Marcos 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Ka inma panya Katuwanu Ankunytjanya waṯalpi ilaringu tjiṉṯu kutjaranguṟu ngaṟanytjaku, panya mai pilytja ngalkula aṟa panya irititja kulintjikitjangku. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu wangkara kuliningi kampangkaṯu Jesunya witiṟa iluntankunytjikitjangku. Palu puṯuya kuliningi, “Yaaltjingaṟala witilku?”
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Munuya wangkangi, “Munta wanyula paṯala, ka inma nyangatja wiyariwa. Panya aṉangu winki mulapaya inmaku pitjangu munuya tjinguṟu nganampa mirpaṉarira pikaringkuku nganaṉa Jesunya tjanala miṟangka witinnyangka.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ka Jesunya nyinangi ngura Piitjanila wati ini Simonku waḻingka. Wati nyara paluṟu panya ngaṉmanypa nyinangi miṟi pika puḻkatjara. Ka Jesunya wati nyara palumpa ngurangka nyinanyangka minyma kutjupa pitjangu patala uwila paṉṯi wiṟutjara mani puḻkangka payamilantja. Munu minyma paluṟu patala panya aḻaṟa uwila panya palunya Jesula katangka tjutinu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku waḻi pala palula nyinanytjatjanungku nyangu paluṟu alatjinkunyangka munuyanku mirpaṉ-mirpaṉṯu wangkara waṉingi, “Unytjungku alatjiṯu nyangangku mani puḻkatja wiyaṉu.
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Uti palangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ungama. Panya aṉangu kutjupangku uwila nyanga palunya payamilantjikitjangku mani puḻka mulapa ungkuku.” Alatjiya wangkangi munuya minyma panya palunya puḻkaṟa wangkara painingi. |src="tnMRK14V5.tif" size="col" loc="p" ref="14:5"
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ka Jesulu wangkangu, “Wantiya. Nyaaku nyura minyma nyangatja kuranmananyi? Nyanga paluṟu wiṟu mulapa palyaṉu ngayuku.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 — ausente —
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 — ausente —
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Kaṉa nyangatja nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, ngula aṉangu tjuṯangku ngura winkingka aṉangu tjuṯangka Tjukurpa Palya ngayunyatjara tjakultjunkuku, munuya tjukurpa palunya wangkara minyma nyanga palunyatjara kuḻu wangkaku, kaya manta winkitjangku kulilku.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Ka nintintja kutju Judas Kaṟiyatanya anu tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu munu tjanala wangkangi, “Ngayulu Jesunya nyurala witintjaku nintilku.”
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kaya pukuḻaringu paluṟu wangkanyangka kuliṟa munuya palunya maniku kalkuṉu. Ka palulanguṟu Judasanya anu munu kuliningi, “Yaaltjingaṟaṉa nintilku?” Munu paluṟu rawangku nyakukatingi Jesunya tjanala nintintjikitjangku.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu inma panya Katuwanu Ankunytjanya palyaṟa kuka lamalama pungkula pauṟa ngalkuntjaku. Ka palumpa nintintja tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaaltjingkala nyuntumpa mai kuka ngaṉmanytju palyalku ngalkula aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya kulintjaku?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ka Jesulu nintintja kutjara iyaṉu wangkara, “Ankula pula tawunungka wirkaṟa nyawa watingku piti minatjara tjaḻiṟa katinyangka, munu pula palunya waṉala.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Munu paluṟu waḻingka tjarpanyangka nyupali waṉaṟa tjarpa, munu pula wati waḻiku walytjangka wangka alatji, ‘Nintilpainya mukuringanyi nyuntu ngalila nintintjaku ruuma yaaltjingkala mai panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkuku.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ka wati nyara paluṟu nyupalila nintilku ruuma katutja taipula kutjupa kutjupa tjuṯatjara nganampa palyaṟa wantinytjatjanungku. Ka pula nyara palula nganampa mai ngaṉmanytju palyala.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ka pula kulintjatjanu anu munu pula waḻingka wirkaṟa nyangu panya Jesulu wangkanytjanya alatjiṯu. Munu pula mai kuka uwankara ngaṉmanytju palyaṉu aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ka mungartjirinyangka Jesunya tjana pitjangu nintintja panya 12 kuḻu waḻi panya palulakutu munuya tatiṟa ruumangka tjarpangu.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Munuya taipulangka antangku para-ngarira arintaṟa ngalkuningi. Ka Jesulu wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi panya nyuralanguṟu kutjungku ngayunya tjanala nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka. Wati nyanga paluṟu kuwari ngayula tjungungku ngalkuni.” |src="lb00320c.tif" size="col" loc="p" ref="14:17-21"
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Kaya nintintja tjuṯangku kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munuya kutjungku kutjungku Jesula tjapiningi alatji wangkara, “Nyaa, ngayunyaṉin wangkanyi?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Ka Jesulu wangkangu, “Nyura ngayuku nintintja 12 nyanga anta-ngarinyi munuya ngayula tjungungku mai pitingka nyanga tjaḻatjuṟa ngalkuni, palu nyuralanguṟu wati kutjungku ngayunya tjanala nintilku ngayuku mirpaṉtju tjuṯangka.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Uwa, mulapa ngayulu Watiku Katjanya iluku panya alatjirinytjaku nyiringka iriti walkatjunu. Palu ngaḻṯutjara, wati panya ngayunya tjanala nintintjitjanya, panya palumpa pika puḻka mulapa utiringkuku. Wanyunti wati paluṟu iṯi wirkankunytja wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Ka tjana ngalkunnyangka Jesulu mai pilytja mantjinu munu pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa palumpa nintintja tjuṯa ungu wangkara, “Mantjiṟaya ngalkula. Nyangatja ngayulu puntu.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Munu palulanguṟu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjananya ungu, kaya kutju-kutjungku uwankarangku tjikiningi paluṟu kuḻu.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ka Jesulu wangkangu, “Nyangatja ngayulu milkaḻi aṉangu tjuṯaku tjutinytja, panya nyanga paluṟu nintini kalkuntja kuwaritja Godalu aṉangu tjuṯaku palyantja.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayulu waina piṟuku tjikintja wiya mantangka nyanga nyinara, palu ngula kutjuṉa tjikilku waina kuwaritja, Mama Godalu mayatjangku palumpa walytja uwankara tjunguṟa kanyinnyangka.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Munuya palulanguṟu ngalkula tjikintjatjanungku inma kutju inkara wiyaringkula ma-pakaṟa anu apu panya Alipatjaralakutu.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Munuya apu Alipatjarala wirkanu, ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyura uwankara ngayulanguṟu ankula wiyaringkuku, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatji,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Palu ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa nyurala kuranyu ankuku Galileelakutu.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, tjanantiya nyuntunya wantikatiku, palu ngayulu nyuntunya wantikatinytja wiya alatjiṯu.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Ka Jesulu wangkangu Peterla, “Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyuntunya wangkanyi, panya munga nyanga kuwari tjiṉṯu pakantja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku, munun palulanguṟu kulilku tjuki kutjara-aṟa wangkanyangka.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu tungun-tunguntu wangkangi, “Wiya, ngayulu nyuntumpa ngurparingkunytja wiya. Tjinguṟuli nyuntu ngaliṯu iluku. Palatja palya.” Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangu.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Munuya apu Alipatjarala tatiṟa ngura ini Katjimanila wirkanu, ka Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Nyangangkaya nyinama paṯaṟa kaṉa nyarangka tjukutjuku ankula Godala tjapila.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Munu paluṟu katingu wati maṉkurpa Peternya Jamesanya Johnnga. Munu nyara palulalta paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira tjuni tjulypilyaringu.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Munu wangkangu tjanala, “Tjuniṉa tjulypilyaringu munuṉi kurunpa paku puḻkaringkula nguwanpa ilunyi. Kaya wanyu nyangangka nyinara wankangku nyangama kunkunpa wiyangku, kaṉa Mamala tjapila.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Munu tjapiṟa wiyaringkula maḻaku pitjala nyangu nintintja panya maṉkurpa kunkunpa ngarinyangka munu wangkangu Simon Peterla, “Simon, kunkunpan ngarinyi? Puṯun wankangku nyanganyi rawa nguwantu?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Munu tjananya piṟuku wangkangu, “Wankangkuya nyangama munuya Mamala tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara, panya nyura puḻkaṟa mukuringanyi wanka nyinanytjikitja, palu kuṟu nyura pilu-pilu ngaṟanyi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Munu tjanala wangkanytjatjanu piṟuku maḻaku anu munu Godala piṟuku tjapiningi tjukurpa panya palu puṟunypaṯu wangkara.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Munu tjapiṟa wiyaringkula maḻaku pitjangu panya tjanalakutu munu tjananya nyangu piṟuku kunkunpa ngarinyangka panya kuṟuya pilu-pilu mulapa ngaṟangi. Munuya paluṟu pitjanyangka wankaringkula nyakula kuṉṯaringu palula wangkanytjaku.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 — ausente —
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ka Jesunya kuwaripaṯu tjanala ngaṟala wangkanyangka Judasanya palumpa panya nintintja wirkanu wati tjuṯatjara, munuya paluṟu tjana tjuḻa waṟatjara tjutinypatjara kuḻukuḻu pitjangu, panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku, tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻu tjananya wituṟa iyaṉu Jesunya witintjaku.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Ka wati panya palula tjanala Judasalu ngaṉmanytju wangkangu tjana ngalya-pitjanytja kuwaripangka alatji, “Ngayuluṉawi mitamita kutjara nyunytjula wati palunya, kaya nyunytjunnyangka nyakulampa witilalta munuya katira uwa mayatja tjuṯa.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Munu palulanguṟu Judasanya Jesula tjanala wirkaṟa palulakutu pitjangu munu wangkangu, “Awa, Nintilpai.” Munu palula ilaringkula palunya nguku kutjara nyunytjuṉu.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Kaya wati panya paluṟu tjana nyunytjunnyangka nyakula Jesunya mapalku witiṟa wayaṟuruṉu.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ka kutjupangku ila ngaṟanytjatjanungku Jesunya ngalkintjikitjangku tjuḻa waṟa ilaṉu munu wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai pungkula pina kaṯaṉu, ka punkaṉu mantangka.|src="cn01813B.tif" size="col" loc="p" ref="14:47"
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ka Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaaku nyura pitjangu tjuḻatjara tjutinypatjara ngayunya wati pikaṯi-palku kuliṟa witintjikitja?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Rawa panyaṉa nyurala tjungu nyinangi timpulangka, kaṉi nyura nyakula wantingi. Palu tjukurpa panyatjalta nyangatja utiringu, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi ngayunya witintjaku ka nyanga kuwari utiringu.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Kaya palulanguṟulta nintintja tjuṯangku palunya wantikatira nguḻu wirtjapakaṉu.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 — ausente —
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Munuya Jesunya witiṟa ma-katingu tjukurtjara puḻkaku waḻikutu. Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu waḻi nyara palula unngu tjunguringu. |src="lb00284c.tif" size="col" loc="p" ref="14:43"
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ka Peterlu Jesunya tjananya maḻawanungku kumpiṟa waṉaningi palula tjanala ilaringkunytja wiyangku munu waḻi panya palula wirkaṟa ma-tjarpangu yaatangka munu wati timpula anga-kanyilpai tjuṯangka tjunguringkula ngaṟala waṟu nganytjiningi.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 — ausente —
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 — ausente —
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ka palulanguṟu wati maṉkurtu pakaṟa ngunti wangkangi Jesunya kurantjikitjangku.
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 Alatjiya wangkangi, “Nganaṉa kulinu wati nyanga paluṟu mungaṯu wangkanyangka alatji, ‘Ngayulu timpula nyanga puḻkanya wati tjuṯangku palyantjitja piḻuntankuku, munuṉa ngayulu tjiṉṯu maṉkurarira palyalku timpula kutjupa watingku palyantjitja wiya.’ Alatji wangkanyangkala kuliningi.”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Palu palumpa tjanampa tjukurpa kuḻu tjungu palu puṟunypa ngaṟanytja wiya.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ka wati panya tjukurtjara puḻka pakaṉu munu aṉangu tjuṯangka kuranyunguṟu tjapinu Jesula, “Nyuntun kulini? Wati nyanga tjuṯangkuntaya wangkanyi kulintjatjanungku. Mulapa nyangantu nyuntunya tjukaṟurungku wangkanyi? Wanyulanya tjakultjura.”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Palu Jesunya wangkawiya alatjiṯu ngaṟangi. Ka wati panya tjukurtjara puḻkangku piṟuku wangkangu, “Mulapan wanyu Christanya panya Godalu kalkuntjanya nganampa Wankaṟunkupainya panya Mayatja Godaku katja?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Ka wangkangu, “Uwaṉa. Ka panya nyura ngula uwankarangku ngayunya nyakuku, Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka nyinanyangka mayatja puḻka, munuṉi nyura nyakuku ilkaṟinguṟu ngangkaḻingka pitjanyangka.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Kaya kutjupa tjuṯangku palunya wiṯalytjunangi munuya kuṟu raikingka karpiṟa palunya maṟa kapuṯurira pungangi kutjupangku kutjupangku munuya palunya ngalypa-ngalyparingkula wangkangi, “Nyuntu wati wangkatjarangku nintingku wangka, nganalunta panyatja pungu?” Ka wati panya timpula anga-kanyilpai tjuṯangku ngapartji Jesunya puḻkaṟa maṟangku pungangi.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ka panya Peterlu nyara palulaṯu ngaṟala waṟu nganytjiningi yaatangka uṟilta, ka wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai kungkawaṟa palula itiwanu wati-pitjangu.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Munu Peternya nyakula ngaṟakatingu munu papulaṟa kuliningi, “Ai, ngananya nyangatja?” Munu palunya wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu panya Jesula tjungutja wati panya Nazarethanya nguraṟangka.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ka Peterlu ngurparingkula wangkangu, “Wampa, puṯuṉa kulini. Ngayulu ngurpa palumpa. Nyaakun ngayula tjapini?” Munu palulanguṟu ma-pakaṟa kaita tjaangka ngaṟangi.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Ka maḻangka kungkawaṟa panya paluṟu Peternya kaita tjaangka ngaṟanyangka nyakula piṟuku wangkangu kutjupa tjuṯangka alatji, “Mulapa wati nyaratja Jesula tjungu para-ngaṟapai.” |src="WA03920b.tif" size="col" loc="p" ref="14:69-71"
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Palu Peternya piṟuku ngurparingu.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Ka Peterlu mirpaṉarira wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa alatjiṯu wati nyara palumpa. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi. Tjinguṟuṉa ngunti wangkarampa, kaṉi palya Godalu pungkuku.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ka paluṟu wangkanyangka tjuki wangkangu, ka Peterlu kulinu Jesulu panya ngaṉmanytju wangkanytja alatji, “Panya tjuḻpu kutjara-aṟa wangkanyangka kuwaripangka, nyuntu ngayunya maṉkuraṟangku ngurpanmankuku.” Munu nyangatja kuliṟa paluṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangu.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.