João 12
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Ka inma panya Katuwanu Ankunytjanya ilaringangi. Ka tjiṟirpi maṉkur-maṉkurpa kuwaripangka Jesunya anu ngura Piitjanilakutu. (Nyara palula panya Jesulu Lazarusanya ngaṉmanytju ilunyangka pakaltjingaṉu.)
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Kaya Jesunya nyakula palumpa maḻpa tjuṯa palumpa puḻkaṟa pukuḻaringu munuya mungartjirinyangka mai puḻka palyaṉu palula tjunguringkula ngalkuntjikitjangku. Ka Marthalu tjananya mai para-ungangi, ka Lazarusanya tjana uwankaraṯu para-nyinara waṉaṉu Jesula tjungu.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ka nyanga palula maḻangka Mary-lu pakaṟa uwila wiṟu paṉṯipai mantjiṟa ngalya-katingu patala waṟangka. Uwila nyanga paluṟu mani puḻkangka payamilantja. Ka Mary-lu patala aḻaṟa uwila panya palunya Jesula tjinangka tjutinu munu mangka araltjaṟa tjina muṉinu mangkangka. Ka waḻi nyara palula ruuma uwankarangka wiṟu mulapa paṉṯingu. |src="WA03839b.tif" size="col" loc="p" ref="12:3"
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 — ausente —
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 — ausente —
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Palu Judasanya ngaḻṯutjara tjuṯaku ngaḻṯuringkupai wiya, munu tjukurpa nyanga palunya ngunti wangkangi mani tjanampa kutitjunkupaingku. Panya paluṟu nintintja tjuṯaku yakutja manitjara kanyilpai munu nyara palulanguṟu kutjupa-aṟa kutitjunkupai.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 — ausente —
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 — ausente —
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Kaya nyara palula aṟa aṉangu winkingku kulinu Jesunya ngura Piitjanila nyinanytja. Munuya palunya nyakunytjikitja anu, palunya kutju wiya palu Lazarusanya kuḻu. Panya Jesulu ngaṉmanytjulpi ilunytjitja pakaltjingantja kulintjatjanuya nyakunytjikitja mukuringangi.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Kaya palulanguṟu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjunguringkula wangkara kuliningi Lazarusanya pulanyaṯu iluntankunytjikitjangku.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Panya Lazarusanya miri pakaltjingannyangkaya aṉangu winki Jesuku mulamularingu munuya Jewku mayatja tjuṯa kulilwiyangku wantingi. Kaya palulanguṟu kukanymanu pungkunytjikitjangku.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 — ausente —
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 — ausente —
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Ka Jesulu tangkiyi kuḻunypa ngaṟanyangka nyakula tatiṟa ma-pitjangu, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Jerusalemanya nguraṟa tjuṯaya nguḻuringkunytja wiya raparingama!
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Kaya ngaṉmanytju palumpa nintintja tjuṯangku nyanga alatjirinyangka nyakula puṯu kuliningi, “Nyaakuya nyangatja alatjingaṉi aṉangu winkingku puḻkaṟa mirawaṉira tangkiyingka pitjanyangka?” Palu ngula Mamalu palunya ilkaṟikutu katinyangka kutjuya kuliṟa nintiringu, “Munta-uwa panya, panya iriti walkatjunu wangkatjarangku aṟa nyanga palunya, ka panyaya tjukaṟurungku aṉangu winkingku mirawaṉingi palunya tangkiyingka tatiṟa ankunyangka.”
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 — ausente —
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 — ausente —
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Kaya Paṟatji tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula wangkangi, “Nyawaltaya wanyu! Nyara aṉangu winki mulatuya palunya waṉaṉi. Kala nyuntu nganaṉa puṯu tjananya markuṉi.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Kaya tjara kutjupa Jew wiya tjuṯa pitjangu Jerusalemalakutu inma Katuwanutjaku Godanya waḻkuntjikitja.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Munuya Jerusalemala nyinara Jesunya nyakunytjikitja mukuringangi. Munuya ankula nintintja kutjungka Philipala wangkangu, “Wati wiṟu, nganaṉa Jesunya nyakunytjikitja mukuringanyi.” (Wati nyanga Philipanya panya tawunu ini Pitjaitalanguṟu uṟu panya Galileela itingka.)
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Ka Philipalu ankula Andrew-la wangkangu, munu pula ankula Jesula tjakultjunu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Ka Jesulu nyanga alatji wangkangu, “Panyatja ilaringu panya ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa mirawaṉinytjaku.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Mulamulangkuṉa nyurala wangkanyi, panya uṉinypa mantangka tjunkuwiyangku wantinyangka uṉinypa paluṟu rawa ngarira kuraringanyi munu puṯu pakaṟa maitjararinganyi. Palu panya uṉinypa mantangka tjunkunyangka miṟi panya ngaṉmanyitja wiyaringkupai, ka kutjupa unngutja kuwaritja pakaṟa puḻkaringkula maitjararingkupai.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Ngayuluṉatju puḻkaṟa pukuḻarinyi mantangka nyanga nyinara. Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Nyangatjaṉa mantangka unytju kutju nyinanyi. Wanyu kaṉa Jesunya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Uwa, aṉangumpa ngayuku waṟkarinytjikitja mukuringkula uti paluṟu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa waṉanma. Nyara palulanguṟu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara nyinaku. Katju Mamalu palunya nyakula palyanmankuku ngayuku wiṟuṟa wangaṉara waṟkarinyangka.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 “Kuwariṉa kurunpa tjituṟu-tjituṟurira puṯu kulini, ‘Nyaaṉa wangkaku?’ Tjinguṟuṉa wangkaku nyanga alatji, ‘Mama, aṯunymaṟaṉi kanyinma ilunytjaku-tawara.’ Palu wiya, nyanga palunyakitja panya alatjiṯuṉa pitjangu mantakutu.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Mama, nyuntunku tjanala nintila panya nyuntun puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Kaya aṉangu tjuṯangku palula ila ngaṟanytjatjanungku kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka, munuya tjarangku wangkangu, “Tjinguṟu palatja mina tuuṉi!” Kaya kutjupa tjarangku wangkangu, “Wiya, tjinguṟu angeltu palula wangkanyi.”
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyara ilkaṟinguṟu wangkangu ngayulu kulintjaku wiya, palu nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Panya kuwari Godalu aṉangu uwankara manta winkingka ngurkantaṟa tjarantjaku ngaṟanyi. Munu paluṟu manta winkiku mayatja Satannga ma-waṉiku.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Panya ngayunyaṉiya katuṟa utitjunkuku, kaṉa nyara palula aṟa ngayulu aṉangu uwankara kampa kutjupankuku kuliṟa ngayulakutu pitjanytjaku.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Nyanga alatji Jesulu tjanala utingku tjakultjunangi ngula palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytja.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Kaya aṉangu tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu alatji, “Panya iriti walkatjunkunytja nyiringka ngarinyi alatji panya Christanya kunyu Godalu panya kalkuntjanya ilu wiya alatjiṯu wanka tiṯutjara nyinaku. Kan nyaaku wangkanyi Watiku Katja puṉungka utitjunkunytjaku? Ngananya wanyu Watiku Katja paluṟu?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 — ausente —
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 — ausente —
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Uwa, Jesulu tjuṯa-aṟangku witulya puḻkangku miracle tjuṯa palyaningi aṉangu tjuṯangka miṟangka. Kaya uti nyakula palumpa mulamularingama, palu tjana kuliṟa mulamularingkunytja wiyangku wantingi.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Palu wantinytja nyanga palunya Godaku wangkatjarangku Aitjayalu iriti walkatjunu nyanga alatji,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Nyanga palulanguṟuya puṯu mulamularingangi panya Aitjayalu ngaṉmanytju Godala kulintjatjanungku walkatjunu. Munu panya paluṟu piṟuku walkatjunu nyanga alatji,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Godalu tjananya kuṟu patinu nyakunytjaku-tawara.
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Nyangatja Aitjayalu ngaṉmanytju walkatjunu Godalu palunya nintingku tjakultjunkunyangka ngula Jesunya witulya puḻka utiringkunytjaku. Palulanguṟu Aitjayalu tjukurpa nyanga Jesunyatjara ngaṉmanytju kulintjatjanungku walkatjunu.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Palu tjuṯaya Jesuku mulamularingu, Jewku mayatja kutjupatjara kuḻukuḻu. Palu paluṟu tjana mulamularingkunytjatjanungku kutjupa tjuṯangka para-tjakultjunkunytja wiya, panya paluṟu tjana Paṟatji tjuṯaku nguḻuringangi palunya tjananya waḻi inmatjanguṟu paiṟa iyantjaku-tawara.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Utiya tjakultjunama alatjiṯu unngu kutju kulintja wiyangku, Godanya tjanampa pukuḻarinytjaku. Palu tjana wantingi Paṟatji tjuṯa kutju tjanampa pukuḻarinytjaku kuliṟa.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Ka Jesulu puḻkaṟa katuwanungku wangkangu, “Nyura ngayuku mulamularingkulampa ngayuku kutjuku mulamularingkunytja wiya, palu panya ngayunya iyantjitjaku kuḻu mulamularinganyi.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Panya nyura ngayunya nyakula nyara ngayunya iyantjanya kuḻu nyanganyi.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ngayuluṉa mantakutu pitjangu tili irnyantjikitja, aṉangu tjuṯa mungawaḻuṟungka nyinanytjaku-tawara. Panya tjana ngayuku mulamularingkula tilingka nyinaku.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Palu aṉangungku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantinyangka ngayulu pala palunya ngurkantaṟa kuranmankunytja wiya. Panya ngayulu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjikitja pitjangu ngurkantaṟa tjarantjikitja wiya.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Palu tjinguṟu aṉangungku ngayuku mulamularingkuwiyangku wantinyi munu tjukurpa ngayuku anaṉi, ka kutjupa palumpa paṯaṟa nyinanyi palunya ngula tjiṉṯu maḻatjangka ngurkantankunytjikitja. Panya nyara palula aṟangka Godalu palunya kura ngurkantaṟa pailku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantinytjitjanguṟu.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Palu ngayuluṉa kutjungku kuliṟa wangkanytja wiya, panya Mamalu ngayunya iyaṉu palumpa tjukurpa kutju wangkanytjaku kaṉa tjukurpa palunya kutju tjakultjunanyi palula kulintjatjanungku.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Ngayulu ninti panya palumpa tjukurtu aṉangu tjuṯa wankaṟu kanyilpai. Ka nyura tjukurpa palumpa mulamularingkulampa wanka tiṯutjara nyinaku palula tjungu. Palulanguṟuṉa Mamalu ngayula wangkanyangka kutju tjukaṟurungku wangkapai.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.