Lucas 22

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka tjiṉṯu waṯalpi ilaringu tjiṉṯu pala palula mai panya pilytja ngalkula aṟa panya irititja kulintjaku ini panya Katuwanu Ankunytjanya.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu Jesunya iluntankunytjikitja mukuringangi, palu tjana aṉangu tjuṯaku nguḻuringangi kuliṟa, “Tjinguṟu tjanala miṟangka witinnyangkaya nyakula palunya ngalkilku. Kala yaaltjingaṟa palunya kampangkaṯu witilku?”
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Ka tjiṉṯu nyara palula mamu Satannga Jesuku nintintja kutjungka tjarpangu ini panya Judas Kaṟiyatala.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Ka Judasalu ankula kampangkaṯu wangkangi wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka kuḻu. Alatji paluṟu wangkangi, “Yaaltji nyura kulini? Ngayuluṉa nyuranya alpamilalku Jesunya witintjaku?”
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Kaya paluṟu wangkanyangka kuliṟa pukuḻaringu munuya palunya kalkuṉu Jesunya tjanala nintinnyangka mani ungkunytjikitjangku.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Ka tjana wangkanyangka Judasalu palyanmanu munu palulanguṟu kuliningi, “Wanyuyawi aṉangu uwankara ngurangkari, kaṉa tjanala kampangkaṯu nintila Jesunya witintjaku.”
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu mai panya palunya ngalkuntjaku munu lamalama kuḻu iluntankula pauṟa ngalkuntjaku.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Ka Jesulu wangkangu Peterla pulala Johnta, “Ankula pula mai kuka riti palyala nganaṉa ngalkuntjaku.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Ka pula tjapinu Jesula, “Yaaltjingka riti palyantjakun mukuringanyi?”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Ka Jesulu pulanya Jerusalemalakutu wangkara iyaṉu, “Nyupali waḻingka ma-wirkaṟa nyakuku wati waṟkaripaingku piti minatjara tjaḻiṟa katinyangka. Nyara palunya pula waṉaṟa nyawa waḻingka tjarpanyangka.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Munu pula nyakula waḻi pala palulaṯu ma-tjarpara wati waḻiku walytjangka wangka alatji, ‘Nintilpainya mukuringanyi nyuntu ngalila nintintjaku ruuma yaaltjingkala mai panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkuku.’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Ka wati nyara paluṟu nyupalila nintilku ruuma katutja taipula kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Ka pula nyara palula nganampa mai ngaṉmanytju palyala.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Ka Peternya pula Johnnga anu tjananya wantikatira munu pula mulapaṯu nyangu Jesulu panya wangkanytjitja uwankara. Munu pula mai kuka uwankara riti palyaṉu aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Munuya mungartjirinyangka pitjala taipulangka para-ngarira arintanangi Jesunya munu palumpa iyantja tjuṯa kuḻu mai ngalkuntjikitja.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Ngayulu puḻkaṟa mukuringanyi nyurala tjungungku mai nyanga katuwanutja ngalkuntjikitja ngayuku pika ngaṟanytja kuwaripangka.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Panya ngayulu mantangka nyurala nyinara mai nyanga katuwanutja piṟuku ngalkuntja wiya, palu ngula kutjuṉa nyurala tjunguringkula ngalkuku tjiṉṯu panya maḻatjangka Godalu palumpa walytjapiti uwankara mantjiṟa mayatjangku kanyinnyangka.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Munu Jesulu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu Godala wangkara waḻkuṉu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjanala wangkangu, “Mantjilaya walpayaṯa nyanga wainatjara munuya uwankarangku tjikila.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Panya ngayulu mantangka nyurala nyinara piṟuku waina nyanga palunya tjikintja wiya, palu ngula kutjuṉa nyurala tjunguringkula tjikilku tjiṉṯu panya maḻatjangka Godalu palumpa walytjapiti uwankara mantjiṟa mayatjangku kanyinnyangka.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Munu Jesulu mai pilytja mantjinu munu maiku pukuḻarira Godala wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” |src="tnLUK22V19.tif" size="col" loc="p" ref="22:19"
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Munu ngula maingka maḻangka piṟuku walpayaṯa mantjinu wainatjara munu palu puṟunypaṯu Godanya waḻkuṟa tjanala wangkangu alatji, “Nyangatja ngayulu milkaḻi nyurampa tjutinytja, panya nyanga paluṟu nintini kalkuntja kuwaritja Godalu aṉangu tjuṯaku palyantja.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 “Palu kulilaya! Kuwari nyanga nyura ngayula tjungu nyinanyi ngayuku maḻpa uwankara taipulangka nyanga. Palu nyuralanguṟu wati kutjungku ngayunya mirpaṉtju tjuṯangka nintilku tjana ngayunya witintjaku.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Uwa, ngayulu Watiku Katjanya mulapa iluku panya alatjirinytjaku ngaṉmanytju alatjiṯu wangkangu. Palu pika puḻka mulapa ngaṟaku wati panya palumpa, panya ngayunya tjanala nintintjitjaku.”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku alatji kuliṟa tjananku ngaparku tjapiningi wangkara, “Nganalu wanyu alatji palyalku nyanga palumpa?” |src="tnLUK22V23.tif" size="col" loc="p" ref="22:23"
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Munuyanku mirpaṉ-mirpaṉṯu ngaparku wangkangi alatji, “Ngayulu uti kuranyu nyinama nyurala waintaṟa.”
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Ka Jesulu tjananya paiṟa wangkangu, “Kulilaya! Panya aṉangu tjuṯaku mayatja tjuṯangkuya tjananya tungun-tunguntu kanyiṟa pauntjingaṟa wituwitulpai, munuya walytjangku tjananku mirawaṉira wangkapai alatji, ‘Nyawa, nganaṉa maḻpa wiṟungku aṉangu uwankara wiṟuṟa kanyilpai.’ Alatjiya wangkapai wati mantatja tjuṯangku.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Palu tjananya kuliṟa arkalwiyangkuya wantima. Nyuntu tjinguṟu puḻka nyinarampa utin walytjangku kuliṟa kuṉṯaringama, munta tjinguṟu nyuntu mayatja kuranyitja nyinarampa utin tjaṟuringkula wati waṟka puṟunyarima.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Palu aṉangu tjuṯangku aṟa nyanga palu puṟunypa kulilpai wiya, panya tjana uwankara mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkupai, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa tjanampa waṟka palyantjaku mukuringkupai tjananya wituṟa. Palu nyura uti kampa kutjupa kulinma munu ngayunya puṟunypa arkaṟa nyinama, panya ngayulu nyurampa mayatja puḻka nyinara nyurampa rawa puḻkaṟa waṟkaringi.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 “Uwa, nyura panya ngayula tjungu tiṯutjara nyinangi munuya mirpaṉtju tjuṯangku ngayunya kuraṟa pungkunyangkaṉi wantikatinytja wiya alatjiṯu.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Kaṉa palulanguṟu kuwari nyuranyalpi tjunanyi ngula aṉangu tjuṯa mayatjarira kanyintjaku, panya Mamalu ngayunya mayatja tjunu aṉangu uwankaraku mayatjarinytjaku, nyara palu puṟunypa.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Ka ngula nyura ngayuku ngurangka ngayula tjunguringkula ngalkula tjikilku. Munu nyura mayatja tjuṯa tjiya wiṟungka kutju kutju nyinaku aṉangu panya Israelkunu tjuṯa mayatjarira kanyintjikitja.”
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Munu palulanguṟu Jesulu Simon Peterla wangkangu alatji, “Simon, Simon, kulilaṉi! Panya Satantu tjapinu nyuranya uwankara kutju kutju arkantjikitjangku panya mai kaṉilpai puṟunytju, panya aṉangungku uṉinypa kaṉiṟa mai wiṟu mantjilpai munu kura tjuṯa tjaraṟa waṉipai, palu puṟunytju Satantu nyuranya arkaṟa nyakunytjikitja mukuringanyi.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Palu Simon, ngayulu nyuntumpa Godala tjapinu nyuntunya arkannyangka anga-kanyintjaku nyuntu ngayuku ngurparingkunytjatjanu ngayunya wantinytjaku-tawara. Ka ngula nyuntu maḻaku ngayula tjunguringkula tjananya ngapartji kuṉpunma ngayuku walytja tjuṯa.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, Mayatja, tjinguṟuya nyuntunya witiṟa tjailangka tjarpatjunkunyangka ngayulu kuḻu nyuntula tjunguringkula tjailakutu ankuku. Tjinguṟuya nyuntunya iluntankuku, kaṉa ngayulu nyuntula tjungu iluku.”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Ka Jesulu wangkangu, “Peter, ngaṉmanytjuṉanta wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuḻpu panya tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuḻpu paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Munu Jesulu tjananya tjapinu, “Panya ngayuluṉa nyuranya mungaṯu maṟalpa iyaṉu yakutja wiya, mani katinytja wiya ankunytjaku munu tjinatja kuḻu wiya, ka nyura wanyu ankula kutjupa kutjupa tjuṯaku mukuringangi nyara palula aṟa panya?”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Palu kuwari kutjupa ngaṟanyi, ka nyura uti yakutja manitjara kanyiṟampa katima, munuya yakutja kutjupa mantaratjara kanyiṟampa katima, munuya tjuḻa puḻka kanyintja wiya ngaṟala nyurampa ulytja tjara kutjupa tjalamilala munuya mani mantjiṟa tjuḻa puḻka payamilala.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Mayatja, nyangatjala tjuḻa puḻka kutjara kanyini.”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Munu palulanguṟu Jesunya pakaṟa anu ngura panya apu Alipatjaralakutu panya ngura nyara palulakutu paluṟu rawa ankupai, kaya palumpa nintintja tjuṯa palula tjunguringkula anu.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Munu nyara palula wirkaṟa Jesulu tjanala wangkangu, “Godalaya tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 — ausente —
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 — ausente —
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 (Ka mapalku angelpa ilkaṟinguṟu palula utiringu palunya kuṉpuntjikitja.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Palu Jesunya kurunpa uḻiringkula akuṟi-akuṟiringu puḻkaṟa alatjiṯu Mamala tjapiṟa tjapiṟa, ka milkaḻi akuṟingka tjunguringkula mantangka punkaningi.) |src="GT00085.tif" size="col" loc="p" ref="22:43-44"
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Munu paluṟu tjapiṟa wiyaringkula pakaṟa maḻaku anu palumpa nintintja tjuṯakutu. Munu tjananya nyangu kunkunpa alatjiṯu ngarinyangka panya tjituṟu-tjituṟu puḻkaringkulaya pakuringu.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura kunkunpa ngarinyi? Pakaṟaya tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Ka Jesunya tjanala ngaṟala wangkanyangka aṉangu tjuṯa pitjangu, panya nintintja kutjungku tjananya ngalya-katingu, Judasalu. Munu paluṟu ilaringkula Jesunya mitamita kutjara nyunytjuṉu.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Palu Jesulu wangkangu, “Judas, nyaakun maḻpangku-palku ngayunya Watiku Katjanya nyunytjuṟa nintini witintjaku?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku nyangatja kuliṟa kuliningi, “Kuwariya witini Jesunya.” Munuya palula wangkangu, “Mayatja, pungkukula tjananya tjuḻa nyanga puḻka kutjarangka?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Ka mulapaṯu nintintja kutjungku wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai tjuḻa waṟangka pungkula pina waku kaṯaṟa punkatjingaṉu. |src="WA03915b.tif" size="col" loc="p" ref="22:50"
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Ka Jesulu wangkangu, “Wantima alatjingantja wiyangku!” Munu paluṟu wati panya waṟkaripaiku pina pampuṉu, ka mapalku palyaringu.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Munu Jesulu wangkangu wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka munu Jewku mayatja kuranyitja tjuṯangka kuḻu, “Nyaaku nyura tjuḻatjara tjuṯinypatjara kuḻu pitjangu ngayunya wati kura-palku kuliṟa witintjikitja?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Panya ngayulu nyurala tjungu alatjiṯu nyinangi timpulangka rawa mulapa, ka nyura panyatja nyaaku ngaṉmanytju nyara palula aṟaṯu witilwiyangku wantingi? Wiya, nyura kaḻaḻa wantipai munu nyura mungangka kutju kumpilpa nyanga palu puṟunypa palyalpai mamungku wituwitunnyangka. Nyangatja nyurampa aṟa.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 — ausente —
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 — ausente —
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Ka kungkawaṟa waṟkaripaingku palunya waṟu tilingka yunpa rawangku nyangangi munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu kuḻu palula tjungutja.”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa wati nyara palumpa!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ka ngula aṉangu kutjupangku ngapartji nyangu Peternya munu wangkangu, “Mulapan panyatja, nyuntu kuḻu palula tjungutja.”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Ka piṟuku ngula palula maḻangka kutjupangku ngapartji nyangu palunyaṯu munu wangkangu, “Mulapa wati nyanga paluṟu palula tjungutja, panya paluṟu wati Galileenya nguraṟa wangka Jesunya pula tjungu.”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa wati palumpa! Puṯuṉa kulini nyuntu wangkanyangka.” Ka Peterlu wangkanyangka tjuḻpu panya tjuki mirangu.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Ka Mayatja Jesulu maḻakukutuṟa Peternya nyangu. Ka Peterlu kulinu Mayatjalu panya wangkanytja alatji, “Tjuḻpu wangkanytja kuwaripangkatjun nyuntu maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Ka Peternya uṟilkutu ankula puḻkaṟa alatjiṯu tjituṟu-tjituṟurira ulangi. |src="cn01821B.tif" size="col" loc="p" ref="22:61"
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Ka waḻi panya unngu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangku Jesunya witiṟa kanyiningi munuya palunya anaṟa wangkara puḻkaṟa pungangi,
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 munuya ngalypa-ngalyparingkula palunya kuṟu patinu raikingka karpiṟa munuya palunya pungkula ngunti tjapiningi wangkara, “Tjukaṟurungku wangka, nganalunta panyatja pungu? Panya nyuntu kunyun wangkatjarangku nintingku kulilpai.”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Munuya palunya rawangku kuraṟa pungangi kura tjuṯa wangkara.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Ka tjiṉṯu pakannyangka wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu mitingiku tjunguringu, kaya timpula aṯunymankupai tjuṯangku Jesunya katira tjanala kuranyu ngaṟatjunu.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Kaya palula tjapiningi, “Nyuntu mulapa Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Wanyulanya tjakultjura.”
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Munu ngayulu nyurala tjapinnyangka nyura ngapartji wangkawiyangku wantiku.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Palu kuwaringuṟu ngayulu Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka mayatja puḻka nyinaku.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Kaya piṟuku uwankarangku tjungungku Jesula tjapinu, “Palu wanyu nyuntu mulapa Godaku katja?”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Kaya wangkangu, “Ala palatja! Wanyula wanti kutjupa tjuṯa aḻṯinytja wiyangku pitjala palunya wangkara kuranmankunytjaku. Panya kuwari nyangala nganaṉa alatjiṯulta kulinu paluṟunku walytjangku Godaku katjanmankunyangka. Utila iluntankunytjaku katima.”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.