Lucas 15

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka wati kamantaku mani mantjilpai tjuṯa munu wati kura kutjupa tjuṯa kuḻu ilaringu Jesulu tjukurpa wangkanyangka kulintjikitja.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Kaya Paṟatji tjuṯangku munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyakunytjatjanungku mirpaṉ-mirpaṉṯu wangkangi, “Wati nyangatja wati kura tjuṯa pitjanyangka tjanampa pukuḻaripai, munu mai kuḻu tjanala tjungungku ngalkupai.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ka Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangu alatji,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Tjinguṟu wati kutjungku tjiipi tjuṯa kanyini 100, ka tjinguṟu kutju tjanalanguṟu kawankatiku. Ka wati paluṟu yaaltjiriku? Paluṟu wanyu wantiku? Wiya, paluṟu 99 panya ukiṟi ngalkunnyangka wantikatira ankula tjiipi panya palunya ngurilku.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 — ausente —
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Ka pala palu puṟunypa ngaṟanyi ngura nyara ilkaṟitjangka. Panya angelpa tjuṯa aṉangu palya tjuṯaku pukuḻaripai, palu panya aṉangu kutjungku kura palyantjatjanu piiwiyaringkula aṟuringkunyangkaya puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaripai.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Munu palu puṟunypa piṟuku Jesulu tjukurpa kutjupa wangkangu alatji, “Tjinguṟu minymangku mani puḻka tjuṯa 10-pa kanyintjatjanungku kutju waḻingka unngu kawalinkuku, munu paluṟu lampa tiliṟa tilitjarangku waḻi unngu puluwangka purkaṟa mulatu nguriṟa nguriṟa mantjilku. |src="tnLUK15V08B.tif" size="col" loc="p" ref="15:8-9"
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Munu paluṟu mantjiṟa puḻkaṟa pukuḻarira palumpa maḻpa tjuṯangka palula itingka nyinanytja tjuṯangka kuḻu wangkaku, ‘Tjunguringkulala pukuḻarima, panya ngayulu mani kutju kawalinkunytjatjanungku kuwari nguriṟa mantjinu.’ Alatji paluṟu pukuḻariku.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 “Ka palu puṟunypa Godaku angelpa tjuṯa puḻkaṟa pukuḻaripai wati kutjungku kura palyantjatjanu piiwiyaringkula Godalakutu maḻaku aṟuringkunyangka.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Munu Jesulu piṟuku tjukurpa kutjupa tjanala wangkangu alatji, “Wati kutjungku katja kutjara kanyiningi.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ka katja maḻatjangku wangkangu mamangka, ‘Mama wanyuṉi ungama manta panya nyuntu kalkuntja palunya.’ Ka mulapaṯu mamangku panya manta tjaraṉu pulanya ungkunytjikitjangku munu kutju ungu katja panya maḻatja.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Ka palula maḻangka tjiṉṯu maṉkurpa wiyaringkunyangka katja panya maḻatjangku palumpa manta tjalamilaṉu munu mani mantjiṟa palumpa ngura wantikatira anu ngura kutjupakutu parari mulapa nyinanytjikitja. Munu ngura nyara palula paluṟu mani uwankara wiyaṉu ngunti pukuḻarira.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Paluṟu panya puḻka kanyintjatjanungku uwankara alatjiṯu wiyaṉu. Ka ngula ngura nyara palula ailuru puḻkaringu ngura kutjupa uwankarangka kuḻu. Ka paluṟu kutjupa kutjupa ngalkuntjikitjangku kanyintja wiya alatjiṯu nyinangi maṟalpa alatjiṯu.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 “Munu paluṟu ngura nyara palula waṟka nguriningi mani mantjintjikitjangku, ka wati kutjungku pikipiki tjuṯa kanyilpaingku palunya mantjiṟa iyaṉu kuka pikipiki tjuṯakutu tjananya mai ungkula aṯunymaṟa kanyintjaku.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ka paluṟu puḻkaṟa paḻtjatjiratjarira pikipiki tjuṯaku mai kurakura nguwanpa ngalkuningi. Ka kutjupangku palunya mai ungkunytja wiya alatjiṯu.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Ka paluṟu ngula kata palyaringkula kulinu, ‘Mulapa ngayulu ngunti palyaningi munuṉa kuwari paḻtjatjiratjaringu. Ka panya ngayuku mamaku waṟka tjuṯangku uwankarangku mai puḻka ngalkula paḻtja alatjiṯu nyinapai, palu ngayulu nyanga kuwari paḻtjatjiratjaringu munuṉa nguwanpa ilunyi.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Utiṉa ngura nyangatja wantikatima munu Mamalakutu maḻaku anama munuṉa palula wirkaṟa wangkama alatji, “Mama, ngayulu mulapa kuraringkula Godanya kuraṉu munu nyuntunya kuḻu kuraṉu.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Kaṉi kura puḻka nyinanyangka katjanmankunytja wiyangku wantima. Palu nyuntuṉi wangka nyuntumpa wati waṟkaripai puṟunypa nyinanytjaku.” Alatjiṉa ankula Mamala arkaṟa wangkaku.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 “Munu alatji kulintjatjanungku mulapaṯu paluṟu ngura panya palunya wantikatira pakaṟa anu palumpa mamaku ngurakutu. Ka panya palumpa mama rawa aḻa-aḻa nyinangi maḻaku pitjanytjaku paṯaṟa. Munu paluṟu kuwaripaṯu parari pitjanyangka nyakula ngurkantanu munu ngapari-ngapari palulakutu wirtjapakaṉu puḻkaṟa ngaḻṯuringkula munu palunya ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu palumpa pukuḻarira. |src="tnLUK15V21.tif" size="col" loc="p" ref="15:20-24"
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Ka palumpa katjangku palula wangkangu, ‘Mama, ngayulu kuraringkula mulapa Godanya kuraṉu nyuntunya kuḻu. Kaṉi katjanmankunytja wiyangku wantima.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Palu alatji wangkanyangka palumpa mamangku palunya kulintja wiyangku wantingi munu palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu, ‘Warpungkulaya mantara wiṟu mantjiṟa ngalya-kati, munuya palunya tjarpatjura munuya palula maṟangka ringi tjura munu tjinatjangka kuḻu tjarpatjura.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Munuya kuka puluka kuḻunypa kuḻu kaṉpi puḻka nganampa iluntara, kala tjunguringkula mai puḻka ngalkula puḻkaṟa pukuḻari.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Panya ngayuku katja ilungu munu ilunytjatjanu maḻaku piṟuku wankaringu, panya paluṟu kawaliringu, palu paluṟu kawalirinytjatjanu maḻaku aṟuringu.’ Munuya palulanguṟu uwankara tjunguringkula puḻkaṟa pukuḻaringi.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Ka palumpa panya katja ngaṉmanyitja watarku alatjiṯu kaanangka ngaṟala waṟkaringi paṯu nguwanpa, munu paluṟu waḻikutu ilaringkula kutju kulinu tjana wangkatjingaṟa tantjirinyangka.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Munu paluṟu wati waṟkaripai kutjupa aḻṯingu munu palula tjapinu, ‘Nyaaringanyiya pala unngu?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 “Ka wati panya waṟkangku palula wangkangu, ‘Nyuntumpa maḻanypa maḻaku aṟuringu, ka nyuntumpa mamangku puluka kuḻunypa kaṉpi puḻka iluntankunytjaku wangkangu nganaṉa pukuḻarira ngalkuntjikitjangku, panya nyuntumpa maḻanypa maḻaku pitjangu ngurakutu wankaṟu alatjiṯu.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Ka katja panya ngaṉmanyitjangku kuliṟa palumpa maḻanyku puḻkaṟa kuraringkula mulyararingu munu wantingu waḻi unngu tjarpanytja wiyangku.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Palu katjangku ngapartji palula wangkangu, ‘Wiya, panya ngayulu rawangku alatjiṯu nyuntula wangaṉarangku kulilpai nyuntu wangkanyangka munuṉa yiya tjuṯa mulapa nyuntumpa waṟkaringi, palu nyuntu ngayuku puluka kuḻunypa kaṉpi puḻka iluntankunytjaku wangkanytja wiyangku wantingi ngayulu ngalkula pukuḻarinytjaku maḻpa tjuṯatjarangku.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Palu nyuntumpa katjangku manta nyuntu ungkunytjitja mapalkungku tjalamilaṟa mani mantjiṟa ankula waṉira wiyaṉu kungkawaṟa kura tjuṯangka munu ngula kutju maḻaku pitjangu nyuntulakutu. Ka nyuntu palumpa kutjuku puluka kaṉpi puḻka iluntaṟa pauntjaku wangkangu palumpa pukuḻarira.’ |src="tnLUK15V29.tif" size="col" loc="p" ref="15:29-31"
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ka mamangku katjangka wangkangu, ‘Katja, nyuntu panyan tiṯutjara mulapa ngayula tjungu nyinapai, ka ngayulu kanyintja uwankara nyuntumpa ngaṟanyi.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Palyala pukuḻarira kuka mai puḻka ngalkunma panya nyuntumpa maḻanypa ilunytjatjanu maḻaku wankaringu, panya paluṟu kawankatinytjatjanu maḻaku aṟuringu.’” Alatji Jesulu wangkara wiyaringu.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.