Lucas 7

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Munu Jesulu tjanala tjukurpa wangkara wiyaringkula anu ngura Kapunimalakutu.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ka ngura nyara palula wati Rome-anya nguraṟa nyinangi. Wati paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja. Ka wati nyara palumpa waṟka palyalpai pika puḻka ngaringi ilunytjikitja. Ka wati nyanga paluṟu wati nyara pikatjaraku puḻkaṟa mulapa mukuringkupai.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Munu paluṟu kulinu Jesunya ila nyinanytja munu wati Jew tjuṯaku mayatja maṉkurpa aḻṯira wituṉu Jesunya ankula aḻṯinytjaku pitjala palumpa panya waṟkaripai pika palyaṟunguntjaku.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Kaya mulapaṯu ankula Jesula wirkaṟa puḻkaṟa tjapiningi palula wangkara, “Nyuntula wangkanytjikitjala pitjangu. Wati nyaratjanku nyuntumpa mukuringanyi nyuntu pitjala alpamilantjaku.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Wati nyara paluṟu nganampa Jew uwankarakuṯu puḻkaṟa mukuringkupai munulanya paluṟu nganaṉanya mani ungu mungaṯu nganaṉa waḻi inmatja palyantjaku. Wati wiṟunya mulapa nyaratja.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ka Jesunya tjanala tjunguringkula anu wati nyara palunya nyakunytjikitja, kaya aṉangu tjuṯangku kuḻu tjunguringkula waṉaṉu palunya. Ka tjana nguwanpa ngurangka ilaringkunyangka wati mayatjangku piṟuku kulinu munu maḻpa kutjupa maṉkurpa wituṉu ngaparikatira Jesula wangkanytjaku. Kaya mulapaṯu ngaparikatira wangkangu palula alatji, “Awa, wanyu kulila! Wati nyara mayatjangkulanya wituṉu nyuntumpa, panya nyuntu mayatja puḻka, ka paluṟu kuṉṯaringanyi nyuntu palumpa waḻingka pitjala tjarpanytjaku.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Munu paluṟu kuṉṯaringanyiṯu nyuntulakutu pakaṟa pitjanytjaku, panya paluṟu mayatja tjukutjuku, ka nyuntu mayatja puḻka mulapa nyinanyi. Kalanya wituṉu paluṟu nyuntula wangkanytjaku, ka kunyu palya nyuntu nyanganguṟu wangka, ka wati panya pikatjara palyariwa nyuntu nyanga paṯunguṟu mayatjangku wangkanyangka.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Paluṟu kunyu ninti nyuntu Godaku waṟkaripai munu panyan paluṟu witunnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Ka nganampa panya maḻpa palu puṟunypaṯu Rome-aku mayatjangku witunnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Munu paluṟu ngapartji mayatjangkuṯu tjaultji tjuṯa wangkara witulpai, kaya palula wangaṉarangku kulilpai. Ka panya paluṟu tjananya aḻṯipai, kaya mapalku pitjapai. Munu tjananya wangkapai palyantjaku, kaya mapalku palyalpai paluṟu witunnyangka. Ka paluṟu kulini panya nyuntu palu puṟunypa mayatjaṯu nyinanyi munun panya nyanganguṟu wangkaku, ka paluṟu palyaringkuku wati panya palumpa waṟka nyuntu nyanga paṯunguṟu wangkanyangka.” Alatjiya tjakultjunu Jesula tjanampa mayatjangku wangkanytja.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa puḻkaṟa urulyaraṉu munu maḻakukutuṟa wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Kuwariṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya wati nyanga tjaultji tjuṯaku mayatja wati Jew wiya, munu paluṟu ngayuku mulamularinganyi puḻkaṟa alatjiṯu aṉangu Jew tjuṯangka waintaṟa. Panya ngura nyanga Israelta ngayulu aṉangu Jew kutjupa wati nyangatja puṟunypa puḻkaṟa mulamularingkunyangka nyakunytja wiyaṯu.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ka wati panya tjakulpa ngaparikatinytja maṉkurpa maḻaku anu tjanampa maḻpaku waḻikutu munuya nyangu wati panya pikatjara ngarinytjatjanu pakaṟa palyaringkula nyinanyangka.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Munu nyanga palula maḻangka tjukutjuku nyinara, Jesunya anu tawunu ini Naintakutu palumpa nintintja tjuṯatjara. Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu palula tjunguringkula anu.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Munuya nguwanpa tawunu panya Nainta kaitangka ma-ilaringkula nyangu, aṉangu nguratja tjuṯangku wati ilunytja puṉu pakutjangka tjunkula tjaḻiṟa ngalya-pakaltjingannyangka, uṟilkutu tjuṉutjunkunytjikitjangku. Ka wati nyara ilunytjanya panya minyma wanakaḻaku katja kutju alatjiṯu. Kaya aṉangu tjuṯa minyma palula tjunguṯu ngalya-ulara pakaṉu uṟilkutu.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ka Mayatjalu minyma palunya nyakula puḻkaṟa ngaḻṯuringu panya paluṟu kurunpa winki tjituṟu-tjituṟurira kaṯakatingu palumpa katja kutju-tjiratja. Ka wangkangu palula, “Ulanytja wiya.” |src="tnLUK07V13.tif" size="col" loc="p" ref="7:13"
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Munu ankula wati panya ilunytja pampuṉu. Kaya wati panya tjuṯa palunya tjaḻiṟa katinytjatjanu ngaṟakatingu. Ka wangkangu, “Wati awa! Wangkanyiṉanta, pakala!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ka wati panya ilunytja mapalku pakaṉu munu nyinara wangkangi. Ka Jesulu miṉaṟa katira palumpa ngunytju ungu.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Kaya aṉangu tjuṯangku nyangatja nyakula nguḻuringu munuya Godanya waḻkuningi. Munuya alatji wangkangi, “Awari! Wangkatjara puḻka mulapa Godalanguṟu nganaṉala wirkanu. Tjinguṟu Godanya nyangatja pitjangu nganaṉanya wankaṟunkunytjikitja.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ka tjukurpa nyanga Jesunyatjara lipiringu ngura winkingka.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Kaya Johnku nintintja tjuṯangku ankula Johnta tjakultjunu tjailangka nyinanyangka tjana uwankara nyakunytjatjanungku munu kulintjatjanungku Jesulu palyantja munu wangkanytja.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ka paluṟu wati kutjara wituṉu ankula Jesula tjapintjaku alatji wangkara, “Mulapan nyuntu panya paluṟu, panya Johntu tjakultjunangi ngula wankaṟunkupainya pitjanytjaku? Munta tjinguṟu nyuntu kutjupa, kantila kuwaripaṯu paṯanma.”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Kaya mulapaṯu ankula Jesula wirkanu munuya wangkangu, “Johntu panya baptise-katipaingkulanya wituṉu nyuntula tjapintjaku alatji, ‘Mulapan nyuntu panya paluṟu, panya Johntu tjakultjunangi ngula wankaṟunkupainya pitjanytjaku? Munta tjinguṟu nyuntu kutjupa, kantila kuwaripaṯu paṯanma.’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ka tjiṉṯu nyara palula Jesulu pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara munu mamu tjuṯa kuḻu painingi aṉangu tjuṯanguṟu, ka wati panya kutjarangku nyangangi.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 — ausente —
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 — ausente —
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ka wati panya kutjara Johntakutu maḻaku ankunyangka Jesulu aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa Johnngatjara alatji, “Nyura panya mungaṯu ilytjikutu anu wati panya Johnnga nyakunytjikitja. Palu nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja anu? Paluṟu wanyu wati upa, panya nyaḻpi waḻpangku uritjingannyangka uripai, palu puṟunypa? Wiya, wati paluṟu nguḻunytju wiya rapangku alatjiṯu wangkapai.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Palu nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja anu? Tjinguṟu nyura anu mantara wiṟutjara ngaṟanyangka nyakunytjikitja. Palu wiya, Johnnga palu puṟunypa wiya, panya wati mantara wiṟutjara mayatja puḻkaku waḻingka kutju nyinapai ilytjingka wiya.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Tjakultjuraṉiya! Nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja panyatja anu? Wiya, Godaku wangkatjarangku wangkanyangka kulintjikitja nyura anu, panya paluṟu Godaku wangkatjara puḻka mulapa nyinanyi kutjupa uwankarangka muṉkara.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Panya tjukurpa palunyatjaraya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytja nyanga alatji,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Munu Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Wati nyanga Johnnga puḻka mulapa nyinangi, ka nyanga palu puṟunypa aṉangu kutjupa ngaṉmanypa nyinanytja wiya alatjiṯu. Palu nyanga palulanguṟu kuwari aṟa kutjupa ngaṟakatinyi, panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyini tjitji tjukutjuku tjuṯa kuḻukuḻu, kaya paluṟu tjana uwankara Johnta waintaṟa puḻka mulapa nyinanyi tjitji tjukutjuku tjuṯa kuḻu.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi Johnngatjara.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Panya aṉangu nyanga paluṟu tjana uwankarangku ngaṉmanytju kuliningi Johntu wangkanyangka ilytjingka, wati kamantaku mani mantjilpai tjuṯangku kuḻu panya nyara paluṟu tjana kuliṟa mulamularingu, “Munta mulapa Godaku tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu.” Munuya wangaṉara mukuringu Johntu baptise-katinytjaku kuranguṟu piiwiyaringkula.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Palu Paṟatji tjuṯangku munu Moseku tjukurku ninti tjuṯangku kuḻuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa wantingi, munuya wantingi alatjiṯu piiwiyaringkula mukuringkunytja wiyangku Johntu uṟungka baptise-katinytjaku.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Munu Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Palu nyura kutjupa tjuṯa wanyu nyaa puṟunypa nyinanyi?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Wiya, nyura tjitji tjuṯa puṟunypa kuliṟa wantipai, panya tjitji uṯuḻu kutju nyinara mirara ngaparku wangkapai alatji, ‘Inma wiṟula inkara wangkatjinganingi, ka panya nyura pitjala nyaṉpinytja wiyangku wantingi.’ Kaya uṯuḻu kutjupangku ngapartji wangkapai, ‘Uwa, ka panya nganaṉa ngapartji ulara inma tjituṟu-tjituṟu inkangi, ka nyura kuliṟa tjunguringkula ulanytja wiyangku wantingi.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Nyanga palu puṟunypa panya nyura Johnnga ngalinya kuliṟa wantingi. Panya Johnnga pitjangu munu paluṟu mai waina kuḻu tjikintja wiyangku wantingi Godaku waṟka palyantjikitjangku. Ka panya nyura palunya alatji nyinanyangka nyakula mamutjaranmanangi.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ka ngayulu Watiku Katjanya pitjangu munuṉa mai puḻka nguwanpa ngalkula waina kuḻu tjikiningi Johnnga puṟunypa nyinanytja wiyangku, ka nyura ngayunya nyakula palu puṟunypaṯu kuranmanangi alatji wangkara, ‘Palatja wati maiku manyu, wainaku kuḻu, munu aṉangu kura tjuṯangka maḻparingkula tjungu nyinapai, panya wati mani mantjilpai tjuṯangka munu aṉangu kura kutjupa tjuṯangka kuḻu.’
34 O
35 “Palya nyura alatji kaṉany-kaṉanytju wangkapai palya-palku nyinara. Palu nyangatjaya kulila, panya Godanya ninti puḻka nyinanyi munu iwara tjukaṟuru palyaṉu aṉangu tjuṯangku waṉantjaku, ka iwara nyara palunya waṉalpai tjuṯangku kulilpai, ‘Munta-uwa, iwara nyangatja Godalu kuliṟa palyaṉu, aṉangungku wiya.’”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Ka wati Paṟatjingku ini Simontu Jesunya aḻṯingu palumpa ngurangka mai ngalkuntjaku munuya tjunguringkula ngalkuningi palumpa waḻingka.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ka tawunu nyara palula nyinangi minyma kura mulapa munu paluṟu kulinu Jesunya Simonku waḻingka nyinanyangka munu uwila wiṟu paṉṯipai mantjiṟa pitjangu Jesulakutu.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Munu wirkaṟa nyangu tjana taipulangka antangku para-ngarira arintaṟa mai ngalkunnyangka, munu tjarpara Jesula maḻarku ngaṟala ulangi. Ka iḻanypa palula tjinangka punkaningi, ka pupakatira mangkangka muṉiṟa tjina nyunytjuningi munu uwila panya wiṟu paṉṯipai tjutiningi palula tjinangka.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ka wati panya Simontu nyangatja nyakula unngu kuliningi alatji, “Ai! Wati wangkatjara-palkuṉa nyangatja kulinu. Uti nyangangku wangkatjarangkumpa ngurkantanama minyma nyanga kurangku pampunnyangka. Palu nyaaku nyangangku pailwiyangku wantinyi.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ka Jesulu Simonta wangkangu, “Ngayulu nyuntula wangkanytjikitja mukuringanyi.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ka Jesulu wangkangu, “Wati kutjara nyinangi munu pula ngatjinu wati mani kanyilpaingka. Kutjungku ngatjinu $25,000-ku, ka kutjungku ngatjinu $2,500-ku, ka pulanya tjaraṟa ungu ngula ngapartji maḻakungku ungkunytjaku.
41 Jesus disse:
42 Palu wati panya kutjarangku puṯu kuliningi maḻakungku ungkunytjikitjangku. Ka pulanya wati panya mani kanyilpaingku kalypangku palyanmanu munu pulanya wantir'iyaṉu.” Munu wangkara wiyaringkula tjapinu Simonta ngapartji, “Ala, wangkaṉi! Yaaltji puḻkaṟa mukuringu wati mani kanyilpaiku?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ka paluṟu wangkangu, “Wati panya puḻka mantjintjanya.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Munu Jesulu minyma panya nyakula Simonta wangkangu, “Nyuntu wanyu minyma nyangatja nyanganyi? Ngayulu nyuntumpa ngurakutu pitjangu, kan ngayunya mina ungkunytja wiyangku wantingi tjina paltjintjaku, palu nyanga paluṟuṉi paltjiṉu palumpa iḻanypangka munuṉi mangkangka muṉinu. |src="tnLUK07V44.tif" size="col" ref="7:38"
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Nyuntu ngayunya nguku kutjara nyunytjuṟa pukuḻmankunytja wiyangku wantingi, palu nyanga paluṟuṉi tjina rawangku nyunytjuningi wantinytja wiyangku.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ka nyuntu ngayula katangka uwila tjutintja wiyangku wantingi, palu minyma nyanga paluṟu kutju ngayula tjinangka tjutinu wiṟu paṉṯipai.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Kulinin Simon? Panya Godalu minyma nyanga palunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantingu, ka nyara palulanguṟu paluṟu ngayuku puḻkaṟa mukuringanyi munu paluṟu ngayuku kuwari palyaningi. Panya aṉangungku kura puḻka tjuṯa palyantjatjanu piiwiyaringkunyangka Godanya palumpa kalyparinganyi munu kalypangku pungkuwiyangku wantinyi, ka pala palulanguṟu paluṟu Godaku puḻkaṟa mukuringanyi. Ka aṉangu kutjupangku kura tjukutjuku palyantjatjanu piiwiyaringkunyangkampa Godanya palumpa kalyparinganyiṯu, ka pala palulanguṟu aṉangu nyara paluṟu Godaku tjukutjukuṯu mukuringanyi kura tjukutjukunguṟu palumpa kalyparingkunyangka.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Munu Jesulu wangkangu minyma panya palula, “Godalu nyuntunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjungu nyinanytjatjanungku unngu nyaṟaringkula kuliningi alatji, “Nyaa nyangangku wangkanyi? Panya Godalu kutjungku wangkapai kura palyantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantinytjikitjangku?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Palu Jesulu piṟuku wangkangu minyma panya palula, “Nyuntu ngayuku mulamularingkunyangka Godalu nyuntunya kuranguṟu wankaṟunu. Ka ankula pukuḻpa nyinama!”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.