Lucas 22

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ka tjiṉṯu waṯalpi ilaringu tjiṉṯu pala palula mai panya pilytja ngalkula aṟa panya irititja kulintjaku ini panya Katuwanu Ankunytjanya.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu Jesunya iluntankunytjikitja mukuringangi, palu tjana aṉangu tjuṯaku nguḻuringangi kuliṟa, “Tjinguṟu tjanala miṟangka witinnyangkaya nyakula palunya ngalkilku. Kala yaaltjingaṟa palunya kampangkaṯu witilku?”
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Ka tjiṉṯu nyara palula mamu Satannga Jesuku nintintja kutjungka tjarpangu ini panya Judas Kaṟiyatala.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ka Judasalu ankula kampangkaṯu wangkangi wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka kuḻu. Alatji paluṟu wangkangi, “Yaaltji nyura kulini? Ngayuluṉa nyuranya alpamilalku Jesunya witintjaku?”
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Kaya paluṟu wangkanyangka kuliṟa pukuḻaringu munuya palunya kalkuṉu Jesunya tjanala nintinnyangka mani ungkunytjikitjangku.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ka tjana wangkanyangka Judasalu palyanmanu munu palulanguṟu kuliningi, “Wanyuyawi aṉangu uwankara ngurangkari, kaṉa tjanala kampangkaṯu nintila Jesunya witintjaku.”
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu mai panya palunya ngalkuntjaku munu lamalama kuḻu iluntankula pauṟa ngalkuntjaku.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Ka Jesulu wangkangu Peterla pulala Johnta, “Ankula pula mai kuka riti palyala nganaṉa ngalkuntjaku.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ka pula tjapinu Jesula, “Yaaltjingka riti palyantjakun mukuringanyi?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ka Jesulu pulanya Jerusalemalakutu wangkara iyaṉu, “Nyupali waḻingka ma-wirkaṟa nyakuku wati waṟkaripaingku piti minatjara tjaḻiṟa katinyangka. Nyara palunya pula waṉaṟa nyawa waḻingka tjarpanyangka.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Munu pula nyakula waḻi pala palulaṯu ma-tjarpara wati waḻiku walytjangka wangka alatji, ‘Nintilpainya mukuringanyi nyuntu ngalila nintintjaku ruuma yaaltjingkala mai panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkuku.’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ka wati nyara paluṟu nyupalila nintilku ruuma katutja taipula kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Ka pula nyara palula nganampa mai ngaṉmanytju palyala.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Ka Peternya pula Johnnga anu tjananya wantikatira munu pula mulapaṯu nyangu Jesulu panya wangkanytjitja uwankara. Munu pula mai kuka uwankara riti palyaṉu aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Munuya mungartjirinyangka pitjala taipulangka para-ngarira arintanangi Jesunya munu palumpa iyantja tjuṯa kuḻu mai ngalkuntjikitja.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Ngayulu puḻkaṟa mukuringanyi nyurala tjungungku mai nyanga katuwanutja ngalkuntjikitja ngayuku pika ngaṟanytja kuwaripangka.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Panya ngayulu mantangka nyurala nyinara mai nyanga katuwanutja piṟuku ngalkuntja wiya, palu ngula kutjuṉa nyurala tjunguringkula ngalkuku tjiṉṯu panya maḻatjangka Godalu palumpa walytjapiti uwankara mantjiṟa mayatjangku kanyinnyangka.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Munu Jesulu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu Godala wangkara waḻkuṉu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjanala wangkangu, “Mantjilaya walpayaṯa nyanga wainatjara munuya uwankarangku tjikila.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Panya ngayulu mantangka nyurala nyinara piṟuku waina nyanga palunya tjikintja wiya, palu ngula kutjuṉa nyurala tjunguringkula tjikilku tjiṉṯu panya maḻatjangka Godalu palumpa walytjapiti uwankara mantjiṟa mayatjangku kanyinnyangka.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Munu Jesulu mai pilytja mantjinu munu maiku pukuḻarira Godala wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” |src="tnLUK22V19.tif" size="col" loc="p" ref="22:19"
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Munu ngula maingka maḻangka piṟuku walpayaṯa mantjinu wainatjara munu palu puṟunypaṯu Godanya waḻkuṟa tjanala wangkangu alatji, “Nyangatja ngayulu milkaḻi nyurampa tjutinytja, panya nyanga paluṟu nintini kalkuntja kuwaritja Godalu aṉangu tjuṯaku palyantja.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Palu kulilaya! Kuwari nyanga nyura ngayula tjungu nyinanyi ngayuku maḻpa uwankara taipulangka nyanga. Palu nyuralanguṟu wati kutjungku ngayunya mirpaṉtju tjuṯangka nintilku tjana ngayunya witintjaku.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Uwa, ngayulu Watiku Katjanya mulapa iluku panya alatjirinytjaku ngaṉmanytju alatjiṯu wangkangu. Palu pika puḻka mulapa ngaṟaku wati panya palumpa, panya ngayunya tjanala nintintjitjaku.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku alatji kuliṟa tjananku ngaparku tjapiningi wangkara, “Nganalu wanyu alatji palyalku nyanga palumpa?” |src="tnLUK22V23.tif" size="col" loc="p" ref="22:23"
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Munuyanku mirpaṉ-mirpaṉṯu ngaparku wangkangi alatji, “Ngayulu uti kuranyu nyinama nyurala waintaṟa.”
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ka Jesulu tjananya paiṟa wangkangu, “Kulilaya! Panya aṉangu tjuṯaku mayatja tjuṯangkuya tjananya tungun-tunguntu kanyiṟa pauntjingaṟa wituwitulpai, munuya walytjangku tjananku mirawaṉira wangkapai alatji, ‘Nyawa, nganaṉa maḻpa wiṟungku aṉangu uwankara wiṟuṟa kanyilpai.’ Alatjiya wangkapai wati mantatja tjuṯangku.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Palu tjananya kuliṟa arkalwiyangkuya wantima. Nyuntu tjinguṟu puḻka nyinarampa utin walytjangku kuliṟa kuṉṯaringama, munta tjinguṟu nyuntu mayatja kuranyitja nyinarampa utin tjaṟuringkula wati waṟka puṟunyarima.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Palu aṉangu tjuṯangku aṟa nyanga palu puṟunypa kulilpai wiya, panya tjana uwankara mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkupai, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa tjanampa waṟka palyantjaku mukuringkupai tjananya wituṟa. Palu nyura uti kampa kutjupa kulinma munu ngayunya puṟunypa arkaṟa nyinama, panya ngayulu nyurampa mayatja puḻka nyinara nyurampa rawa puḻkaṟa waṟkaringi.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Uwa, nyura panya ngayula tjungu tiṯutjara nyinangi munuya mirpaṉtju tjuṯangku ngayunya kuraṟa pungkunyangkaṉi wantikatinytja wiya alatjiṯu.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Kaṉa palulanguṟu kuwari nyuranyalpi tjunanyi ngula aṉangu tjuṯa mayatjarira kanyintjaku, panya Mamalu ngayunya mayatja tjunu aṉangu uwankaraku mayatjarinytjaku, nyara palu puṟunypa.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Ka ngula nyura ngayuku ngurangka ngayula tjunguringkula ngalkula tjikilku. Munu nyura mayatja tjuṯa tjiya wiṟungka kutju kutju nyinaku aṉangu panya Israelkunu tjuṯa mayatjarira kanyintjikitja.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Munu palulanguṟu Jesulu Simon Peterla wangkangu alatji, “Simon, Simon, kulilaṉi! Panya Satantu tjapinu nyuranya uwankara kutju kutju arkantjikitjangku panya mai kaṉilpai puṟunytju, panya aṉangungku uṉinypa kaṉiṟa mai wiṟu mantjilpai munu kura tjuṯa tjaraṟa waṉipai, palu puṟunytju Satantu nyuranya arkaṟa nyakunytjikitja mukuringanyi.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Palu Simon, ngayulu nyuntumpa Godala tjapinu nyuntunya arkannyangka anga-kanyintjaku nyuntu ngayuku ngurparingkunytjatjanu ngayunya wantinytjaku-tawara. Ka ngula nyuntu maḻaku ngayula tjunguringkula tjananya ngapartji kuṉpunma ngayuku walytja tjuṯa.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, Mayatja, tjinguṟuya nyuntunya witiṟa tjailangka tjarpatjunkunyangka ngayulu kuḻu nyuntula tjunguringkula tjailakutu ankuku. Tjinguṟuya nyuntunya iluntankuku, kaṉa ngayulu nyuntula tjungu iluku.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Ka Jesulu wangkangu, “Peter, ngaṉmanytjuṉanta wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuḻpu panya tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuḻpu paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Munu Jesulu tjananya tjapinu, “Panya ngayuluṉa nyuranya mungaṯu maṟalpa iyaṉu yakutja wiya, mani katinytja wiya ankunytjaku munu tjinatja kuḻu wiya, ka nyura wanyu ankula kutjupa kutjupa tjuṯaku mukuringangi nyara palula aṟa panya?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Palu kuwari kutjupa ngaṟanyi, ka nyura uti yakutja manitjara kanyiṟampa katima, munuya yakutja kutjupa mantaratjara kanyiṟampa katima, munuya tjuḻa puḻka kanyintja wiya ngaṟala nyurampa ulytja tjara kutjupa tjalamilala munuya mani mantjiṟa tjuḻa puḻka payamilala.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Mayatja, nyangatjala tjuḻa puḻka kutjara kanyini.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Munu palulanguṟu Jesunya pakaṟa anu ngura panya apu Alipatjaralakutu panya ngura nyara palulakutu paluṟu rawa ankupai, kaya palumpa nintintja tjuṯa palula tjunguringkula anu.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Munu nyara palula wirkaṟa Jesulu tjanala wangkangu, “Godalaya tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 — ausente —
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 — ausente —
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 (Ka mapalku angelpa ilkaṟinguṟu palula utiringu palunya kuṉpuntjikitja.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Palu Jesunya kurunpa uḻiringkula akuṟi-akuṟiringu puḻkaṟa alatjiṯu Mamala tjapiṟa tjapiṟa, ka milkaḻi akuṟingka tjunguringkula mantangka punkaningi.) |src="GT00085.tif" size="col" loc="p" ref="22:43-44"
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Munu paluṟu tjapiṟa wiyaringkula pakaṟa maḻaku anu palumpa nintintja tjuṯakutu. Munu tjananya nyangu kunkunpa alatjiṯu ngarinyangka panya tjituṟu-tjituṟu puḻkaringkulaya pakuringu.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura kunkunpa ngarinyi? Pakaṟaya tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ka Jesunya tjanala ngaṟala wangkanyangka aṉangu tjuṯa pitjangu, panya nintintja kutjungku tjananya ngalya-katingu, Judasalu. Munu paluṟu ilaringkula Jesunya mitamita kutjara nyunytjuṉu.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Palu Jesulu wangkangu, “Judas, nyaakun maḻpangku-palku ngayunya Watiku Katjanya nyunytjuṟa nintini witintjaku?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku nyangatja kuliṟa kuliningi, “Kuwariya witini Jesunya.” Munuya palula wangkangu, “Mayatja, pungkukula tjananya tjuḻa nyanga puḻka kutjarangka?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ka mulapaṯu nintintja kutjungku wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai tjuḻa waṟangka pungkula pina waku kaṯaṟa punkatjingaṉu. |src="WA03915b.tif" size="col" loc="p" ref="22:50"
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ka Jesulu wangkangu, “Wantima alatjingantja wiyangku!” Munu paluṟu wati panya waṟkaripaiku pina pampuṉu, ka mapalku palyaringu.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Munu Jesulu wangkangu wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka munu Jewku mayatja kuranyitja tjuṯangka kuḻu, “Nyaaku nyura tjuḻatjara tjuṯinypatjara kuḻu pitjangu ngayunya wati kura-palku kuliṟa witintjikitja?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Panya ngayulu nyurala tjungu alatjiṯu nyinangi timpulangka rawa mulapa, ka nyura panyatja nyaaku ngaṉmanytju nyara palula aṟaṯu witilwiyangku wantingi? Wiya, nyura kaḻaḻa wantipai munu nyura mungangka kutju kumpilpa nyanga palu puṟunypa palyalpai mamungku wituwitunnyangka. Nyangatja nyurampa aṟa.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 — ausente —
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 — ausente —
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ka kungkawaṟa waṟkaripaingku palunya waṟu tilingka yunpa rawangku nyangangi munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu kuḻu palula tjungutja.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa wati nyara palumpa!”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ka ngula aṉangu kutjupangku ngapartji nyangu Peternya munu wangkangu, “Mulapan panyatja, nyuntu kuḻu palula tjungutja.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ka piṟuku ngula palula maḻangka kutjupangku ngapartji nyangu palunyaṯu munu wangkangu, “Mulapa wati nyanga paluṟu palula tjungutja, panya paluṟu wati Galileenya nguraṟa wangka Jesunya pula tjungu.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa wati palumpa! Puṯuṉa kulini nyuntu wangkanyangka.” Ka Peterlu wangkanyangka tjuḻpu panya tjuki mirangu.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ka Mayatja Jesulu maḻakukutuṟa Peternya nyangu. Ka Peterlu kulinu Mayatjalu panya wangkanytja alatji, “Tjuḻpu wangkanytja kuwaripangkatjun nyuntu maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Ka Peternya uṟilkutu ankula puḻkaṟa alatjiṯu tjituṟu-tjituṟurira ulangi. |src="cn01821B.tif" size="col" loc="p" ref="22:61"
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ka waḻi panya unngu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangku Jesunya witiṟa kanyiningi munuya palunya anaṟa wangkara puḻkaṟa pungangi,
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 munuya ngalypa-ngalyparingkula palunya kuṟu patinu raikingka karpiṟa munuya palunya pungkula ngunti tjapiningi wangkara, “Tjukaṟurungku wangka, nganalunta panyatja pungu? Panya nyuntu kunyun wangkatjarangku nintingku kulilpai.”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Munuya palunya rawangku kuraṟa pungangi kura tjuṯa wangkara.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ka tjiṉṯu pakannyangka wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu mitingiku tjunguringu, kaya timpula aṯunymankupai tjuṯangku Jesunya katira tjanala kuranyu ngaṟatjunu.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Kaya palula tjapiningi, “Nyuntu mulapa Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Wanyulanya tjakultjura.”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Munu ngayulu nyurala tjapinnyangka nyura ngapartji wangkawiyangku wantiku.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Palu kuwaringuṟu ngayulu Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka mayatja puḻka nyinaku.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Kaya piṟuku uwankarangku tjungungku Jesula tjapinu, “Palu wanyu nyuntu mulapa Godaku katja?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Kaya wangkangu, “Ala palatja! Wanyula wanti kutjupa tjuṯa aḻṯinytja wiyangku pitjala palunya wangkara kuranmankunytjaku. Panya kuwari nyangala nganaṉa alatjiṯulta kulinu paluṟunku walytjangku Godaku katjanmankunyangka. Utila iluntankunytjaku katima.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.