Marcos 14

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka inma panya Katuwanu Ankunytjanya waṯalpi ilaringu tjiṉṯu kutjaranguṟu ngaṟanytjaku, panya mai pilytja ngalkula aṟa panya irititja kulintjikitjangku. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu wangkara kuliningi kampangkaṯu Jesunya witiṟa iluntankunytjikitjangku. Palu puṯuya kuliningi, “Yaaltjingaṟala witilku?”
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Munuya wangkangi, “Munta wanyula paṯala, ka inma nyangatja wiyariwa. Panya aṉangu winki mulapaya inmaku pitjangu munuya tjinguṟu nganampa mirpaṉarira pikaringkuku nganaṉa Jesunya tjanala miṟangka witinnyangka.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ka Jesunya nyinangi ngura Piitjanila wati ini Simonku waḻingka. Wati nyara paluṟu panya ngaṉmanypa nyinangi miṟi pika puḻkatjara. Ka Jesunya wati nyara palumpa ngurangka nyinanyangka minyma kutjupa pitjangu patala uwila paṉṯi wiṟutjara mani puḻkangka payamilantja. Munu minyma paluṟu patala panya aḻaṟa uwila panya palunya Jesula katangka tjutinu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku waḻi pala palula nyinanytjatjanungku nyangu paluṟu alatjinkunyangka munuyanku mirpaṉ-mirpaṉṯu wangkara waṉingi, “Unytjungku alatjiṯu nyangangku mani puḻkatja wiyaṉu.
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Uti palangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ungama. Panya aṉangu kutjupangku uwila nyanga palunya payamilantjikitjangku mani puḻka mulapa ungkuku.” Alatjiya wangkangi munuya minyma panya palunya puḻkaṟa wangkara painingi. |src="tnMRK14V5.tif" size="col" loc="p" ref="14:5"
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ka Jesulu wangkangu, “Wantiya. Nyaaku nyura minyma nyangatja kuranmananyi? Nyanga paluṟu wiṟu mulapa palyaṉu ngayuku.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 — ausente —
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 — ausente —
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Kaṉa nyangatja nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, ngula aṉangu tjuṯangku ngura winkingka aṉangu tjuṯangka Tjukurpa Palya ngayunyatjara tjakultjunkuku, munuya tjukurpa palunya wangkara minyma nyanga palunyatjara kuḻu wangkaku, kaya manta winkitjangku kulilku.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ka nintintja kutju Judas Kaṟiyatanya anu tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu munu tjanala wangkangi, “Ngayulu Jesunya nyurala witintjaku nintilku.”
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Kaya pukuḻaringu paluṟu wangkanyangka kuliṟa munuya palunya maniku kalkuṉu. Ka palulanguṟu Judasanya anu munu kuliningi, “Yaaltjingaṟaṉa nintilku?” Munu paluṟu rawangku nyakukatingi Jesunya tjanala nintintjikitjangku.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu inma panya Katuwanu Ankunytjanya palyaṟa kuka lamalama pungkula pauṟa ngalkuntjaku. Ka palumpa nintintja tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaaltjingkala nyuntumpa mai kuka ngaṉmanytju palyalku ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjaku?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ka Jesulu nintintja kutjara iyaṉu wangkara, “Ankula pula tawunungka wirkaṟa nyawa watingku piti minatjara tjaḻiṟa katinyangka, munu pula palunya waṉala.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Munu paluṟu waḻingka tjarpanyangka nyupali waṉaṟa tjarpa, munu pula wati waḻiku walytjangka wangka alatji, ‘Nintilpainya mukuringanyi nyuntu ngalila nintintjaku ruuma yaaltjingkala mai panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkuku.’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ka wati nyara paluṟu nyupalila nintilku ruuma katutja taipula kutjupa kutjupa tjuṯatjara nganampa palyaṟa wantinytjatjanungku. Ka pula nyara palula nganampa mai ngaṉmanytju palyala.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ka pula kulintjatjanu anu munu pula waḻingka wirkaṟa nyangu panya Jesulu wangkanytjanya alatjiṯu. Munu pula mai kuka uwankara ngaṉmanytju palyaṉu aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ka mungartjirinyangka Jesunya tjana pitjangu nintintja panya 12 kuḻu waḻi panya palulakutu munuya tatiṟa ruumangka tjarpangu.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Munuya taipulangka antangku para-ngarira arintaṟa ngalkuningi. Ka Jesulu wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi panya nyuralanguṟu kutjungku ngayunya tjanala nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka. Wati nyanga paluṟu kuwari ngayula tjungungku ngalkuni.” |src="lb00320c.tif" size="col" loc="p" ref="14:17-21"
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Kaya nintintja tjuṯangku kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munuya kutjungku kutjungku Jesula tjapiningi alatji wangkara, “Nyaa, ngayunyaṉin wangkanyi?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ka Jesulu wangkangu, “Nyura ngayuku nintintja 12 nyanga anta-ngarinyi munuya ngayula tjungungku mai pitingka nyanga tjaḻatjuṟa ngalkuni, palu nyuralanguṟu wati kutjungku ngayunya tjanala nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Uwa, mulapa ngayulu Watiku Katjanya iluku panya alatjirinytjaku nyiringka iriti walkatjunu. Palu ngaḻṯutjara, wati panya ngayunya tjanala nintintjitjanya, panya palumpa pika puḻka mulapa utiringkuku. Wanyunti wati paluṟu iṯi wirkankunytja wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ka tjana ngalkunnyangka Jesulu mai pilytja mantjinu munu pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa palumpa nintintja tjuṯa ungu wangkara, “Mantjiṟaya ngalkula. Nyangatja ngayulu puntu.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Munu palulanguṟu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjananya ungu, kaya kutju-kutjungku uwankarangku tjikiningi paluṟu kuḻu.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ka Jesulu wangkangu, “Nyangatja ngayulu milkaḻi aṉangu tjuṯaku tjutinytja, panya nyanga paluṟu nintini kalkuntja kuwaritja Godalu aṉangu tjuṯaku palyantja.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayulu waina piṟuku tjikintja wiya mantangka nyanga nyinara, palu ngula kutjuṉa tjikilku waina kuwaritja, Mama Godalu mayatjangku palumpa walytja uwankara tjunguṟa kanyinnyangka.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Munuya palulanguṟu ngalkula tjikintjatjanungku inma kutju inkara wiyaringkula ma-pakaṟa anu apu panya Alipatjaralakutu.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Munuya apu Alipatjarala wirkanu, ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyura uwankara ngayulanguṟu ankula wiyaringkuku, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatji,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Palu ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa nyurala kuranyu ankuku Galileelakutu.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, tjanantiya nyuntunya wantikatiku, palu ngayulu nyuntunya wantikatinytja wiya alatjiṯu.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ka Jesulu wangkangu Peterla, “Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyuntunya wangkanyi, panya munga nyanga kuwari tjiṉṯu pakantja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku, munun palulanguṟu kulilku tjuki kutjara-aṟa wangkanyangka.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu tungun-tunguntu wangkangi, “Wiya, ngayulu nyuntumpa ngurparingkunytja wiya. Tjinguṟuli nyuntu ngaliṯu iluku. Palatja palya.” Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangu.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Munuya apu Alipatjarala tatiṟa ngura ini Katjimanila wirkanu, ka Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Nyangangkaya nyinama paṯaṟa kaṉa nyarangka tjukutjuku ankula Godala tjapila.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Munu paluṟu katingu wati maṉkurpa Peternya Jamesanya Johnnga. Munu nyara palulalta paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira tjuni tjulypilyaringu.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Munu wangkangu tjanala, “Tjuniṉa tjulypilyaringu munuṉi kurunpa paku puḻkaringkula nguwanpa ilunyi. Kaya wanyu nyangangka nyinara wankangku nyangama kunkunpa wiyangku, kaṉa Mamala tjapila.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Munu tjapiṟa wiyaringkula maḻaku pitjala nyangu nintintja panya maṉkurpa kunkunpa ngarinyangka munu wangkangu Simon Peterla, “Simon, kunkunpan ngarinyi? Puṯun wankangku nyanganyi rawa nguwantu?”
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Munu tjananya piṟuku wangkangu, “Wankangkuya nyangama munuya Mamala tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara, panya nyura puḻkaṟa mukuringanyi wanka nyinanytjikitja, palu kuṟu nyura pilu-pilu ngaṟanyi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Munu tjanala wangkanytjatjanu piṟuku maḻaku anu munu Godala piṟuku tjapiningi tjukurpa panya palu puṟunypaṯu wangkara.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Munu tjapiṟa wiyaringkula maḻaku pitjangu panya tjanalakutu munu tjananya nyangu piṟuku kunkunpa ngarinyangka panya kuṟuya pilu-pilu mulapa ngaṟangi. Munuya paluṟu pitjanyangka wankaringkula nyakula kuṉṯaringu palula wangkanytjaku.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 — ausente —
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Ka Jesunya kuwaripaṯu tjanala ngaṟala wangkanyangka Judasanya palumpa panya nintintja wirkanu wati tjuṯatjara, munuya paluṟu tjana tjuḻa waṟatjara tjutinypatjara kuḻukuḻu pitjangu, panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku, tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻu tjananya wituṟa iyaṉu Jesunya witintjaku.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ka wati panya palula tjanala Judasalu ngaṉmanytju wangkangu tjana ngalya-pitjanytja kuwaripangka alatji, “Ngayuluṉawi mitamita kutjara nyunytjula wati palunya, kaya nyunytjunnyangka nyakulampa witilalta munuya katira uwa mayatja tjuṯa.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Munu palulanguṟu Judasanya Jesula tjanala wirkaṟa palulakutu pitjangu munu wangkangu, “Awa, Nintilpai.” Munu palula ilaringkula palunya nguku kutjara nyunytjuṉu.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Kaya wati panya paluṟu tjana nyunytjunnyangka nyakula Jesunya mapalku witiṟa wayaṟuruṉu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ka kutjupangku ila ngaṟanytjatjanungku Jesunya ngalkintjikitjangku tjuḻa waṟa ilaṉu munu wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pungkula pina kaṯaṉu, ka punkaṉu mantangka.|src="cn01813B.tif" size="col" loc="p" ref="14:47"
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ka Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaaku nyura pitjangu tjuḻatjara tjutinypatjara ngayunya wati pikaṯi-palku kuliṟa witintjikitja?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Rawa panyaṉa nyurala tjungu nyinangi timpulangka, kaṉi nyura nyakula wantingi. Palu tjukurpa panyatjalta nyangatja utiringu, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi ngayunya witintjaku ka nyanga kuwari utiringu.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Kaya palulanguṟulta nintintja tjuṯangku palunya wantikatira nguḻu wirtjapakaṉu.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 — ausente —
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Munuya Jesunya witiṟa ma-katingu tjukurtjara puḻkaku waḻikutu. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu waḻi nyara palula unngu tjunguringu. |src="lb00284c.tif" size="col" loc="p" ref="14:43"
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Ka Peterlu Jesunya tjananya maḻawanungku kumpiṟa waṉaningi palula tjanala ilaringkunytja wiyangku munu waḻi panya palula wirkaṟa ma-tjarpangu yaatangka munu wati timpula anga-kanyilpai tjuṯangka tjunguringkula ngaṟala waṟu nganytjiningi.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 — ausente —
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 — ausente —
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ka palulanguṟu wati maṉkurtu pakaṟa ngunti wangkangi Jesunya kurantjikitjangku.
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 Alatjiya wangkangi, “Nganaṉa kulinu wati nyanga paluṟu mungaṯu wangkanyangka alatji, ‘Ngayulu timpula nyanga puḻkanya wati tjuṯangku palyantjitja piḻuntankuku, munuṉa ngayulu tjiṉṯu maṉkurarira palyalku timpula kutjupa watingku palyantjitja wiya.’ Alatji wangkanyangkala kuliningi.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Palu palumpa tjanampa tjukurpa kuḻu tjungu palu puṟunypa ngaṟanytja wiya.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ka wati panya tjukurtjara puḻka pakaṉu munu aṉangu tjuṯangka kuranyunguṟu tjapinu Jesula, “Nyuntun kulini? Wati nyanga tjuṯangkuntaya wangkanyi kulintjatjanungku. Mulapa nyangantu nyuntunya tjukaṟurungku wangkanyi? Wanyulanya tjakultjura.”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Palu Jesunya wangkawiya alatjiṯu ngaṟangi. Ka wati panya tjukurtjara puḻkangku piṟuku wangkangu, “Mulapan wanyu Christanya panya Godalu kalkuntjanya nganampa Wankaṟunkupainya panya Mayatja Godaku katja?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ka wangkangu, “Uwaṉa. Ka panya nyura ngula uwankarangku ngayunya nyakuku, Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka nyinanyangka mayatja puḻka, munuṉi nyura nyakuku ilkaṟinguṟu ngangkaḻingka pitjanyangka.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Kaya kutjupa tjuṯangku palunya wiṯalytjunangi munuya kuṟu raikingka karpiṟa palunya maṟa kapuṯurira pungangi kutjupangku kutjupangku munuya palunya ngalypa-ngalyparingkula wangkangi, “Nyuntu wati wangkatjarangku nintingku wangka, nganalunta panyatja pungu?” Ka wati panya timpula anga-kanyilpai tjuṯangku ngapartji Jesunya puḻkaṟa maṟangku pungangi.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Ka panya Peterlu nyara palulaṯu ngaṟala waṟu nganytjiningi yaatangka uṟilta, ka wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai kungkawaṟa palula itiwanu wati-pitjangu.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Munu Peternya nyakula ngaṟakatingu munu papulaṟa kuliningi, “Ai, ngananya nyangatja?” Munu palunya wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu panya Jesula tjungutja wati panya Nazarethanya nguraṟangka.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ka Peterlu ngurparingkula wangkangu, “Wampa, puṯuṉa kulini. Ngayulu ngurpa palumpa. Nyaakun ngayula tjapini?” Munu palulanguṟu ma-pakaṟa kaita tjaangka ngaṟangi.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ka maḻangka kungkawaṟa panya paluṟu Peternya kaita tjaangka ngaṟanyangka nyakula piṟuku wangkangu kutjupa tjuṯangka alatji, “Mulapa wati nyaratja Jesula tjungu para-ngaṟapai.” |src="WA03920b.tif" size="col" loc="p" ref="14:69-71"
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Palu Peternya piṟuku ngurparingu.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ka Peterlu mirpaṉarira wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa alatjiṯu wati nyara palumpa. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi. Tjinguṟuṉa ngunti wangkarampa, kaṉi palya Godalu pungkuku.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ka paluṟu wangkanyangka tjuki wangkangu, ka Peterlu kulinu Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja alatji, “Panya tjuḻpu kutjara-aṟa wangkanyangka kuwaripangka, nyuntu ngayunya maṉkuraṟangku ngurpanmankuku.” Munu nyangatja kuliṟa paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangu.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.