Lucas 7
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Munu Jesulu tjanala tjukurpa wangkara wiyaringkula anu ngura Kapunimalakutu.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ka ngura nyara palula wati Rome-anya nguraṟa nyinangi. Wati paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja. Ka wati nyara palumpa waṟka palyalpai pika puḻka ngaringi ilunytjikitja. Ka wati nyanga paluṟu wati nyara pikatjaraku puḻkaṟa mulapa mukuringkupai.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Munu paluṟu kulinu Jesunya ila nyinanytja munu wati Jew tjuṯaku mayatja maṉkurpa aḻṯira wituṉu Jesunya ankula aḻṯinytjaku pitjala palumpa panya waṟkaripai pika palyaṟunguntjaku.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Kaya mulapaṯu ankula Jesula wirkaṟa puḻkaṟa tjapiningi palula wangkara, “Nyuntula wangkanytjikitjala pitjangu. Wati nyaratjanku nyuntumpa mukuringanyi nyuntu pitjala alpamilantjaku.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Wati nyara paluṟu nganampa Jew uwankarakuṯu puḻkaṟa mukuringkupai munulanya paluṟu nganaṉanya mani ungu mungaṯu nganaṉa waḻi inmatja palyantjaku. Wati wiṟunya mulapa nyaratja.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ka Jesunya tjanala tjunguringkula anu wati nyara palunya nyakunytjikitja, kaya aṉangu tjuṯangku kuḻu tjunguringkula waṉaṉu palunya. Ka tjana nguwanpa ngurangka ilaringkunyangka wati mayatjangku piṟuku kulinu munu maḻpa kutjupa maṉkurpa wituṉu ngaparikatira Jesula wangkanytjaku. Kaya mulapaṯu ngaparikatira wangkangu palula alatji, “Awa, wanyu kulila! Wati nyara mayatjangkulanya wituṉu nyuntumpa, panya nyuntu mayatja puḻka, ka paluṟu kuṉṯaringanyi nyuntu palumpa waḻingka pitjala tjarpanytjaku.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Munu paluṟu kuṉṯaringanyiṯu nyuntulakutu pakaṟa pitjanytjaku, panya paluṟu mayatja tjukutjuku, ka nyuntu mayatja puḻka mulapa nyinanyi. Kalanya wituṉu paluṟu nyuntula wangkanytjaku, ka kunyu palya nyuntu nyanganguṟu wangka, ka wati panya pikatjara palyariwa nyuntu nyanga paṯunguṟu mayatjangku wangkanyangka.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Paluṟu kunyu ninti nyuntu Godaku waṟkaripai munu panyan paluṟu witunnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Ka nganampa panya maḻpa palu puṟunypaṯu Rome-aku mayatjangku witunnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Munu paluṟu ngapartji mayatjangkuṯu tjaultji tjuṯa wangkara witulpai, kaya palula wangaṉarangku kulilpai. Ka panya paluṟu tjananya aḻṯipai, kaya mapalku pitjapai. Munu tjananya wangkapai palyantjaku, kaya mapalku palyalpai paluṟu witunnyangka. Ka paluṟu kulini panya nyuntu palu puṟunypa mayatjaṯu nyinanyi munun panya nyanganguṟu wangkaku, ka paluṟu palyaringkuku wati panya palumpa waṟka nyuntu nyanga paṯunguṟu wangkanyangka.” Alatjiya tjakultjunu Jesula tjanampa mayatjangku wangkanytja.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa puḻkaṟa urulyaraṉu munu maḻakukutuṟa wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Kuwariṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya wati nyanga tjaultji tjuṯaku mayatja wati Jew wiya, munu paluṟu ngayuku mulamularinganyi puḻkaṟa alatjiṯu aṉangu Jew tjuṯangka waintaṟa. Panya ngura nyanga Israelta ngayulu aṉangu Jew kutjupa wati nyangatja puṟunypa puḻkaṟa mulamularingkunyangka nyakunytja wiyaṯu.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ka wati panya tjakulpa ngaparikatinytja maṉkurpa maḻaku anu tjanampa maḻpaku waḻikutu munuya nyangu wati panya pikatjara ngarinytjatjanu pakaṟa palyaringkula nyinanyangka.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Munu nyanga palula maḻangka tjukutjuku nyinara, Jesunya anu tawunu ini Naintakutu palumpa nintintja tjuṯatjara. Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu palula tjunguringkula anu.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Munuya nguwanpa tawunu panya Nainta kaitangka ma-ilaringkula nyangu, aṉangu nguratja tjuṯangku wati ilunytja puṉu pakutjangka tjunkula tjaḻiṟa ngalya-pakaltjingannyangka, uṟilkutu tjuṉutjunkunytjikitjangku. Ka wati nyara ilunytjanya panya minyma wanakaḻaku katja kutju alatjiṯu. Kaya aṉangu tjuṯa minyma palula tjunguṯu ngalya-ulara pakaṉu uṟilkutu.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ka Mayatjalu minyma palunya nyakula puḻkaṟa ngaḻṯuringu panya paluṟu kurunpa winki tjituṟu-tjituṟurira kaṯakatingu palumpa katja kutju-tjiratja. Ka wangkangu palula, “Ulanytja wiya.” |src="tnLUK07V13.tif" size="col" loc="p" ref="7:13"
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Munu ankula wati panya ilunytja pampuṉu. Kaya wati panya tjuṯa palunya tjaḻiṟa katinytjatjanu ngaṟakatingu. Ka wangkangu, “Wati awa! Wangkanyiṉanta, pakala!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ka wati panya ilunytja mapalku pakaṉu munu nyinara wangkangi. Ka Jesulu miṉaṟa katira palumpa ngunytju ungu.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Kaya aṉangu tjuṯangku nyangatja nyakula nguḻuringu munuya Godanya waḻkuningi. Munuya alatji wangkangi, “Awari! Wangkatjara puḻka mulapa Godalanguṟu nganaṉala wirkanu. Tjinguṟu Godanya nyangatja pitjangu nganaṉanya wankaṟunkunytjikitja.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ka tjukurpa nyanga Jesunyatjara lipiringu ngura winkingka.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Kaya Johnku nintintja tjuṯangku ankula Johnta tjakultjunu tjailangka nyinanyangka tjana uwankara nyakunytjatjanungku munu kulintjatjanungku Jesulu palyantja munu wangkanytja.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ka paluṟu wati kutjara wituṉu ankula Jesula tjapintjaku alatji wangkara, “Mulapan nyuntu panya paluṟu, panya Johntu tjakultjunangi ngula wankaṟunkupainya pitjanytjaku? Munta tjinguṟu nyuntu kutjupa, kantila kuwaripaṯu paṯanma.”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Kaya mulapaṯu ankula Jesula wirkanu munuya wangkangu, “Johntu panya baptise-katipaingkulanya wituṉu nyuntula tjapintjaku alatji, ‘Mulapan nyuntu panya paluṟu, panya Johntu tjakultjunangi ngula wankaṟunkupainya pitjanytjaku? Munta tjinguṟu nyuntu kutjupa, kantila kuwaripaṯu paṯanma.’”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ka tjiṉṯu nyara palula Jesulu pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara munu mamu tjuṯa kuḻu painingi aṉangu tjuṯanguṟu, ka wati panya kutjarangku nyangangi.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 — ausente —
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 — ausente —
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ka wati panya kutjara Johntakutu maḻaku ankunyangka Jesulu aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa Johnngatjara alatji, “Nyura panya mungaṯu ilytjikutu anu wati panya Johnnga nyakunytjikitja. Palu nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja anu? Paluṟu wanyu wati upa, panya nyaḻpi waḻpangku uritjingannyangka uripai, palu puṟunypa? Wiya, wati paluṟu nguḻunytju wiya rapangku alatjiṯu wangkapai.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Palu nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja anu? Tjinguṟu nyura anu mantara wiṟutjara ngaṟanyangka nyakunytjikitja. Palu wiya, Johnnga palu puṟunypa wiya, panya wati mantara wiṟutjara mayatja puḻkaku waḻingka kutju nyinapai ilytjingka wiya.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Tjakultjuraṉiya! Nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja panyatja anu? Wiya, Godaku wangkatjarangku wangkanyangka kulintjikitja nyura anu, panya paluṟu Godaku wangkatjara puḻka mulapa nyinanyi kutjupa uwankarangka muṉkara.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Panya tjukurpa palunyatjaraya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytja nyanga alatji,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Munu Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Wati nyanga Johnnga puḻka mulapa nyinangi, ka nyanga palu puṟunypa aṉangu kutjupa ngaṉmanypa nyinanytja wiya alatjiṯu. Palu nyanga palulanguṟu kuwari aṟa kutjupa ngaṟakatinyi, panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyini tjitji tjukutjuku tjuṯa kuḻukuḻu, kaya paluṟu tjana uwankara Johnta waintaṟa puḻka mulapa nyinanyi tjitji tjukutjuku tjuṯa kuḻu.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi Johnngatjara.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Panya aṉangu nyanga paluṟu tjana uwankarangku ngaṉmanytju kuliningi Johntu wangkanyangka ilytjingka, wati kamantaku mani mantjilpai tjuṯangku kuḻu panya nyara paluṟu tjana kuliṟa mulamularingu, “Munta mulapa Godaku tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu.” Munuya wangaṉara mukuringu Johntu baptise-katinytjaku kuranguṟu piiwiyaringkula.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Palu Paṟatji tjuṯangku munu Moseku tjukurku ninti tjuṯangku kuḻuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa wantingi, munuya wantingi alatjiṯu piiwiyaringkula mukuringkunytja wiyangku Johntu uṟungka baptise-katinytjaku.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Munu Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Palu nyura kutjupa tjuṯa wanyu nyaa puṟunypa nyinanyi?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Wiya, nyura tjitji tjuṯa puṟunypa kuliṟa wantipai, panya tjitji uṯuḻu kutju nyinara mirara ngaparku wangkapai alatji, ‘Inma wiṟula inkara wangkatjinganingi, ka panya nyura pitjala nyaṉpinytja wiyangku wantingi.’ Kaya uṯuḻu kutjupangku ngapartji wangkapai, ‘Uwa, ka panya nganaṉa ngapartji ulara inma tjituṟu-tjituṟu inkangi, ka nyura kuliṟa tjunguringkula ulanytja wiyangku wantingi.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Nyanga palu puṟunypa panya nyura Johnnga ngalinya kuliṟa wantingi. Panya Johnnga pitjangu munu paluṟu mai waina kuḻu tjikintja wiyangku wantingi Godaku waṟka palyantjikitjangku. Ka panya nyura palunya alatji nyinanyangka nyakula mamutjaranmanangi.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ka ngayulu Watiku Katjanya pitjangu munuṉa mai puḻka nguwanpa ngalkula waina kuḻu tjikiningi Johnnga puṟunypa nyinanytja wiyangku, ka nyura ngayunya nyakula palu puṟunypaṯu kuranmanangi alatji wangkara, ‘Palatja wati maiku manyu, wainaku kuḻu, munu aṉangu kura tjuṯangka maḻparingkula tjungu nyinapai, panya wati mani mantjilpai tjuṯangka munu aṉangu kura kutjupa tjuṯangka kuḻu.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 “Palya nyura alatji kaṉany-kaṉanytju wangkapai palya-palku nyinara. Palu nyangatjaya kulila, panya Godanya ninti puḻka nyinanyi munu iwara tjukaṟuru palyaṉu aṉangu tjuṯangku waṉantjaku, ka iwara nyara palunya waṉalpai tjuṯangku kulilpai, ‘Munta-uwa, iwara nyangatja Godalu kuliṟa palyaṉu, aṉangungku wiya.’”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ka wati Paṟatjingku ini Simontu Jesunya aḻṯingu palumpa ngurangka mai ngalkuntjaku munuya tjunguringkula ngalkuningi palumpa waḻingka.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ka tawunu nyara palula nyinangi minyma kura mulapa munu paluṟu kulinu Jesunya Simonku waḻingka nyinanyangka munu uwila wiṟu paṉṯipai mantjiṟa pitjangu Jesulakutu.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Munu wirkaṟa nyangu tjana taipulangka antangku para-ngarira arintaṟa mai ngalkunnyangka, munu tjarpara Jesula maḻarku ngaṟala ulangi. Ka iḻanypa palula tjinangka punkaningi, ka pupakatira mangkangka muṉiṟa tjina nyunytjuningi munu uwila panya wiṟu paṉṯipai tjutiningi palula tjinangka.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ka wati panya Simontu nyangatja nyakula unngu kuliningi alatji, “Ai! Wati wangkatjara-palkuṉa nyangatja kulinu. Uti nyangangku wangkatjarangkumpa ngurkantanama minyma nyanga kurangku pampunnyangka. Palu nyaaku nyangangku pailwiyangku wantinyi.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ka Jesulu Simonta wangkangu, “Ngayulu nyuntula wangkanytjikitja mukuringanyi.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ka Jesulu wangkangu, “Wati kutjara nyinangi munu pula ngatjinu wati mani kanyilpaingka. Kutjungku ngatjinu $25,000-ku, ka kutjungku ngatjinu $2,500-ku, ka pulanya tjaraṟa ungu ngula ngapartji maḻakungku ungkunytjaku.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Palu wati panya kutjarangku puṯu kuliningi maḻakungku ungkunytjikitjangku. Ka pulanya wati panya mani kanyilpaingku kalypangku palyanmanu munu pulanya wantir'iyaṉu.” Munu wangkara wiyaringkula tjapinu Simonta ngapartji, “Ala, wangkaṉi! Yaaltji puḻkaṟa mukuringu wati mani kanyilpaiku?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ka paluṟu wangkangu, “Wati panya puḻka mantjintjanya.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Munu Jesulu minyma panya nyakula Simonta wangkangu, “Nyuntu wanyu minyma nyangatja nyanganyi? Ngayulu nyuntumpa ngurakutu pitjangu, kan ngayunya mina ungkunytja wiyangku wantingi tjina paltjintjaku, palu nyanga paluṟuṉi paltjiṉu palumpa iḻanypangka munuṉi mangkangka muṉinu. |src="tnLUK07V44.tif" size="col" ref="7:38"
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Nyuntu ngayunya nguku kutjara nyunytjuṟa pukuḻmankunytja wiyangku wantingi, palu nyanga paluṟuṉi tjina rawangku nyunytjuningi wantinytja wiyangku.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ka nyuntu ngayula katangka uwila tjutintja wiyangku wantingi, palu minyma nyanga paluṟu kutju ngayula tjinangka tjutinu wiṟu paṉṯipai.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Kulinin Simon? Panya Godalu minyma nyanga palunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantingu, ka nyara palulanguṟu paluṟu ngayuku puḻkaṟa mukuringanyi munu paluṟu ngayuku kuwari palyaningi. Panya aṉangungku kura puḻka tjuṯa palyantjatjanu piiwiyaringkunyangka Godanya palumpa kalyparinganyi munu kalypangku pungkuwiyangku wantinyi, ka pala palulanguṟu paluṟu Godaku puḻkaṟa mukuringanyi. Ka aṉangu kutjupangku kura tjukutjuku palyantjatjanu piiwiyaringkunyangkampa Godanya palumpa kalyparinganyiṯu, ka pala palulanguṟu aṉangu nyara paluṟu Godaku tjukutjukuṯu mukuringanyi kura tjukutjukunguṟu palumpa kalyparingkunyangka.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Munu Jesulu wangkangu minyma panya palula, “Godalu nyuntunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjungu nyinanytjatjanungku unngu nyaṟaringkula kuliningi alatji, “Nyaa nyangangku wangkanyi? Panya Godalu kutjungku wangkapai kura palyantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantinytjikitjangku?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Palu Jesulu piṟuku wangkangu minyma panya palula, “Nyuntu ngayuku mulamularingkunyangka Godalu nyuntunya kuranguṟu wankaṟunu. Ka ankula pukuḻpa nyinama!”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.