Lucas 16
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Munu Jesulu piṟuku wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wati kutjupa mani puḻkatjara nyinangi, munu paluṟu wati kutjupa mayatja tjukutjuku tjunu palumpa uwankara aṯunymaṟa kanyintjaku. Palu ngula wati panya mani puḻkatjarangku kulinu tjana wangkanyangka munu nintiringu wati panya paluṟu tjunkunytjalu ngunti kurannyangka.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Munu palunya aḻṯira wangkangu palula, ‘Ngayulu kulinu nyuntu ngayunya kampangkaṯu kurannyangka. Wanyuṉi nyuntu walkatjunkunytja uwankara nintila nyaaṉun ngayuku panya mani, panya nyuntu nyanga alatji palyaṟa ngayuku waṟkarinytja wiyaringkuku.’ |src="co01275b.TIF" size="col" loc="p" ref="16:2"
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Ka wati panya mayatja tjukutjukungku paluṟunku kuliningi walytjangku, ‘Yaaltjingalkuṉa? Panya ngayuku mayatjangkuṉi kuwari pailku waṟkanguṟu, kaṉa waṟka wiyangku paḻtjatjiratjarira upangku manta puṯu tjawalku munuṉatju kutjupangka ngatjintjaku kuṉṯaringanyi.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Palu tjinguṟuṉa ngaṉmanytju kutjupa kutjupa palyalku, kantiṉi palya waṟkanguṟu paiṟa iyalku. Kaṉiya aṉangu kutjupa tjuṯangku ngayunya aḻṯiku munuṉiya tjanampa waḻingka kanyilku.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Munu wati panya mayatja tjukutjukungku aḻṯingu wati maṉkurpa, panya paluṟu tjana ngaṉmanytju unytjungku kutjupa kutjupa mantjinu mayatja puḻkanguṟu munuya palunya ngapartji maḻakungku ungkunytjaku ngaṟangi. Ka wati panya paluṟu tjananya aḻṯira kutju kutju tjarpatjuṟa wangkangi. Munu paluṟu wati kutjungka tjapinu, ‘Nyuntu ngayuku mayatja nyaa ngapartji ungkunytjaku ngaṟanyi?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Ka paluṟu wangkangu, ‘Ngayulu palunya piti puḻka tjuṯa uwilatjara 18 ungkunytjaku ngaṟanyi.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Munu paluṟu piṟuku wati kutjupangka tjapinu, ‘Nyuntu ngayuku mayatja nyaa ngapartji ungkunytjaku ngaṟanyi?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Ka ngula wati panya mani puḻkatjarangku kulinu wati panya paluṟu alatji palyannyangka, munu palunya mirawaṉingu kuliṟa, ‘Munta, wati nyangangku ayinayiningku palyaṉu aṉangu tjuṯangku palunya ngapartji ngula aḻṯinytjaku munu tjanampa ngurangka palunya kanyintjaku.’”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Munu palulanguṟu tjananya wangkangu, “Palu ngayulu nyurala alatji wangkanyi. Uti nyura mani munu ulytja kutjupa kutjupa tjuṯa nyura kanyintjatjanungku munytjangku ma-ungama aṉangu kutjupa tjuṯa tjana pukuḻarinytjaku munu nyurampa maḻparingkunytjaku. Ka palulanguṟu nyura munu nyura kanyintja uwankara wiyaringkunyangka Godalu nyuranya mantjiṟa ngura ilkaṟitjangka pukuḻṯu tjunkuku palula tjungu tiṯutjara nyinanytjaku.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Ka nyura tjukutjuku tjuṯa-waraṟa tjukaṟurungku kanyintjatjanungku puḻka tjuṯa kuḻu tjukaṟurungku kanyilku, kaya nyurampa nyakula pukuḻariku alatjiṯu. Palu nyura tjukutjuku tjuṯa wiṟuṟa kanyintja wiyangku wantirampa puḻka tjuṯa kuḻu puṯu wiṟuṟa kanyilku.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ka nyura mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puṯu tjukaṟurungku kanyiṟampa Godalu wanyu nyuranya wiṟu tjuṯa palyanyku kanyintjaku ungkuku? Wiya alatjiṯu.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tjinguṟu kutjupangku nyuranya wangkara wantikatinyi palumpa kutjupa kutjupa nyura aṯunymaṟa kanyintjaku, ka nyura puṯu tjukaṟurungku wiṟuṟa kanyinnyangkampa paluṟu wanyu nyuranya ungkuku walytjangku kanyintjaku? Wiya alatjiṯu.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Panya aṉangu kutju mayatja kutjarangka puṯu waṟkaripai. Paluṟu tjinguṟu kutjungka wangaṉarangku kulilku munu kutjupangka kulintja wiyangku wantira tungunpungkuku. Munu tjinguṟu kutjuku puḻkaṟa pukuḻarira kutjupaku puṯu pukuḻarira palumpa kuraringkuku. Ka pala palu puṟunypa nyura tjinguṟu maniku pukuḻarirampa Godaku puṯu pukuḻariku. Panya nyura puṯu kutjara tjunguṟa kulini Godanya munu mani kuḻu. Palu uti nyura Godanya kutju puḻkaṟa kulinma munu mani wantima.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Kaya wati Paṟatji tjuṯangku tjukurpa nyanganpa wangkanyangka ilangku kuliningi munuya Jesunya anaṟa palumpa ikaringangi panya tjanaya maniku kutju puḻkaṟa pukuḻaripai.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Palu Jesulu tjanala wangkangu, “Nyuranku walytjangku kutju wiṟu kulilpai aṉangu kutjupa tjuṯangka miṟangka. Palu Godanya nyurampa ninti pala nyura unngu kulintjitjaku. Aṉangu tjuṯangku nyuranya nyakula mirawaṉipai, palu Godalu nyuranya unngu nyakula nyurampa pukuḻarinytja wiya alatjiṯu.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Tjukurpa panya Godalu Mosenya ungkunytjitja munu wangkatjara tjuṯangku kuḻu walkatjunkunytjitja rawa mulapa ngaṟangi aṉangu tjuṯangku wangaṉarangku kulintjaku. Palu panya mungaṯu Johnnga pitjangu munu aṉangu tjuṯangka tjakultjunangi tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjitja, kaṉa ngayulu kuḻu palu puṟunypaṯu tjakultjunangi. Kaya kuwari aṉangu uwankara puḻkaṟa arkaṉi Godala tjunguringkunytjikitjangku paluṟu tjananya walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjaku.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Palu kulilaya, panya manta ilkaṟi ngaṟanyangkampa tjukurpa uwankara Godalu Mosenya tjananya ungkunytja tjuṯa tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku nyura rawangku wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku, tjukurpa puḻka tjuṯa munu tjukutjuku tjuṯa kuḻu.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Palu kulila nyangatja! Watingku tjinguṟu kuri wantira minyma kutjupa aḻṯirampa kura puḻka palyaṉi. Ka palu puṟunypaṯu tjinguṟu wati kutjupangku minyma panya kuringku wantinytjanya aḻṯirampa paluṟu kuḻu kura puḻka palyaṉi.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ka Jesulu wangkangu, “Wati kutjupa nyinangi mani puḻkatjara munu paluṟu rawa alatjiṯu mantara wiṟu tjuṯangka tjarpapai munu waḻi wiṟungka nyinara mai puḻka ngalkupai tjiṟirpi winkingka.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ka wati kutjupa ngaḻṯutjara nyinangi pika purtju winkitjara ini Lazarusanya. Kaya palunya katira tjunkupai wati panya mani puḻkatjaraku kaitangka itingka nyinara ngatjintjaku.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Munu paluṟu mukuringangi wati panya mani puḻkatjaraku taipulanguṟu mai lampi punkannyangka ngalkula paḻtjaringkunytjikitja. Kaya tjiṯutja tjuṯangku pitjala wati panya palunya pika tjuṯa anytjulpai. |src="tnLUK16V21.tif" size="col" loc="p" ref="16:21"
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ka ngula Lazarusanya ilungu. Kaya angelpa tjuṯangku palunya katira Aipuṟamala itingka tjunu palula tjungu nyinanytjaku.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ka paluṟu ngura kurakutu anu, munu nyara palula waṟungka tiṯutjara kampangi pika puḻka mulapa. Munu paluṟu ira-nyakula nyangu Aipuṟamanya parari mulapa nyinanyangka munu Lazarusanya kuḻu nyangu palula itingka nyinanyangka.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Munu paluṟu mirara wangkangu, ‘Mama Aipuṟama! Ngaḻṯuriwatju munutju Lazarusanya ngalya-iyala paluṟu ngayulakutu pitjala minangka maṟa tjaḻatjunkula ngayunya tjaḻinypa pampuṟa purkantjaku. Pikaṉa puḻkaringu waṟungka nyanga nyinara nyinara.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Palu Aipuṟamalu palula ngapartji wangkangu, ‘Katja, nyuntun kulini? Panya nyuntu mantangka nyinaran wiṟu tjuṯatjara nyinangi. Ka wati nyanga Lazarusanya ngaḻṯutjara nyinangi kura tjuṯatjara kutju. Palu paluṟu kuwari pukuḻpa mulapa nyinanyi ngura nyangangka. Kan kuwari nyuntu ngapartji pika puḻkatjara nyinanyi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Palu kulila ngaṯi puḻka mulapa ngaṟanyi nyuntula ngalila nyanga nguṟurpa. Ka nyanganguṟu kutjupa puṯu ma-itipiriku nyuntunya alpamilantjikitja. Ka palangka nyinapai tjuṯa puṯuṯu ngalya-itipiriku nganaṉalakutu pitjanytjikitja.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Ka wati panya mani puḻkatjarangku wangkangu palula, ‘Palu wiṟungku wanyu Lazarusanya wati-iyala ngayuku mamaku waḻikutu panya mantangka nyinanytja tjuṯakutu.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Panya ngayuku maḻanypa 5 nyinanyi nyara palula paluṟuwi tjananya wangkara nguḻutjingala ngura nyanga kurakutu pitjanytjaku-tawara.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Palu Aipuṟamalu wangkangu palula ngapartji, ‘Tjana panya tjukurpa puḻka tjuṯa Mosenya ungkunytjitja kanyini munuya wangkatjara tjuṯangku walkatjunkunytja kuḻu kanyini. Uti tjana nyakula wangkara ngaṉmanypa nintiringama munu nintingkulta kuliṟa nguḻuringama.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Ka paluṟu wangkangu, ‘Wiya mama Aipuṟama, tjana Moseku tjanampa tjukurku puṯu nguwanpa mulamularingkupai. Palu tjinguṟu wati kutjupangku, tjinguṟu Lazarusalu, ilunytjatjanu pakantjatjanungku tjanala ankula wangkaku, kaya palunya nyakula paluṟu wangkanyangka kuliṟa mulamularingama munuya kura palyantjatjanu piiwiyaringkula Godalakutu maḻaku aṟuringama.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Palu Aipuṟamalu wangkangu palula, ‘Wiya, panya nyuntumpa maḻanypa tjuṯangkuya Moseku tjanampa tjukurpa tjuṯa kuliṟa wantirampa palu puṟunytjuṯu kutjupangku ilunytjatjanungku pakaṟa tjanala wangkanyangka kuliṟa mulamularingkunytja wiyangkuṯu wantiku.’” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.