Lucas 7

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munu Jesulu tjanala tjukurpa wangkara wiyaringkula anu ngura Kapunimalakutu.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ka ngura nyara palula wati Rome-anya nguraṟa nyinangi. Wati paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja. Ka wati nyara palumpa waṟka palyalpai pika puḻka ngaringi ilunytjikitja. Ka wati nyanga paluṟu wati nyara pikatjaraku puḻkaṟa mulapa mukuringkupai.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Munu paluṟu kulinu Jesunya ila nyinanytja munu wati Jew tjuṯaku mayatja maṉkurpa aḻṯira wituṉu Jesunya ankula aḻṯinytjaku pitjala palumpa panya waṟkaripai pika palyaṟunguntjaku.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Kaya mulapaṯu ankula Jesula wirkaṟa puḻkaṟa tjapiningi palula wangkara, “Nyuntula wangkanytjikitjala pitjangu. Wati nyaratjanku nyuntumpa mukuringanyi nyuntu pitjala alpamilantjaku.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Wati nyara paluṟu nganampa Jew uwankarakuṯu puḻkaṟa mukuringkupai munulanya paluṟu nganaṉanya mani ungu mungaṯu nganaṉa waḻi inmatja palyantjaku. Wati wiṟunya mulapa nyaratja.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ka Jesunya tjanala tjunguringkula anu wati nyara palunya nyakunytjikitja, kaya aṉangu tjuṯangku kuḻu tjunguringkula waṉaṉu palunya. Ka tjana nguwanpa ngurangka ilaringkunyangka wati mayatjangku piṟuku kulinu munu maḻpa kutjupa maṉkurpa wituṉu ngaparikatira Jesula wangkanytjaku. Kaya mulapaṯu ngaparikatira wangkangu palula alatji, “Awa, wanyu kulila! Wati nyara mayatjangkulanya wituṉu nyuntumpa, panya nyuntu mayatja puḻka, ka paluṟu kuṉṯaringanyi nyuntu palumpa waḻingka pitjala tjarpanytjaku.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Munu paluṟu kuṉṯaringanyiṯu nyuntulakutu pakaṟa pitjanytjaku, panya paluṟu mayatja tjukutjuku, ka nyuntu mayatja puḻka mulapa nyinanyi. Kalanya wituṉu paluṟu nyuntula wangkanytjaku, ka kunyu palya nyuntu nyanganguṟu wangka, ka wati panya pikatjara palyariwa nyuntu nyanga paṯunguṟu mayatjangku wangkanyangka.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Paluṟu kunyu ninti nyuntu Godaku waṟkaripai munu panyan paluṟu witunnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Ka nganampa panya maḻpa palu puṟunypaṯu Rome-aku mayatjangku witunnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Munu paluṟu ngapartji mayatjangkuṯu tjaultji tjuṯa wangkara witulpai, kaya palula wangaṉarangku kulilpai. Ka panya paluṟu tjananya aḻṯipai, kaya mapalku pitjapai. Munu tjananya wangkapai palyantjaku, kaya mapalku palyalpai paluṟu witunnyangka. Ka paluṟu kulini panya nyuntu palu puṟunypa mayatjaṯu nyinanyi munun panya nyanganguṟu wangkaku, ka paluṟu palyaringkuku wati panya palumpa waṟka nyuntu nyanga paṯunguṟu wangkanyangka.” Alatjiya tjakultjunu Jesula tjanampa mayatjangku wangkanytja.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa puḻkaṟa urulyaraṉu munu maḻakukutuṟa wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Kuwariṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya wati nyanga tjaultji tjuṯaku mayatja wati Jew wiya, munu paluṟu ngayuku mulamularinganyi puḻkaṟa alatjiṯu aṉangu Jew tjuṯangka waintaṟa. Panya ngura nyanga Israelta ngayulu aṉangu Jew kutjupa wati nyangatja puṟunypa puḻkaṟa mulamularingkunyangka nyakunytja wiyaṯu.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ka wati panya tjakulpa ngaparikatinytja maṉkurpa maḻaku anu tjanampa maḻpaku waḻikutu munuya nyangu wati panya pikatjara ngarinytjatjanu pakaṟa palyaringkula nyinanyangka.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Munu nyanga palula maḻangka tjukutjuku nyinara, Jesunya anu tawunu ini Naintakutu palumpa nintintja tjuṯatjara. Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu palula tjunguringkula anu.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Munuya nguwanpa tawunu panya Nainta kaitangka ma-ilaringkula nyangu, aṉangu nguratja tjuṯangku wati ilunytja puṉu pakutjangka tjunkula tjaḻiṟa ngalya-pakaltjingannyangka, uṟilkutu tjuṉutjunkunytjikitjangku. Ka wati nyara ilunytjanya panya minyma wanakaḻaku katja kutju alatjiṯu. Kaya aṉangu tjuṯa minyma palula tjunguṯu ngalya-ulara pakaṉu uṟilkutu.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ka Mayatjalu minyma palunya nyakula puḻkaṟa ngaḻṯuringu panya paluṟu kurunpa winki tjituṟu-tjituṟurira kaṯakatingu palumpa katja kutju-tjiratja. Ka wangkangu palula, “Ulanytja wiya.” |src="tnLUK07V13.tif" size="col" loc="p" ref="7:13"
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Munu ankula wati panya ilunytja pampuṉu. Kaya wati panya tjuṯa palunya tjaḻiṟa katinytjatjanu ngaṟakatingu. Ka wangkangu, “Wati awa! Wangkanyiṉanta, pakala!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ka wati panya ilunytja mapalku pakaṉu munu nyinara wangkangi. Ka Jesulu miṉaṟa katira palumpa ngunytju ungu.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kaya aṉangu tjuṯangku nyangatja nyakula nguḻuringu munuya Godanya waḻkuningi. Munuya alatji wangkangi, “Awari! Wangkatjara puḻka mulapa Godalanguṟu nganaṉala wirkanu. Tjinguṟu Godanya nyangatja pitjangu nganaṉanya wankaṟunkunytjikitja.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ka tjukurpa nyanga Jesunyatjara lipiringu ngura winkingka.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Kaya Johnku nintintja tjuṯangku ankula Johnta tjakultjunu tjailangka nyinanyangka tjana uwankara nyakunytjatjanungku munu kulintjatjanungku Jesulu palyantja munu wangkanytja.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ka paluṟu wati kutjara wituṉu ankula Jesula tjapintjaku alatji wangkara, “Mulapan nyuntu panya paluṟu, panya Johntu tjakultjunangi ngula wankaṟunkupainya pitjanytjaku? Munta tjinguṟu nyuntu kutjupa, kantila kuwaripaṯu paṯanma.”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Kaya mulapaṯu ankula Jesula wirkanu munuya wangkangu, “Johntu panya baptise-katipaingkulanya wituṉu nyuntula tjapintjaku alatji, ‘Mulapan nyuntu panya paluṟu, panya Johntu tjakultjunangi ngula wankaṟunkupainya pitjanytjaku? Munta tjinguṟu nyuntu kutjupa, kantila kuwaripaṯu paṯanma.’”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ka tjiṉṯu nyara palula Jesulu pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara munu mamu tjuṯa kuḻu painingi aṉangu tjuṯanguṟu, ka wati panya kutjarangku nyangangi.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 — ausente —
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 — ausente —
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ka wati panya kutjara Johntakutu maḻaku ankunyangka Jesulu aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa Johnngatjara alatji, “Nyura panya mungaṯu ilytjikutu anu wati panya Johnnga nyakunytjikitja. Palu nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja anu? Paluṟu wanyu wati upa, panya nyaḻpi waḻpangku uritjingannyangka uripai, palu puṟunypa? Wiya, wati paluṟu nguḻunytju wiya rapangku alatjiṯu wangkapai.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Palu nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja anu? Tjinguṟu nyura anu mantara wiṟutjara ngaṟanyangka nyakunytjikitja. Palu wiya, Johnnga palu puṟunypa wiya, panya wati mantara wiṟutjara mayatja puḻkaku waḻingka kutju nyinapai ilytjingka wiya.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Tjakultjuraṉiya! Nyaaku nyura palunya nyakunytjikitja panyatja anu? Wiya, Godaku wangkatjarangku wangkanyangka kulintjikitja nyura anu, panya paluṟu Godaku wangkatjara puḻka mulapa nyinanyi kutjupa uwankarangka muṉkara.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Panya tjukurpa palunyatjaraya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytja nyanga alatji,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Munu Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Wati nyanga Johnnga puḻka mulapa nyinangi, ka nyanga palu puṟunypa aṉangu kutjupa ngaṉmanypa nyinanytja wiya alatjiṯu. Palu nyanga palulanguṟu kuwari aṟa kutjupa ngaṟakatinyi, panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyini tjitji tjukutjuku tjuṯa kuḻukuḻu, kaya paluṟu tjana uwankara Johnta waintaṟa puḻka mulapa nyinanyi tjitji tjukutjuku tjuṯa kuḻu.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi Johnngatjara.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Panya aṉangu nyanga paluṟu tjana uwankarangku ngaṉmanytju kuliningi Johntu wangkanyangka ilytjingka, wati kamantaku mani mantjilpai tjuṯangku kuḻu panya nyara paluṟu tjana kuliṟa mulamularingu, “Munta mulapa Godaku tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu.” Munuya wangaṉara mukuringu Johntu baptise-katinytjaku kuranguṟu piiwiyaringkula.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Palu Paṟatji tjuṯangku munu Moseku tjukurku ninti tjuṯangku kuḻuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa wantingi, munuya wantingi alatjiṯu piiwiyaringkula mukuringkunytja wiyangku Johntu uṟungka baptise-katinytjaku.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Munu Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Palu nyura kutjupa tjuṯa wanyu nyaa puṟunypa nyinanyi?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Wiya, nyura tjitji tjuṯa puṟunypa kuliṟa wantipai, panya tjitji uṯuḻu kutju nyinara mirara ngaparku wangkapai alatji, ‘Inma wiṟula inkara wangkatjinganingi, ka panya nyura pitjala nyaṉpinytja wiyangku wantingi.’ Kaya uṯuḻu kutjupangku ngapartji wangkapai, ‘Uwa, ka panya nganaṉa ngapartji ulara inma tjituṟu-tjituṟu inkangi, ka nyura kuliṟa tjunguringkula ulanytja wiyangku wantingi.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Nyanga palu puṟunypa panya nyura Johnnga ngalinya kuliṟa wantingi. Panya Johnnga pitjangu munu paluṟu mai waina kuḻu tjikintja wiyangku wantingi Godaku waṟka palyantjikitjangku. Ka panya nyura palunya alatji nyinanyangka nyakula mamutjaranmanangi.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ka ngayulu Watiku Katjanya pitjangu munuṉa mai puḻka nguwanpa ngalkula waina kuḻu tjikiningi Johnnga puṟunypa nyinanytja wiyangku, ka nyura ngayunya nyakula palu puṟunypaṯu kuranmanangi alatji wangkara, ‘Palatja wati maiku manyu, wainaku kuḻu, munu aṉangu kura tjuṯangka maḻparingkula tjungu nyinapai, panya wati mani mantjilpai tjuṯangka munu aṉangu kura kutjupa tjuṯangka kuḻu.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 “Palya nyura alatji kaṉany-kaṉanytju wangkapai palya-palku nyinara. Palu nyangatjaya kulila, panya Godanya ninti puḻka nyinanyi munu iwara tjukaṟuru palyaṉu aṉangu tjuṯangku waṉantjaku, ka iwara nyara palunya waṉalpai tjuṯangku kulilpai, ‘Munta-uwa, iwara nyangatja Godalu kuliṟa palyaṉu, aṉangungku wiya.’”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ka wati Paṟatjingku ini Simontu Jesunya aḻṯingu palumpa ngurangka mai ngalkuntjaku munuya tjunguringkula ngalkuningi palumpa waḻingka.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ka tawunu nyara palula nyinangi minyma kura mulapa munu paluṟu kulinu Jesunya Simonku waḻingka nyinanyangka munu uwila wiṟu paṉṯipai mantjiṟa pitjangu Jesulakutu.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Munu wirkaṟa nyangu tjana taipulangka antangku para-ngarira arintaṟa mai ngalkunnyangka, munu tjarpara Jesula maḻarku ngaṟala ulangi. Ka iḻanypa palula tjinangka punkaningi, ka pupakatira mangkangka muṉiṟa tjina nyunytjuningi munu uwila panya wiṟu paṉṯipai tjutiningi palula tjinangka.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ka wati panya Simontu nyangatja nyakula unngu kuliningi alatji, “Ai! Wati wangkatjara-palkuṉa nyangatja kulinu. Uti nyangangku wangkatjarangkumpa ngurkantanama minyma nyanga kurangku pampunnyangka. Palu nyaaku nyangangku pailwiyangku wantinyi.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ka Jesulu Simonta wangkangu, “Ngayulu nyuntula wangkanytjikitja mukuringanyi.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ka Jesulu wangkangu, “Wati kutjara nyinangi munu pula ngatjinu wati mani kanyilpaingka. Kutjungku ngatjinu $25,000-ku, ka kutjungku ngatjinu $2,500-ku, ka pulanya tjaraṟa ungu ngula ngapartji maḻakungku ungkunytjaku.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Palu wati panya kutjarangku puṯu kuliningi maḻakungku ungkunytjikitjangku. Ka pulanya wati panya mani kanyilpaingku kalypangku palyanmanu munu pulanya wantir'iyaṉu.” Munu wangkara wiyaringkula tjapinu Simonta ngapartji, “Ala, wangkaṉi! Yaaltji puḻkaṟa mukuringu wati mani kanyilpaiku?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ka paluṟu wangkangu, “Wati panya puḻka mantjintjanya.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Munu Jesulu minyma panya nyakula Simonta wangkangu, “Nyuntu wanyu minyma nyangatja nyanganyi? Ngayulu nyuntumpa ngurakutu pitjangu, kan ngayunya mina ungkunytja wiyangku wantingi tjina paltjintjaku, palu nyanga paluṟuṉi paltjiṉu palumpa iḻanypangka munuṉi mangkangka muṉinu. |src="tnLUK07V44.tif" size="col" ref="7:38"
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Nyuntu ngayunya nguku kutjara nyunytjuṟa pukuḻmankunytja wiyangku wantingi, palu nyanga paluṟuṉi tjina rawangku nyunytjuningi wantinytja wiyangku.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ka nyuntu ngayula katangka uwila tjutintja wiyangku wantingi, palu minyma nyanga paluṟu kutju ngayula tjinangka tjutinu wiṟu paṉṯipai.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Kulinin Simon? Panya Godalu minyma nyanga palunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantingu, ka nyara palulanguṟu paluṟu ngayuku puḻkaṟa mukuringanyi munu paluṟu ngayuku kuwari palyaningi. Panya aṉangungku kura puḻka tjuṯa palyantjatjanu piiwiyaringkunyangka Godanya palumpa kalyparinganyi munu kalypangku pungkuwiyangku wantinyi, ka pala palulanguṟu paluṟu Godaku puḻkaṟa mukuringanyi. Ka aṉangu kutjupangku kura tjukutjuku palyantjatjanu piiwiyaringkunyangkampa Godanya palumpa kalyparinganyiṯu, ka pala palulanguṟu aṉangu nyara paluṟu Godaku tjukutjukuṯu mukuringanyi kura tjukutjukunguṟu palumpa kalyparingkunyangka.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Munu Jesulu wangkangu minyma panya palula, “Godalu nyuntunya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjungu nyinanytjatjanungku unngu nyaṟaringkula kuliningi alatji, “Nyaa nyangangku wangkanyi? Panya Godalu kutjungku wangkapai kura palyantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantinytjikitjangku?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Palu Jesulu piṟuku wangkangu minyma panya palula, “Nyuntu ngayuku mulamularingkunyangka Godalu nyuntunya kuranguṟu wankaṟunu. Ka ankula pukuḻpa nyinama!”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.