Lucas 22
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka tjiṉṯu waṯalpi ilaringu tjiṉṯu pala palula mai panya pilytja ngalkula aṟa panya irititja kulintjaku ini panya Katuwanu Ankunytjanya.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu Jesunya iluntankunytjikitja mukuringangi, palu tjana aṉangu tjuṯaku nguḻuringangi kuliṟa, “Tjinguṟu tjanala miṟangka witinnyangkaya nyakula palunya ngalkilku. Kala yaaltjingaṟa palunya kampangkaṯu witilku?”
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ka tjiṉṯu nyara palula mamu Satannga Jesuku nintintja kutjungka tjarpangu ini panya Judas Kaṟiyatala.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ka Judasalu ankula kampangkaṯu wangkangi wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka kuḻu. Alatji paluṟu wangkangi, “Yaaltji nyura kulini? Ngayuluṉa nyuranya alpamilalku Jesunya witintjaku?”
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Kaya paluṟu wangkanyangka kuliṟa pukuḻaringu munuya palunya kalkuṉu Jesunya tjanala nintinnyangka mani ungkunytjikitjangku.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ka tjana wangkanyangka Judasalu palyanmanu munu palulanguṟu kuliningi, “Wanyuyawi aṉangu uwankara ngurangkari, kaṉa tjanala kampangkaṯu nintila Jesunya witintjaku.”
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ka tjiṉṯu panya paluṟu wirkanu mai panya palunya ngalkuntjaku munu lamalama kuḻu iluntankula pauṟa ngalkuntjaku.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ka Jesulu wangkangu Peterla pulala Johnta, “Ankula pula mai kuka riti palyala nganaṉa ngalkuntjaku.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ka pula tjapinu Jesula, “Yaaltjingka riti palyantjakun mukuringanyi?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ka Jesulu pulanya Jerusalemalakutu wangkara iyaṉu, “Nyupali waḻingka ma-wirkaṟa nyakuku wati waṟkaripaingku piti minatjara tjaḻiṟa katinyangka. Nyara palunya pula waṉaṟa nyawa waḻingka tjarpanyangka.
10 Jesus respondeu:
11 Munu pula nyakula waḻi pala palulaṯu ma-tjarpara wati waḻiku walytjangka wangka alatji, ‘Nintilpainya mukuringanyi nyuntu ngalila nintintjaku ruuma yaaltjingkala mai panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkuku.’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ka wati nyara paluṟu nyupalila nintilku ruuma katutja taipula kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Ka pula nyara palula nganampa mai ngaṉmanytju palyala.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ka Peternya pula Johnnga anu tjananya wantikatira munu pula mulapaṯu nyangu Jesulu panya wangkanytjitja uwankara. Munu pula mai kuka uwankara riti palyaṉu aṟa panya Katuwanu Ankunytjanya ngalkula kulintjikitjangku.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Munuya mungartjirinyangka pitjala taipulangka para-ngarira arintanangi Jesunya munu palumpa iyantja tjuṯa kuḻu mai ngalkuntjikitja.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Ngayulu puḻkaṟa mukuringanyi nyurala tjungungku mai nyanga katuwanutja ngalkuntjikitja ngayuku pika ngaṟanytja kuwaripangka.
15 e lhes disse:
16 Panya ngayulu mantangka nyurala nyinara mai nyanga katuwanutja piṟuku ngalkuntja wiya, palu ngula kutjuṉa nyurala tjunguringkula ngalkuku tjiṉṯu panya maḻatjangka Godalu palumpa walytjapiti uwankara mantjiṟa mayatjangku kanyinnyangka.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Munu Jesulu walpayaṯa wainatjara mantjinu munu Godala wangkara waḻkuṉu, “Wiṟungkulanyan waina nyangatja ungu.” Munu tjanala wangkangu, “Mantjilaya walpayaṯa nyanga wainatjara munuya uwankarangku tjikila.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Panya ngayulu mantangka nyurala nyinara piṟuku waina nyanga palunya tjikintja wiya, palu ngula kutjuṉa nyurala tjunguringkula tjikilku tjiṉṯu panya maḻatjangka Godalu palumpa walytjapiti uwankara mantjiṟa mayatjangku kanyinnyangka.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Munu Jesulu mai pilytja mantjinu munu maiku pukuḻarira Godala wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” |src="tnLUK22V19.tif" size="col" loc="p" ref="22:19"
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Munu ngula maingka maḻangka piṟuku walpayaṯa mantjinu wainatjara munu palu puṟunypaṯu Godanya waḻkuṟa tjanala wangkangu alatji, “Nyangatja ngayulu milkaḻi nyurampa tjutinytja, panya nyanga paluṟu nintini kalkuntja kuwaritja Godalu aṉangu tjuṯaku palyantja.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Palu kulilaya! Kuwari nyanga nyura ngayula tjungu nyinanyi ngayuku maḻpa uwankara taipulangka nyanga. Palu nyuralanguṟu wati kutjungku ngayunya mirpaṉtju tjuṯangka nintilku tjana ngayunya witintjaku.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Uwa, ngayulu Watiku Katjanya mulapa iluku panya alatjirinytjaku ngaṉmanytju alatjiṯu wangkangu. Palu pika puḻka mulapa ngaṟaku wati panya palumpa, panya ngayunya tjanala nintintjitjaku.”
22 Pois o
23 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku alatji kuliṟa tjananku ngaparku tjapiningi wangkara, “Nganalu wanyu alatji palyalku nyanga palumpa?” |src="tnLUK22V23.tif" size="col" loc="p" ref="22:23"
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Munuyanku mirpaṉ-mirpaṉṯu ngaparku wangkangi alatji, “Ngayulu uti kuranyu nyinama nyurala waintaṟa.”
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ka Jesulu tjananya paiṟa wangkangu, “Kulilaya! Panya aṉangu tjuṯaku mayatja tjuṯangkuya tjananya tungun-tunguntu kanyiṟa pauntjingaṟa wituwitulpai, munuya walytjangku tjananku mirawaṉira wangkapai alatji, ‘Nyawa, nganaṉa maḻpa wiṟungku aṉangu uwankara wiṟuṟa kanyilpai.’ Alatjiya wangkapai wati mantatja tjuṯangku.
25 Então Jesus disse:
26 Palu tjananya kuliṟa arkalwiyangkuya wantima. Nyuntu tjinguṟu puḻka nyinarampa utin walytjangku kuliṟa kuṉṯaringama, munta tjinguṟu nyuntu mayatja kuranyitja nyinarampa utin tjaṟuringkula wati waṟka puṟunyarima.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Palu aṉangu tjuṯangku aṟa nyanga palu puṟunypa kulilpai wiya, panya tjana uwankara mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkupai, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa tjanampa waṟka palyantjaku mukuringkupai tjananya wituṟa. Palu nyura uti kampa kutjupa kulinma munu ngayunya puṟunypa arkaṟa nyinama, panya ngayulu nyurampa mayatja puḻka nyinara nyurampa rawa puḻkaṟa waṟkaringi.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Uwa, nyura panya ngayula tjungu tiṯutjara nyinangi munuya mirpaṉtju tjuṯangku ngayunya kuraṟa pungkunyangkaṉi wantikatinytja wiya alatjiṯu.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Kaṉa palulanguṟu kuwari nyuranyalpi tjunanyi ngula aṉangu tjuṯa mayatjarira kanyintjaku, panya Mamalu ngayunya mayatja tjunu aṉangu uwankaraku mayatjarinytjaku, nyara palu puṟunypa.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ka ngula nyura ngayuku ngurangka ngayula tjunguringkula ngalkula tjikilku. Munu nyura mayatja tjuṯa tjiya wiṟungka kutju kutju nyinaku aṉangu panya Israelkunu tjuṯa mayatjarira kanyintjikitja.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Munu palulanguṟu Jesulu Simon Peterla wangkangu alatji, “Simon, Simon, kulilaṉi! Panya Satantu tjapinu nyuranya uwankara kutju kutju arkantjikitjangku panya mai kaṉilpai puṟunytju, panya aṉangungku uṉinypa kaṉiṟa mai wiṟu mantjilpai munu kura tjuṯa tjaraṟa waṉipai, palu puṟunytju Satantu nyuranya arkaṟa nyakunytjikitja mukuringanyi.
31 Jesus continuou:
32 Palu Simon, ngayulu nyuntumpa Godala tjapinu nyuntunya arkannyangka anga-kanyintjaku nyuntu ngayuku ngurparingkunytjatjanu ngayunya wantinytjaku-tawara. Ka ngula nyuntu maḻaku ngayula tjunguringkula tjananya ngapartji kuṉpunma ngayuku walytja tjuṯa.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, Mayatja, tjinguṟuya nyuntunya witiṟa tjailangka tjarpatjunkunyangka ngayulu kuḻu nyuntula tjunguringkula tjailakutu ankuku. Tjinguṟuya nyuntunya iluntankuku, kaṉa ngayulu nyuntula tjungu iluku.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ka Jesulu wangkangu, “Peter, ngaṉmanytjuṉanta wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuḻpu panya tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuḻpu paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Munu Jesulu tjananya tjapinu, “Panya ngayuluṉa nyuranya mungaṯu maṟalpa iyaṉu yakutja wiya, mani katinytja wiya ankunytjaku munu tjinatja kuḻu wiya, ka nyura wanyu ankula kutjupa kutjupa tjuṯaku mukuringangi nyara palula aṟa panya?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Palu kuwari kutjupa ngaṟanyi, ka nyura uti yakutja manitjara kanyiṟampa katima, munuya yakutja kutjupa mantaratjara kanyiṟampa katima, munuya tjuḻa puḻka kanyintja wiya ngaṟala nyurampa ulytja tjara kutjupa tjalamilala munuya mani mantjiṟa tjuḻa puḻka payamilala.
36 Então Jesus disse:
37 Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
37 Pois as
38 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Mayatja, nyangatjala tjuḻa puḻka kutjara kanyini.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Munu palulanguṟu Jesunya pakaṟa anu ngura panya apu Alipatjaralakutu panya ngura nyara palulakutu paluṟu rawa ankupai, kaya palumpa nintintja tjuṯa palula tjunguringkula anu.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Munu nyara palula wirkaṟa Jesulu tjanala wangkangu, “Godalaya tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 — ausente —
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 — ausente —
42 dizendo:
43 (Ka mapalku angelpa ilkaṟinguṟu palula utiringu palunya kuṉpuntjikitja.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Palu Jesunya kurunpa uḻiringkula akuṟi-akuṟiringu puḻkaṟa alatjiṯu Mamala tjapiṟa tjapiṟa, ka milkaḻi akuṟingka tjunguringkula mantangka punkaningi.) |src="GT00085.tif" size="col" loc="p" ref="22:43-44"
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Munu paluṟu tjapiṟa wiyaringkula pakaṟa maḻaku anu palumpa nintintja tjuṯakutu. Munu tjananya nyangu kunkunpa alatjiṯu ngarinyangka panya tjituṟu-tjituṟu puḻkaringkulaya pakuringu.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura kunkunpa ngarinyi? Pakaṟaya tjapinma nyuranya anga-kanyintjaku mamungku nyuranya kurantjaku-tawara.”
46 E disse:
47 Ka Jesunya tjanala ngaṟala wangkanyangka aṉangu tjuṯa pitjangu, panya nintintja kutjungku tjananya ngalya-katingu, Judasalu. Munu paluṟu ilaringkula Jesunya mitamita kutjara nyunytjuṉu.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Palu Jesulu wangkangu, “Judas, nyaakun maḻpangku-palku ngayunya Watiku Katjanya nyunytjuṟa nintini witintjaku?”
48 Mas Jesus disse:
49 Kaya palumpa nintintja tjuṯangku nyangatja kuliṟa kuliningi, “Kuwariya witini Jesunya.” Munuya palula wangkangu, “Mayatja, pungkukula tjananya tjuḻa nyanga puḻka kutjarangka?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ka mulapaṯu nintintja kutjungku wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai tjuḻa waṟangka pungkula pina waku kaṯaṟa punkatjingaṉu. |src="WA03915b.tif" size="col" loc="p" ref="22:50"
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ka Jesulu wangkangu, “Wantima alatjingantja wiyangku!” Munu paluṟu wati panya waṟkaripaiku pina pampuṉu, ka mapalku palyaringu.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Munu Jesulu wangkangu wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangka munu Jewku mayatja kuranyitja tjuṯangka kuḻu, “Nyaaku nyura tjuḻatjara tjuṯinypatjara kuḻu pitjangu ngayunya wati kura-palku kuliṟa witintjikitja?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Panya ngayulu nyurala tjungu alatjiṯu nyinangi timpulangka rawa mulapa, ka nyura panyatja nyaaku ngaṉmanytju nyara palula aṟaṯu witilwiyangku wantingi? Wiya, nyura kaḻaḻa wantipai munu nyura mungangka kutju kumpilpa nyanga palu puṟunypa palyalpai mamungku wituwitunnyangka. Nyangatja nyurampa aṟa.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 — ausente —
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 — ausente —
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ka kungkawaṟa waṟkaripaingku palunya waṟu tilingka yunpa rawangku nyangangi munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu kuḻu palula tjungutja.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa wati nyara palumpa!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ka ngula aṉangu kutjupangku ngapartji nyangu Peternya munu wangkangu, “Mulapan panyatja, nyuntu kuḻu palula tjungutja.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ka piṟuku ngula palula maḻangka kutjupangku ngapartji nyangu palunyaṯu munu wangkangu, “Mulapa wati nyanga paluṟu palula tjungutja, panya paluṟu wati Galileenya nguraṟa wangka Jesunya pula tjungu.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngurpa wati palumpa! Puṯuṉa kulini nyuntu wangkanyangka.” Ka Peterlu wangkanyangka tjuḻpu panya tjuki mirangu.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ka Mayatja Jesulu maḻakukutuṟa Peternya nyangu. Ka Peterlu kulinu Mayatjalu panya wangkanytja alatji, “Tjuḻpu wangkanytja kuwaripangkatjun nyuntu maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ka Peternya uṟilkutu ankula puḻkaṟa alatjiṯu tjituṟu-tjituṟurira ulangi. |src="cn01821B.tif" size="col" loc="p" ref="22:61"
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ka waḻi panya unngu wati timpula aṯunymankupai tjuṯangku Jesunya witiṟa kanyiningi munuya palunya anaṟa wangkara puḻkaṟa pungangi,
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 munuya ngalypa-ngalyparingkula palunya kuṟu patinu raikingka karpiṟa munuya palunya pungkula ngunti tjapiningi wangkara, “Tjukaṟurungku wangka, nganalunta panyatja pungu? Panya nyuntu kunyun wangkatjarangku nintingku kulilpai.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Munuya palunya rawangku kuraṟa pungangi kura tjuṯa wangkara.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ka tjiṉṯu pakannyangka wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu mitingiku tjunguringu, kaya timpula aṯunymankupai tjuṯangku Jesunya katira tjanala kuranyu ngaṟatjunu.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Kaya palula tjapiningi, “Nyuntu mulapa Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Wanyulanya tjakultjura.”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Munu ngayulu nyurala tjapinnyangka nyura ngapartji wangkawiyangku wantiku.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Palu kuwaringuṟu ngayulu Watiku Katjanya Godala witulya puḻkangka itingka mayatja puḻka nyinaku.”
69 Mas de agora em diante o
70 Kaya piṟuku uwankarangku tjungungku Jesula tjapinu, “Palu wanyu nyuntu mulapa Godaku katja?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Kaya wangkangu, “Ala palatja! Wanyula wanti kutjupa tjuṯa aḻṯinytja wiyangku pitjala palunya wangkara kuranmankunytjaku. Panya kuwari nyangala nganaṉa alatjiṯulta kulinu paluṟunku walytjangku Godaku katjanmankunyangka. Utila iluntankunytjaku katima.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.