Lucas 17

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 — ausente —
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Kayanku nyura puḻkaṟa aṯunymanama.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Palu tjinguṟu nyuntumpa kuṯangku tjiṉṯu kutju kaḻaḻa waṟa nyuntunya tjuṯa-aṟangku kuralku munu kurantjatjanu paluṟu tjuṯa-aṟaṯu maḻaku pitjaku kuṉṯaringkula nyuntula wangkara kalyparingkunytjikitja, ka nyuntu uti tjuṯa-aṟangkuṯu palunya kalypangku kuliṟa wantima.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Kaya Jesulu iyantja tjuṯangku palula wangkangu, “Mayatja, nintinmalanya Godaku rapa mulararinytjaku.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, nyura tjinguṟu kulini Godaku rapa puḻkaringkula kutju nyura puḻka palyantjikitjangku. Palu wanyuya uṉinypa tjukutjuku kulila. Panya mantangka tjunkunyangka uṉinypa paluṟu pakaṟa puṉu puḻkaringkupai, ka palu puṟunypa nyura Godaku tjukutjuku mulamularingkulampa nyura puṉu nyanga puḻkangka wangkaku milku winki pakaṟa ankula uṟu puḻkangka nguṟurpa ngaṟanytjaku. Ka mulapaṯu puṉu paluṟu ankuku nyura witunnyangka.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Ka Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa kutjupa wangkangi wati waṟkatjara alatji, “Tjinguṟu wati kutjupangku wati waṟkaripai kanyini. Ka tjinguṟu paluṟu uṟilta waṟkaripai munu manta runyulpai munta tjinguṟu paluṟu tjiipi tjuṯa aṯunymankupai, munu paluṟu tjinguṟu waṟkatjanu wiyaringkula ngalya-tjarpaku. Ka tjarpanyangka palumpa mayatjangku palula nyaa wangkaku? Tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Pitjala nyinakatira mai ngalkula.’
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Wiya, wati pala palula paluṟu alatji wangkaku, ‘Kukatju paula mai kuḻu munu mantara kutjupangka tjarpara mai mina kuḻu ngalya-kati ngayulu ngalkula tjikintjaku. Munun maḻangka ngayulu ngalkula wiyaringkunyangka nyuntunku ngapartji mai walytjangku ngalkula.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ka wati panya waṟkaripaingku uwankara wangaṉarangku kuliṟa palyannyangka mayatjangku wanyu palunya wiṟunmankuku? Wiya, panya palumpa ngaṟanyi alatjiṯu mayatjangku witunnyangka palyantjaku.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 “Ka palu puṟunytju nyura kuḻu uti Godalu wangkanytja uwankara palyaṟa wiyaṟampa palula alatji wangkama, ‘Nganaṉa nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa kutju, ka palya nyuntu nganaṉanya wangkara wiṟunmankunytja wiyangku wantinyi, panya nganaṉa nyuntu wituntjitja tjuṯa kutju palyaningi.’” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka tjana Godalu wituntjitja tjuṯa wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Ka Jesunya tjana Jerusalemalakutu ma-pakaṉu munuya Galileela pulala Tjamiṟiyala nguṟurwanu anangi.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Munuya wirkanu ngura tawunu kutjupangka tjukutjukungka. Kaya wati 10 miṟi pika puḻkatjara tjuṯa nyinangi nyara palula waḻi tjuṯangka mauṉṯalpa. Munuya Jesunya pitjanyangka nyakula ngaparikatingu palulakutu. Palu tjana puṯu ilaringangi palulakutu, panya tjaka aṉangu miṟi pikatjara puṯu tjunguringkupai aṉangu palya tjuṯangka. |src="WA03878b.tif" size="col" loc="p" ref="17:15-19"
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Munuya paṯunguṟu mirara palula wangkangu, “Mayatja Jesu! Ngaḻṯuriwalampa!”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Ka Jesulu tjananya nyakula wangkangu, “Ma-pitjaya waḻikutu munuyanku ankula nintila wati tjukurtjara tjuṯangka nyuranya miṟi nyakunytjaku.” Kaya mulapaṯu anu munuya nguṟurpa palyaringu.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ka kutjungku paluṟunku palyaringkunytja nyakula maḻaku aṟuringu Jesulakutu munu wangka katungku mirara Godanya waḻkuṉu.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesula tjinangka itingka kuranyu waṯungaṟakatira palunya waḻkuṉu. Wati nyanga paluṟu malikitja Tjamiṟiyanya nguraṟa, Jew wiya.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Ka Jesulu tjapinu palula, “Panya wati 10 kuwari palyaringu, ka yaaltji 9 kutjupa?”
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Munu palulanguṟu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wati Tjamiṟiyanya nguraṟa kutju maḻaku aṟuringu wati malikitja Godanya pukuḻarira waḻkuntjikitja.”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Munu Jesulu piṟuku palula wangkangu, “Palya, pakaṟa pukuḻarira ara! Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu palyaringu alatjiṯu.” |src="WA03879b.tif" size="col" loc="p" ref="17:17-19"
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Kaya Paṟatji tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaalaṟa Godalu pitjala mantangka nyanga aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku?”
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Aṉangungku puṯu wangkaku, ‘Nyawa! Nyangatja kuwari Godalu pitjala mayatjangku kanyini aṉangu nyanganpa.’ Munta tjinguṟu wangkaku, ‘Nyaratjampal!’ Palu wiya, panya Godanya ngaṉmanypa pitjala mayatja puḻka nyurala nguṟur-nguṟurpa ngaṟanyi nyurala unngu.”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Munu Jesulu piṟuku wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Ngula, pika kutjupa kutjupa tjuṯa utiringkunyangka nyura Watiku Katjaku puḻkaṟa mukuringkuku ngayulu warpungkula pitjala wankantjaku, palu puṯu nyura palunya nyakuku.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Ka nyara palula aṟangka aṉangu kutjupa tjuṯangku nyurala wangkaku, ‘Nyawa Mayatjanya nyaratjampal!’ Ka kutjupa tjuṯangku wangkaku, ‘Wiya, nyangatjampal!’ Palu alatji wangkanyangkaya kuliṟa wantima, munuya ngayuku ngurintjikitjangku tjanala tjunguringkunytja wiyangku wantima.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Panya ngayulu Watiku Katjanya ngula maḻaku pitjala mapalku utiringkuku aṉangu uwankarangka manta winkitjangku uti nyakunytjaku. Panya wanangaṟangku pinpara utilpai manta winki, palu puṟunypa ngayulu utiringkuku.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Palu ngayulu ngaṉmanypa pikatjararingkuku, kaya aṉangu mantatja tjuṯangku ngayunya kuraṟa pungkuku.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Panya ngayulu pitjanytja-aṟangka tjiṟirpi panya Noah-nya tjana iriti nyinanytjitja puṟunypa ngaṟaku. |src="tnGEN06V11.tif" size="col" loc="p" ref="17:26"
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Panya nyara palula aṟangka uṟu puḻkangka kuwaripangka aṉangu tjuṯa watarku nyinangi, munuya mai kuka ngalkuningi, kapi waina kuḻu tjikiningi, munuya wati tjuṯangku kungka tjuṯa aḻṯingi. Alatji-alatjiṯuya nyinangi watarku, ka panya Noah-nya tjana palumpa walytja tjuṯa kuḻu uṟu puḻkangka-tawara pautangka tjarpangu, ka panya uṟu puḻkangku pakaṟa katuringkula aṉangu kutjupa uwankara iluntanu.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 “Ka palu puṟunypa ngula ngaṟaku ngayulu maḻaku pitjanyangka. Panya Lotanya tjana iriti nyinanytja-aṟa puṟunypa ngura panya Tjatamala. Panya nyara palula aṟangka aṉangu Tjatamanya nguraṟa tjuṯa watarku alatjiṯu nyinangi munuya ngalkula tjikiningi, munuya kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilaningi, munuya mai tjuṯa kuḻu pakaltjinganingi, munuya waḻi tjuṯa kuḻu palyaningi.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Ka panya tjiṉṯu kutjupa Lotalu tjana palumpa walytja tjuṯangku ngura pala Tjatamanya wantikatingu, ka tjana ankula ma-paṯuringkunyangka Godalu waṟu puḻka ilkaṟinguṟu iyaṉu Tjatamalakutu, ka aṉangu uwankara ilungu maḻaringkula nyinanytja tjuṯa.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Ka nyara palu puṟunypa ngula aṉangu tjuṯa watarku alatjiṯu nyinaku ngayulu Watiku Katjanya witulya puḻka pitjanyangka.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Nyara palula aṟangka tjinguṟu wati waḻi katu nyinanyi munu uti paluṟu ukalingkula waḻi unngu palumpa ulytja mantjintjikitja tjarpanytja wiya mapalku wirtjapakanma. Ka palu puṟunypa wati kutjupa tjinguṟu uṟilta kaanangka waṟkarinyi munu uti paluṟu maḻaku ngurakutu ulytjakitja ankunytja wiya mapalkuṯu wirtjapakanma.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Minyma panyatjaya kulinma, Lotaku panya kuri, palu puṟunypa wiyaringkunytjaku-tawara.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu Godanya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyuṉa nguḻuringkuwiyangku Godanya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 “Ka ngula ngayulu mantakutu maḻaku pitjanyangka munga pala palula aṉangu kutjara tjinguṟu piita kutjungka kunkunpa ngarinyi, kaṉa kutju mantjilku munuṉa kutju wantikatiku.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Kaya tjapinu Jesula, “Mayatja, palu ngura yaaltjingka nyanga paluṟu tjana alatjiriku?”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.