Marcos 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Ka inma panya Katuwanu Ankunytjanya waṯalpi ilaringu tjiṉṯu kutjaranguṟu ngaṟanytjaku, panya mai pilytja ngalkula aṟa panya irititja kulintjikitjangku. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu wangkara kuliningi kampangkaṯu Jesunya witiṟa iluntankunytjikitjangku. Palu puṯuya kuliningi, “Yaaltjingaṟala witilku?”
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Munuya wangkangi, “Munta wanyula paṯala, ka inma nyangatja wiyariwa. Panya aṉangu winki mulapaya inmaku pitjangu munuya tjinguṟu nganampa mirpaṉarira pikaringkuku nganaṉa Jesunya tjanala miṟangka witinnyangka.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Ka Jesunya nyinangi ngura Piitjanila wati ini Simonku waḻingka. Wati nyara paluṟu panya ngaṉmanypa nyinangi miṟi pika puḻkatjara. Ka Jesunya wati nyara palumpa ngurangka nyinanyangka minyma kutjupa pitjangu patala uwila paṉṯi wiṟutjara mani puḻkangka payamilantja. Munu minyma paluṟu patala panya aḻaṟa uwila panya palunya Jesula katangka tjutinu.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku waḻi pala palula nyinanytjatjanungku nyangu paluṟu alatjinkunyangka munuyanku mirpaṉ-mirpaṉṯu wangkara waṉingi, “Unytjungku alatjiṯu nyangangku mani puḻkatja wiyaṉu.
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Uti palangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ungama. Panya aṉangu kutjupangku uwila nyanga palunya payamilantjikitjangku mani puḻka mulapa ungkuku.” Alatjiya wangkangi munuya minyma panya palunya puḻkaṟa wangkara painingi. |src="tnMRK14V5.tif" size="col" loc="p" ref="14:5"
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ka Jesulu wangkangu, “Wantiya. Nyaaku nyura minyma nyangatja kuranmananyi? Nyanga paluṟu wiṟu mulapa palyaṉu ngayuku.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 — ausente —
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 — ausente —
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Kaṉa nyangatja nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, ngula aṉangu tjuṯangku ngura winkingka aṉangu tjuṯangka Tjukurpa Palya ngayunyatjara tjakultjunkuku, munuya tjukurpa palunya wangkara minyma nyanga palunyatjara kuḻu wangkaku, kaya manta winkitjangku kulilku.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ka nintintja kutju Judas Kaṟiyatanya anu tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu munu tjanala wangkangi, “Ngayulu Jesunya nyurala witintjaku nintilku.”
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Kaya pukuḻaringu paluṟu wangkanyangka kuliṟa munuya palunya maniku kalkuṉu. Ka palulanguṟu Judasanya anu munu kuliningi, “Yaaltjingaṟaṉa nintilku?” Munu paluṟu rawangku nyakukatingi Jesunya tjanala nintintjikitjangku.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu inma panya Katuwanu Ankunytjanya palyaṟa kuka lamalama pungkula pauṟa ngalkuntjaku. Ka palumpa nintintja tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaaltjingkala nyuntumpa mai kuka ngaṉmanytju palyalku ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjaku?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Ka Jesulu nintintja kutjara iyaṉu wangkara, “Ankula pula tawunungka wirkaṟa nyawa watingku piti minatjara tjaḻiṟa katinyangka, munu pula palunya waṉala.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Munu paluṟu waḻingka tjarpanyangka nyupali waṉaṟa tjarpa, munu pula wati waḻiku walytjangka wangka alatji, ‘Nintilpainya mukuringanyi nyuntu ngalila nintintjaku ruuma yaaltjingkala mai panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkuku.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ka wati nyara paluṟu nyupalila nintilku ruuma katutja taipula kutjupa kutjupa tjuṯatjara nganampa palyaṟa wantinytjatjanungku. Ka pula nyara palula nganampa mai ngaṉmanytju palyala.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Ka pula kulintjatjanu anu munu pula waḻingka wirkaṟa nyangu panya Jesulu wangkanytjanya alatjiṯu. Munu pula mai kuka uwankara ngaṉmanytju palyaṉu aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ka mungartjirinyangka Jesunya tjana pitjangu nintintja panya 12 kuḻu waḻi panya palulakutu munuya tatiṟa ruumangka tjarpangu.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Munuya taipulangka antangku para-ngarira arintaṟa ngalkuningi. Ka Jesulu wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi panya nyuralanguṟu kutjungku ngayunya tjanala nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka. Wati nyanga paluṟu kuwari ngayula tjungungku ngalkuni.” |src="lb00320c.tif" size="col" loc="p" ref="14:17-21"
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Kaya nintintja tjuṯangku kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munuya kutjungku kutjungku Jesula tjapiningi alatji wangkara, “Nyaa, ngayunyaṉin wangkanyi?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Ka Jesulu wangkangu, “Nyura ngayuku nintintja 12 nyanga anta-ngarinyi munuya ngayula tjungungku mai pitingka nyanga tjaḻatjuṟa ngalkuni, palu nyuralanguṟu wati kutjungku ngayunya tjanala nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Uwa, mulapa ngayulu Watiku Katjanya iluku panya alatjirinytjaku nyiringka iriti walkatjunu. Palu ngaḻṯutjara, wati panya ngayunya tjanala nintintjitjanya, panya palumpa pika puḻka mulapa utiringkuku. Wanyunti wati paluṟu iṯi wirkankunytja wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ka tjana ngalkunnyangka Jesulu mai pilytja mantjinu munu pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa palumpa nintintja tjuṯa ungu wangkara, “Mantjiṟaya ngalkula. Nyangatja ngayulu puntu.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Munu palulanguṟu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjananya ungu, kaya kutju-kutjungku uwankarangku tjikiningi paluṟu kuḻu.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Ka Jesulu wangkangu, “Nyangatja ngayulu milkaḻi aṉangu tjuṯaku tjutinytja, panya nyanga paluṟu nintini kalkuntja kuwaritja Godalu aṉangu tjuṯaku palyantja.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayulu waina piṟuku tjikintja wiya mantangka nyanga nyinara, palu ngula kutjuṉa tjikilku waina kuwaritja, Mama Godalu mayatjangku palumpa walytja uwankara tjunguṟa kanyinnyangka.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Munuya palulanguṟu ngalkula tjikintjatjanungku inma kutju inkara wiyaringkula ma-pakaṟa anu apu panya Alipatjaralakutu.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Munuya apu Alipatjarala wirkanu, ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyura uwankara ngayulanguṟu ankula wiyaringkuku, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatji,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Palu ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa nyurala kuranyu ankuku Galileelakutu.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, tjanantiya nyuntunya wantikatiku, palu ngayulu nyuntunya wantikatinytja wiya alatjiṯu.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ka Jesulu wangkangu Peterla, “Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyuntunya wangkanyi, panya munga nyanga kuwari tjiṉṯu pakantja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku, munun palulanguṟu kulilku tjuki kutjara-aṟa wangkanyangka.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu tungun-tunguntu wangkangi, “Wiya, ngayulu nyuntumpa ngurparingkunytja wiya. Tjinguṟuli nyuntu ngaliṯu iluku. Palatja palya.” Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangu.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Munuya apu Alipatjarala tatiṟa ngura ini Katjimanila wirkanu, ka Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Nyangangkaya nyinama paṯaṟa kaṉa nyarangka tjukutjuku ankula Godala tjapila.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Munu paluṟu katingu wati maṉkurpa Peternya Jamesanya Johnnga. Munu nyara palulalta paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira tjuni tjulypilyaringu.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Munu wangkangu tjanala, “Tjuniṉa tjulypilyaringu munuṉi kurunpa paku puḻkaringkula nguwanpa ilunyi. Kaya wanyu nyangangka nyinara wankangku nyangama kunkunpa wiyangku, kaṉa Mamala tjapila.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Munu tjapiṟa wiyaringkula maḻaku pitjala nyangu nintintja panya maṉkurpa kunkunpa ngarinyangka munu wangkangu Simon Peterla, “Simon, kunkunpan ngarinyi? Puṯun wankangku nyanganyi rawa nguwantu?”
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Munu tjananya piṟuku wangkangu, “Wankangkuya nyangama munuya Mamala tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara, panya nyura puḻkaṟa mukuringanyi wanka nyinanytjikitja, palu kuṟu nyura pilu-pilu ngaṟanyi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Munu tjanala wangkanytjatjanu piṟuku maḻaku anu munu Godala piṟuku tjapiningi tjukurpa panya palu puṟunypaṯu wangkara.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Munu tjapiṟa wiyaringkula maḻaku pitjangu panya tjanalakutu munu tjananya nyangu piṟuku kunkunpa ngarinyangka panya kuṟuya pilu-pilu mulapa ngaṟangi. Munuya paluṟu pitjanyangka wankaringkula nyakula kuṉṯaringu palula wangkanytjaku.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 — ausente —
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Ka Jesunya kuwaripaṯu tjanala ngaṟala wangkanyangka Judasanya palumpa panya nintintja wirkanu wati tjuṯatjara, munuya paluṟu tjana tjuḻa waṟatjara tjutinypatjara kuḻukuḻu pitjangu, panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku, tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻu tjananya wituṟa iyaṉu Jesunya witintjaku.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Ka wati panya palula tjanala Judasalu ngaṉmanytju wangkangu tjana ngalya-pitjanytja kuwaripangka alatji, “Ngayuluṉawi mitamita kutjara nyunytjula wati palunya, kaya nyunytjunnyangka nyakulampa witilalta munuya katira uwa mayatja tjuṯa.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Munu palulanguṟu Judasanya Jesula tjanala wirkaṟa palulakutu pitjangu munu wangkangu, “Awa, Nintilpai.” Munu palula ilaringkula palunya nguku kutjara nyunytjuṉu.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Kaya wati panya paluṟu tjana nyunytjunnyangka nyakula Jesunya mapalku witiṟa wayaṟuruṉu.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ka kutjupangku ila ngaṟanytjatjanungku Jesunya ngalkintjikitjangku tjuḻa waṟa ilaṉu munu wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pungkula pina kaṯaṉu, ka punkaṉu mantangka.|src="cn01813B.tif" size="col" loc="p" ref="14:47"
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ka Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaaku nyura pitjangu tjuḻatjara tjutinypatjara ngayunya wati pikaṯi-palku kuliṟa witintjikitja?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Rawa panyaṉa nyurala tjungu nyinangi timpulangka, kaṉi nyura nyakula wantingi. Palu tjukurpa panyatjalta nyangatja utiringu, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi ngayunya witintjaku ka nyanga kuwari utiringu.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Kaya palulanguṟulta nintintja tjuṯangku palunya wantikatira nguḻu wirtjapakaṉu.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 — ausente —
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 — ausente —
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Munuya Jesunya witiṟa ma-katingu tjukurtjara puḻkaku waḻikutu. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu waḻi nyara palula unngu tjunguringu. |src="lb00284c.tif" size="col" loc="p" ref="14:43"
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ka Peterlu Jesunya tjananya maḻawanungku kumpiṟa waṉaningi palula tjanala ilaringkunytja wiyangku munu waḻi panya palula wirkaṟa ma-tjarpangu yaatangka munu wati timpula anga-kanyilpai tjuṯangka tjunguringkula ngaṟala waṟu nganytjiningi.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 — ausente —
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 — ausente —
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ka palulanguṟu wati maṉkurtu pakaṟa ngunti wangkangi Jesunya kurantjikitjangku.
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 Alatjiya wangkangi, “Nganaṉa kulinu wati nyanga paluṟu mungaṯu wangkanyangka alatji, ‘Ngayulu timpula nyanga puḻkanya wati tjuṯangku palyantjitja piḻuntankuku, munuṉa ngayulu tjiṉṯu maṉkurarira palyalku timpula kutjupa watingku palyantjitja wiya.’ Alatji wangkanyangkala kuliningi.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Palu palumpa tjanampa tjukurpa kuḻu tjungu palu puṟunypa ngaṟanytja wiya.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ka wati panya tjukurtjara puḻka pakaṉu munu aṉangu tjuṯangka kuranyunguṟu tjapinu Jesula, “Nyuntun kulini? Wati nyanga tjuṯangkuntaya wangkanyi kulintjatjanungku. Mulapa nyangantu nyuntunya tjukaṟurungku wangkanyi? Wanyulanya tjakultjura.”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Palu Jesunya wangkawiya alatjiṯu ngaṟangi. Ka wati panya tjukurtjara puḻkangku piṟuku wangkangu, “Mulapan wanyu Christanya panya Godalu kalkuntjanya nganampa Wankaṟunkupainya panya Mayatja Godaku katja?”
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Ka wangkangu, “Uwaṉa. Ka panya nyura ngula uwankarangku ngayunya nyakuku, Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka nyinanyangka mayatja puḻka, munuṉi nyura nyakuku ilkaṟinguṟu ngangkaḻingka pitjanyangka.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 — ausente —
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Kaya kutjupa tjuṯangku palunya wiṯalytjunangi munuya kuṟu raikingka karpiṟa palunya maṟa kapuṯurira pungangi kutjupangku kutjupangku munuya palunya ngalypa-ngalyparingkula wangkangi, “Nyuntu wati wangkatjarangku nintingku wangka, nganalunta panyatja pungu?” Ka wati panya timpula anga-kanyilpai tjuṯangku ngapartji Jesunya puḻkaṟa maṟangku pungangi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ka panya Peterlu nyara palulaṯu ngaṟala waṟu nganytjiningi yaatangka uṟilta, ka wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai kungkawaṟa palula itiwanu wati-pitjangu.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Munu Peternya nyakula ngaṟakatingu munu papulaṟa kuliningi, “Ai, ngananya nyangatja?” Munu palunya wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu panya Jesula tjungutja wati panya Nazarethanya nguraṟangka.”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ka Peterlu ngurparingkula wangkangu, “Wampa, puṯuṉa kulini. Ngayulu ngurpa palumpa. Nyaakun ngayula tjapini?” Munu palulanguṟu ma-pakaṟa kaita tjaangka ngaṟangi.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ka maḻangka kungkawaṟa panya paluṟu Peternya kaita tjaangka ngaṟanyangka nyakula piṟuku wangkangu kutjupa tjuṯangka alatji, “Mulapa wati nyaratja Jesula tjungu para-ngaṟapai.” |src="WA03920b.tif" size="col" loc="p" ref="14:69-71"
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Palu Peternya piṟuku ngurparingu.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Ka Peterlu mirpaṉarira wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa alatjiṯu wati nyara palumpa. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi. Tjinguṟuṉa ngunti wangkarampa, kaṉi palya Godalu pungkuku.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ka paluṟu wangkanyangka tjuki wangkangu, ka Peterlu kulinu Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja alatji, “Panya tjuḻpu kutjara-aṟa wangkanyangka kuwaripangka, nyuntu ngayunya maṉkuraṟangku ngurpanmankuku.” Munu nyangatja kuliṟa paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangu.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.