João 13
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka panya inma Katuwanu Ankunytjanya ilaringu. Ka Jesulu unngu kuliningi, “Kuwari ilaringu ngayulu manta nyangatja wantikatira Mamalakutu ankunytjaku.” Munu paluṟu palumpa panya maḻpa tjuṯa unngu kuliningi, panya paluṟu tjanampa rawa puḻkaṟa mukuringangi ilunytjakutu alatjiṯu.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ka munga pala palula Jesulu tjana palumpa nintintja tjuṯangku kuḻu tjunguringkula mai ngalkuningi. Ka mamu Satantu panya ngaṉmanytju Judasanya wituwituṉu Jesunya manikitjangku Jewku mayatja tjuṯa nintintjaku. (Judasanya panya Simon Kaṟiyataku katja.)
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Ka Jesunya ninti panya palumpa Mamangku palunya mayatja puḻka tjunu uwankarangka waintarira witulya puḻka nyinanytjaku. Munu paluṟunku nintingku kuliningi panya paluṟu Godalanguṟu pitjanytjatjanungku Godalakutu maḻaku ankunytjikitjangku.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 — ausente —
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 — ausente —
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Munu para-paltjiṟa waṉaṟa Simon Peterla wirkanu, ka Peterlu wangkangu palula, “Nyaa Mayatja, ngayunya kuḻun tjina paltjini?” |src="cn01800B.tif" size="col" loc="p" ref="13:6-9"
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ka Jesulu wangkangu, “Kuwarin puṯu kulini ngayulu nyanga tjina nyuranya paltjinnyangka. Palu ngulan kulini nyanga palunya.”
7 Jesus respondeu:
8 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, paltjintja wiyangkuṉi wantima!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ka palulanguṟu Simon Peterlu wangkangu, “Uwa Mayatja, ngayunyaṉi tjina kutju paltjintja wiyangku, maṟa, kata kuḻu uwankara paltjila.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ka Jesulu wangkangu, “Tjinguṟu aṉangungku walytjangku puntu winki ngaṉmanytju paḻtjintjatjanungku piṟuku paltjintja wiya, panya alatjiṯu paluṟu kilina wiṟu nyinanyi. Palu tjina kutju palya paltjini iwarangka pitjanytjatjanungku. Ka nyura uwankara kilina nyinanyi, palu nyuralanguṟu kutju kilina wiya.”
10 Aí Jesus disse:
11 (Panya Jesulu nintingku kuliningi nganalu kuwari Jewku mayatja tjuṯangka palunya witintjaku nintilku. Palulanguṟu paluṟu wangkangu, “Panya nyuralanguṟu kutju kilina wiya nyinanyi.”)
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Munu Jesulu tjananya tjina paltjiṟa wiyaringkula mantarangka maḻaku tjarpangu munu aṟangkaṯu nyinakatingu. Munu tjanala wangkangu, “Nyura wanyu nyangatja tjukaṟurungku kulini ngayulu nyanga nyuranya tjina paltjintja?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 — ausente —
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 — ausente —
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Alatjiṯuṉa nyurampa utiṟa wantingu nyura nyakunytjatjanungku ngayunya arkaṟa palu puṟunypaṯu nyura palyantjaku mayatja-mayatjangku wiya panya waṟka puṟunytju.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi panya wati waṟkaripai palumpa mayatjangka waintarinytja wiya. Ka palu puṟunypaṯu wati panya tjakulpa iyantjanya puḻka wiya, palu wati panya wituṟa iyalpainya puḻka mulapa palula waintaṟa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Uwa, kuwari nyanga nyura nintiringu tjukurpa nyangaku, panya ngayulu mayatjangku nyuranya tjina paltjiṟa nintinu nyura palu puṟunypaṯu palyantjaku. Ka nyura nintiringkunytjatjanungku ngayunya arkaṟa palyannyangka Godalu nyuranya pukuḻmankuku.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Ka panya ngayulu nyuranya wangkangu nyura uwankara kilina ngaṟanytja. Palu uwankara wiya, panya kutju nyuralanguṟu kura ngaṟanyi. Ngayulu ninti nyurampa ngayuku nintintja tjuṯaku, panya ngayulu ngaṉmanytju nyuranya ngurkantanu. Palu panya tjukurpa nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji, ‘Wati maḻpangku ngayula tjungungku mai ngalkupai, nyara paluṟu kampa kutjuparira ngayuku kuraringu.’ Ka tjukurpa nyanga paluṟu mulapa kuwari nguwanpa utiringanyi.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Kaṉa nyangatja nyurala ngaṉmanytju tjakultjunanyi tjukurpa nyara paluṟu utiringkunytja kuwaripangka. Ka nyura maḻangka kuliṟa ngayuku mulamularingkuku, panya ngayulu panya paluṟu, Godalu panya kalkuntjanya.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi. Ngayuluṉa tjakulpa tjuṯa wituṟa iyalpai ngayuku tjukurpa tjakultjunkunytjaku. Ka kutjupangku aṉangu nyara palunya tjananya pukuḻarira aḻṯirampa ngayunya kuḻu pukuḻṯu aḻṯinyi. Munu paluṟu ngayunya aḻṯirampa ngayuku Mama kuḻu pukuḻṯu aḻṯinyi panya ngayunya iyantjanya.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Munu nyanga palunya wangkara wiyaringkula Jesunya kurunpa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu munu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi. Kutjungku nyanga nganaṉalanguṟu Jewku mayatja tjuṯangka nintilku ngayunya witintjaku.” |src="cn01804B.tif" size="col" loc="p" ref="13:21-23"
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Kayanku nintintja tjuṯangku nyanga palunya kuliṟa yunpa kutjupa kutjuparira ngapar-ngaparku nyangangi puṯu kuliṟa, “Ngananya nyangangku wangkanyi?”
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ka nintintja kutju Jesula itingka anta-ngaringi palumpa panya maḻpa mulapa.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ka wati nyara palula Simon Peterlu maṟangku tjapiṟa wangkangu, “Wati-tjapila! Ngananya palangku wangkanyi?”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ka wati paluṟu itingka anta-ngarinytjatjanungku ma-ilaringkula palula tjaalymaṟa tjapinu, “Mayatja, wati paluṟu ngananya?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ka Jesulu wangkangu, “Nyangamaṉi. Kuwariṉa mai mantjiṟa tjaḻatjuṟa unganyi wati panya palunya. Nyara paluṟuṉi witintjaku nintilku.” Munu mulapaṯu mai mantjiṟa tjaḻatjuṟa ungu Judasanya, Simon Kaṟiyataku katja.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ka paluṟu maṟakatira mai mantjinnyangka nyara palula aṟa Satannga wati nyanga palula tjarpangu. Ka Jesulu wangkangu palula, “Mapalku ankula palyala panya nyuntu palyantjikitjangku kulintjatjanungku.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Kaya uwankarangku tjungu nyinanytjatjanungku tjukurpa nyanga palunya puṯu kuliningi Jesulu Judasala wangkanyangka.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Kutjupa tjarangku kuliningi, “Tjinguṟu nyangangku Judasanya wituṉi ankula nganampa mai mantjintjaku, panya paluṟu yakutja manitjara nganampa kanyilpai.” Kaya kutjupa tjarangku kuliningi, “Tjinguṟu palunya wituṉi ankula aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa mani ma-ungkunytjaku.”
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ka Judasalu mai lampi Jesulu panya ungkunyangka mantjiṟa ngalkuṉu munu pakaṟa mapalku anu uṟilkutu. Ka manta maṟuringkula munga ngaṟangi.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Ka Judasanya ankunyangka maḻangka Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Kuwariṉa Watiku Katjangku wiṟu mulapa palyalku, kaṉi Godalu puḻkaṟa mirawaṉiku. Ka wiṟu mulapa ngayulu palyannyangka aṉangu tjuṯangku Godanya palu puṟunypaṯu puḻkaṟa mirawaṉiku.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Uwa, tjana ngayulanguṟu Godanya puḻkaṟa mirawaṉiku, ka nyara palula maḻangka Godalu ngayunya ngapartji mirawaṉiku aṉangu tjuṯangka miṟangka, munu paluṟu rawangku paṯantja wiyangku mapalkungku palyalku kuwariṯu.”
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Walytja tjuṯa! Ngayulu kuwari tjukutjuku nyurala nyinanytjatjanu ananyi. Ka nyura ngayunya ngurilku, munu nyura nguriṟa puṯu nyakuku, panya ngayulu ngaṉmanytju wangkangu Jewku mayatja tjuṯangka nyanga alatji, ‘Ngayulu nyara ankunytjitjakutu nyura puṯu ngayunya ma-waṉalku.’ Alatjiṉa tjanala wangkangu, kaṉa kuwari tjukurpa pala palunya nyurala kuḻu wangkanyi alatji, ‘Nyura ngayunya puṯu waṉalku ngayulu ankunytjitjakutu.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Palu kuwariṉa tjukurpa kuwaritja nyurala wangkanyi. Uti nyuranku mukulya puḻka nyinama. Panya ngayulu mukulyangku nyuranya aṯunymaṟa kanyini, palu puṟunypaṯu nyuranku uti mukulyangku kanyinma.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Panya nyuranku alatji ngaḻṯunytju puḻka mukuringkunyangka nyakula aṉangu winkingku nintiringkula kulilku nyura ngayuku nintintja tjuṯa nyinanyangka.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ka Simon Peterlu tjapinu, “Mayatja, yaaltjikutun ananyi?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ka Peterlu wangkangu, “Mayatja, nyaakuṉanta waṉalwiyangku wantir'iyalku kutju ankunytjaku? Ngayulu mukuringanyi nyuntunya waṉantjikitja, munuṉa palya nyuntunya waṉaṟa nyuntumpa ngalkilpa iluku.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ka Jesulu wangkangu Peterla, “Palu mulamulangkun wanyu wangkanyi ngayuku ngalkilpa ilunytjikitjangku? Kulila, nyuntulaṉa kuwari tjukaṟurungku wangkanyi, panya tjiṉṯu pakantja kuwaripangka tjuḻpu panya tjuki wangkapai, ka munga nyanga kuwari tjuḻpu paluṟu wangkanytja kuwaripangka nyuntu ngayuku maṉkuraṟa ngurparingkuku.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.