Lucas 16
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Munu Jesulu piṟuku wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wati kutjupa mani puḻkatjara nyinangi, munu paluṟu wati kutjupa mayatja tjukutjuku tjunu palumpa uwankara aṯunymaṟa kanyintjaku. Palu ngula wati panya mani puḻkatjarangku kulinu tjana wangkanyangka munu nintiringu wati panya paluṟu tjunkunytjalu ngunti kurannyangka.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Munu palunya aḻṯira wangkangu palula, ‘Ngayulu kulinu nyuntu ngayunya kampangkaṯu kurannyangka. Wanyuṉi nyuntu walkatjunkunytja uwankara nintila nyaaṉun ngayuku panya mani, panya nyuntu nyanga alatji palyaṟa ngayuku waṟkarinytja wiyaringkuku.’ |src="co01275b.TIF" size="col" loc="p" ref="16:2"
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 “Ka wati panya mayatja tjukutjukungku paluṟunku kuliningi walytjangku, ‘Yaaltjingalkuṉa? Panya ngayuku mayatjangkuṉi kuwari pailku waṟkanguṟu, kaṉa waṟka wiyangku paḻtjatjiratjarira upangku manta puṯu tjawalku munuṉatju kutjupangka ngatjintjaku kuṉṯaringanyi.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Palu tjinguṟuṉa ngaṉmanytju kutjupa kutjupa palyalku, kantiṉi palya waṟkanguṟu paiṟa iyalku. Kaṉiya aṉangu kutjupa tjuṯangku ngayunya aḻṯiku munuṉiya tjanampa waḻingka kanyilku.’
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 “Munu wati panya mayatja tjukutjukungku aḻṯingu wati maṉkurpa, panya paluṟu tjana ngaṉmanytju unytjungku kutjupa kutjupa mantjinu mayatja puḻkanguṟu munuya palunya ngapartji maḻakungku ungkunytjaku ngaṟangi. Ka wati panya paluṟu tjananya aḻṯira kutju kutju tjarpatjuṟa wangkangi. Munu paluṟu wati kutjungka tjapinu, ‘Nyuntu ngayuku mayatja nyaa ngapartji ungkunytjaku ngaṟanyi?’
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 “Ka paluṟu wangkangu, ‘Ngayulu palunya piti puḻka tjuṯa uwilatjara 18 ungkunytjaku ngaṟanyi.’
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 “Munu paluṟu piṟuku wati kutjupangka tjapinu, ‘Nyuntu ngayuku mayatja nyaa ngapartji ungkunytjaku ngaṟanyi?’
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 “Ka ngula wati panya mani puḻkatjarangku kulinu wati panya paluṟu alatji palyannyangka, munu palunya mirawaṉingu kuliṟa, ‘Munta, wati nyangangku ayinayiningku palyaṉu aṉangu tjuṯangku palunya ngapartji ngula aḻṯinytjaku munu tjanampa ngurangka palunya kanyintjaku.’”
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Munu palulanguṟu tjananya wangkangu, “Palu ngayulu nyurala alatji wangkanyi. Uti nyura mani munu ulytja kutjupa kutjupa tjuṯa nyura kanyintjatjanungku munytjangku ma-ungama aṉangu kutjupa tjuṯa tjana pukuḻarinytjaku munu nyurampa maḻparingkunytjaku. Ka palulanguṟu nyura munu nyura kanyintja uwankara wiyaringkunyangka Godalu nyuranya mantjiṟa ngura ilkaṟitjangka pukuḻṯu tjunkuku palula tjungu tiṯutjara nyinanytjaku.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 “Ka nyura tjukutjuku tjuṯa-waraṟa tjukaṟurungku kanyintjatjanungku puḻka tjuṯa kuḻu tjukaṟurungku kanyilku, kaya nyurampa nyakula pukuḻariku alatjiṯu. Palu nyura tjukutjuku tjuṯa wiṟuṟa kanyintja wiyangku wantirampa puḻka tjuṯa kuḻu puṯu wiṟuṟa kanyilku.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Ka nyura mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puṯu tjukaṟurungku kanyiṟampa Godalu wanyu nyuranya wiṟu tjuṯa palyanyku kanyintjaku ungkuku? Wiya alatjiṯu.
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Tjinguṟu kutjupangku nyuranya wangkara wantikatinyi palumpa kutjupa kutjupa nyura aṯunymaṟa kanyintjaku, ka nyura puṯu tjukaṟurungku wiṟuṟa kanyinnyangkampa paluṟu wanyu nyuranya ungkuku walytjangku kanyintjaku? Wiya alatjiṯu.
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 “Panya aṉangu kutju mayatja kutjarangka puṯu waṟkaripai. Paluṟu tjinguṟu kutjungka wangaṉarangku kulilku munu kutjupangka kulintja wiyangku wantira tungunpungkuku. Munu tjinguṟu kutjuku puḻkaṟa pukuḻarira kutjupaku puṯu pukuḻarira palumpa kuraringkuku. Ka pala palu puṟunypa nyura tjinguṟu maniku pukuḻarirampa Godaku puṯu pukuḻariku. Panya nyura puṯu kutjara tjunguṟa kulini Godanya munu mani kuḻu. Palu uti nyura Godanya kutju puḻkaṟa kulinma munu mani wantima.”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Kaya wati Paṟatji tjuṯangku tjukurpa nyanganpa wangkanyangka ilangku kuliningi munuya Jesunya anaṟa palumpa ikaringangi panya tjanaya maniku kutju puḻkaṟa pukuḻaripai.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Palu Jesulu tjanala wangkangu, “Nyuranku walytjangku kutju wiṟu kulilpai aṉangu kutjupa tjuṯangka miṟangka. Palu Godanya nyurampa ninti pala nyura unngu kulintjitjaku. Aṉangu tjuṯangku nyuranya nyakula mirawaṉipai, palu Godalu nyuranya unngu nyakula nyurampa pukuḻarinytja wiya alatjiṯu.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 “Tjukurpa panya Godalu Mosenya ungkunytjitja munu wangkatjara tjuṯangku kuḻu walkatjunkunytjitja rawa mulapa ngaṟangi aṉangu tjuṯangku wangaṉarangku kulintjaku. Palu panya mungaṯu Johnnga pitjangu munu aṉangu tjuṯangka tjakultjunangi tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjitja, kaṉa ngayulu kuḻu palu puṟunypaṯu tjakultjunangi. Kaya kuwari aṉangu uwankara puḻkaṟa arkaṉi Godala tjunguringkunytjikitjangku paluṟu tjananya walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjaku.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Palu kulilaya, panya manta ilkaṟi ngaṟanyangkampa tjukurpa uwankara Godalu Mosenya tjananya ungkunytja tjuṯa tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku nyura rawangku wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku, tjukurpa puḻka tjuṯa munu tjukutjuku tjuṯa kuḻu.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 “Palu kulila nyangatja! Watingku tjinguṟu kuri wantira minyma kutjupa aḻṯirampa kura puḻka palyaṉi. Ka palu puṟunypaṯu tjinguṟu wati kutjupangku minyma panya kuringku wantinytjanya aḻṯirampa paluṟu kuḻu kura puḻka palyaṉi.”
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Ka Jesulu wangkangu, “Wati kutjupa nyinangi mani puḻkatjara munu paluṟu rawa alatjiṯu mantara wiṟu tjuṯangka tjarpapai munu waḻi wiṟungka nyinara mai puḻka ngalkupai tjiṟirpi winkingka.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Ka wati kutjupa ngaḻṯutjara nyinangi pika purtju winkitjara ini Lazarusanya. Kaya palunya katira tjunkupai wati panya mani puḻkatjaraku kaitangka itingka nyinara ngatjintjaku.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Munu paluṟu mukuringangi wati panya mani puḻkatjaraku taipulanguṟu mai lampi punkannyangka ngalkula paḻtjaringkunytjikitja. Kaya tjiṯutja tjuṯangku pitjala wati panya palunya pika tjuṯa anytjulpai. |src="tnLUK16V21.tif" size="col" loc="p" ref="16:21"
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Ka ngula Lazarusanya ilungu. Kaya angelpa tjuṯangku palunya katira Aipuṟamala itingka tjunu palula tjungu nyinanytjaku.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Ka paluṟu ngura kurakutu anu, munu nyara palula waṟungka tiṯutjara kampangi pika puḻka mulapa. Munu paluṟu ira-nyakula nyangu Aipuṟamanya parari mulapa nyinanyangka munu Lazarusanya kuḻu nyangu palula itingka nyinanyangka.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Munu paluṟu mirara wangkangu, ‘Mama Aipuṟama! Ngaḻṯuriwatju munutju Lazarusanya ngalya-iyala paluṟu ngayulakutu pitjala minangka maṟa tjaḻatjunkula ngayunya tjaḻinypa pampuṟa purkantjaku. Pikaṉa puḻkaringu waṟungka nyanga nyinara nyinara.’
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 “Palu Aipuṟamalu palula ngapartji wangkangu, ‘Katja, nyuntun kulini? Panya nyuntu mantangka nyinaran wiṟu tjuṯatjara nyinangi. Ka wati nyanga Lazarusanya ngaḻṯutjara nyinangi kura tjuṯatjara kutju. Palu paluṟu kuwari pukuḻpa mulapa nyinanyi ngura nyangangka. Kan kuwari nyuntu ngapartji pika puḻkatjara nyinanyi.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Palu kulila ngaṯi puḻka mulapa ngaṟanyi nyuntula ngalila nyanga nguṟurpa. Ka nyanganguṟu kutjupa puṯu ma-itipiriku nyuntunya alpamilantjikitja. Ka palangka nyinapai tjuṯa puṯuṯu ngalya-itipiriku nganaṉalakutu pitjanytjikitja.’
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 “Ka wati panya mani puḻkatjarangku wangkangu palula, ‘Palu wiṟungku wanyu Lazarusanya wati-iyala ngayuku mamaku waḻikutu panya mantangka nyinanytja tjuṯakutu.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Panya ngayuku maḻanypa 5 nyinanyi nyara palula paluṟuwi tjananya wangkara nguḻutjingala ngura nyanga kurakutu pitjanytjaku-tawara.’
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 “Palu Aipuṟamalu wangkangu palula ngapartji, ‘Tjana panya tjukurpa puḻka tjuṯa Mosenya ungkunytjitja kanyini munuya wangkatjara tjuṯangku walkatjunkunytja kuḻu kanyini. Uti tjana nyakula wangkara ngaṉmanypa nintiringama munu nintingkulta kuliṟa nguḻuringama.’
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 “Ka paluṟu wangkangu, ‘Wiya mama Aipuṟama, tjana Moseku tjanampa tjukurku puṯu nguwanpa mulamularingkupai. Palu tjinguṟu wati kutjupangku, tjinguṟu Lazarusalu, ilunytjatjanu pakantjatjanungku tjanala ankula wangkaku, kaya palunya nyakula paluṟu wangkanyangka kuliṟa mulamularingama munuya kura palyantjatjanu piiwiyaringkula Godalakutu maḻaku aṟuringama.’
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 “Palu Aipuṟamalu wangkangu palula, ‘Wiya, panya nyuntumpa maḻanypa tjuṯangkuya Moseku tjanampa tjukurpa tjuṯa kuliṟa wantirampa palu puṟunytjuṯu kutjupangku ilunytjatjanungku pakaṟa tjanala wangkanyangka kuliṟa mulamularingkunytja wiyangkuṯu wantiku.’” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.