Marcos 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Palula maḻangka Jesulu wantikatingu ngura panyatja, munu ngura walytjakutu anu Nazarethalakutu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ka Saturday tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupai wirkankunyangka aṉangu tjuṯa waḻi inmatjangka tjunguringu, Jesunya tjana kuḻu. Ka paluṟu tjanala tjukurpa wangkara nintiningi. Kaya aṉangu tjuṯangku wangkanyangka kuliṟa nguwankuringu, “Ai mulapa?”
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Wiyampal panyatja waḻi palyalpainyampa, Maryku panya katjampa. Ka panya palumpa maḻanypa tjuṯa nyangatja nyinanyi Jamesanya, Josephanya, Judasanya, Simonnga tjana, kaya palumpa nyarumpa tjuṯa kuḻu ngura nyangangka nyinanyi.” Alatji wangkaraya palumpa kuraringangi munuya palula kulintja wiyangku wantingi.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ka Jesulu kuliṟa wangkangu, “Aṉangu tjuṯangku wati wangkatjara ngura kutjupitjangku wangkanyangka kutjuya wangaṉarangku kulilpai, palu wangkatjara nguraṟitjangku wangkanyangkaya kulilwiyangku wantipai.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Palulanguṟu Jesulu miracle kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa puṯu palyaningi ngura nyara palula, pikatjara maṉkur-maṉkurpa kutju maṟangku pampuṟa palyaṟunguṉu.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Munu paluṟu puṯu kuliningi tjana palumpa mulamularingkuwiyangku wantinyangka.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Munu palulanguṟu nintintja panya 12 aḻṯira tjunguṉu munu tjananya kutjara kutjara wituṟa iyaṉu ngura tjuṯakutu munu tjananya witulyanu mamu tjuṯa paiṟa iyantjaku aṉangu tjuṯanguṟu. |src="GT00051.tif" size="col" loc="p" ref="6:7-11"
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 — ausente —
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Nyura tawunu kutjupangka wirkankunyangka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyuranya aḻṯira tjunkuku palumpa waḻingka. Ka nyura tawunu nyara palula nyinara waḻi nyara palula kutjungka ngarima.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Palu nyura ngura tawunu kutjupangka wirkankunyangka tjinguṟu aṉangungku nyuranya ngurangka aḻṯira tjunkuwiyangku wantiku munu nyurala tjukurpa kuḻu kulilwiyangku wantiku. Ka palulanguṟu nyura uti ngura pala palunya wantikatima munuya wantikatinytjikitjangku ulpuru nyurampa puutanguṟu patapatala, kaya nyara palulanguṟu patapatannyangka nyakula kulilku Godanya tjanampa mirpaṉarinyangka.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Kaya ma-pakaṉu munuya ngura tjuṯangka tjukurpa tjakultjunangi aṉangu tjuṯangka, munuya wangkangi, “Uti nyuranku kura kuliṟa piiwiyaringama munu kura tjuṯa wantima piṟuku palyantja wiyangku.”
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Munuya mamu tjuṯa painingi aṉangu tjuṯanguṟu, munuya pikatjara tjuṯa uwilangka nyiṯiṟa palyaṟunguningi, kaya palyaringangi.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ka Mayatja Iṟatalu nyanganpa kulinu, panya ini Jesunyaya ngura winkitjangku para-wangkangi. Kutjupa tjuṯangku alatji wangkangi, “Nyaratja panya John Baptistanya panya ilunytjatjanu wankaringu munu nyara palulanguṟu paluṟu miracle kutjupa kutjupa tjuṯa witulya puḻkangku palyaṉi.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Kaya tjarangku wangkangi, “Wiya palatja Godaku wangkatjara panya Ilaitjanya.” Kaya tjara kutjupangku wangkangi, “Wiya, nyaratja Godaku wangkatjara puḻka irititja tjuṯa puṟunypa.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ka Iṟatalu aṉangu tjuṯangku wangkanyangka kuliṟa wangkangu, “Wiya tjinguṟu nyaratja mulapa Johnnga, panya ngayulu kata muṯuntjanya. Mulapa paluṟu ilunytjatjanu maḻaku wankaringu.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Panya Iṟatanya ninti Johnku, panya paluṟu wati wiṟu mulapa kura wiya, ka nyara palunya kuliṟa Iṟatalu nguḻuringkula wanka kanyiningi. Munu paluṟu rawa mukuringkupai Johntu wangkanyangka kulintjikitja, palu kuliṟa paluṟu puṯu nguwanpa kulilpai munu tjuni tjulypilypa nyinapai.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ngula Iṟatalu mai puḻka palyaṉu munu palumpa maḻpa tjuṯa aḻṯingu tjunguringkula paluṟu iṯi ngarinytjitja kuliṟa ngalkula pukuḻarinytjaku. Paluṟu wati kuranyitja tjuṯa aḻṯingu, munu palumpa tjaultji tjuṯaku mayatja tjuṯa kuḻu aḻṯingu, munu panya wati puḻka tjuṯa Galileelanguṟu kuḻu aḻṯingu. Ka minyma panya palumpa kuringku kulinu Iṟatiyalu, “Munta-uwa, kuwariṉa wati tjuṯangka miṟangka Iṟatala ngatjilku Johnnga iluntankunytjaku, kaṉi paluṟu puṯu wiyanmankuku.”
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ka tjana maingka tjunguringkunyangka minyma panya palumpa uṉṯalpa pitjala nyaṉpingi nyara palula tjana nyakunytjaku. Kaya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu Iṟatanya tjana. Munu Iṟatalu kungkawaṟa palula pukuḻarira tjapinu, “Nyuntu kutjupa kutjupaku mukuringkulampa wangka, kaṉa nyuntunya ungkuku.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Munu puḻkaṟa alatjiṯu kalkuṉu wangkara, “Mulamulangkuṉa wangkanyi. Nyuntu ngatjinnyangkaṉanta unganyi alatjiṯu. Panya ngayulu mayatjangku ngura tjuṯa kanyini kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu. Munuṉa nyanga ngayulu kanyintja uwankara nyuntunya tjaraṟa tjara kutjupa ungkuku nyuntu mukuringkunyangka.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ka kungka panya paluṟu nyangatja kuliṟa anu palumpa ngunytjukutu munu palula tjapinu alatji, “Ngunytju, nyaa ungkunytjakuṉa Iṟatala wangkaku?” Ka ngunytjungku panya wangkangu, “Wiya, ankula Johnnga kata muṯuṟa ungkunytjaku tjapila.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ka kungkawaṟa panya maḻaku warpungkula anu mayatja Iṟatala ngatjintjikitja munu wangkangu, “Mukuringanyiṉa Johnnga kata muṯuṟa ngayunya ungkunytjaku pulitangka tjunkula.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ka nyanga alatji wangkanyangka Iṟatanya unngu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munu kuliningi, “Tjinguṟu paluṟu ngatjinnyangkaṉa ungkuwiyangku wantima, palu ngayulu ngaṉmanytju winkingka miṟangka kalkuntjatjanungku maḻa puṯu wiyanmananyi.”
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 — ausente —
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 — ausente —
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Kaya Johnku nintintja tjuṯangku nyangatja kuliṟa pitjangu munuya palunya puntu mantjiṟa katira kuḻpingka ngaritjunu.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Ka ngula Jesulu panya iyantja tjuṯa maḻaku aṟuringu munuya Jesula tjunguringkula uwankara tjakultjunangi tjana palyantjatjanungku munu nintintjatjanungku.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ka panya aṉangu tjuṯa mulapa Jesula tjanalakutu rawa pitjangi munuya nyinara anangi, ka tjara kutjupa ngapartji pitjala nyinara anangi. Kaya alatji rawa iwarakatinyangka Jesulu tjana palumpa nintintja tjuṯangku puṯu nguwanpa kuliningi mai ngalkuntjikitjangku munu paluṟu wangkangu tjanala, “Wanyula ara mauṉṯalpa ngura piḻunta nyinara pakuwiyaringkunytjikitja.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Munuya pautangka tatiṟa anu mauṉṯalpa ngura piḻunta nyinanytjikitja.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Palu aṉangu tjuṯangku tjananya nyangu pautangka ma-pakannyangka munuya ngura nintingku kuliṟa tawunu tjuṯanguṟu mantangka wirtjapakaṟa ngaṉmanypa wirkaṟa nyinangi ngura panya palula, panya Jesunya tjana nyara palulakutu anangi.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ka Jesulu mantangka wirkaṟa pautanguṟu ukalingu munu aṉangu winki mulapa ngaṟanyangka nyakula tjanampa kurunpa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, panya tjana tjiipi tjuṯa puṟunypa para-ngaṟangi tjapatangku aṯunymankunytja wiya. Ka palulanguṟu Jesulu tjanala tjukurpa tjuṯa wangkara nintiningi.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ka paluṟu tjukurpa rawangku wangkanyangka tjiṉṯu tjaṟuringu kaya palumpa nintintja tjuṯangku palula wangkangu, “Ngura parari nguwanpa nyangatja, ka tjiṉṯu nyanga nguwanpa tjaṟuringu.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Wanyu aṉangu nyanganpa witula kaya ankula ngura ilatjangka mai payamilaṟa ngalkula paḻtjariwa.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ka Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Wiya, mai nyura tjananya uwa.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Ankulaya nyawa mai yaaltjiṯu tjana kanyini.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Aṉangu tjuṯa wangka kapuṯu kutjupa kapuṯu kutjupa ukiṟingka nyinakatinytjaku.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Kaya palyaṉu paluṟu panya wangkanytja. Munuya aṉangu tjuṯa tjaraṟa tjaraṟa tjunu 50 kutjupa 50 kutjupa, 100 kutjupa, 100 kutjupa.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 — ausente —
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 — ausente —
42 Todos comeram à vontade,
43 Kaya palula maḻangka nintintja tjuṯangku kuka mai lampi muṯun-muṯunpa tjuṯa mantjiṟa piti puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Uwa, ngura nyara palula wati winki mulatu nyinara ngalkuningi nampa nyangantu 5,000-tu. Ka minyma tjitji kuḻukuḻu nyinangiṯu pala palula munuya ngalkula paḻtjaringu.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Nyanga palula maḻangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa wituṉu palunya wantikatira pautangka tatiṟa kuranyu ma-itipirinytjaku uṟu kampa kutjupa ngura ini Pitjaitalakutu. Munu paluṟu aṉangu panya tjuṯa kuḻu wituṉu ngurakutu maḻaku ankunytjaku.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Munu tjananya wantir'iyaṟa paluṟu puḻikutu ankula puḻi paṉṯangka tatinu Godala tjapintjikitja.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ka ngalya-mungartjirinyangka nintintja panya tjuṯa uṟungka nguṟurpaṯu pitjalinangi pautangka, ka Jesunya kutju nyinangi puḻi katu nyara maḻaku.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Munu paluṟu nyangu tjana puṯu pauta panya walawalannyangka, panya waḻpangku uṉṯuningi maḻakukutungku, kaya puṯu anangi. Ka munga kultungka tjiṉṯukutu-tjiṉṯukutu Jesunya uṟungka katu paḻtjuṟa tjanalakutu pitjangi. Munu nguwanpa tjanala waintaringu.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Munu pautangka tatinu tjanala. Ka waḻpa panya atanaringu.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Panya tjana kuṟungku nyangangi paluṟu aṉangu winki mulapa maingka paḻtjannyangka palu nyakunytjatjanungkuya kuwaripangkuṯu puṯu kuliningi paluṟu alatjirinyangka, munuya pina pati nyinangi.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 — ausente —
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 — ausente —
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Munuya manta nyara palula ngura tjuṯakutu para-wirtjapakalyiṟa pikatjara tjuṯa mantjiṟa mantarangka tjunkula palulakutu ngalya-katingi ngura kutjupa kutjupangka paluṟu pitjala nyinanyangka.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Panya paluṟu ngura tjuṯakutu anangi, tjukutjuku tjuṯakutu, puḻka tjuṯakutu, munu uṟilkutu kuḻukuḻu, kaya wirkankunyangka aṉangu tjuṯangku pikatjara tjuṯa katira ngaritjunangi aṉangu tjuṯa pitjala tjunguringkupaingka. Kaya pikatjara tjuṯangku Jesula ngatjiningi palumpa mantara pampuntjikitjangku, munuya uwankarangkuṯu pampuntjatjanu palyaringangi. |src="tnMRK06V56.tif" size="col" loc="p" ref="6:55-56"
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.