Lucas 17

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 — ausente —
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Kayanku nyura puḻkaṟa aṯunymanama.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Palu tjinguṟu nyuntumpa kuṯangku tjiṉṯu kutju kaḻaḻa waṟa nyuntunya tjuṯa-aṟangku kuralku munu kurantjatjanu paluṟu tjuṯa-aṟaṯu maḻaku pitjaku kuṉṯaringkula nyuntula wangkara kalyparingkunytjikitja, ka nyuntu uti tjuṯa-aṟangkuṯu palunya kalypangku kuliṟa wantima.”
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Kaya Jesulu iyantja tjuṯangku palula wangkangu, “Mayatja, nintinmalanya Godaku rapa mulararinytjaku.”
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, nyura tjinguṟu kulini Godaku rapa puḻkaringkula kutju nyura puḻka palyantjikitjangku. Palu wanyuya uṉinypa tjukutjuku kulila. Panya mantangka tjunkunyangka uṉinypa paluṟu pakaṟa puṉu puḻkaringkupai, ka palu puṟunypa nyura Godaku tjukutjuku mulamularingkulampa nyura puṉu nyanga puḻkangka wangkaku milku winki pakaṟa ankula uṟu puḻkangka nguṟurpa ngaṟanytjaku. Ka mulapaṯu puṉu paluṟu ankuku nyura witunnyangka.”
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 Ka Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa kutjupa wangkangi wati waṟkatjara alatji, “Tjinguṟu wati kutjupangku wati waṟkaripai kanyini. Ka tjinguṟu paluṟu uṟilta waṟkaripai munu manta runyulpai munta tjinguṟu paluṟu tjiipi tjuṯa aṯunymankupai, munu paluṟu tjinguṟu waṟkatjanu wiyaringkula ngalya-tjarpaku. Ka tjarpanyangka palumpa mayatjangku palula nyaa wangkaku? Tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Pitjala nyinakatira mai ngalkula.’
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Wiya, wati pala palula paluṟu alatji wangkaku, ‘Kukatju paula mai kuḻu munu mantara kutjupangka tjarpara mai mina kuḻu ngalya-kati ngayulu ngalkula tjikintjaku. Munun maḻangka ngayulu ngalkula wiyaringkunyangka nyuntunku ngapartji mai walytjangku ngalkula.’
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Ka wati panya waṟkaripaingku uwankara wangaṉarangku kuliṟa palyannyangka mayatjangku wanyu palunya wiṟunmankuku? Wiya, panya palumpa ngaṟanyi alatjiṯu mayatjangku witunnyangka palyantjaku.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 “Ka palu puṟunytju nyura kuḻu uti Godalu wangkanytja uwankara palyaṟa wiyaṟampa palula alatji wangkama, ‘Nganaṉa nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa kutju, ka palya nyuntu nganaṉanya wangkara wiṟunmankunytja wiyangku wantinyi, panya nganaṉa nyuntu wituntjitja tjuṯa kutju palyaningi.’” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka tjana Godalu wituntjitja tjuṯa wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Ka Jesunya tjana Jerusalemalakutu ma-pakaṉu munuya Galileela pulala Tjamiṟiyala nguṟurwanu anangi.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Munuya wirkanu ngura tawunu kutjupangka tjukutjukungka. Kaya wati 10 miṟi pika puḻkatjara tjuṯa nyinangi nyara palula waḻi tjuṯangka mauṉṯalpa. Munuya Jesunya pitjanyangka nyakula ngaparikatingu palulakutu. Palu tjana puṯu ilaringangi palulakutu, panya tjaka aṉangu miṟi pikatjara puṯu tjunguringkupai aṉangu palya tjuṯangka. |src="WA03878b.tif" size="col" loc="p" ref="17:15-19"
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Munuya paṯunguṟu mirara palula wangkangu, “Mayatja Jesu! Ngaḻṯuriwalampa!”
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Ka Jesulu tjananya nyakula wangkangu, “Ma-pitjaya waḻikutu munuyanku ankula nintila wati tjukurtjara tjuṯangka nyuranya miṟi nyakunytjaku.” Kaya mulapaṯu anu munuya nguṟurpa palyaringu.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Ka kutjungku paluṟunku palyaringkunytja nyakula maḻaku aṟuringu Jesulakutu munu wangka katungku mirara Godanya waḻkuṉu.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 Munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesula tjinangka itingka kuranyu waṯungaṟakatira palunya waḻkuṉu. Wati nyanga paluṟu malikitja Tjamiṟiyanya nguraṟa, Jew wiya.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Ka Jesulu tjapinu palula, “Panya wati 10 kuwari palyaringu, ka yaaltji 9 kutjupa?”
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Munu palulanguṟu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wati Tjamiṟiyanya nguraṟa kutju maḻaku aṟuringu wati malikitja Godanya pukuḻarira waḻkuntjikitja.”
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Munu Jesulu piṟuku palula wangkangu, “Palya, pakaṟa pukuḻarira ara! Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu palyaringu alatjiṯu.” |src="WA03879b.tif" size="col" loc="p" ref="17:17-19"
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Kaya Paṟatji tjuṯangku Jesula tjapinu, “Yaalaṟa Godalu pitjala mantangka nyanga aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku?”
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Aṉangungku puṯu wangkaku, ‘Nyawa! Nyangatja kuwari Godalu pitjala mayatjangku kanyini aṉangu nyanganpa.’ Munta tjinguṟu wangkaku, ‘Nyaratjampal!’ Palu wiya, panya Godanya ngaṉmanypa pitjala mayatja puḻka nyurala nguṟur-nguṟurpa ngaṟanyi nyurala unngu.”
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Munu Jesulu piṟuku wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Ngula, pika kutjupa kutjupa tjuṯa utiringkunyangka nyura Watiku Katjaku puḻkaṟa mukuringkuku ngayulu warpungkula pitjala wankantjaku, palu puṯu nyura palunya nyakuku.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Ka nyara palula aṟangka aṉangu kutjupa tjuṯangku nyurala wangkaku, ‘Nyawa Mayatjanya nyaratjampal!’ Ka kutjupa tjuṯangku wangkaku, ‘Wiya, nyangatjampal!’ Palu alatji wangkanyangkaya kuliṟa wantima, munuya ngayuku ngurintjikitjangku tjanala tjunguringkunytja wiyangku wantima.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Panya ngayulu Watiku Katjanya ngula maḻaku pitjala mapalku utiringkuku aṉangu uwankarangka manta winkitjangku uti nyakunytjaku. Panya wanangaṟangku pinpara utilpai manta winki, palu puṟunypa ngayulu utiringkuku.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Palu ngayulu ngaṉmanypa pikatjararingkuku, kaya aṉangu mantatja tjuṯangku ngayunya kuraṟa pungkuku.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Panya ngayulu pitjanytja-aṟangka tjiṟirpi panya Noah-nya tjana iriti nyinanytjitja puṟunypa ngaṟaku. |src="tnGEN06V11.tif" size="col" loc="p" ref="17:26"
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Panya nyara palula aṟangka uṟu puḻkangka kuwaripangka aṉangu tjuṯa watarku nyinangi, munuya mai kuka ngalkuningi, kapi waina kuḻu tjikiningi, munuya wati tjuṯangku kungka tjuṯa aḻṯingi. Alatji-alatjiṯuya nyinangi watarku, ka panya Noah-nya tjana palumpa walytja tjuṯa kuḻu uṟu puḻkangka-tawara pautangka tjarpangu, ka panya uṟu puḻkangku pakaṟa katuringkula aṉangu kutjupa uwankara iluntanu.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 “Ka palu puṟunypa ngula ngaṟaku ngayulu maḻaku pitjanyangka. Panya Lotanya tjana iriti nyinanytja-aṟa puṟunypa ngura panya Tjatamala. Panya nyara palula aṟangka aṉangu Tjatamanya nguraṟa tjuṯa watarku alatjiṯu nyinangi munuya ngalkula tjikiningi, munuya kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilaningi, munuya mai tjuṯa kuḻu pakaltjinganingi, munuya waḻi tjuṯa kuḻu palyaningi.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Ka panya tjiṉṯu kutjupa Lotalu tjana palumpa walytja tjuṯangku ngura pala Tjatamanya wantikatingu, ka tjana ankula ma-paṯuringkunyangka Godalu waṟu puḻka ilkaṟinguṟu iyaṉu Tjatamalakutu, ka aṉangu uwankara ilungu maḻaringkula nyinanytja tjuṯa.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Ka nyara palu puṟunypa ngula aṉangu tjuṯa watarku alatjiṯu nyinaku ngayulu Watiku Katjanya witulya puḻka pitjanyangka.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 Nyara palula aṟangka tjinguṟu wati waḻi katu nyinanyi munu uti paluṟu ukalingkula waḻi unngu palumpa ulytja mantjintjikitja tjarpanytja wiya mapalku wirtjapakanma. Ka palu puṟunypa wati kutjupa tjinguṟu uṟilta kaanangka waṟkarinyi munu uti paluṟu maḻaku ngurakutu ulytjakitja ankunytja wiya mapalkuṯu wirtjapakanma.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Minyma panyatjaya kulinma, Lotaku panya kuri, palu puṟunypa wiyaringkunytjaku-tawara.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu Godanya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyuṉa nguḻuringkuwiyangku Godanya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 “Ka ngula ngayulu mantakutu maḻaku pitjanyangka munga pala palula aṉangu kutjara tjinguṟu piita kutjungka kunkunpa ngarinyi, kaṉa kutju mantjilku munuṉa kutju wantikatiku.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 — ausente —
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 — ausente —
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Kaya tjapinu Jesula, “Mayatja, palu ngura yaaltjingka nyanga paluṟu tjana alatjiriku?”
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.