João 12

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka inma panya Katuwanu Ankunytjanya ilaringangi. Ka tjiṟirpi maṉkur-maṉkurpa kuwaripangka Jesunya anu ngura Piitjanilakutu. (Nyara palula panya Jesulu Lazarusanya ngaṉmanytju ilunyangka pakaltjingaṉu.)
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Kaya Jesunya nyakula palumpa maḻpa tjuṯa palumpa puḻkaṟa pukuḻaringu munuya mungartjirinyangka mai puḻka palyaṉu palula tjunguringkula ngalkuntjikitjangku. Ka Marthalu tjananya mai para-ungangi, ka Lazarusanya tjana uwankaraṯu para-nyinara waṉaṉu Jesula tjungu.
2 Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.
3 Ka nyanga palula maḻangka Mary-lu pakaṟa uwila wiṟu paṉṯipai mantjiṟa ngalya-katingu patala waṟangka. Uwila nyanga paluṟu mani puḻkangka payamilantja. Ka Mary-lu patala aḻaṟa uwila panya palunya Jesula tjinangka tjutinu munu mangka araltjaṟa tjina muṉinu mangkangka. Ka waḻi nyara palula ruuma uwankarangka wiṟu mulapa paṉṯingu. |src="WA03839b.tif" size="col" loc="p" ref="12:3"
3 Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.
4 — ausente —
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:
5 — ausente —
5 Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Palu Judasanya ngaḻṯutjara tjuṯaku ngaḻṯuringkupai wiya, munu tjukurpa nyanga palunya ngunti wangkangi mani tjanampa kutitjunkupaingku. Panya paluṟu nintintja tjuṯaku yakutja manitjara kanyilpai munu nyara palulanguṟu kutjupa-aṟa kutitjunkupai.
6 Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.
7 — ausente —
7 Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;
8 — ausente —
8 porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Kaya nyara palula aṟa aṉangu winkingku kulinu Jesunya ngura Piitjanila nyinanytja. Munuya palunya nyakunytjikitja anu, palunya kutju wiya palu Lazarusanya kuḻu. Panya Jesulu ngaṉmanytjulpi ilunytjitja pakaltjingantja kulintjatjanuya nyakunytjikitja mukuringangi.
9 Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Kaya palulanguṟu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjunguringkula wangkara kuliningi Lazarusanya pulanyaṯu iluntankunytjikitjangku.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;
11 Panya Lazarusanya miri pakaltjingannyangkaya aṉangu winki Jesuku mulamularingu munuya Jewku mayatja tjuṯa kulilwiyangku wantingi. Kaya palulanguṟu kukanymanu pungkunytjikitjangku.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 — ausente —
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,
13 — ausente —
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!
14 Ka Jesulu tangkiyi kuḻunypa ngaṟanyangka nyakula tatiṟa ma-pitjangu, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Jerusalemanya nguraṟa tjuṯaya nguḻuringkunytja wiya raparingama!
15 Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.
16 Kaya ngaṉmanytju palumpa nintintja tjuṯangku nyanga alatjirinyangka nyakula puṯu kuliningi, “Nyaakuya nyangatja alatjingaṉi aṉangu winkingku puḻkaṟa mirawaṉira tangkiyingka pitjanyangka?” Palu ngula Mamalu palunya ilkaṟikutu katinyangka kutjuya kuliṟa nintiringu, “Munta-uwa panya, panya iriti walkatjunu wangkatjarangku aṟa nyanga palunya, ka panyaya tjukaṟurungku aṉangu winkingku mirawaṉingi palunya tangkiyingka tatiṟa ankunyangka.”
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.
17 — ausente —
17 Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.
18 — ausente —
18 Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.
19 Kaya Paṟatji tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula wangkangi, “Nyawaltaya wanyu! Nyara aṉangu winki mulatuya palunya waṉaṉi. Kala nyuntu nganaṉa puṯu tjananya markuṉi.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.
20 Kaya tjara kutjupa Jew wiya tjuṯa pitjangu Jerusalemalakutu inma Katuwanutjaku Godanya waḻkuntjikitja.
20 Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;
21 Munuya Jerusalemala nyinara Jesunya nyakunytjikitja mukuringangi. Munuya ankula nintintja kutjungka Philipala wangkangu, “Wati wiṟu, nganaṉa Jesunya nyakunytjikitja mukuringanyi.” (Wati nyanga Philipanya panya tawunu ini Pitjaitalanguṟu uṟu panya Galileela itingka.)
21 estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.
22 Ka Philipalu ankula Andrew-la wangkangu, munu pula ankula Jesula tjakultjunu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Ka Jesulu nyanga alatji wangkangu, “Panyatja ilaringu panya ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa mirawaṉinytjaku.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.
24 Mulamulangkuṉa nyurala wangkanyi, panya uṉinypa mantangka tjunkuwiyangku wantinyangka uṉinypa paluṟu rawa ngarira kuraringanyi munu puṯu pakaṟa maitjararinganyi. Palu panya uṉinypa mantangka tjunkunyangka miṟi panya ngaṉmanyitja wiyaringkupai, ka kutjupa unngutja kuwaritja pakaṟa puḻkaringkula maitjararingkupai.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Ngayuluṉatju puḻkaṟa pukuḻarinyi mantangka nyanga nyinara. Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Nyangatjaṉa mantangka unytju kutju nyinanyi. Wanyu kaṉa Jesunya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.
26 Uwa, aṉangumpa ngayuku waṟkarinytjikitja mukuringkula uti paluṟu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa waṉanma. Nyara palulanguṟu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara nyinaku. Katju Mamalu palunya nyakula palyanmankuku ngayuku wiṟuṟa wangaṉara waṟkarinyangka.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Kuwariṉa kurunpa tjituṟu-tjituṟurira puṯu kulini, ‘Nyaaṉa wangkaku?’ Tjinguṟuṉa wangkaku nyanga alatji, ‘Mama, aṯunymaṟaṉi kanyinma ilunytjaku-tawara.’ Palu wiya, nyanga palunyakitja panya alatjiṯuṉa pitjangu mantakutu.
27 Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.
28 Mama, nyuntunku tjanala nintila panya nyuntun puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Kaya aṉangu tjuṯangku palula ila ngaṟanytjatjanungku kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka, munuya tjarangku wangkangu, “Tjinguṟu palatja mina tuuṉi!” Kaya kutjupa tjarangku wangkangu, “Wiya, tjinguṟu angeltu palula wangkanyi.”
29 A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.
30 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyara ilkaṟinguṟu wangkangu ngayulu kulintjaku wiya, palu nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku.
30 Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.
31 Panya kuwari Godalu aṉangu uwankara manta winkingka ngurkantaṟa tjarantjaku ngaṟanyi. Munu paluṟu manta winkiku mayatja Satannga ma-waṉiku.
31 Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Panya ngayunyaṉiya katuṟa utitjunkuku, kaṉa nyara palula aṟa ngayulu aṉangu uwankara kampa kutjupankuku kuliṟa ngayulakutu pitjanytjaku.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.
33 Nyanga alatji Jesulu tjanala utingku tjakultjunangi ngula palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytja.
33 Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.
34 Kaya aṉangu tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu alatji, “Panya iriti walkatjunkunytja nyiringka ngarinyi alatji panya Christanya kunyu Godalu panya kalkuntjanya ilu wiya alatjiṯu wanka tiṯutjara nyinaku. Kan nyaaku wangkanyi Watiku Katja puṉungka utitjunkunytjaku? Ngananya wanyu Watiku Katja paluṟu?”
34 Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 — ausente —
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 — ausente —
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.
37 Uwa, Jesulu tjuṯa-aṟangku witulya puḻkangku miracle tjuṯa palyaningi aṉangu tjuṯangka miṟangka. Kaya uti nyakula palumpa mulamularingama, palu tjana kuliṟa mulamularingkunytja wiyangku wantingi.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,
38 Palu wantinytja nyanga palunya Godaku wangkatjarangku Aitjayalu iriti walkatjunu nyanga alatji,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Nyanga palulanguṟuya puṯu mulamularingangi panya Aitjayalu ngaṉmanytju Godala kulintjatjanungku walkatjunu. Munu panya paluṟu piṟuku walkatjunu nyanga alatji,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Godalu tjananya kuṟu patinu nyakunytjaku-tawara.
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.
41 Nyangatja Aitjayalu ngaṉmanytju walkatjunu Godalu palunya nintingku tjakultjunkunyangka ngula Jesunya witulya puḻka utiringkunytjaku. Palulanguṟu Aitjayalu tjukurpa nyanga Jesunyatjara ngaṉmanytju kulintjatjanungku walkatjunu.
41 Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.
42 Palu tjuṯaya Jesuku mulamularingu, Jewku mayatja kutjupatjara kuḻukuḻu. Palu paluṟu tjana mulamularingkunytjatjanungku kutjupa tjuṯangka para-tjakultjunkunytja wiya, panya paluṟu tjana Paṟatji tjuṯaku nguḻuringangi palunya tjananya waḻi inmatjanguṟu paiṟa iyantjaku-tawara.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Utiya tjakultjunama alatjiṯu unngu kutju kulintja wiyangku, Godanya tjanampa pukuḻarinytjaku. Palu tjana wantingi Paṟatji tjuṯa kutju tjanampa pukuḻarinytjaku kuliṟa.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Ka Jesulu puḻkaṟa katuwanungku wangkangu, “Nyura ngayuku mulamularingkulampa ngayuku kutjuku mulamularingkunytja wiya, palu panya ngayunya iyantjitjaku kuḻu mulamularinganyi.
44 E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Panya nyura ngayunya nyakula nyara ngayunya iyantjanya kuḻu nyanganyi.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ngayuluṉa mantakutu pitjangu tili irnyantjikitja, aṉangu tjuṯa mungawaḻuṟungka nyinanytjaku-tawara. Panya tjana ngayuku mulamularingkula tilingka nyinaku.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Palu aṉangungku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantinyangka ngayulu pala palunya ngurkantaṟa kuranmankunytja wiya. Panya ngayulu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjikitja pitjangu ngurkantaṟa tjarantjikitja wiya.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Palu tjinguṟu aṉangungku ngayuku mulamularingkuwiyangku wantinyi munu tjukurpa ngayuku anaṉi, ka kutjupa palumpa paṯaṟa nyinanyi palunya ngula tjiṉṯu maḻatjangka ngurkantankunytjikitja. Panya nyara palula aṟangka Godalu palunya kura ngurkantaṟa pailku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantinytjitjanguṟu.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.
49 Palu ngayuluṉa kutjungku kuliṟa wangkanytja wiya, panya Mamalu ngayunya iyaṉu palumpa tjukurpa kutju wangkanytjaku kaṉa tjukurpa palunya kutju tjakultjunanyi palula kulintjatjanungku.
49 Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.
50 Ngayulu ninti panya palumpa tjukurtu aṉangu tjuṯa wankaṟu kanyilpai. Ka nyura tjukurpa palumpa mulamularingkulampa wanka tiṯutjara nyinaku palula tjungu. Palulanguṟuṉa Mamalu ngayula wangkanyangka kutju tjukaṟurungku wangkapai.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.