Marcos 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI
1 Palula maḻangka Jesulu wantikatingu ngura panyatja, munu ngura walytjakutu anu Nazarethalakutu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Ka Saturday tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupai wirkankunyangka aṉangu tjuṯa waḻi inmatjangka tjunguringu, Jesunya tjana kuḻu. Ka paluṟu tjanala tjukurpa wangkara nintiningi. Kaya aṉangu tjuṯangku wangkanyangka kuliṟa nguwankuringu, “Ai mulapa?”
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Wiyampal panyatja waḻi palyalpainyampa, Maryku panya katjampa. Ka panya palumpa maḻanypa tjuṯa nyangatja nyinanyi Jamesanya, Josephanya, Judasanya, Simonnga tjana, kaya palumpa nyarumpa tjuṯa kuḻu ngura nyangangka nyinanyi.” Alatji wangkaraya palumpa kuraringangi munuya palula kulintja wiyangku wantingi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Ka Jesulu kuliṟa wangkangu, “Aṉangu tjuṯangku wati wangkatjara ngura kutjupitjangku wangkanyangka kutjuya wangaṉarangku kulilpai, palu wangkatjara nguraṟitjangku wangkanyangkaya kulilwiyangku wantipai.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Palulanguṟu Jesulu miracle kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa puṯu palyaningi ngura nyara palula, pikatjara maṉkur-maṉkurpa kutju maṟangku pampuṟa palyaṟunguṉu.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Munu paluṟu puṯu kuliningi tjana palumpa mulamularingkuwiyangku wantinyangka.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Munu palulanguṟu nintintja panya 12 aḻṯira tjunguṉu munu tjananya kutjara kutjara wituṟa iyaṉu ngura tjuṯakutu munu tjananya witulyanu mamu tjuṯa paiṟa iyantjaku aṉangu tjuṯanguṟu. |src="GT00051.tif" size="col" loc="p" ref="6:7-11"
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 — ausente —
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Nyura tawunu kutjupangka wirkankunyangka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyuranya aḻṯira tjunkuku palumpa waḻingka. Ka nyura tawunu nyara palula nyinara waḻi nyara palula kutjungka ngarima.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Palu nyura ngura tawunu kutjupangka wirkankunyangka tjinguṟu aṉangungku nyuranya ngurangka aḻṯira tjunkuwiyangku wantiku munu nyurala tjukurpa kuḻu kulilwiyangku wantiku. Ka palulanguṟu nyura uti ngura pala palunya wantikatima munuya wantikatinytjikitjangku ulpuru nyurampa puutanguṟu patapatala, kaya nyara palulanguṟu patapatannyangka nyakula kulilku Godanya tjanampa mirpaṉarinyangka.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Kaya ma-pakaṉu munuya ngura tjuṯangka tjukurpa tjakultjunangi aṉangu tjuṯangka, munuya wangkangi, “Uti nyuranku kura kuliṟa piiwiyaringama munu kura tjuṯa wantima piṟuku palyantja wiyangku.”
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Munuya mamu tjuṯa painingi aṉangu tjuṯanguṟu, munuya pikatjara tjuṯa uwilangka nyiṯiṟa palyaṟunguningi, kaya palyaringangi.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Ka Mayatja Iṟatalu nyanganpa kulinu, panya ini Jesunyaya ngura winkitjangku para-wangkangi. Kutjupa tjuṯangku alatji wangkangi, “Nyaratja panya John Baptistanya panya ilunytjatjanu wankaringu munu nyara palulanguṟu paluṟu miracle kutjupa kutjupa tjuṯa witulya puḻkangku palyaṉi.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Kaya tjarangku wangkangi, “Wiya palatja Godaku wangkatjara panya Ilaitjanya.” Kaya tjara kutjupangku wangkangi, “Wiya, nyaratja Godaku wangkatjara puḻka irititja tjuṯa puṟunypa.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Ka Iṟatalu aṉangu tjuṯangku wangkanyangka kuliṟa wangkangu, “Wiya tjinguṟu nyaratja mulapa Johnnga, panya ngayulu kata muṯuntjanya. Mulapa paluṟu ilunytjatjanu maḻaku wankaringu.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 — ausente —
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 — ausente —
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Panya Iṟatanya ninti Johnku, panya paluṟu wati wiṟu mulapa kura wiya, ka nyara palunya kuliṟa Iṟatalu nguḻuringkula wanka kanyiningi. Munu paluṟu rawa mukuringkupai Johntu wangkanyangka kulintjikitja, palu kuliṟa paluṟu puṯu nguwanpa kulilpai munu tjuni tjulypilypa nyinapai.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ngula Iṟatalu mai puḻka palyaṉu munu palumpa maḻpa tjuṯa aḻṯingu tjunguringkula paluṟu iṯi ngarinytjitja kuliṟa ngalkula pukuḻarinytjaku. Paluṟu wati kuranyitja tjuṯa aḻṯingu, munu palumpa tjaultji tjuṯaku mayatja tjuṯa kuḻu aḻṯingu, munu panya wati puḻka tjuṯa Galileelanguṟu kuḻu aḻṯingu. Ka minyma panya palumpa kuringku kulinu Iṟatiyalu, “Munta-uwa, kuwariṉa wati tjuṯangka miṟangka Iṟatala ngatjilku Johnnga iluntankunytjaku, kaṉi paluṟu puṯu wiyanmankuku.”
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Ka tjana maingka tjunguringkunyangka minyma panya palumpa uṉṯalpa pitjala nyaṉpingi nyara palula tjana nyakunytjaku. Kaya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu Iṟatanya tjana. Munu Iṟatalu kungkawaṟa palula pukuḻarira tjapinu, “Nyuntu kutjupa kutjupaku mukuringkulampa wangka, kaṉa nyuntunya ungkuku.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Munu puḻkaṟa alatjiṯu kalkuṉu wangkara, “Mulamulangkuṉa wangkanyi. Nyuntu ngatjinnyangkaṉanta unganyi alatjiṯu. Panya ngayulu mayatjangku ngura tjuṯa kanyini kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu. Munuṉa nyanga ngayulu kanyintja uwankara nyuntunya tjaraṟa tjara kutjupa ungkuku nyuntu mukuringkunyangka.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Ka kungka panya paluṟu nyangatja kuliṟa anu palumpa ngunytjukutu munu palula tjapinu alatji, “Ngunytju, nyaa ungkunytjakuṉa Iṟatala wangkaku?” Ka ngunytjungku panya wangkangu, “Wiya, ankula Johnnga kata muṯuṟa ungkunytjaku tjapila.”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Ka kungkawaṟa panya maḻaku warpungkula anu mayatja Iṟatala ngatjintjikitja munu wangkangu, “Mukuringanyiṉa Johnnga kata muṯuṟa ngayunya ungkunytjaku pulitangka tjunkula.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Ka nyanga alatji wangkanyangka Iṟatanya unngu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munu kuliningi, “Tjinguṟu paluṟu ngatjinnyangkaṉa ungkuwiyangku wantima, palu ngayulu ngaṉmanytju winkingka miṟangka kalkuntjatjanungku maḻa puṯu wiyanmananyi.”
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 — ausente —
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 — ausente —
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Kaya Johnku nintintja tjuṯangku nyangatja kuliṟa pitjangu munuya palunya puntu mantjiṟa katira kuḻpingka ngaritjunu.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Ka ngula Jesulu panya iyantja tjuṯa maḻaku aṟuringu munuya Jesula tjunguringkula uwankara tjakultjunangi tjana palyantjatjanungku munu nintintjatjanungku.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ka panya aṉangu tjuṯa mulapa Jesula tjanalakutu rawa pitjangi munuya nyinara anangi, ka tjara kutjupa ngapartji pitjala nyinara anangi. Kaya alatji rawa iwarakatinyangka Jesulu tjana palumpa nintintja tjuṯangku puṯu nguwanpa kuliningi mai ngalkuntjikitjangku munu paluṟu wangkangu tjanala, “Wanyula ara mauṉṯalpa ngura piḻunta nyinara pakuwiyaringkunytjikitja.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Munuya pautangka tatiṟa anu mauṉṯalpa ngura piḻunta nyinanytjikitja.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Palu aṉangu tjuṯangku tjananya nyangu pautangka ma-pakannyangka munuya ngura nintingku kuliṟa tawunu tjuṯanguṟu mantangka wirtjapakaṟa ngaṉmanypa wirkaṟa nyinangi ngura panya palula, panya Jesunya tjana nyara palulakutu anangi.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Ka Jesulu mantangka wirkaṟa pautanguṟu ukalingu munu aṉangu winki mulapa ngaṟanyangka nyakula tjanampa kurunpa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, panya tjana tjiipi tjuṯa puṟunypa para-ngaṟangi tjapatangku aṯunymankunytja wiya. Ka palulanguṟu Jesulu tjanala tjukurpa tjuṯa wangkara nintiningi.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ka paluṟu tjukurpa rawangku wangkanyangka tjiṉṯu tjaṟuringu kaya palumpa nintintja tjuṯangku palula wangkangu, “Ngura parari nguwanpa nyangatja, ka tjiṉṯu nyanga nguwanpa tjaṟuringu.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Wanyu aṉangu nyanganpa witula kaya ankula ngura ilatjangka mai payamilaṟa ngalkula paḻtjariwa.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Ka Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Wiya, mai nyura tjananya uwa.”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Ankulaya nyawa mai yaaltjiṯu tjana kanyini.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Aṉangu tjuṯa wangka kapuṯu kutjupa kapuṯu kutjupa ukiṟingka nyinakatinytjaku.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Kaya palyaṉu paluṟu panya wangkanytja. Munuya aṉangu tjuṯa tjaraṟa tjaraṟa tjunu 50 kutjupa 50 kutjupa, 100 kutjupa, 100 kutjupa.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 — ausente —
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Kaya palula maḻangka nintintja tjuṯangku kuka mai lampi muṯun-muṯunpa tjuṯa mantjiṟa piti puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Uwa, ngura nyara palula wati winki mulatu nyinara ngalkuningi nampa nyangantu 5,000-tu. Ka minyma tjitji kuḻukuḻu nyinangiṯu pala palula munuya ngalkula paḻtjaringu.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Nyanga palula maḻangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa wituṉu palunya wantikatira pautangka tatiṟa kuranyu ma-itipirinytjaku uṟu kampa kutjupa ngura ini Pitjaitalakutu. Munu paluṟu aṉangu panya tjuṯa kuḻu wituṉu ngurakutu maḻaku ankunytjaku.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Munu tjananya wantir'iyaṟa paluṟu puḻikutu ankula puḻi paṉṯangka tatinu Godala tjapintjikitja.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Ka ngalya-mungartjirinyangka nintintja panya tjuṯa uṟungka nguṟurpaṯu pitjalinangi pautangka, ka Jesunya kutju nyinangi puḻi katu nyara maḻaku.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Munu paluṟu nyangu tjana puṯu pauta panya walawalannyangka, panya waḻpangku uṉṯuningi maḻakukutungku, kaya puṯu anangi. Ka munga kultungka tjiṉṯukutu-tjiṉṯukutu Jesunya uṟungka katu paḻtjuṟa tjanalakutu pitjangi. Munu nguwanpa tjanala waintaringu.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 — ausente —
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 — ausente —
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Munu pautangka tatinu tjanala. Ka waḻpa panya atanaringu.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Panya tjana kuṟungku nyangangi paluṟu aṉangu winki mulapa maingka paḻtjannyangka palu nyakunytjatjanungkuya kuwaripangkuṯu puṯu kuliningi paluṟu alatjirinyangka, munuya pina pati nyinangi.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 — ausente —
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 — ausente —
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Munuya manta nyara palula ngura tjuṯakutu para-wirtjapakalyiṟa pikatjara tjuṯa mantjiṟa mantarangka tjunkula palulakutu ngalya-katingi ngura kutjupa kutjupangka paluṟu pitjala nyinanyangka.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Panya paluṟu ngura tjuṯakutu anangi, tjukutjuku tjuṯakutu, puḻka tjuṯakutu, munu uṟilkutu kuḻukuḻu, kaya wirkankunyangka aṉangu tjuṯangku pikatjara tjuṯa katira ngaritjunangi aṉangu tjuṯa pitjala tjunguringkupaingka. Kaya pikatjara tjuṯangku Jesula ngatjiningi palumpa mantara pampuntjikitjangku, munuya uwankarangkuṯu pampuntjatjanu palyaringangi. |src="tnMRK06V56.tif" size="col" loc="p" ref="6:55-56"
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.