṟu paṉṯipai mani puḻkatja. Munu paluṟu aḻaṟa Jesula katangka tjutinu. |src="tnMAT26V09.tif" size="col" loc="p" ref="26:7"
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula tjananku mirpaṉarira wangkangi, “Ai! Nyaaku nyangangku pupatjuṟa wiyaṉu? Mani puḻkatja alatjiṯu.
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Uti nyangangku mani puḻkakitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ungama.”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Ka Jesulu kuliningi tjana wangkanyangka munu tjananya wangkangu, “Nyaaku nyura nyaṟaringkula wangkanyi? Nyangangku wiṟu mulapa palyaṉu ngayuku.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Panya ngaḻṯutjara tjuṯaya nyurala rawa alatjiṯu nyinanyi, palu ngayulu nyurala rawa nyinanytja wiya.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Kaṉi minyma nyanga paluṟu paṉṯi nyanga wiṟungka ngaṉmanytju tjutinu ngula panya kuṟulta ngarinytjaku.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya ngula Tjukurpa Palya ngayunyatjara ngura winkingka para-wangkaraya minyma nyanga palunyatjara kuḻu tjakultjunkuku paluṟu nyanga wiṟu palyantja ngayuku.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Ka nyara palulanguṟu nintintja panya 12-nguṟu kutju anu Judas Kaṟiyatanya tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Munu tjanala wangkangu, “Ngayulu nyurala Jesunya nintinnyangka nyura ngayunya mani yaaltjiṯu ungkuku?” Kaya wangkanyangka kuliṟa mani tjaraṟa 30 palunya ungu.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Ka nyara palulanguṟu Judasalu kuliningi, “Yaaltjingaṟaṉa tjanala nintilku Jesunya?” Munu paluṟu rawangku nyakukatingi Jesunya tjanala nintintjikitjangku.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu mai pilytja ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjaku. Ka palumpa nintintja tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaaltjingkala nyuntumpa nganampa mai kuka palyalku ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjikitjangku?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Ka tjananya Jesulu wituṟa iyaṟa wangkangu, “Ankulaya Jerusalemala wirkaṟa nyawa wati ini nyangatja munuya palula wangka alatji, ‘Nintilpailulanya wituṉu, kala kunyu nyuntumpa waḻingka mai palumpa nganampa palyalku aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku, panya palumpa ilaringu.’ Alatjiya wati panya palula wangka.”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Kaya mulapaṯu Jesulu panya wangkanytja uwankara ankula palyaṉu munuya mai pilytja kuka kuḻu pauṟa tjunkula wantingu mungartji ngalkuntjikitjangku.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Ka tjiṉṯu ma-tjarpanyangka Jesunya munu nintintja tjuṯa kuḻu waḻi panya palula tjarpangu munuya nyinakatingu mai ngalkuntjikitja.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Munuya antangku para-ngarira waṉaṟa mai ngalkuningi. Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya kutjungku nyuralanguṟu ngayunya nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka tjana ngayunya witintjaku.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Kaya nintintja panya tjuṯangku kuliṟa unngu tjituṟu-tjituṟuringu, munuya kutjungku kutjungku palula wangkara tjapiningi, “Mayatja! Nyaa, ngayunyan wangkanyi?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, nyanga kuwari ngayula tjungungku pitingka tjaḻatjuṟa ngalkuṉi, nyanga paluṟuṉi nintilku.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Uwa, mulapa Watiku Katjanya iluku, panya alatjirinytjaku nyiringka iriti walkatjunu. Palu ngaḻṯutjara, wati panya ngayunya nintintjanya, panya palumpa pika puḻka mulapa ngaṟaku. Wanyunti wati paluṟu iṯi wirkankunytja wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Ka wati panya Judasalu, palunya panya nintintjalu wangkangu, “Nintilpai! Nyaa? Ngayunyan wangkanyi?”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ka tjana ngalkunnyangka Jesulu mai pilytja mantjinu munu maiku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa palumpa nintintja tjuṯa wangkara ungu, “Mantjiṟaya ngalkula. Nyangatja ngayulu puntu.” |src="GT00038.tif" size="col" loc="p" ref="26:26"
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Munu palulanguṟu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu wainaku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjananya ungu wangkara, “Mantjiṟaya tjikila.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nyangatja ngayulu milkaḻi aṉangu tjuṯaku tjutinytja. Panya ngayulu ilura milkaḻi tjutinyangka Godalu kalkuṉu aṉangu tjuṯaku kalyparingkunytjikitjangku munu tjananya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu pungkuwiyangku wantinytjikitjangku.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Kaya kulila, panya ngayulu waina piṟuku tjikintja wiya mantangka nyanga nyinara, palu ngula Mamalu mayatja puḻkangku palumpa walytja uwankara uṯuḻuṟa kanyilku, kaṉa nyara palula aṟangka nyurala piṟuku tjikilku waina kuwaritja.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Munuya palulanguṟu ngalkula tjikintjatjanungku inma kutju inkara wiyaringkula ma-pakaṟa anu apu panya Alipatjaralakutu.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Munga nyanga kuwari nyura uwankara ngayulanguṟu wililyaralku, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytja alatji,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Palu ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa nyurala kuranyu ankuku Galileelakutu.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, nyanga tjanantiya nyuntunya wantikatira wirtjapakalku palu ngayulu wiya.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyuntunya wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuki paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu tungun-tunguntu wangkangi, “Wiya, ngayulu nyuntumpa ngurparingkunytja wiya alatjiṯu. Tjinguṟuli nyuntu ngaliṯu palya iluku.”
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Munuya palulanguṟu apu panya Alipatjarala tatiṟa ngura ini Katjimanila wirkanu, ka Jesulu wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Nyangangkaya nyinama paṯaṟa kaṉa nyarangka tjukutjuku ankula Mamala tjapila.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Munu paluṟu aḻṯira katingu nintintja maṉkurpa Peternya munu Tjipitiku katja kutjara Jamesanya pulanya Johnnga. Munu tjukutjuku paṯupaṯu ankula nyara palulalta paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Munu nintintja panya maṉkurta wangkangu, “Ngayulu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira kurunpa paku puḻkaringkula nguwanpa ilunyi. Kaya wanyu nyangangka ngayula tjungu nyinara wankangku nyangama kunkunpa wiyangku, kaṉa Mamala tjapila.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Munu paluṟu paṯupaṯu nguwanpa ilaṯu ankula mantangka waṯungaṟakatira Godala tjapiningi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku alatji wangkara, “Uwa Mama, wanyu tjananya ngayuku panya mirpaṉtju tjuṯa markula ngayunya pungkunytjaku-tawara. Palu wiya, nyuntu mukuringkula palya tjananya wantir'iyala ngayunya pungkunytjaku, kaṉa palula tjanalanguṟu kumpintja wiya, panya ngayulu mukuringanyi nyuntu mukuringkunytjitja kutju palyantjikitja.” |src="cn01810B.tif" size="col" loc="p" ref="26:39"
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Munu panya tjanalakutu maḻaku pitjangu munu nyangu nintintja panya maṉkurpa kunkunpa ngarinyangka. Munu wangkangu, “Peter, nyura puṯu wankangku nyanganyi rawa nguwantu?”
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Wankangkuya nyangama munuya Mamala tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara, panya nyura puḻkaṟa mukuringanyi wanka nyinanytjikitja, palu kuṟu nyura pilu-pilu ngaṟanyi.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Munu tjanala wangkanytjatjanu maḻaku ankula Mamala piṟuku tjapiningi, “Uwa Mama, wanyu tjananya ngayuku mirpaṉtju tjuṯa markula ngayunya pungkunytjaku-tawara. Palu wiya, nyuntu mukuringkula palya wantir'iyala ngayunya pungkunytjaku, kaṉa palula tjanalanguṟu kumpintja wiya, panya ngayulu mukuringanyi nyuntu mukuringkunytjitja kutju palyantjikitja.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Munu tjapiṟa wiyaringkula piṟuku maḻaku pitjala tjananya nyangu kunkunpa ngarinyangka panya kuṟuya pilu-pilu mulapa ngaṟangi.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Ka tjananya wantikatira maḻaku ankula piṟuku Mamala tjapiningi tjukurpa panya palunyaṯu wangkara.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 — ausente —
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 — ausente —
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Ka Jesunya kuwaripaṯu tjanala ngaṟala wangkanyangka Judasanya palumpa panya nintintja wirkanu wati tjuṯatjara, munuya paluṟu tjana tjuḻa waṟatjara tjuṯinypatjara kuḻukuḻu pitjangu, panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻu tjananya wituṟa iyaṉu Jesunya witintjaku.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ka wati panya palula tjanala Judasalu ngaṉmanytju wangkangu tjana pitjanytja kuwaripangka alatji, “Ngayuluṉawi mitamita kutjara nyunytjula wati palunya, kaya nyunytjunnyangka nyakulampa witilalta.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Munu palulanguṟu Judasanya Jesulakutu pitjala wangkangu, “Awa! Nintilpai!” Munu palula ilaringkula palunya nguku kutjara nyunytjuṉu. |src="GT00039.tif" size="col" loc="p" ref="26:49"
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa maḻpa, walangku palyala nyuntu mukuringkunytja!” Kaya wati panya tjuṯangku pitjala palunya witiṟa kanyiningi.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ka wati kutjungku Jesula tjungutjangku tjuḻa waṟa piltangka kanyintjatjanungku ilaṟa wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pungkula pina kutju muṯuṉu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Ka Jesulu palula wangkangu, “Tjuḻa pala maḻakungku tjarpatjuṟa! Panya aṉangungku tjuḻangka kuṉṯaṟa iluntaṟampa palu puṟunypaṯu iluku kutjupangku palunya ngapartji tjuḻangka kuṉṯannyangka.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Nyuntu ngayuku ninti. Tjinguṟu ngayulu mukuringkulampa Mamala tjapinma ngayunya alpamilantjaku, ka paluṟu angelpa tjuṯa mulapa witunma panya minga puṟunypa, kaṉiya warmaḻarira pitjala ngalkinma alatjiṯu.
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Palu tjinguṟu angelpa tjuṯangku pitjala ngayunya ngalkinnyangkampa tjukurpa panya nyiringka iriti walkatjunkunytjanya utiringkunytja wiya ngaṟaku, panya ngayunya iluntankunytjaku wangkanytjanya. Nyara palulanguṟuṉa angelpa tjuṯangku ngalkintjaku Mamala tjapintja wiyangku wantinyi.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Munu palulanguṟu Jesulu wati tjuṯangka wangkangu, “Nyaaku nyura tjuḻa waṟatjara tjuṯinypatjara kuḻu pitjangu ngayunya wati pikaṯi-palku kuliṟa witintjikitja? Wanyuṉa ngayulu mirpaṉtju? Wiya, panya ngayulu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpula unngu nyinara nyurala nintilpai, ka panyaṉi nyura witilwiyangku wantingi.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Palu palya, panya nyanga alatjirinytjaku Godalu ngaṉmanytju wangkangu wati wangkatjara tjuṯangka, kaya panya nyiringka iriti walkatjunu.”
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Munuya Jesunya witintjatjanungku ma-katingu tjukurtjara puḻkakutu wati panya Kayapatjaku waḻikutu. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu waḻi nyara palula unngu tjunguringu.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ka Peterlu Jesunya tjananya maḻawanungku kumpiṟa waṉaningi palula tjanala ilaringkunytja wiyangku munu waḻi panya palula wirkaṟa ma-tjarpangu yaatangka unngu munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka tjunguringkula ngaṟangi nyakunytjikitja. Panya paluṟu kuliningi, “Kuwari yaaltjiriku? Wanyu kaṉa nyanganguṟu ngaṟala nyangama.”
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi kantjula uwankara tjunguringkula waḻi unngu nyinara wangkangi munuya aṉangu tjuṯa nguriṟa aḻṯira tjanala tjapiningi, “Wanyulanya tjakultjura Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa, kala kuliṟa palunya ngurkantara.” Alatji tjana tjapiningi panya tjana mukuringangi aṉangu tjuṯangku Jesulu kura palyantja ngunti wangkanytjaku tjanala kuliṟa palunya iluntankunytjikitja.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Kaya aṉangu tjuṯangku kantjula tjuṯangku aḻṯinyangka pitjala tjukurpa Jesunyatjara wangkangi, palu ngunti-nguntiya wangkangi, ka tjukurpa tjana wangkanytja tjungu mulapa ngaṟanytja wiya kutjupa kutjupa ngaṟangi. Kaya puṯu nguriningi aṉangu kutjarangku pitjala tjukurpa kutju wangkanytjaku.
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 munu pula wangkangu, “Wati nyangangku alatji mungaṯu wangkangu, ‘Ngayulu Godaku timpula nyanga piḻuntankuku, munuṉa ngayulu tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyalku maḻakungku.’ Alatji wangkanyangkali ngali kulinu.”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Ka wati panya tjukurtjara puḻka pakaṉu munu Jesula tjapinu, “Nyuntun kulini? Wati nyanga pula nyuntunya kulintjatjanungku wangkanyi. Mulapa nyangantu nyuntunya tjukaṟurungku wangkanyi?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi. Ka wati panya tjukurtjara puḻkangku piṟuku wangkangu, “Kuwariṉa Godala miṟangka nyuntula tjapini, kalanya tjukaṟurungku wangka! Palu mulapan wanyu Christanya Godalu kalkuntjanya panya nganampa Wankaṟunkupainya, Mayatja Godaku katja?”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ka wangkangu, “Pala nyuntun wangkanyi. Palu kulilaya! Panya nyanga palulanguṟu nyura uwankarangku ngayunya nyakuku Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka nyinanyangka mayatja puḻka, munuṉi nyura nyakuku ilkaṟinguṟu ngangkaḻingka pitjanyangka.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ka wati tjukurtjara puḻkangku tjukurpa nyangatja kuliṟa mirpaṉarira mantara paluṟunku tjilpirpungu munu wangkangu, “Ala palatja! Wati nyangatja Godala inkanyi. Wanyula wanti aṉangu kutjupa tjuṯa piṟuku aḻṯinytja wiyangku pitjala palunya kuranmankunytjaku. Panya kuwari nyangala nganaṉa alatjiṯulta kulinu paluṟunku walytjangku Godanyanmankunyangka.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Ka nyura yaaltji kulini?”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Munuya Jesuku puḻkaṟa kuraringkula palunya yunpa wiṯalytjunangi munuya pungangi munuya nguku kampa kutjara patjalku-pungkula ngalypa-ngalyparingkula wangkangi,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 “Tjukaṟurungku wangka, nganalunta panyatja pungu? Panya nyuntu kunyun wangkatjarangku nintingku kulilpai Godalu panya kalkuntjanya.”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ka Peternya waḻi panya palula yaatangka kuwaripaṯu nyinangi, ka kungkawaṟa tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pitjangu munu palula wangkangu, “Nyuntu kuḻu panyan Jesula para-ngaṟapai wati panya Galileenya nguraṟangka tjungu.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ka Peterlu winkingka miṟangka wiyanmaṟa wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa. Nyaan wangkanyi?”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Munu ma-pitjala kaitangka itingka ngaṟangi. Ka kungkawaṟa waṟka kutjupangku ngapartji palunya nyakula wati tjuṯangka wangkangu, “Wati nyara paluṟu kuḻu Jesula tjungu para-ngaṟapai wati panya Nazarethanya nguraṟangka.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ka paluṟu piṟuku ngurparingu munu wangkangu, “Wati nyara palumpaṉa ngurpa alatjiṯu. Godala miṟangkaṉa tjukaṟurungku wangkanyi.”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ka wati tjuṯangku ngapartji kapuṯu ngaṟanytjatjanungku palulakutu pitjala wangkangu, “Wiya, mulapa nyuntu palula tjungutja. Pala wangkala nyuntunya ngurkantananyi. Palu puṟunypan wangkanyi Jesunya puṟunypa.” |src="cn01820B.tif" size="col" loc="p" ref="26:73-74"
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Ka wangkangu, “Wiya wati palumpaṉa ngurpa. Mulapaṉa nyurala wangkanyi. Tjinguṟuṉa ngunti wangkanyangkampa Godalu ngayunya iluntakuku.”
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Ka Peterlu kulinu Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja alatji, “Nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkunytjatjanungku kulilku tjuki wangkanyangka.” Ka nyangatja kuliṟa paluṟu tjituṟu-tjituṟurira ankula uṟilta puḻkaṟa ulangi.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.