Lucas 17
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 — ausente —
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Kayanku nyura puḻkaṟa aṯunymanama.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Palu tjinguṟu nyuntumpa kuṯangku tjiṉṯu kutju kaḻaḻa waṟa nyuntunya tjuṯa-aṟangku kuralku munu kurantjatjanu paluṟu tjuṯa-aṟaṯu maḻaku pitjaku kuṉṯaringkula nyuntula wangkara kalyparingkunytjikitja, ka nyuntu uti tjuṯa-aṟangkuṯu palunya kalypangku kuliṟa wantima.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Kaya Jesulu iyantja tjuṯangku palula wangkangu, “Mayatja, nintinmalanya Godaku rapa mulararinytjaku.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, nyura tjinguṟu kulini Godaku rapa puḻkaringkula kutju nyura puḻka palyantjikitjangku. Palu wanyuya uṉinypa tjukutjuku kulila. Panya mantangka tjunkunyangka uṉinypa paluṟu pakaṟa puṉu puḻkaringkupai, ka palu puṟunypa nyura Godaku tjukutjuku mulamularingkulampa nyura puṉu nyanga puḻkangka wangkaku milku winki pakaṟa ankula uṟu puḻkangka nguṟurpa ngaṟanytjaku. Ka mulapaṯu puṉu paluṟu ankuku nyura witunnyangka.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Ka Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa kutjupa wangkangi wati waṟkatjara alatji, “Tjinguṟu wati kutjupangku wati waṟkaripai kanyini. Ka tjinguṟu paluṟu uṟilta waṟkaripai munu manta runyulpai munta tjinguṟu paluṟu tjiipi tjuṯa aṯunymankupai, munu paluṟu tjinguṟu waṟkatjanu wiyaringkula ngalya-tjarpaku. Ka tjarpanyangka palumpa mayatjangku palula nyaa wangkaku? Tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Pitjala nyinakatira mai ngalkula.’
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Wiya, wati pala palula paluṟu alatji wangkaku, ‘Kukatju paula mai kuḻu munu mantara kutjupangka tjarpara mai mina kuḻu ngalya-kati ngayulu ngalkula tjikintjaku. Munun maḻangka ngayulu ngalkula wiyaringkunyangka nyuntunku ngapartji mai walytjangku ngalkula.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Ka wati panya waṟkaripaingku uwankara wangaṉarangku kuliṟa palyannyangka mayatjangku wanyu palunya wiṟunmankuku? Wiya, panya palumpa ngaṟanyi alatjiṯu mayatjangku witunnyangka palyantjaku.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 “Ka palu puṟunytju nyura kuḻu uti Godalu wangkanytja uwankara palyaṟa wiyaṟampa palula alatji wangkama, ‘Nganaṉa nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa kutju, ka palya nyuntu nganaṉanya wangkara wiṟunmankunytja wiyangku wantinyi, panya nganaṉa nyuntu wituntjitja tjuṯa kutju palyaningi.’” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka tjana Godalu wituntjitja tjuṯa wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Ka Jesunya tjana Jerusalemalakutu ma-pakaṉu munuya Galileela pulala Tjamiṟiyala nguṟurwanu anangi.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Munuya wirkanu ngura tawunu kutjupangka tjukutjukungka. Kaya wati 10 miṟi pika puḻkatjara tjuṯa nyinangi nyara palula waḻi tjuṯangka mauṉṯalpa. Munuya Jesunya pitjanyangka nyakula ngaparikatingu palulakutu. Palu tjana puṯu ilaringangi palulakutu, panya tjaka aṉangu miṟi pikatjara puṯu tjunguringkupai aṉangu palya tjuṯangka. |src="WA03878b.tif" size="col" loc="p" ref="17:15-19"
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 Munuya paṯunguṟu mirara palula wangkangu, “Mayatja Jesu! Ngaḻṯuriwalampa!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Ka Jesulu tjananya nyakula wangkangu, “Ma-pitjaya waḻikutu munuyanku ankula nintila wati tjukurtjara tjuṯangka nyuranya miṟi nyakunytjaku.” Kaya mulapaṯu anu munuya nguṟurpa palyaringu.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Ka kutjungku paluṟunku palyaringkunytja nyakula maḻaku aṟuringu Jesulakutu munu wangka katungku mirara Godanya waḻkuṉu.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesula tjinangka itingka kuranyu waṯungaṟakatira palunya waḻkuṉu. Wati nyanga paluṟu malikitja Tjamiṟiyanya nguraṟa, Jew wiya.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Ka Jesulu tjapinu palula, “Panya wati 10 kuwari palyaringu, ka yaaltji 9 kutjupa?”
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Munu palulanguṟu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wati Tjamiṟiyanya nguraṟa kutju maḻaku aṟuringu wati malikitja Godanya pukuḻarira waḻkuntjikitja.”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Munu Jesulu piṟuku palula wangkangu, “Palya, pakaṟa pukuḻarira ara! Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu palyaringu alatjiṯu.” |src="WA03879b.tif" size="col" loc="p" ref="17:17-19"
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Kaya Paṟatji tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaalaṟa Godalu pitjala mantangka nyanga aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku?”
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Aṉangungku puṯu wangkaku, ‘Nyawa! Nyangatja kuwari Godalu pitjala mayatjangku kanyini aṉangu nyanganpa.’ Munta tjinguṟu wangkaku, ‘Nyaratjampal!’ Palu wiya, panya Godanya ngaṉmanypa pitjala mayatja puḻka nyurala nguṟur-nguṟurpa ngaṟanyi nyurala unngu.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Munu Jesulu piṟuku wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Ngula, pika kutjupa kutjupa tjuṯa utiringkunyangka nyura Watiku Katjaku puḻkaṟa mukuringkuku ngayulu warpungkula pitjala wankantjaku, palu puṯu nyura palunya nyakuku.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Ka nyara palula aṟangka aṉangu kutjupa tjuṯangku nyurala wangkaku, ‘Nyawa Mayatjanya nyaratjampal!’ Ka kutjupa tjuṯangku wangkaku, ‘Wiya, nyangatjampal!’ Palu alatji wangkanyangkaya kuliṟa wantima, munuya ngayuku ngurintjikitjangku tjanala tjunguringkunytja wiyangku wantima.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Panya ngayulu Watiku Katjanya ngula maḻaku pitjala mapalku utiringkuku aṉangu uwankarangka manta winkitjangku uti nyakunytjaku. Panya wanangaṟangku pinpara utilpai manta winki, palu puṟunypa ngayulu utiringkuku.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Palu ngayulu ngaṉmanypa pikatjararingkuku, kaya aṉangu mantatja tjuṯangku ngayunya kuraṟa pungkuku.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Panya ngayulu pitjanytja-aṟangka tjiṟirpi panya Noah-nya tjana iriti nyinanytjitja puṟunypa ngaṟaku. |src="tnGEN06V11.tif" size="col" loc="p" ref="17:26"
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Panya nyara palula aṟangka uṟu puḻkangka kuwaripangka aṉangu tjuṯa watarku nyinangi, munuya mai kuka ngalkuningi, kapi waina kuḻu tjikiningi, munuya wati tjuṯangku kungka tjuṯa aḻṯingi. Alatji-alatjiṯuya nyinangi watarku, ka panya Noah-nya tjana palumpa walytja tjuṯa kuḻu uṟu puḻkangka-tawara pautangka tjarpangu, ka panya uṟu puḻkangku pakaṟa katuringkula aṉangu kutjupa uwankara iluntanu.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 “Ka palu puṟunypa ngula ngaṟaku ngayulu maḻaku pitjanyangka. Panya Lotanya tjana iriti nyinanytja-aṟa puṟunypa ngura panya Tjatamala. Panya nyara palula aṟangka aṉangu Tjatamanya nguraṟa tjuṯa watarku alatjiṯu nyinangi munuya ngalkula tjikiningi, munuya kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilaningi, munuya mai tjuṯa kuḻu pakaltjinganingi, munuya waḻi tjuṯa kuḻu palyaningi.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Ka panya tjiṉṯu kutjupa Lotalu tjana palumpa walytja tjuṯangku ngura pala Tjatamanya wantikatingu, ka tjana ankula ma-paṯuringkunyangka Godalu waṟu puḻka ilkaṟinguṟu iyaṉu Tjatamalakutu, ka aṉangu uwankara ilungu maḻaringkula nyinanytja tjuṯa.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Ka nyara palu puṟunypa ngula aṉangu tjuṯa watarku alatjiṯu nyinaku ngayulu Watiku Katjanya witulya puḻka pitjanyangka.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Nyara palula aṟangka tjinguṟu wati waḻi katu nyinanyi munu uti paluṟu ukalingkula waḻi unngu palumpa ulytja mantjintjikitja tjarpanytja wiya mapalku wirtjapakanma. Ka palu puṟunypa wati kutjupa tjinguṟu uṟilta kaanangka waṟkarinyi munu uti paluṟu maḻaku ngurakutu ulytjakitja ankunytja wiya mapalkuṯu wirtjapakanma.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Minyma panyatjaya kulinma, Lotaku panya kuri, palu puṟunypa wiyaringkunytjaku-tawara.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu Godanya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyuṉa nguḻuringkuwiyangku Godanya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 “Ka ngula ngayulu mantakutu maḻaku pitjanyangka munga pala palula aṉangu kutjara tjinguṟu piita kutjungka kunkunpa ngarinyi, kaṉa kutju mantjilku munuṉa kutju wantikatiku.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 — ausente —
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Kaya tjapinu Jesula, “Mayatja, palu ngura yaaltjingka nyanga paluṟu tjana alatjiriku?”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.