Lucas 16
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Munu Jesulu piṟuku wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wati kutjupa mani puḻkatjara nyinangi, munu paluṟu wati kutjupa mayatja tjukutjuku tjunu palumpa uwankara aṯunymaṟa kanyintjaku. Palu ngula wati panya mani puḻkatjarangku kulinu tjana wangkanyangka munu nintiringu wati panya paluṟu tjunkunytjalu ngunti kurannyangka.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Munu palunya aḻṯira wangkangu palula, ‘Ngayulu kulinu nyuntu ngayunya kampangkaṯu kurannyangka. Wanyuṉi nyuntu walkatjunkunytja uwankara nintila nyaaṉun ngayuku panya mani, panya nyuntu nyanga alatji palyaṟa ngayuku waṟkarinytja wiyaringkuku.’ |src="co01275b.TIF" size="col" loc="p" ref="16:2"
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 “Ka wati panya mayatja tjukutjukungku paluṟunku kuliningi walytjangku, ‘Yaaltjingalkuṉa? Panya ngayuku mayatjangkuṉi kuwari pailku waṟkanguṟu, kaṉa waṟka wiyangku paḻtjatjiratjarira upangku manta puṯu tjawalku munuṉatju kutjupangka ngatjintjaku kuṉṯaringanyi.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Palu tjinguṟuṉa ngaṉmanytju kutjupa kutjupa palyalku, kantiṉi palya waṟkanguṟu paiṟa iyalku. Kaṉiya aṉangu kutjupa tjuṯangku ngayunya aḻṯiku munuṉiya tjanampa waḻingka kanyilku.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 “Munu wati panya mayatja tjukutjukungku aḻṯingu wati maṉkurpa, panya paluṟu tjana ngaṉmanytju unytjungku kutjupa kutjupa mantjinu mayatja puḻkanguṟu munuya palunya ngapartji maḻakungku ungkunytjaku ngaṟangi. Ka wati panya paluṟu tjananya aḻṯira kutju kutju tjarpatjuṟa wangkangi. Munu paluṟu wati kutjungka tjapinu, ‘Nyuntu ngayuku mayatja nyaa ngapartji ungkunytjaku ngaṟanyi?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 “Ka paluṟu wangkangu, ‘Ngayulu palunya piti puḻka tjuṯa uwilatjara 18 ungkunytjaku ngaṟanyi.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 “Munu paluṟu piṟuku wati kutjupangka tjapinu, ‘Nyuntu ngayuku mayatja nyaa ngapartji ungkunytjaku ngaṟanyi?’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 “Ka ngula wati panya mani puḻkatjarangku kulinu wati panya paluṟu alatji palyannyangka, munu palunya mirawaṉingu kuliṟa, ‘Munta, wati nyangangku ayinayiningku palyaṉu aṉangu tjuṯangku palunya ngapartji ngula aḻṯinytjaku munu tjanampa ngurangka palunya kanyintjaku.’”
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Munu palulanguṟu tjananya wangkangu, “Palu ngayulu nyurala alatji wangkanyi. Uti nyura mani munu ulytja kutjupa kutjupa tjuṯa nyura kanyintjatjanungku munytjangku ma-ungama aṉangu kutjupa tjuṯa tjana pukuḻarinytjaku munu nyurampa maḻparingkunytjaku. Ka palulanguṟu nyura munu nyura kanyintja uwankara wiyaringkunyangka Godalu nyuranya mantjiṟa ngura ilkaṟitjangka pukuḻṯu tjunkuku palula tjungu tiṯutjara nyinanytjaku.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 “Ka nyura tjukutjuku tjuṯa-waraṟa tjukaṟurungku kanyintjatjanungku puḻka tjuṯa kuḻu tjukaṟurungku kanyilku, kaya nyurampa nyakula pukuḻariku alatjiṯu. Palu nyura tjukutjuku tjuṯa wiṟuṟa kanyintja wiyangku wantirampa puḻka tjuṯa kuḻu puṯu wiṟuṟa kanyilku.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Ka nyura mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puṯu tjukaṟurungku kanyiṟampa Godalu wanyu nyuranya wiṟu tjuṯa palyanyku kanyintjaku ungkuku? Wiya alatjiṯu.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Tjinguṟu kutjupangku nyuranya wangkara wantikatinyi palumpa kutjupa kutjupa nyura aṯunymaṟa kanyintjaku, ka nyura puṯu tjukaṟurungku wiṟuṟa kanyinnyangkampa paluṟu wanyu nyuranya ungkuku walytjangku kanyintjaku? Wiya alatjiṯu.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Panya aṉangu kutju mayatja kutjarangka puṯu waṟkaripai. Paluṟu tjinguṟu kutjungka wangaṉarangku kulilku munu kutjupangka kulintja wiyangku wantira tungunpungkuku. Munu tjinguṟu kutjuku puḻkaṟa pukuḻarira kutjupaku puṯu pukuḻarira palumpa kuraringkuku. Ka pala palu puṟunypa nyura tjinguṟu maniku pukuḻarirampa Godaku puṯu pukuḻariku. Panya nyura puṯu kutjara tjunguṟa kulini Godanya munu mani kuḻu. Palu uti nyura Godanya kutju puḻkaṟa kulinma munu mani wantima.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Kaya wati Paṟatji tjuṯangku tjukurpa nyanganpa wangkanyangka ilangku kuliningi munuya Jesunya anaṟa palumpa ikaringangi panya tjanaya maniku kutju puḻkaṟa pukuḻaripai.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Palu Jesulu tjanala wangkangu, “Nyuranku walytjangku kutju wiṟu kulilpai aṉangu kutjupa tjuṯangka miṟangka. Palu Godanya nyurampa ninti pala nyura unngu kulintjitjaku. Aṉangu tjuṯangku nyuranya nyakula mirawaṉipai, palu Godalu nyuranya unngu nyakula nyurampa pukuḻarinytja wiya alatjiṯu.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “Tjukurpa panya Godalu Mosenya ungkunytjitja munu wangkatjara tjuṯangku kuḻu walkatjunkunytjitja rawa mulapa ngaṟangi aṉangu tjuṯangku wangaṉarangku kulintjaku. Palu panya mungaṯu Johnnga pitjangu munu aṉangu tjuṯangka tjakultjunangi tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjitja, kaṉa ngayulu kuḻu palu puṟunypaṯu tjakultjunangi. Kaya kuwari aṉangu uwankara puḻkaṟa arkaṉi Godala tjunguringkunytjikitjangku paluṟu tjananya walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjaku.
16 — A
17 Palu kulilaya, panya manta ilkaṟi ngaṟanyangkampa tjukurpa uwankara Godalu Mosenya tjananya ungkunytja tjuṯa tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku nyura rawangku wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku, tjukurpa puḻka tjuṯa munu tjukutjuku tjuṯa kuḻu.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “Palu kulila nyangatja! Watingku tjinguṟu kuri wantira minyma kutjupa aḻṯirampa kura puḻka palyaṉi. Ka palu puṟunypaṯu tjinguṟu wati kutjupangku minyma panya kuringku wantinytjanya aḻṯirampa paluṟu kuḻu kura puḻka palyaṉi.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Ka Jesulu wangkangu, “Wati kutjupa nyinangi mani puḻkatjara munu paluṟu rawa alatjiṯu mantara wiṟu tjuṯangka tjarpapai munu waḻi wiṟungka nyinara mai puḻka ngalkupai tjiṟirpi winkingka.
19 Jesus continuou:
20 Ka wati kutjupa ngaḻṯutjara nyinangi pika purtju winkitjara ini Lazarusanya. Kaya palunya katira tjunkupai wati panya mani puḻkatjaraku kaitangka itingka nyinara ngatjintjaku.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Munu paluṟu mukuringangi wati panya mani puḻkatjaraku taipulanguṟu mai lampi punkannyangka ngalkula paḻtjaringkunytjikitja. Kaya tjiṯutja tjuṯangku pitjala wati panya palunya pika tjuṯa anytjulpai. |src="tnLUK16V21.tif" size="col" loc="p" ref="16:21"
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Ka ngula Lazarusanya ilungu. Kaya angelpa tjuṯangku palunya katira Aipuṟamala itingka tjunu palula tjungu nyinanytjaku.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Ka paluṟu ngura kurakutu anu, munu nyara palula waṟungka tiṯutjara kampangi pika puḻka mulapa. Munu paluṟu ira-nyakula nyangu Aipuṟamanya parari mulapa nyinanyangka munu Lazarusanya kuḻu nyangu palula itingka nyinanyangka.
23 Ele sofria muito no
24 Munu paluṟu mirara wangkangu, ‘Mama Aipuṟama! Ngaḻṯuriwatju munutju Lazarusanya ngalya-iyala paluṟu ngayulakutu pitjala minangka maṟa tjaḻatjunkula ngayunya tjaḻinypa pampuṟa purkantjaku. Pikaṉa puḻkaringu waṟungka nyanga nyinara nyinara.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 “Palu Aipuṟamalu palula ngapartji wangkangu, ‘Katja, nyuntun kulini? Panya nyuntu mantangka nyinaran wiṟu tjuṯatjara nyinangi. Ka wati nyanga Lazarusanya ngaḻṯutjara nyinangi kura tjuṯatjara kutju. Palu paluṟu kuwari pukuḻpa mulapa nyinanyi ngura nyangangka. Kan kuwari nyuntu ngapartji pika puḻkatjara nyinanyi.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Palu kulila ngaṯi puḻka mulapa ngaṟanyi nyuntula ngalila nyanga nguṟurpa. Ka nyanganguṟu kutjupa puṯu ma-itipiriku nyuntunya alpamilantjikitja. Ka palangka nyinapai tjuṯa puṯuṯu ngalya-itipiriku nganaṉalakutu pitjanytjikitja.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 “Ka wati panya mani puḻkatjarangku wangkangu palula, ‘Palu wiṟungku wanyu Lazarusanya wati-iyala ngayuku mamaku waḻikutu panya mantangka nyinanytja tjuṯakutu.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Panya ngayuku maḻanypa 5 nyinanyi nyara palula paluṟuwi tjananya wangkara nguḻutjingala ngura nyanga kurakutu pitjanytjaku-tawara.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 “Palu Aipuṟamalu wangkangu palula ngapartji, ‘Tjana panya tjukurpa puḻka tjuṯa Mosenya ungkunytjitja kanyini munuya wangkatjara tjuṯangku walkatjunkunytja kuḻu kanyini. Uti tjana nyakula wangkara ngaṉmanypa nintiringama munu nintingkulta kuliṟa nguḻuringama.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 “Ka paluṟu wangkangu, ‘Wiya mama Aipuṟama, tjana Moseku tjanampa tjukurku puṯu nguwanpa mulamularingkupai. Palu tjinguṟu wati kutjupangku, tjinguṟu Lazarusalu, ilunytjatjanu pakantjatjanungku tjanala ankula wangkaku, kaya palunya nyakula paluṟu wangkanyangka kuliṟa mulamularingama munuya kura palyantjatjanu piiwiyaringkula Godalakutu maḻaku aṟuringama.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 “Palu Aipuṟamalu wangkangu palula, ‘Wiya, panya nyuntumpa maḻanypa tjuṯangkuya Moseku tjanampa tjukurpa tjuṯa kuliṟa wantirampa palu puṟunytjuṯu kutjupangku ilunytjatjanungku pakaṟa tjanala wangkanyangka kuliṟa mulamularingkunytja wiyangkuṯu wantiku.’” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.