Lucas 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka nyanga palula maḻangka Mayatja Jesulu ngurkantanu wati 72 kutjupa, munu tjananya kutjara kutjara iyaṉu ngura uwankarakutu palula kuranyu ankunytjaku panya paluṟu ngaṉmanytju kulinu ngula ankunytjikitjangku.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Munu paluṟu tjananya alatji wangkara iyaṉu, “Panya aṉangu mungilyi mulapa nyangatja watarku nyinara-waṉinyi Godaku walytjaringkunytjikitja paṯaṟa, palu aṉangu Godaku waṟkaripai maṉkurpa kutju ngaṟanyi palula tjanala ankula tjukurpa tjakultjunkunytjaku tjana kuḻu kuliṟa Godaku walytjaringkunytjaku. Kaya Godala tjapila palumpa waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngurkantaṟa iyantjaku nyuranya alpamilaṟa aṉangu ngura winkitjangka Tjukurpa Palya wangkanytjaku. Kaya kuliṟa Godaku mulamularingkula palumpa walytjaringkuku.
2 E lhes disse:
3 “Ala, araya palya. Palu wanyuya kulila panya ngayulu nyuranya iyaṉi tjiipi tjuṯa puṟunypa inuṟa tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Wantimaya yakutja katiwiyangku munu mani munu tjinatja kuḻu, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa iwarangka nyakulampa tjanala ngaṟala wangkanytja wiyangku wantima.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 “Munuya tawunu kutjupangka wirkaṟa waḻingka tjarpanytjikitjangku aṉangu waḻi pala palula nyinapai tjuṯangka alatji wangkama, ‘Uwa, Godalu nyuranya kurunpa rapa kanyinma.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Ka tjinguṟu waḻiku mayatja wati mirpaṉtju nyinanyangkampa Godalu palunya munu palumpa walytja tjuṯa kuḻu kurunpa rapaṟa kanyintja wiyangku wantiku, kaya paluṟuṯu alatjiṯu nyinaku pukuḻpa wiya. Palu tjinguṟu waḻiku mayatja wati pukuḻtju nyinanyangkampa Godalu palunya kurunpa rapaṟa kanyilku palumpa walytja tjuṯa kuḻu.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Ka nyura waḻi nyara palula tjarpara palula tjanala tjungu nyinama munuya mai kuka kuḻu ngalkula tjikinma paluṟu tjana nyuranya ungkunyangka. Panya aṉangu kutjupa nyurampa waṟkarinyangka nyura palunya ungkupai, kaya palu puṟunypa nyura aṉangu tjuṯangka ngayuku waṟka palyannyangka paluṟu tjana uti ngapartji nyuranya pukuḻarira ungama. Palya! Kaya tawunu pala palula nyinara, waḻi kutju pala palula ngura tjunkula nyinama waḻi kutjupa tjuṯakutu ankunytja wiya.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ka nyura tawunu kutjupangka wirkankunyangka tjinguṟu aṉangu nguratja tjuṯangku pukuḻarira mantjilku, ka tjana nyuranya mai kuka kuḻu ungkunyangkampa pukuḻarira ngalkunma wantinytja wiyangku.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Munuya ngura pala palula pikatjara tjuṯa nyakula palyaṟungunma munuya tjanala tjakultjunama alatji, ‘Panya waṯalpi ilaringanyi Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjaku.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Palu tjinguṟu nyura tawunu kutjupangka ma-wirkaṟa ka aṉangu nguratjangku nyuranya papulankunyangkampa nyura iwarakutu ara tawunungka nguṟurpa munu tjanala alatji wangka,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Nyura nganaṉanya wantinyangkala ulpuru nyanga tjinatja nyurampa nguranguṟu patapataṉi nyuranya nguḻutjunkunytjikitjangku. Palu kulinmaya panya waṯalpi ilaringanyi Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjaku. Palu nyura wantinyi palunya.’ Alatji tjanala wangka nyurala kulilwiyangku wantinyangka.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 “Panya ngula Tjiṉṯu Maḻatjangka Godalu aṉangu Tjatamanya nguraṟa tjuṯa paiṟa iyalku ngura kurakutu pika puḻkatjara nyinanytjaku. Munu paluṟu aṉangu panya nyuranya wantinytja tjuṯa kuḻu tjanala tjungu paiṟa iyalku, palu ngura nyara palula tjana nyuranya wantinytjatjanungku pika puḻka mulapa mantjilku Tjatamanya nguraṟa tjuṯangka waintaṟa. Nyangatjaṉa mulamulangku nyurala wangkanyi.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Ka aṉangu Kuṟatjinta nyinanytja tjuṯangku munu Pitjaitala nyinanytja tjuṯangku kuḻu Jesunya wantingi palumpa mulamularingkunytja wiyangku. Ka Jesulu tjananya wantinyangka puḻkaṟa painingi alatji wangkara, “Nyurampa pika puḻka mulapa ngaṟaku ngura Kuṟatjinta nyinanytja tjuṯaku munu Pitjaitala nyinanytja tjuṯaku kuḻu, panya ngayulu nyurampa ngurangka pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi munu miracle kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu witulya puḻkangku palyaningi, ka nyura nyakunytjatjanungku kura tjuṯa wantinytja wiya alatjiṯu munu panya nyura Godalakutu aṟuringkunytja wiyangku wantingi. Tjinguṟu ngayulu ngura panya Tayala pulala Tjaitanta palu puṟunypa ngaṉmanytjulpi palyannyangka, aṉangu ngura nyara palula pulala nyinapai tjuṯa tjinguṟu mapalku kuranguṟu piiwiyaringama, munuya mantara walyku-walykungka tjarpara tjuṉpangka yunpa nyiṯinma, tjananku piiwiyaringkula kura wantinytja nintintjikitjangku.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Kulilaya! Ngula tjiṉṯu maḻatjangka Godalu aṉangu uwankara manta winkitja ngurkantaṟa tjaralku, munu paluṟu aṉangu panya ngura Tayanya pulanya Tjaitannga nguraṟa tjuṯa paiṟa iyalku ngura kurakutu pika puḻka mantjintjaku. Munu paluṟu nyuranya kuḻu tjanala tjungu paiṟa iyalku, palu ngura nyara palula nyura pika kutjupa puḻka mulapalta mantjilku aṉangu nyara palula tjanala muṉkara.”
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Ka Kapunimanya nguraṟa tjuṯangku kuḻu palunya wantingi, ka Jesulu tjananya palu puṟunypaṯu wangkangi alatji, “Ka nyura Kapunimala nyinapai tjuṯangku yaaltji kulini? Godalu wanyu nyuranya ilkaṟikutu katira puḻkanmaṟa tjunkuku? Wiya, paluṟu alatjiṯu nyuranya tjaṟu mulapa waṉiku ngaṯi puḻkakutu.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Munu Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Kutjupangku nyurala kuliṟampa ngayula kuḻu kulini, ka kutjupangku nyuranya wantirampa ngayunya kuḻu wantinyi munu paluṟu ngayunya wantira ngayunya panya iyantjanya kuḻu wantinyi.” Alatji Jesulu tjanala wangkangu munu tjananya wituṟa iyaṉu. Kaya anu ngura uwankarakutu.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Ka ngula wati panya 72 paluṟu ngurkantaṟa iyantja tjuṯa maḻaku pitjangu pukuḻpa alatjiṯu munuya tjakultjunu palula alatji wangkara, “Mayatja! Mamu tjuṯangkulanya nganaṉanya wangaṉarangku kulilpai nganaṉa nyuntunya ini wangkara tjananya painnyangka.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayulu nyangu Satannga ilkaṟinguṟu punkannyangka, panya paluṟu aṉangu tjuṯa mayatjangku kanyintjatjanungku kuwari tjananya kanyintja wiyaringu.
18 Jesus lhes disse:
19 Panya ngayulu nyuranya puḻkaṟa witulyanu, ka kutjupangku nyuranya puṯu alatjiṯu kuralku. Panya nyura liru tjuṯa munu pitikataḻi tjuṯa kuḻu kantuṟa puuntankunyangkaya nyuranya patjaṟa pikatjarantja wiya. Ka mamu Satantu nyuranya arkaṟa witulyangku kurannyangka nyura kuṉpu puḻka ngaṟaku, ka paluṟu nyuranya puṯu alatjiṯu kuralku ngayulu nyuranya witulyankunyangka.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Palu nyura uti mamu tjuṯangku nyurala wangaṉarangku kulinnyangka pukuḻarinytja wiyangku wantima, palu uti nyura pukuḻarima panya ngura ilkaṟingka nyurampa ini tjuṯa nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyangka.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Munu palulanguṟu Jesulu Kurunpa Miḻmiḻngatjarangku puḻkaṟa pukuḻarira palumpa mamangka wangkangu alatji, “Uwa Mama, nyuntun Mayatja puḻka mulapa nyinanyi ilkaṟiku mantaku aṉangu uwankaraku munu ilkaṟitja uwankaraku kuḻu. Kaṉa nyuntunya kuwari mirawaṉira waḻkuṉi, panya nyuntun tjukurpa nyanga wiṟu utinu aṉangu ngurpa tjuṯangka munun nintipuka tjuṯangka utintja wiyangku kutitjuṟa wantingu. Uwa Mama, mulapa panyan nyanga palunya alatji palyaṉu nyuntu mukuringkula.”
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Munu palulanguṟu Jesulu aṉangu tjuṯangka wangkangu alatji, “Panya Mamaluṉi uwankara alatjiṯu wangkara utinu. Ngayuluṉa palumpa katja ka paluṟu kutju ngayuku ninti nyinanyi, ka palu puṟunypa ngayulu kutju palumpa ninti mulapa nyinanyi. Palu ngayulu aṉangu kutjupa tjuṯa ngurkantaṟa nintilku, kaya paluṟu tjana kuḻu Mamaku nintiringkula nyinaku ngayulu nintinnyangka kutju.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Munu palulanguṟu Jesulu maḻakukutuṟa palumpa nintintja tjuṯangka kutju wangkangu alatji, “Nyura panya ngayunya kuṟu walytjangku nyanganyi. Pala palulanguṟu nyura puḻkaṟa pukuḻarinyi.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Panya wangkatjara tjuṯa munu mayatja puḻka tjuṯa kuḻuya puḻkaṟa mukuringangi nyura nyanga nyakunytjanya nyakunytjikitja, palu nyakunytja wiyaṯuya ngaṉmanypa wiyaringu. Munuya nyura puṟunytju kulintjikitja mukuringangi palu kulintja wiyaṯuya ngaṉmanypa wiyaringu.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Ka wati kutjungku Moseku tjukurpa nintilpaingku pakaṟa Jesunya ngunti arkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Nintilpai, nyaalkuṉa wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ka Jesulu ngapartji palula wangkangu, “Nyaa nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi? Nyara palunyan nyakula wangkara yaaltji-yaaltji kulilpai?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Ka wati panya paluṟu wangkangu, “Alatji ngaṟanyi,
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Ka Jesulu palula wangkangu, “Tjukaṟurungkun wangkanyi. Alatjinama munun wanka tiṯutjara nyinaku.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Ka wati paluṟu Jesulu palunya palyanmankunytjaku mukuringkula piṟuku tjapinu palula, “Palu aṉangu nganaku tjanampaṉa wanyu mukulya puḻka nyinama?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Ka Jesulu ngapartji palula tjukurpa wangkangu aṟa utintjikitjangku nyanga alatji, “Wati kutju iwarangka anangi Jerusalemalanguṟu Jericholakutu. Kaya wati tjulyalpai tjuṯangku palunya nguṟurpa nyangu munuya mantara araltjaṟa palunya pungkula nguwanpa iluntanu munuya iwarangka itingka uti wantikatingu ilunytjaku, ka paluṟu ngaringi.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Ka palula maḻangka wati tjukurtjara iwara panya palula pitjangi munu wati panya pikatjara ngarinyangka nyakula wantikatira kaṯakutjara anu kampa kutjupawanu.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Ka palula maḻangka wati kutjupa timpulangka waṟkaripai pitjangu wati Levikunu, munu palu puṟunypaṯu nyakukatira anu kampa kutjupawanu.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 “Ka wati Tjamiṟiyanya nguraṟa iwara panya palulaṯu pitjangi tangkiyitjara, munu nyangu wati panya pikatjara ngarinyangka munu palumpa puḻkaṟa ngaḻṯuringu. |src="GT00071b.tif" size="col" loc="p" ref="10:33-34"
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Munu palulakutu ankula palunya mantjiṟa pika tjuṯa uwilangka nyiṯinu wainangka kuḻu munu paṉṯitjingka karpinu. Munu palulanguṟu wati panya pikatjara palunya tangkiyingka utitjunkula katingu waḻi ruuma tjuṯatjarakutu munu palunya ruuma kutjungka piitangka ngaritjunkula wiṟuṟa kanyiningi.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 “Munu tjiṉṯungka wati panya Tjamiṟiyanya nguraṟangku mani ungu wati panya waḻiku mayatja. Munu palula wangkangu, ‘Nyangatjaṉanta unganyi nyuntu wati nyangatja wiṟuṟa kanyintjaku. Ka tjinguṟu mani nyanga palunya wiyaringkunyangkampa rawangkuṯu kanyinma wantinytja wiyangku, panya ngayuluṉanta ngula maḻaku pitjala nyuntunya piṟuku mani kutjupa ungkuku nyuntu rawangku kanyinnyangka.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Munu Jesulu aṟa nyanga palunya wangkara wiyaringkula wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingka tjapiṟa wangkangu, “Yaaltjin kulini wati nyanga maṉkurnguṟu? Nyuntu ngurkantara, ngananya wanyu wati panya pikatjaraku puḻkaṟa mukuringu?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Ka paluṟu ngapartji palula wangkangu, “Panya paluṟu, panya pikatjara ngarinyangka nyakula ngaḻṯuringu munu alpamilaṉu.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Ka ngula Jesunya munu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu iwarangka ankula nguṟurpa wirkanu ngura tjukutjukungka. Ka minyma kutjupangku ini Marthalu Jesunya nyakula aḻṯingu pitjala palumpa waḻingka unytju nyinara mai ngalkula pakuwiyaringkunytjaku.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ka Jesunya waḻingka tjarpara nyinakatinyangka Marthaku maḻanypa minyma ini Mary-nya palula itingka nyinakatingu munu paluṟu nyinara kuliningi Jesulu palula tjukurpa wangkanyangka.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Ka Marthanya maingka puḻkaṟa waṟkaringi munu pakuringkula palumpa maḻanypaku unngu mirpaṉaringi nguwanpa munu pitjala Jesula wangkangu, “Mayatja, ngayuku maḻanytjuṉi wantikatingu kutju waṟkarinytjaku. Ka nyuntu wanyu kulintja wiya ngayulu kutju puḻkaṟa waṟkarinyangka? Wanyu wangka palunya kali tjungungku mai palyala.” |src="tnLUK10V40.tif" size="col" loc="p" ref="10:40-41"
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Palu Jesulu palunya wangkangu, “Martha, Martha! Nyangatja nyuntu kutjupa kutjupa tjuṯa rawangku kuliṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Palu kutju ngaṟanyi nyuntu puḻkaṟa kulintjaku. Ka nyangatja Mary-lu tjukaṟurungku ngurkantanu munu panya ngayulu tjukurpa wangkanyangka nyinara kulini, ka kutjupangku palunya puṯu aḻṯinyi.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.