Marcos 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Munu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya nyura nyanga tjuṯa kuwari ngaṟanyi, munu nyura kutjupa tjarangku ngula ilunytja kuwaripangka wankangku nyakuku Godalu mayatja puḻkangku aṉangu tjuṯa mulapa palumpa walytjaringkunytjaku palyannyangka.” Alatji Jesulu wangkara nintiningi aṉangu tjuṯangka kuliṟa mulamularingkunytjaku.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Munu palulanguṟu tjiṉṯu maṉkur-maṉkurpa ngaṟala wiyaringkunyangka Jesulu mauṉṯalpa katingu Peternya, Jamesanya munu Johnnga kuḻu puḻi katu mulapa. Ka nyara palulalta tjanala miṟangka Jesunya kutjuparingu.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Ka mantara palumpa piṟanpa mulararingu munu puḻkaṟa irnya-irnyaningi, panya aṉangungku piṟanpa nyanga palu puṟunypa puṯu alatjiṯu palyalpai.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Kaya nyangu Ilaitjanya pulanya Mosenya utiringkula Jesula tjungu ngaṟala wangkanyangka. |src="GT00032.tif" size="col" loc="p" ref="9:3-7"
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Ka Peterlu wangkangu Jesula, “Nintilpai, nyanga kuwarila wiṟuṟa nyangangka nyinanyi. Wanyula wiltja maṉkurpa palyala, kutju nyuntumpa, kutju Moseku, munu kutju Ilaitjaku!”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 (Alatji Peterlu kurunpa wapakatira mapalkungku wangkangu, panya nyara palunya tjananya nyakula paluṟu puḻkaṟa nguḻuringangi, Jamesanya pula Johnnga kuḻu.)
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Ka ngangkaḻingku ukalingkula tjutuṉu tjananya, kaya wangka kulinu ngangkaḻi unngunguṟu alatji wangkanyangka Godalu, “Nyangatja ngayuku katja. Nyanga palumpaṉa puḻkaṟa mukuringanyi, kaya palula wangaṉarangku kulinma!”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kaya nyangatja kulintjatjanungku para-nyangu wati maṉkurpa nyakunytjikitjangku munuya nyangu Jesunya kutjuringkula ngaṟanyangka.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Munu tjana puḻinguṟu ukalingangi mantakutu, ka Jesulu tjanala wangkara painingi, “Kuwari panya nyura nyakunytjaya aṉangu kutjupa tjuṯangka tjakultjunkuwiyangku wantima. Palu palyaya ngula tjakultjunama ngayulu Watiku Katjanya ilunytjatjanu pakannyangka maḻangka kutju.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Kaya paluṟu panya wangkanytja wangaṉarangku kulinu munuya tjakultjunkunytja wiyangku wantingi, palu tjana-kutjuringkulaya wangkara kuliningi, “Nyaa panyatja wangkangi ilunytjatjanu pakantja?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Munuya Jesula tjapinu, “Panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku wangkapai alatji, ‘Ilaitjanya-waraṟa kunyu pitjaku Wankaṟunkupaila kuranyu?’ Nyaanguṟuya wangkapai alatji?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Uwa, Ilaitjanya mulapa pitjanyi ngaṉmanytju wangkara uwankara tjukaṟuru palyantjikitja. Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi, ‘Watiku Katjanyaya puḻkaṟa pikatjaralku munuya palunya wantiku mukuringkunytja wiyangku.’ Palu nyaanguṟuya alatji walkatjunu?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Wiya, mulamulangkuṉa wangkanyi Ilaitjanya panya ngaṉmanypa pitjangu, ka panyaya tjana mukuringkula tjailangka tjarpatjunu munuya iluntanu, panya tjukurpa pala palunya wangkatjarangku iriti nyiringka walkatjunu.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Munuya palulanguṟu ukalingkula mantangka wirkanu munuya anu nintintja kutjupa tjuṯakutu. Munuya ma-ilaringkula nyangu aṉangu tjuṯa mulapa palula tjanala para-ngaṟala arintankunyangka. Kaya wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku tjananya pika-pikangku wangkangi Jesuku nintintja tjuṯa.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Palu aṉangu tjuṯangkuya Jesunya pitjanyangka nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu munuya ngapari-ngapari wirtjapakaṟa palunya pukuḻarira waḻkuningi.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ka Jesulu tjanala tjapinu, “Nyaanguṟu nyuranku pika-pikangku wangkanyi?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ka wati kutjupangku aṉangu tjuṯangka nguṟurnguṟu Jesula wangkangu, “Nintilpai, ngayulu ngayuku katja ngalya-katingu nyuntulakutu panya paluṟu mamutjara, puṯu wangkapai.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Panya mamungku palunya mantangka aṉṯa-waṉipai, ka tjaangka wiṯa puḻka pakalpai, munu kaṯiṯi tirkilytjingalpai ka puntu winki tiwilaripai. Kaṉa nyuntumpa nintintja tjuṯa tjapinu mamu paintjaku, palu puṯuya painingi.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ka Jesulu kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu munu tjanala wangkangu, “Nyura mulapa uwankara puṯu alatjiṯu mulamularinganyi. Kaṉa yaaltjiṯu aṟangku nyuranya nyinara nintilku nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku? Tjitji palunya ngalya-kati ngayulakutu!”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Kaya ngalya-katingu Jesulakutu. Ka mamungku panya tjitjingka unngunguṟu nyangu Jesunya munu mapalku tjitji panya palunya uri-uritjingaṟa mantangka aṉṯa-waṉingu ka kuṯin-kuṯinkatira wiṯaly-wiṯalyaringu.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Ka Jesulu tjapinu mamangka, “Yaalaṟa paluṟu alatjiringu?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Rawangku alatjiṯu mamungku palunya alatjinkupai iluntankunytjikitjangku, munu kutjupa-aṟa palunya waṟungka aṉṯa-waṉipai munu uṟungka kuḻu. Wanyutju ngaḻṯuringkula alpamilala, nyuntu ninti ngaṟalampa.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Nyaakun alatji wangkanyi, ‘Ninti ngaṟalampa palyala?’ Uti nyuntu Godaku mulamularingama, panya paluṟu mulamularingkunyangka palyalpai alatjiṯu.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Ka mamangku panya mapalku wangkangu, “Ngayulu mulamularinganyi, palu tjuku nguwanpa, kaṉi wanyu alpamilala puḻkaṟa mulamularingkunytjaku.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Ka Jesulu nyangu aṉangu tjuṯa ngalya-kapuṯurinyangka munu mamu panya wangkara painu, “Mamun pina patilpai, munun tjaa kuḻu patilpai. Ngayulu nyuntunya paini, tjitjinguṟu pala ngalya-pakala munu piṟuku tjarpanytja wiyangku wantima.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ka mamungku tjitji panya mirara puḻkaṟa uritjingaṟa aṉṯa-waṉira pakaṟa anu, ka tiwilarira ngaringi ilunytja puṟunypa. Kaya aṉangu tjuṯangku nyakula wangkangi, “Wiya, tjitji palatja alatjiṯu ilungu.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Palu Jesulu tjitji panya palunya maṟa witiṟa katuṉu, ka wankaringkula pakaṟa paḻtjuṟa ngaṟangi. |src="tnMRK09V27.tif" size="col" loc="p" ref="9:27"
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Ka palula maḻangka Jesunya tjana palumpa nintintja tjuṯa kuḻu waḻi unngu tjarpara nyinakatingu. Kaya palula tjapiningi alatji wangkara, “Nyaanguṟu panyatja nganaṉa mamu puṯu painingi?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, mamu nyara palu puṟunypa panya nyura Godala tjapiṟa kutju pailku.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 — ausente —
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 — ausente —
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Palu puṯuya kuliningi paluṟu wangkanyangka, “Nyaa nyangangku wangkanyi?” Palu palula utingku tjapintjakuya nguḻuringangi munuya wantingi tjapilwiyangku.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Munuya ankula ankula ngura Kapaniyamala wirkanu munuya ngurangka tjarpangu. Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka tjapinu, “Nyaa nyura panyatja ngaparku wangkangi iwarangka panya pitjala?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Palu tjana kuṉṯaringkula ngapartji wangkanytja wiyangku wantingi palula, panya tjana iwarangka ankula wangkaṟinangi alatji, “Mayatjalu wanyu ngananya kuranyitja puḻka nyinanytjaku kulini nyanga nganaṉalanguṟu?”
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Ka Jesulu nyinakatira nintintja panya tjuṯangka wangkangu alatji, “Kulilaya. Ngananya wanyu kuranyitja puḻka nyinanytjikitja mukuringanyi? Uti paluṟu tjukutjukuringama munu wati waṟkaripai puṟunypa nyinara aṉangu uwankaraku wiṟu tjuṯa palyanma.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Munu paluṟu tjitji tjukutjuku ila ngaṟanyangka miṉaṟa tjanala nguṟurpa ngaṟatjunu munu palulanguṟu tjitji palunya ngaḻikitikitiṟa tjanala wangkangu alatji,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Tjinguṟu aṉangu kutjupangku ngayuku nintingku tjitji tjukutjuku nyanga puṟunypa mantjiṟa pukuḻṯu walytjanmankulampa, nyara paluṟu ngayunya walytjanmananyi munu ngayunya iyantjanya kuḻu walytjanmananyi.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Ka Johntu wangkangu palula, “Nintilpai, nganaṉa nyangu wati kutjupangku aṉangu tjuṯanguṟu mamu tjuṯa painnyangka nyuntu witunnyangka-palku, panya paluṟu painingi nyuntunya ini wangkara. Kala palunya painu, panya paluṟu nganaṉala tjungutja wiya.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Pailwiyangkuya wantima, panya kutjupangku ngayunya ini wangkara witulyatjarangku kutjupa kutjupa tjuṯa palyaṟa ngayunya puṯu kuraṉi.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Panya aṉangu kutjupa nganampa kuraringkunytja wiya nyinarampa nyara paluṟu nganampa walytjaṯu nyinanyi.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya kutjupangku nyuranya ngayuku walytja nyinanyangka nyakula ngaḻṯunytjungku alpamilannyangka, Godalu palunya ngapartji wiṟu mulapalta ungkuku. Tjinguṟu aṉangu paluṟu mina wari kutju nyuranya tjikintjaku ungkuku, ka Godalu nyakula wantinytja wiyangku palunya ngapartji ungkuku alatjiṯu palumpa pukuḻarira.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Munu Jesulu piṟuku wangkangi nyanga alatji, “Tjinguṟu watingku aṉangu kutjupangka liringka puḻi puḻka tjunguṟa karpiṟa uṟu ngaṯingka waṉiku, ka palatja wiṟu wiya kura. Palu tjinguṟu tjitji ngayuku mulamularingkupai nyinanyi, ka aṉangu kutjupangku palunya wituwitulku kura palyantjaku, ka palatja wiṟu wiya kura puḻka mulapa. Panya pika puḻka mulapa utiringkuku aṉangu nyanga palumpa paluṟu tjitji tjukutjuku nyanga puṟunypa kuraringkunytjaku palyannyangka. |src="CN01734B.TIF" size="col" loc="p" ref="9:42"
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 “Munu palu puṟunypaṯu tjinguṟu nyuntu kuṟungku kutjupa kutjupa nyakula kura palyalku. Palu uti nyuntu kuṟu warpuṟa waṉima kura rawangku palyantjaku-tawara, munun palyalta kuṟutjara Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinaku, panya nyuntu kuṟu winkingku kura rawangku palyannyangka Godalu nyuntunya ngura kurangka waṉiku.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Panya ngura nyara palula katilyka tjuṯangku tiṯutjarangku ngalkupai ilunytja wiyangku wankangku alatjiṯu, ka waṟu nyara paluṟu panya tiṯutjara kampapai wiyaringkunytja wiya.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Kulilaya, panya urtjanpa waṟungka witalpai tjularingkunyangka kuḻaṯa tjukaṟuruntjikitjangku. Palu puṟunypa Godalu palumpa walytja tjuṯa waṟungka puṟunytja pikangka tjunkupai tjananya nintiṟa tjukaṟuruntjikitjangku.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Ka tjaltu wiṟu, palu mayu wiyaringkula nyamparingkupai ka tjaltu palunya piṟuku mayutjararingkunytjaku puṯu palyalpai. Ka palu puṟunypa nyura Godaku walytja tjuṯa uti Godala tjungu tiṯutjara nyinama wantinytja wiya, munuyanku wiṟuṟa kalypa palyanyku nyinama, panya nyura wantira Godalanguṟu paṯuringkulampa wiṟu tjuṯa puṯu palyalku aṉangu watarkitja tjuṯaku.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.