João 12

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka inma panya Katuwanu Ankunytjanya ilaringangi. Ka tjiṟirpi maṉkur-maṉkurpa kuwaripangka Jesunya anu ngura Piitjanilakutu. (Nyara palula panya Jesulu Lazarusanya ngaṉmanytju ilunyangka pakaltjingaṉu.)
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Kaya Jesunya nyakula palumpa maḻpa tjuṯa palumpa puḻkaṟa pukuḻaringu munuya mungartjirinyangka mai puḻka palyaṉu palula tjunguringkula ngalkuntjikitjangku. Ka Marthalu tjananya mai para-ungangi, ka Lazarusanya tjana uwankaraṯu para-nyinara waṉaṉu Jesula tjungu.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Ka nyanga palula maḻangka Mary-lu pakaṟa uwila wiṟu paṉṯipai mantjiṟa ngalya-katingu patala waṟangka. Uwila nyanga paluṟu mani puḻkangka payamilantja. Ka Mary-lu patala aḻaṟa uwila panya palunya Jesula tjinangka tjutinu munu mangka araltjaṟa tjina muṉinu mangkangka. Ka waḻi nyara palula ruuma uwankarangka wiṟu mulapa paṉṯingu. |src="WA03839b.tif" size="col" loc="p" ref="12:3"
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 — ausente —
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 — ausente —
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Palu Judasanya ngaḻṯutjara tjuṯaku ngaḻṯuringkupai wiya, munu tjukurpa nyanga palunya ngunti wangkangi mani tjanampa kutitjunkupaingku. Panya paluṟu nintintja tjuṯaku yakutja manitjara kanyilpai munu nyara palulanguṟu kutjupa-aṟa kutitjunkupai.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 — ausente —
7 Mas Jesus disse:
8 — ausente —
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Kaya nyara palula aṟa aṉangu winkingku kulinu Jesunya ngura Piitjanila nyinanytja. Munuya palunya nyakunytjikitja anu, palunya kutju wiya palu Lazarusanya kuḻu. Panya Jesulu ngaṉmanytjulpi ilunytjitja pakaltjingantja kulintjatjanuya nyakunytjikitja mukuringangi.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Kaya palulanguṟu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjunguringkula wangkara kuliningi Lazarusanya pulanyaṯu iluntankunytjikitjangku.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 Panya Lazarusanya miri pakaltjingannyangkaya aṉangu winki Jesuku mulamularingu munuya Jewku mayatja tjuṯa kulilwiyangku wantingi. Kaya palulanguṟu kukanymanu pungkunytjikitjangku.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 — ausente —
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 — ausente —
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Ka Jesulu tangkiyi kuḻunypa ngaṟanyangka nyakula tatiṟa ma-pitjangu, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Jerusalemanya nguraṟa tjuṯaya nguḻuringkunytja wiya raparingama!
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Kaya ngaṉmanytju palumpa nintintja tjuṯangku nyanga alatjirinyangka nyakula puṯu kuliningi, “Nyaakuya nyangatja alatjingaṉi aṉangu winkingku puḻkaṟa mirawaṉira tangkiyingka pitjanyangka?” Palu ngula Mamalu palunya ilkaṟikutu katinyangka kutjuya kuliṟa nintiringu, “Munta-uwa panya, panya iriti walkatjunu wangkatjarangku aṟa nyanga palunya, ka panyaya tjukaṟurungku aṉangu winkingku mirawaṉingi palunya tangkiyingka tatiṟa ankunyangka.”
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 — ausente —
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 — ausente —
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Kaya Paṟatji tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula wangkangi, “Nyawaltaya wanyu! Nyara aṉangu winki mulatuya palunya waṉaṉi. Kala nyuntu nganaṉa puṯu tjananya markuṉi.”
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Kaya tjara kutjupa Jew wiya tjuṯa pitjangu Jerusalemalakutu inma Katuwanutjaku Godanya waḻkuntjikitja.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Munuya Jerusalemala nyinara Jesunya nyakunytjikitja mukuringangi. Munuya ankula nintintja kutjungka Philipala wangkangu, “Wati wiṟu, nganaṉa Jesunya nyakunytjikitja mukuringanyi.” (Wati nyanga Philipanya panya tawunu ini Pitjaitalanguṟu uṟu panya Galileela itingka.)
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Ka Philipalu ankula Andrew-la wangkangu, munu pula ankula Jesula tjakultjunu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Ka Jesulu nyanga alatji wangkangu, “Panyatja ilaringu panya ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa mirawaṉinytjaku.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Mulamulangkuṉa nyurala wangkanyi, panya uṉinypa mantangka tjunkuwiyangku wantinyangka uṉinypa paluṟu rawa ngarira kuraringanyi munu puṯu pakaṟa maitjararinganyi. Palu panya uṉinypa mantangka tjunkunyangka miṟi panya ngaṉmanyitja wiyaringkupai, ka kutjupa unngutja kuwaritja pakaṟa puḻkaringkula maitjararingkupai.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Ngayuluṉatju puḻkaṟa pukuḻarinyi mantangka nyanga nyinara. Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Nyangatjaṉa mantangka unytju kutju nyinanyi. Wanyu kaṉa Jesunya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Uwa, aṉangumpa ngayuku waṟkarinytjikitja mukuringkula uti paluṟu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa waṉanma. Nyara palulanguṟu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara nyinaku. Katju Mamalu palunya nyakula palyanmankuku ngayuku wiṟuṟa wangaṉara waṟkarinyangka.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 “Kuwariṉa kurunpa tjituṟu-tjituṟurira puṯu kulini, ‘Nyaaṉa wangkaku?’ Tjinguṟuṉa wangkaku nyanga alatji, ‘Mama, aṯunymaṟaṉi kanyinma ilunytjaku-tawara.’ Palu wiya, nyanga palunyakitja panya alatjiṯuṉa pitjangu mantakutu.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Mama, nyuntunku tjanala nintila panya nyuntun puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Kaya aṉangu tjuṯangku palula ila ngaṟanytjatjanungku kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka, munuya tjarangku wangkangu, “Tjinguṟu palatja mina tuuṉi!” Kaya kutjupa tjarangku wangkangu, “Wiya, tjinguṟu angeltu palula wangkanyi.”
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyara ilkaṟinguṟu wangkangu ngayulu kulintjaku wiya, palu nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku.
30 Então Jesus explicou:
31 Panya kuwari Godalu aṉangu uwankara manta winkingka ngurkantaṟa tjarantjaku ngaṟanyi. Munu paluṟu manta winkiku mayatja Satannga ma-waṉiku.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Panya ngayunyaṉiya katuṟa utitjunkuku, kaṉa nyara palula aṟa ngayulu aṉangu uwankara kampa kutjupankuku kuliṟa ngayulakutu pitjanytjaku.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Nyanga alatji Jesulu tjanala utingku tjakultjunangi ngula palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytja.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Kaya aṉangu tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu alatji, “Panya iriti walkatjunkunytja nyiringka ngarinyi alatji panya Christanya kunyu Godalu panya kalkuntjanya ilu wiya alatjiṯu wanka tiṯutjara nyinaku. Kan nyaaku wangkanyi Watiku Katja puṉungka utitjunkunytjaku? Ngananya wanyu Watiku Katja paluṟu?”
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 — ausente —
35 Jesus respondeu:
36 — ausente —
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Uwa, Jesulu tjuṯa-aṟangku witulya puḻkangku miracle tjuṯa palyaningi aṉangu tjuṯangka miṟangka. Kaya uti nyakula palumpa mulamularingama, palu tjana kuliṟa mulamularingkunytja wiyangku wantingi.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Palu wantinytja nyanga palunya Godaku wangkatjarangku Aitjayalu iriti walkatjunu nyanga alatji,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Nyanga palulanguṟuya puṯu mulamularingangi panya Aitjayalu ngaṉmanytju Godala kulintjatjanungku walkatjunu. Munu panya paluṟu piṟuku walkatjunu nyanga alatji,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Godalu tjananya kuṟu patinu nyakunytjaku-tawara.
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Nyangatja Aitjayalu ngaṉmanytju walkatjunu Godalu palunya nintingku tjakultjunkunyangka ngula Jesunya witulya puḻka utiringkunytjaku. Palulanguṟu Aitjayalu tjukurpa nyanga Jesunyatjara ngaṉmanytju kulintjatjanungku walkatjunu.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Palu tjuṯaya Jesuku mulamularingu, Jewku mayatja kutjupatjara kuḻukuḻu. Palu paluṟu tjana mulamularingkunytjatjanungku kutjupa tjuṯangka para-tjakultjunkunytja wiya, panya paluṟu tjana Paṟatji tjuṯaku nguḻuringangi palunya tjananya waḻi inmatjanguṟu paiṟa iyantjaku-tawara.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Utiya tjakultjunama alatjiṯu unngu kutju kulintja wiyangku, Godanya tjanampa pukuḻarinytjaku. Palu tjana wantingi Paṟatji tjuṯa kutju tjanampa pukuḻarinytjaku kuliṟa.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Ka Jesulu puḻkaṟa katuwanungku wangkangu, “Nyura ngayuku mulamularingkulampa ngayuku kutjuku mulamularingkunytja wiya, palu panya ngayunya iyantjitjaku kuḻu mulamularinganyi.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Panya nyura ngayunya nyakula nyara ngayunya iyantjanya kuḻu nyanganyi.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ngayuluṉa mantakutu pitjangu tili irnyantjikitja, aṉangu tjuṯa mungawaḻuṟungka nyinanytjaku-tawara. Panya tjana ngayuku mulamularingkula tilingka nyinaku.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Palu aṉangungku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantinyangka ngayulu pala palunya ngurkantaṟa kuranmankunytja wiya. Panya ngayulu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjikitja pitjangu ngurkantaṟa tjarantjikitja wiya.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Palu tjinguṟu aṉangungku ngayuku mulamularingkuwiyangku wantinyi munu tjukurpa ngayuku anaṉi, ka kutjupa palumpa paṯaṟa nyinanyi palunya ngula tjiṉṯu maḻatjangka ngurkantankunytjikitja. Panya nyara palula aṟangka Godalu palunya kura ngurkantaṟa pailku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantinytjitjanguṟu.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Palu ngayuluṉa kutjungku kuliṟa wangkanytja wiya, panya Mamalu ngayunya iyaṉu palumpa tjukurpa kutju wangkanytjaku kaṉa tjukurpa palunya kutju tjakultjunanyi palula kulintjatjanungku.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Ngayulu ninti panya palumpa tjukurtu aṉangu tjuṯa wankaṟu kanyilpai. Ka nyura tjukurpa palumpa mulamularingkulampa wanka tiṯutjara nyinaku palula tjungu. Palulanguṟuṉa Mamalu ngayula wangkanyangka kutju tjukaṟurungku wangkapai.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.