João 11

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 — ausente —
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ka pula kangkuṟurangku wituṟa iyaṉu wati kutjupa Jesula ankula ma-tjakultjunkunytjaku. Ka ankula ngura panya Jordanta muṉkara Jesunya nyakula wangkangu, “Mayatja, nyuntumpa panya maḻpa wiṟu pika puḻka ngarinyi.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Ka paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wiya, pika nyara palulanguṟu paluṟu ilunytja wiya. Palu nyangatja ngaṟanyi aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya mirawaṉinytjaku witulya puḻkanya munu ngayunya kuḻu waḻkuntjaku palumpa katja.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Panya Jesunya Marthaku pulampa Mary-ku puḻkaṟa mukuringkupai palumpa pulampa kuṯaku kuḻu,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 palu pikatjara ngarinyangka kuliṟa paluṟu wantira ma-nyinangi ngura palulaṯu tjiṉṯu kutjara.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Munu palulanguṟu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Palya, kuwarila maḻaku ara manta panya Judealakutu.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Kaya nintintja tjuṯangku wangkangu, “Wiya, Nintilpai wanyu kulila, panya kuwarintaya Jewku mayatja tjuṯangku nguriningi atuntjikitjangku, kan nyaaku piṟuku maḻaku ananyi?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, wanyuya kulila, panya tjiṉṯuringkunyangka kaḻaḻa waṟa ngaṟapai. Ka nyura kaḻaḻa para-ngaṟapai punkantja wiya, panya kaḻaḻangku irnyannyangka nyura uti nyanganyi.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Palu mungangka para-ngaṟala nyura tili wiyangka punkalku.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Alatji Jesulu tjanala wangkara piṟuku wangkangu, “Nganampa panya maḻpa Lazarusanya kunkunaringu, kaṉa kuwari ankula palunya wankalku.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Kaya nintintja tjuṯangku wangkangu, “Wiya Mayatja, tjinguṟu paluṟu kunkunarirampa palyaringama paluṟu kutju.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Palu panya Jesulu kunkunarinytja wangkara Lazarusanya ilunytja wangkangi, kaya nintintja tjuṯangku kuliningi kunkunpa mulapa-palku.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Ka Jesulu utingku tjanala wangkangu, “Wiya, Lazarusanya kunkunpa wiya ilungu alatjiṯu.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Palu palyaṉa tjiṉṯu kutjara paṯaṟa nyinangi palulakutu ankunytja wiya, panya nyanga palulanguṟu nyura nintiringkula ngayuku mulamularingkuku. Panya nyura nintiringkunytjakuṉa rawa nguwanpa paṯaṟa nyinangi. Palu kuwarila ara nyara palulakutu.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Ka nintintja kutju ini Thomasanya nyinangi tjanala tjungu. Paluṟu ini kutjupa Titimatjanya. Nyanga paluṟu wangkangu nintintja kutjupa tjuṯangka, “Palyala ankula nganampa nintilpaingka tjungu uwankara iluma.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Kaya palulanguṟu Jesunya tjana ma-pitjangu Piitjanilakutu, munuya wirkaṟa kulinu Lazarusanya miri ngaṉmanytju kuḻpingka tjarpatjunkunytja. Ka wati paluṟu miri ngaringi tjiṉṯu kutjara kutjara kuḻpingka.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ka ngura nyanga Piitjaninya panya Jerusalemala itingka,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 kaya nyara palulanguṟu Judeanya nguraṟa tjuṯa pitjangu Marthanya pula Mary-nya piṉkuringkula tjituṟu-tjituṟu nyinanyangka pukuḻmankunytjikitja.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Ka Marthanya Jesunya ngalya-ilaringkunyangka kuliṟa pakaṟa anu palumpa ngaparikatinytjikitja, ka Mary-nya waḻingka nyinangi ankunytja wiya.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ka Marthalu Jesula ngaparikatira wangkangu, “Mayatja, nyuntu tjinguṟu ngura nyangangka nyinanyangkampa Kuṯanya ilunytja wiya wanka nyinama.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Palu ngayulu kuwari nyanga nyuntula kuliṟa mulamularinganyi nyuntu Godala tjapinnyangka, ka paluṟu kuwari witulya puḻkangku kutjupa kutjupa palyalku nyuntumpa.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntumpa kuṯa piṟuku ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ka Marthalu wangkangu, “Uwa, mulapa paluṟu ilunytjatjanu ngula pakalku tjiṉṯu maḻatjangka miri tjuṯa pakannyangka.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ka Jesulu wangkangu, “Ngayuluṉa ilunyangka wankaṟa pakaltjingalpainya, ka aṉangu ngayuku mulamularingkulampa ilunytjatjanu wankaringkula wanka mulapa nyinaku.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Munu aṉangu wanka nyinara ngayuku mulamularingkulampa ilunytja wiya Godala tjungu wanka tiṯutjara nyinaku ngayulu puṟunypa. Kan tjukurpa nyangatja kuliṟa mulamularinganyi?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, kuliniṉa. Ngayulu mulamularinganyi nyuntumpa panya nyuntu Christanya Godaku katja, panya paluṟu iriti kalkuṉu nyuntu mantakutu pitjala aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mununku nyangatja wangkara ankula aḻṯingu palumpa maḻanypa Mary-nya munu palula kutju purkaṟangku tjakultjunu, “Awa! Nintilpainya panya pitjangu mununku nyuntumpa ngurini wangkanytjikitjangku.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Ka Mary-nya nyangatja wangkanyangka kuliṟa pakaṟa warpungkula anu Jesunya nyakunytjikitja.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ka Jesunya panya palulaṯu kuwaripa ngaṟangi panya Marthalu palunya ngaparikatira nyakunytjala.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Kaya aṉangu tjuṯangku waḻingka tjungu nyinanytjatjanungku nyangu Mary-nya mapalku pakaṟa ankunyangka munuya pakaṟa waṉaṉu kuliṟa, “Kuḻpikutu-manti ananyi ulanytjikitjampa.”
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ka Mary-nya Jesula ma-wirkanu munu tjinangka waṯungaṟakatira ulara wangkangu, “Mayatja, nyuntu tjinguṟu ngura nyangangka nyinanyangkampa Kuṯanya ilunytja wiya wanka nyinama.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Ka Jesunya Mary-nya tjana palumpa maḻpa tjuṯa ulara waṉinyangka nyakula kurunpa tjituṟu-tjituṟuringu.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Munu wangkangu, “Yaaltjingka nyura tjuṉutjunu?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ka Jesunya ulangu.
35 Jesus chorou.
36 Kaya aṉangu tjuṯangku ulanyangka nyakula wangkangu, “Nyawaya, paluṟu palumpa maḻpaku puḻkaṟa mukuringanyi.” |src="tnJHN11V35.tif" size="col" loc="p" ref="11:3"
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Palu tjarangkuya wangkangu, “Nyanga paluṟu panya wati kuṟu pati aḻalpai. Uti nyangangku ngaṉmanytjulpi panya pitjala pampuṟa palyaṟungunma ilunytjaku-tawara.”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ka alatji wangkanyangka Jesunya piṟuku puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munu kuḻpikutu ilaringkula nyangu tjaangka apu tjiwa puḻka angatjunkunytja.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Munu paluṟu wangkangu, “Apu palaya kitikitila.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, panya wangkanguṉanta, nyuntu mulamularingkula nyakuku Godalu witulya puḻkangku palyannyangka.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Kaya mulapaṯu apu panya tjaangka angatjunkunytja kitikitiṉu. Ka Jesulu ira-nyakula wangkangu, “Mama, wiṟungkun ngayulu wangkanyangka tiṯutjarangku kulilpai.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ngayulu ninti panya nyuntuṉin tiṯutjarangku kulilpai. Palu nyanga tjapiniṉanta aṉangu nyanga tjungu ngaṟanytjalu tjana kuliṟa mulamularingkunytjaku nyuntu panya ngayunya iyantjitjaku.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Munu nyangatja wangkara puḻkaṟa mirangu, “Lazarus! Ngalya-pakala!” |src="tnJHN11V44.tif" size="col" loc="p" ref="11:43"
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ka wati panya miri paluṟu ngalya-pakaṉu maṟa tjina kuḻu mantarangka karpintja, yunpa kuḻu patintja mantarangka. Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Araltjaraya mantara pala munu walatjura.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Kaya aṉangu panya Judealanguṟu Mary-la pitjala nyinanytja tjuṯangku nyangu Jesulu palyannyangka munuya palumpa mulamularingu.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Palu tjarangkuya mulamularingkuwiyangku wantingi munuya Paṟatji tjuṯakutu maḻaku ankula tjanala ma-tjakultjunu panya Jesulu Lazarusanya pakaltjingantja.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Kaya Paṟatji tjuṯangku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjiḻpi tjuṯa aḻṯingu Jewku mayatja tjuṯa, munuya wangkara kuliningi, “Yaaltjingalkula wati nyangatja? Paluṟu panya miracle tjuṯa witulya puḻkangku palyaṉi, kaya tjuṯa palumpa mulamularinganyi.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ka tjinguṟu nganaṉa palunya paintja wiyangku wantinyangkampa aṉangu winki palumpa mulamularingkuku, ka Rome-aku mayatja tjuṯangku kuliṟa warmaḻa iyalku, kaya pitjala nganampa timpula piḻuntaṟa wiyalku, munu nganaṉanya kuḻu iluntankuku.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ka wati Kayapatjanya tjukurtjara tjuṯaku mayatja puḻka tjanala tjungu nyinangi munu alatji tjanala wangkangu, “Nyura ngurpa alatjiṯu.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Nyaaku nyura rawangku puṯu kulini? Uti nyura nyanga alatji kulinma panya wati kutju palya ilunyi nganampa ngalkilpa aṉangu Jew uwankaraku, nganaṉa uwankara wiyaringkunytjaku-tawara.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Nyanga alatji paluṟunku walytjangku kuliṟa wangkanytja wiya. Palu Godalu palula nintinnyangka kutju paluṟu tjukurtjara puḻkangku tjukaṟurungku tjakultjunu panya Jesunya ngalkilpa anga-ilunytjaku aṉangu Jew tjuṯaku.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Palu tjanampa kutju wiya Godaku walytja uwankaraku aṉangu manta winkitjaku Jesunya anga-iluku, paluṟu tjana uwankara kutjuringkula walytjaṟara walytjaṟara nyinanytjaku.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Kaya tjiṉṯu nyara palulanguṟu Jewku mayatja puḻka tjuṯangku tjana kutjuringkula kukanymanangi Jesunya iluntankunytjikitjangku.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ka nyangatja kuliṟa Jesunya ngura Jerusalemala tjanala ngura ititja tjuṯangka piṟuku uti para-ngaṟanytja wiya panya tjana nyakunytjaku-tawara. Munu ngura nyara palunya tjananya wantikatira anu tawunu panya ini Ipuṟaimalakutu ilytjingka tjangaṯi, munu ngura nyara palulalta nyinangi palumpa nintintja tjuṯangka tjungu.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ka Jew tjuṯaku inma Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanytjaku ilaringu, kaya aṉangu tjuṯa ngura winkinguṟu Jerusalemalakutu ma-pitjangu inma kuwaripangka puntu munu mantara kuḻu paltjiṟa inmaku ritiringkunytjikitja.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Kaya nyara palula aṟa Jewku mayatja tjuṯangku Jesunya nguriningi munuya timpulangka tjunguringkula Jesunya puṯu nyakula tjananku ngaparku wangkangi, “Yaaltji nyura kulini? Paluṟu tjinguṟu inmaku pitjanytja wiya ma-nyinanyi.”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Palu panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Paṟatji tjuṯangku kuḻukuḻuya aṉangu tjuṯangka wangkangu, “Jesunya nyakulampaya nganaṉala pitjala tjakultjura.” Alatji tjana wangkangu kutjupangku Jesunya nyakula tjakultjunkunyangka ankula palunya witintjikitjangku.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.